Aan Youp van ’t Hek

Sint

Beste Youp,

In je column in NRC Handelsblad schrijf je vandaag onder de kop ‘Collectief krankjorem’ over de imbecielen van de Amsterdamse brandweer die, toen ze te hulp geroepen werden bij een neergeschoten jongen, foto’s gingen lopen maken van de reanimatie.

Je had zoiets zelf ook eens meegemaakt.

Je schrijft: “Bijna vier jaar geleden verliet ik zelf een theater per brancard door de artiestenuitgang en stonden er bij de ambulance ook een paar randdebielen met hun telefoon klaar om de kleine komiek op misschien wel zijn laatste tochtje vast te leggen. Nou waren dat inwoners van een stadje waar verder nooit iets gebeurt. Het ambulancepersoneel maakte geen foto’s. Die vroegen niet om een selfie met de koddige cabaretier met hartklachten. Die legden me gewoon netjes aan de beademing. Hoewel ik dat ook wel weer humor had gevonden. Een selfie met de ambulancebroeders. En dan dood!”

Ongeveer op het moment dat de krant waarin die column vandaag staat gisteravond werd gedrukt, verliet je het Luxor-theater in Rotterdam per brancard om per ambulance te worden afgevoerd naar het ziekenhuis. Je was onwel geworden op het podium.

Eng.

Wat een bizarre samenloop van omstandigheden.

Toeval bestaat niet.

Zojuist kreeg ik een mail van het Luxor-theater dat je voorstelling van vanavond is afgelast.

“Zoals u misschien in de media vernomen heeft, is de show van Youp van ’t Hek vanavond afgelast omdat de cabaretier op het podium onwel werd. Hij is direct naar het ziekenhuis gebracht en is momenteel in goede handen. De show van zaterdag 2 november, waarvoor u kaarten heeft, zal daarom ook niet doorgaan. Onze excuses voor het ongemak.

Begin volgende week zal duidelijk worden of Youp nog voorstellingen wil of kan spelen. Als dat zo is krijgt u de keuze of u wilt omboeken naar een andere datum of uw geld terug wilt ontvangen. Wij houden u op de hoogte!”

Netjes natuurlijk.

Al had zo’n zinnetje over “geld terug” van mij nog niet gehoeven.

Te confronterend.

Ik hoop alleen maar dat je beter wordt.

Punt.

Ik hoop dat iedere zieke beter wordt.

Dus ook de (helaas slechts tijdelijk) uit haar functie ontheven D66-minister Kajsa Ollongren, wier standpunten en vooral daden ik werkelijk veráfschuw, wens ik beterschap.

En de Nederlandse rechters, die de staat ongetwijfeld gaan dwingen om met IS-kinderen en IS-vrouwen de duivel te faciliteren, wens ik beterschap, al weet ik niet of doorgeslagen politieke correctheid ten koste van een land te genezen is.

Wat helaas niet te genezen is, is de kanker in het Openbaar Ministerie. Elf mannen worden verdacht van ontucht tegen betaling met minderjarige jongens. Tien worden veroordeeld, eentje ontspringt door een ‘fout’ van het Openbaar Ministerie de dans. Die ene is… hoofdofficier van justitie Vincent Leenders.

De kop ‘Collectief krankjorem’ boven je NRC-column van vandaag had niet treffender gekozen kunnen worden.

Word beter, Youpie.

Ik wil mijn geld niet terug.

Groet,

JanD

PS. Zo, dan ga ik nu Mohammed Bouyeri even ongezien de tyfus wensen.

Wil je dat het dagelijkse ‘Briefje van Jan’ ook in 2020 blijft verschijnen? Doe dan een vaste maandelijkse donatie via Back me of een incidentele gift via Bunq me. En anders lekker niet. Vrij land.

Aan de Fortuyn-fans

Bouwmarktcampagne 2019

Beste Pim-fans,

Kennen jullie Tony van der Meulen?

Ik wel.

Maar laat ik ‘m eerst even aan jullie voorstellen, zodat je een beeld van de man hebt.

Dit schreef hij zaterdag over Pim Fortuyn:

Voor iemand die Tony van der Meulen kent, zoals ik, is het geen verrassende column.

Voor jullie, de ‘Pim-adepten’, misschien wel. Het kan zomaar dat jullie ‘m in de top 5 zetten van meest ranzige stukken die ooit over Pim Fortuyn geschreven zijn. En dat dit stuk binnen die top 5 het enige is dat geschreven is ná zijn dood; en Pim Fortuyn zich er dus niet tegen kan verdedigen.

Tja, zo is Tony van der Meulen.

Als je Tony van der Meulen googelt, dan zie je alleen dat hij oud-hoofdredacteur is van het Brabants Dagblad, dat zijn nieuwste boek in 2011 uitkwam (LOL!) en dat hij nu nog columnist is bij het Brabants Dagblad.

Als je Tony van der Meulen ként, zoals ik, weet je dat er meer is. En dat als er íemand is die Pim Fortuyn niet postuum een mes in zijn rug mag steken, het Tony van der Meulen is.

NRC Handelsblad schreef al eens dat Tony van der Meulen een hoerenloper is. Weinig chic van NRC. Veel erger was dat hij er volgens NRC buitenechtelijke relaties op nahield met jonge vrouwen op zijn redactie.

Maar dat was in 2004, toen niemand nog van #MeToo gehoord had. Vandaar dat De Persgroep de inmiddels 73-jarige gepensioneerde nog altijd die column in het Brabants Dagblad gunt.

In de jaren ’90, toen ik als sportverslaggever regelmatig in Brabant kwam, heb ik meer schaduwkanten van Tony van der Meulen leren kennen.

Mensen van zijn redactie die hij op een zijspoor had gezet, omdat ze het gewaagd hadden kritiek te hebben op Zijne Koninklijke Hoogheid, hoefde je maar van een paar pinten te voorzien en ze liepen compleet leeg.

Het ene na het andere smeuïge verhaal kreeg je dan over de man te horen.

Zo was het algemeen bekend onder de ouderen op de redactie dat Tony van der Meulen voor de BVD werkte als informant. Niet omdat hij dat spannend vond, of voor het geld, maar omdat hij min of meer werd gedwongen. Doorrijden na een aanrijding waarbij een zwaargewonde valt en je pas de volgende dag op het politiebureau melden – dat zijn van die dingen die je niet over jezelf in De Telegraaf wilt teruglezen.

Eén van die mannen vroeg mij een keer midden in een verhaal over één van die affaires en andere hobby’s van Tony van der Meulen of ik wist wat ‘zoöfilie’ was. Ik had eerlijk gezegd geen idee en we hadden nog geen mobieltjes, dus ik moest het later thuis opzoeken in de Dikke Van Dale. Bij mijn volgende bezoek, toen ik over dat woord begon, steeg er een luid gehinnik op uit het groepje.

En verder was er natuurlijk de zaak Hanja May-Weggen, die nooit een zaak werd. May-Weggen werd in 2003 Commissaris van de Koningin in Noord-Brabant. Dat was volgens de heren aan de bar nooit gebeurd als Tony van der Meulen niet hoogstpersoonlijk alle kritische en zelfs schokkende verhalen over haar uit de krant had gehouden, omdat hij, zoals hij luid had verkondigd op een redactieborrel, “die vrieskist hoogstpersoonlijk een keertje wilde laten ontdooien”.

Kortom: als ik jullie was, zou me niet opwinden over een stukkie van Tony van der Meulen over Pim Fortuyn.

Hij is net te jong om fout te zijn in de oorlog, maar daarmee is al het positieve over de man wel gezegd.

Groet,

JanD

PS. Vanavond in ‘Toetje van Jan’ hoe het precies zat met dat NRC-verhaal. Enne… je kunt beter aan mevrouw Dijkgraaf doneren dan dat boekje van Tony van der Meulen kopen 😉

Sale juli 2019

Aan Wendy van Dijk

Lieve Wendy,

Wat ontzettend goed van je dat je het gisteren op Twitter opnam voor je man!

Youp van ’t Hek had jouw man, Erland Galjaard, in zijn wekelijkse NRC-column een lul genoemd. En niet zomaar een lul, maar een lul die “de totale loser” Peter Jan Rens in de docusoap ‘Peter Jan & Virgina: Doen ze ’t of doen ze ’t niet’ misbruikt. “Een kat in het nauw die bereid is tot heel rare sprongen wordt meedogenloos uitgebuit. Laag, meedogenloos en gemeen”, schreef Youp over jouw man, die programmadirecteur bij RTL is.

Jij las dat en je deed niet wat het verstandigste was (je hebt waarschijnlijk geen kat), maar je deed wat haar hart elke liefdevolle echtgenote zou ingeven: je nam het voor je Erland op.

“Erland werkt bij RTL. Hij IS geen RTL”, twitterde je. En toen Youp daarop vroeg: “Hij is toch verantwoordelijk voor dit soort kneuzenmisbruik?” reageerde je met: “Kneuzenmisbruik? Jij noemt kijkers en deelnemers: moddervette dragonders, randdebielen, zwaar gestoorde angsthazen #omtescoren”.

Nu ben ik een zorgvuldige lezer, dus ik concludeerde uit dat ‘gesprekje’: Erland is dus inderdaad verantwoordelijk voor die docusoap met Peter Jan Rens (want anders had je wel ‘nee’ gezegd). En ik concludeerde: ze houdt zo veel van haar man, dat ze de aloude jij-bak uit de kast haalt. Is een beetje dom. Want in tegenstelling tot jou en je man pretendeert Youp nergens de wereld beter te willen maken met zijn werk.

Maar goed, ik snap je reflex wel. Mijn vrouw houdt er ook niet van als ik in de TMG-regiokranten als een naakte hond word afgebeeld of op het TMG-blog GeenStijl een ‘radeloze cavia‘ word genoemd. Maar een goedmoedig “lekker laten gaan, schatje”, zorgt meestal dat ze mijn ploertendoder in de kluis laat liggen.

En dan heeft zij nog meer recht van spreken dan jij.

Of was je echt vergeten dat je zelf toen je in Quote van cokegebruik werd beschuldigd daarvoor de toenmalige hoofdredacteur Mirjam van den Broeke persoonlijk verantwoordelijk hield?

Dikke kus!

JanD