Aan Anne Fleur Dekker

Hoi Anne Fleur,

Never a dull moment met jou hè?

Zo ben je columniste bij TMG-website Geenstijl, zo meld je bij VARA-website Joop.nl dat je geen columniste bij Geenstijl meer bent.

Het zat er in.

Het extreemlinkse tuig waarmee jij je omgeeft, had je al gewaarschuwd toen je op de foto ging met Bart Nijman en die pinda Theodor Holman. En je luisterde niet. Je ging toch als columniste voor Geenstijl schrijven. Jij leverde woorden, zij zouden geld storten. Dat ligt sowieso gevoelig in die kringen, werken. Maar bij Geenstijl?!? Dat was toch net alsof je zelf de gaskraan in Auschwitz stond te bedienen… Dus toen je eerste stukkie gisteren verscheen, werd de druk opgevoerd. Je zou (net als eerder door GroenLinks) verstoten worden uit de sekte. Als je niet onmiddellijk je ontslag indiende, was het over met je. Binnen de lijntjes lopen, of nooit meer lopen.

Zo rolt dat gajes.

En natuurlijk bezweek je onder die druk.

Je bent een meisje van 22.

Sadder and wiser.

Want diep in je hart weet ook jij nu dat extreem-links net zo erg is als extreem-rechts. Of erger. Je weet nu wat vriendschap in extremistenkringen betekent als je even afwijkt van de mores van je groep.

Ogenschijnlijk ben je weer omarmd, na je mea culpa.

Maar de bittere waarheid heeft zich in je onderbewustzijn genesteld; jou wacht de eenzaamheid.

Ik wens je sterkte. En ik hoop niet dat je definitief de kolder in je kop krijgt.

Groet,

JanD