Aan Farid Azarkan

Films en seriesFilms en series

Meneer Azarkan,

Mocht Telegraaf-verslaggever Wierd Duk ooit met acht kogels in zijn lichaam, doorgesneden keel en een met een mes in zijn buik gestoken brief op straat worden gevonden, dan moeten we niet vergeten hoe het haatzaaien tegen de beste man allemaal begonnen is.

Bij Sander Schimmelpenninck.

Die probeert nu al jaren, met steun van facilitaters als de Volkskrant en ‘Vandaag Inside’, om Duk weg te zetten als een rechtsextremistische activist, vermomd als journalist van De Telegraaf.

Maar u bent ook geen lieverdje.

Sterker: u kopieerde gisteren op Twitter letterlijk de woorden van Volkskrant-columnist Schimmelpenninck.

Waarbij u niet alleen de aanval op Duk opende, maar ook op de complete redactie van De Telegraaf.

Een redactie waarop in 2018 een aanslag werd gepleegd, waarvoor hoofdverdachte Bilal el H. onlangs in hoger beroep tot elf jaar gevangenisstraf werd veroordeeld.

Dit schreef u:

Dus een Tweede Kamerlid beschuldigt de complete redactie van De Telegraaf van opruiing en haatzaaien en maakt verslaggever Wierd Duk tot belangrijkste target door de woorden van Schimmelpenninck te kopiëren.

Om het woord ‘levensgevaarlijk’ maar eens te vermijden: niet chic.

Nu staat op ‘opruiing’ volgens artikel 131 van het Wetboek van Strafrecht een gevangenisstraf van maximaal vijf jaar en op ‘haatzaaien’ volgens artikel 137b een gevangenisstraf van maximaal een jaar voor amateurs en van twee jaar voor mensen die het beroepsmatig doen.

Niets staat dus een aangifte tegen De Telegraaf en Duk in de weg (of eentje van De Telegraaf of Duk tegen u, overigens).

Maar dat is helemaal uw bedoeling niet.

U gooit bewust de best bewaakte mediaredactie van Nederland voor de hongerige wolven (en Wierd Duk in het bijzonder).

Ik dacht: laat ik ook eens kijken wie zo’n haatzaaiende tweet van u nou eigenlijk liken.

Drie dingen vielen me daarbij op.

Ten eerste: heel veel ouderwetse Hollandse jongensnamen.

Sinterklaas 2022Sinterklaas 2022

Arjan, Gerard, Frits (van D66 uit Gilze-Rijen), Michiel, Hans, Marco, Dick, Roland, Bart (docent op de Haagse Hogeschool), Kees-Joost (IC-arts), Jos, Jan, Teun, enz. enz.

Ten tweede: geen echt bekende namen.

Tenzij je, zoals ik, de linkse activist Piet Lekkerkerk nog kent als eindredacteur van het lik- en slijmtijdschrift ‘Vorsten’.

Verder alleen Volkskrant-cartoonist Jos Collignon, het door D66 wegens seksueel dubieus gedrag afgedankte Tweede Kamerlid Sidney Smeets, Schimmelpenninck zelf uiteraard én Sjoerd van der Wouw.

Die laatste is (vind ik dan) een naam uit de categorie ‘met zulke vrienden heb je geen vijanden nodig’. Want Sjoerd van der Wouw (momenteel campaigner bij Wakker Dier) kennen we natuurlijk allemaal nog als… de collega van Volkert van der Graaf bij Vereniging Milieu-Offensief. Volkert, de man die verantwoordelijk was voor de moord op Pim Fortuyn, die – net als Schimmelpenninck en u nu doen met Duk – nogal werd gedemoniseerd door politici en journalisten.

Ten derde: nauwelijks Marokkaanse namen.

Ik kwam tussen de meer dan duizend likes op uw tweet welgeteld één Badr en één Ahmed tegen.

Maar wellicht is dat te verklaren uit het feit dat uw achterban gisteren na de overwinning van jullie nationale voetbalelftal op België te druk was met andere dingen.

Niet met feesten, wat je van geciviliseerde mensen zou verwachten, maar met het slopen van Rotterdam, Amsterdam en Den Haag.

Dat las ik althans vanochtend in De Telegraaf.

Haatzaaipodium De Volkskrant zal er dan wel iets van “relletjes” met “jongeren” van maken.

Waarbij één rozenperkje is vertrapt.

Door een boze oude witte man die zijn pitbull op die arme “jongeren” afstuurde.

Enfin, laten we hopen dat Schimmelpenninck en u met jullie opruiing en haatzaaien niet net die ene gek hebben geactiveerd die bereid is om Wierd Duk de Theo van Gogh-behandeling te geven.

Groet,

JanD

PS. Cadeautje. Leuk om in de fractie eens te bespreken.

Aan Wierd Duk

Beste Wierd,

Als er belangrijke dingen gebeuren (Rutte die de Dwangwet door het VVD-congres moet jagen, Kaag die alvast meldt dat ouderen nog langer moeten doorwerken om haar elitaire hobby’s te financieren) weet je dat mediafiguren met afleidingsmanoeuvres komen.

De afgelopen dagen was jij zo’n afleidingsmanoeuvre.

Eerst mochten die sinaasappelsapdief van NRC en dat haatsmurfje van de Volkskrant bij ’Vandaag Inside’ ongehinderd karaktermoord op jou plegen van presentator Wilfred Genee.

Vervolgens kwam de voormalige Chef Bezemkast van het NOS Journaal met de nogal bebaarde grap “Straks gaat Wierd Duk nog ontkennen dat hij journalist is. In dat geval zou hij nog gelijk hebben ook” om puntjes te scoren bij de grachtengordelboomers.

Sinterklaas 2022Sinterklaas 2022

En dan weet je dat de afmaker nooit ver weg is: de Marc-Marie Huijbregts van de onderzoeksjournalistiek.

Die gaat dan even lekker aan zijn eigen leuter lebberen door te ‘bewijzen’ wat je nooit ontkende: dat je een keer als spreker te gast was bij Forum voor Democratie.

Kijk maar:

Nou, nou.

Poeh, poeh.

In december 2016.

Vér voor Thierry Baudet de kolder in zijn kop kreeg.

Full disclaimer: Ik was zelf rond die tijd tegen een honorarium van 500 euro te gast bij de SGP, waar ik mijn lippen bij het traditionele zingen van het volkslied tot mijn eigen schrik niet helemaal stijf op elkaar hield.

Wat ik niet snap, Wierd, is dat je de afgelopen dagen weer druk was met reageren op dat kneuzengezelschap.

Je wordt 63 jaar, op 22 december!

>

Weet je nog wat ik ruim vijf jaar geleden schreef toen je ook al je geduld verloor en jij van een NRC-columnist die jou ‘radicaal-rechts’ noemde bewijs óf een rectificatie eiste?

Ik schreef: “Nu staat je niets anders te doen dan een rectificatie eisen bij NRC Handelsblad en als NRC Handelsblad niet rectificeert bij de rechter.

Rectificatie van een zinnetje in een column.

Een column van een man die in 1987 zijn eerste en laatste prestatie van formaat leverde (en die ik er op 5 januari 2010 met de grootst mogelijke smile op mijn gezicht uit flikkerde als columnist bij HP/De Tijd omdat hij zijn stukken vol tikfouten altijd na de deadline leverde en (vooral) omdat ik het een lul met vingers vond.

In een krant die zich omwille van de losse verkoop afvroeg hoe prins Friso’s brein zich hield onder 50 minuten reanimatie.

Laat je toch niet zo opnaaien, Wierd.

Jouw grootste zorg is een hele andere dan een smeercampagne van een gemarginaliseerde columnist in een gemarginaliseerde krant.

Namelijk dat ze bij jouw twee voornaamste opdrachtgevers weke benen krijgen. Dat de hoofdredactie van je vaste werkgever, het Algemeen Dagblad, genoeg krijgt van je buitenkrantse optredens (of je politiek incorrecte meningen). En dat je vaste televisie- en radio-outlet WNL ingaat op een verzoek van de NPO om je weg te faden van de zenders in ruil voor een uurtje extra zendtijd her en der.

Wat je er aan kunt doen om dat te voorkomen?

Niets.

Gewoon je werk blijven doen.

Maar als je de tijd die je nu besteedt aan het rapalje nou eens stopt in een ‘plan B’ voor als dat moment komt, lijkt me dat een stuk zinvoller.

Want dat moment komt, Wierd.

Groet,

JanD”

Ik zal mezelf geen Nostradamus noemen, maar ik had wel gelijk.

Weekbenige beborste redactieleden van het AD (en een enkele zichzelf nogal overschattende webredacteur) eisten steeds fanatieker je scalp bij toenmalig hoofredacteur Hans Nijenhuis en het aanbod van De Telegraaf om over te stappen was toen jouw reddingsboei.

En WNL bracht niet veel later de stretcher die je in de studio had staan (naast die van Marianne Zwagerman en van andere mensen die het ‘rechtse geluid’ verkondigden) naar de Kringloopwinkel. WNL-hoofdredacteur Bert Huisjes plezierde toch maar liever NPO-baas (en naar later inderdaad bleek: D66-coryfee) Shula Rijxman dan de kijkers en luisteraars.

Dat je op je 63ste nog aan een ‘plan B’ gaat werken geloof ik niet, Wierd.

Je zult vast wel zo slim geweest zijn om als ‘Telegraaf-gezicht’ een salaris bovenin schaal 8 of 9 te hebben geëist.

En het journalistiek ondernemerschap is zeg maar ook niet jouw ding.

Black Friday 2022Black Friday 2022

Maar je kunt de laatste jaren van je werkzame leven wel een stuk leuker voor jezelf maken door je niet op te winden over wat tragische figuren als Marcel van Roosmalen, Sandertje Schimmelpenninck, Hans Laroes en godbetert Chris Aalberts over je te zeggen hebben.

Jouw woede is hun zuurstof.

Geef ze geen asem, negeer ze of lach ze uit.

Groet,

JanD

PS. Cadeautje. Het wordt wel een keer tijd!

Disclaimer: Ik kan het geneuzel op de Gooise, Haagse en Amsterdamse matrassen volgen dankzij donaties via Bunq of Backme en aankopen bij Bol.com. Waarvoor dank!

(Advertentie)

Koop nu de Meilandjes-scheurkalender 2023

Aan Dolf Jansen

Sinterklaas 2022Sinterklaas 2022

Beste Dolf,

Ik heb zó genoten van je correspondentie met De Telegraaf over je vermeende hypocrisie.

Verslaggever Marcel Vink wilde per mail van je weten of het niet tegenstrijdig was dat “u geregeld naar Ierland vliegt waar u een huis heeft en ook vliegt om aan internationale marathons mee te doen terwijl u mensen oproept om vooral niet te gaan vliegen uit klimaatoogpunt.”

Je antwoord was om van te smullen.

“De feiten: ik loop bijna 45 jaar en heb in die tijd vier keer een marathon in het buitenland gelopen, twee keer heb ik daarvoor gevlogen (Dublin 1984 en Boston 2002). Stockholm 1987 was ik met de auto, Berlijn 2019 ging ik per trein.”

En: “Ja, ik ben half-Iers en heb daar een huis. Verspreid over de afgelopen veertig jaar ben ik daar geregeld heengevlogen (boot kost veel meer tijd en is vergelijkend vervuilend), in de afgelopen 3,5 jaar ben ik er precies één keer geweest.”

Als ik Marcel Vink was geweest, had ik jou na dat antwoord gecomplimenteerd met je goede gedrag.

Met wat schaamrood op de kaken.

Maar er gebeurde iets anders.

Vinks collega Wierd Duk meldde bij ‘Vandaag Inside’ dat jij een héél lange mail had gestuurd om uit te leggen dat je geen hypocriet zou zijn.

Duk citeerde uit die “héél lange mail” niet de cruciale feiten over je (ongetwijfeld mede door corona) afgenomen vliegfrequentie naar je eigen huis in je tweede vaderland en het zéér beperkte aantal vliegreizen voor je marathonhobby (de tweede en laatste keer was twintig jaar geleden).

En omdat zijn collega Marcel Vink zo dom was om niet door te vragen naar eventuele vliegreizen om andere redenen dan bezoeken aan je eigen huis of marathons (zoals: vakantie, bezoek aan comedians in de VS, whatever) kon Duk ook niet hardmaken dat je niet stiekem toch een frequent flyer bent.

Wie stelt, bewijst – en daarin faalde De Telegraaf volkomen.

In alle objectiviteit zeg ik: Telegraaf 0, Dolf Jansen 2.

Ik had je de bloemen voor deze eclatante overwinning graag gisteravond in Heerenveen willen komen overhandigen, maar je voorstelling in het Posthuys Theater was helaas al uitverkocht.

Die bloemen waren dan ook een beetje bedoeld geweest omdat ik snap dat je gisteren op ons geliefde social media-platform Twitter natuurlijk weer een horde ophefverslaafden op je af kreeg die te lui waren om jouw mailwisseling met De Telegraaf even rustig te lezen.

Is ook veel anno 2022, 895 hele woorden lezen.

Wat trouwens wel grappig was: dat een als klimaatactivist vermomde veelvlieger die van dom schelden op Twitter zijn business model heeft gemaakt, probeerde ook zijn shine te pakken.

Ik heb het natuurlijk over Sander Cornelis graaf Schimmelpenninck.

Die vliegt –naar eigen zeggen– minstens twintig keer per jaar naar Zweden, jankt als hij 450 euro moet betalen voor een vliegreis van een uur en is dus volstrekt ongeloofwaardig als hij pleit voor minder vliegen of drie keer zo hoge vliegtarieven.

Vooral omdat zijn argumentatie waarom hij géén hypocriet is nogal rammelt.

Heb je die ‘argumentatie’ gelezen?

“Als ik niet vlieg, gaat het vliegtuig alsnog.”

Weet je wat er zou gebeuren als iemand die argumentatie bij hem zou gebruiken om goed te praten dat-ie in een Lada Niva uit 1979 met energielabel G door het land scheurt (“Die auto bestaat alsnog”)?

Dan was het “Domme lul”-geschreeuw uit de mond van Sander Cornelis en het gelik(e) van zijn sneulinkse volgertjes op Twitter niet van de lucht geweest.

(Voor die Ongeïnformeerde dat kneuzenleger alsnog op me afstuurt: mijn Lada Niva rijdt uiteraard op LPG, want ik wil de aarde goed achterlaten voor de volgende generaties)

Enfin.

Dit is dus de redeneertrant van de klimaatcrimineel: als ik geen onder erbarmelijke omstandigheden gemaakte plastic troep uit China koop worden de arbeiders daar alsnog uitgebuit, draaien de datacenters om die meuk van daar naar hier te krijgen en de betaling te regelen alsnog, vaart het containerschip alsnog en zit de caissière bij de Action er alsnog.

Marktwerking his ass.

Dat is dus tegenwoordig het niveau.

Overigens heeft dat ventje wel wekelijks de meest aangeclickte column bij de Volkskrant.

Snap jij dat zo’n keurige krant iemand ‘in dienst’ houdt die meer dan twintig keer per jaar in een vliegtuig stapt?

Zouden zijn clicks op internet dan zoveel belangrijker zijn dan het practice what you preach-principe?

Ze moeten daar eens een voorbeeld aan jou en mij nemen, Dolf.

Jij vloog in je hele leven maar twee keer om een marathon te lopen in het buitenland.

Ik zelfs nul keer.

Groet,

JanD

PS. Cadeautje! Gemaakt door iemand voor wie wij allebei warme gevoelens hebben.

PS2. ‘Bellen met Bassie’ is terug! Over een bitchfight.

Disclaimer: Het ‘Briefje van Jan’ wordt mede mogelijk gemaakt door donaties via Bunq en via Backme en door aankopen bij mijn dikke vriend. Waarvoor dank!

(Advertentie)

Koop nu de Meilandjes-scheurkalender 2023

Aan Hans Nijenhuis

 Hans,

Als het gaat om de vraag ‘How low can you go?’ weet jij het land toch telkens weer te verrassen.

Nóg lager.

Want wie is de eerste journalist in Nederland die een ‘ik-verhaal’ schrijft over hoe hij thuis een Oekraïense vluchteling opvangt?

Hans Nijenhuis, de voormalig hoofdredacteur van het Algemeen Dagblad.

“De deur gaat open. En vervolgens is daar dan Masja: twee dunne benen, een dikke jas, een grote muts en een verrassend klein rugzakje. ‘Welcome to Holland. You are safe here’.”

Kots.

Voor de zoveelste keer.

Eerder deed ik dat al toen je die talentloze treiterturk uit Zaandam zogenaamd een ‘baan’ als vlogger aanbood.

Om hem na drie filmpjes en nadat je hem voldoende had uitgemolken in de publiciteit de straat op te gooien.

Kots.

Of toen je bij een demonstratie van/met dat Volt- en D66-volk van de openbare ordeverstoorders ‘Extinction Rebellion’ werd opgepakt.

En je ’s avonds bij een talkshow zat te janken over “de aantasting van de persvrijheid”, terwijl je niet eens de juiste perskaart bleek te hebben.

Kots.

Of toen je de stekker uit de jaarlijkse Haringtest, Oliebollentest en Friettest trok. Dat waren nou net de producties die het Algemeen Dagblad in jouw tijd niet voor de woke-agenda maar voor de lezers maakte.

Je hád de door jou aangestelde keurmeester bij de Haringtest kunnen vervangen en de betwiste spelregels bij de Oliebollentest eerlijker kunnen maken.

Maar je draaide liever een van de kernwaarden van het AD (de consumentenjournalistiek) de nek om, zodat je bij de Matthijs’en van deze wereld de integere hoofdredacteur kon spelen.

Kots.

Of toen je stoere praat stond te verkondigen over het feit dat je Mark Rutte had verteld dat jij als AD-hoofdredacteur wel even zou zorgen dat Geert Wilders de volgende keer premier zou worden als Rutte weer de voorkeur voor een interview zou geven aan De Telegraaf.

Kots.

Of toen je vanwege een stel klagende vrouwen en een jaloerse webredacteur op de redactie je sterverslaggever Wierd Duk het leven dusdanig onmogelijk maakte dat hij naar De Telegraaf vluchtte.

Kots.

Of toen je dat malle hoofddoekmeisje, Hanina Ajarai, niet tegen zichzelf in bescherming nam nadat ze een column opstel inleverde waarin ze stelde dat ze geen seconde treurde om de doden van de aanslag op de MH17.

En je haar, nadat je die column tot de laatste druppel had uitgemolken op social media, als een baksteen liet vallen toen de kritiek losbarstte.

Kots.

Of toen je jarenlang bleek te hebben gezwegen over de #metoo-affaire bij je werkgever De Persgroep/DPG Media rond Jaak Smeets, de man die jou zijn zegen gaf bij je aanstelling als hoofdredacteur van het AD.

Kots.

Of toen je op het ‘Cross Media Congres 2020’ tijdens een lezing je eigen successen bezong. En je over de coronacrisis zei: “Een verhaal dat héél veel gelezen is, was: twee oudere mensen in Brabant waarvan de één overleed aan corona en binnen twee dagen de partner ook. Ze zijn samen begraven. En dan zat je nog met het probleem dat begrafenissen eigenlijk niet kunnen. Dat was hét verdriet van Brabant in één verhaal… Werd massaal gelezen, heeft heel veel abonnees opgeleverd.”

Ik herinner me dat verhaal nog goed.

Eerst overleed Doortje Opheij aan corona, twee dagen daarna Harry Opheij. Twee geliefde tachtigers, die tot hun dood actief waren in het verenigingsleven in het Brabantse Erp. Harry was daarvoor nog koninklijk onderscheiden en bedeeld met de gouden speld van de KNVB.

Voor het dorp Erp waren het mensen.

Voor Hans Nijenhuis zijn het “veel nieuwe abonnees”.

Kots.

Of toen je vol trots het onlangs wegens ‘haat’ gestopte door je opvolgster ontslagen labiele nichtje van Jan Roos (Saskia Noort) introduceerde als nieuwe columniste in de zaterdagkrant. Terwijl je die plek al min of meer had toegezegd aan een vrouw die veel meer aansluiting had bij het groot-Rotterdamse lezerspubliek van het AD (hoi, Fidan!).

Kots.

En nu staat er dus een verhaal van bijna 2000 woorden in het Algemeen Dagblad over de geweldige Hans Nijenhuis die de verdieping van zijn geweldige dochters Nadia (23, studeert tot de zomer in Noorwegen) en Hanna (25, is het huis al uit) wel beschikbaar wil stellen aan Masja (27, twee dunne benen, een dikke jas, een grote muts en een verrassend klein rugzakje).

En die dat Oekraïnse meisje op de parkeerplaats van een Van der Valk-restaurant oppikt met de woorden: “Welcome to Holland. You are safe here.”

Wat natuurlijk helemaal prima is.

Je moet het alleen niet aan de grote klok hangen ter meerdere eer en glorie van de firma Hans Nijenhuis door er een groot verhaal voor de krant van te maken, ongelooflijk narcistische natnek dat je d’r bent!

Overigens maakte ik me aanvankelijk wel zorgen over hoe safe dat meisje echt zou zijn.

Want de kop in het AD luidde: ‘Hans woont nu samen met Oekraïense Masja’.

Maar gelukkig loopt er ergens in je ik-verhaal ook nog een mevrouw Nijenhuis je huis binnen.

Dus ik ga er maar vanuit dat Masja’s moeder, die haar juist naar Polen stuurde omdat ze wilde dat haar dochter veilig zou zijn, er inderdaad gerust op kan zijn dat dat meisje niet misbruikt wordt door een man van middelbare leeftijd in een ver en onbekend land.

Niet óók nog fysiek, bedoel ik.

low ga je toch niet, Hans?

Groet,

JanD

PS. Cadeautje. Omdat bij jou de natuurlijke aanmaak ook ooit toch wel opdroogt?

Aan Hans Nijenhuis

Beste Hans,

Ik had vannacht een enge droom.

Je had me vanwege het nakende vertrek van Saskia Noort als columniste bij je krant (lezersonderzoeken liegen niet, maatje) uitgenodigd op de redactie van het Algemeen Dagblad.

We zaten in jouw kantoor wat te babbelen over de Haringtestfraude, de tuigvlogger en andere hoogtepunten uit je AD-carrière, toen op de webredactie iemand keihard begon te juichen.

Je snelde je kantoor uit.

Ik achter je aan.

“Wat valt er te vieren, Chris?”, vroeg je.

“Uitstekende rechter!”, schreeuwde iemand met een wat boertig accent. “Niet geluisterd naar het rechts-populistische buikgevoel!”

Bij het horen van die woorden was je nóg meer geïnteresseerd.

“Vertel, Chris!”

“Weet je nog, Hans, die Ierse studente? Liep op 9 maart op de busbaan in Utrecht. Werd geschept door een automobilist die doorreed na de aanrijding en die zich pas ruim 24 uur later meldde bij de politie. Die man had alcohol en drugs in zijn lichaam. Had-ie wel vaker. Was-ie ook al eens voor veroordeeld. En hij reed marginaal te hard, iets van 90 ofzo. En toch hoeft-ie maar drie maanden de cel in. De rechtbank kon namelijk niet vaststellen of die alcohol en drugs van invloed waren op zijn rijgedrag. En de rechtbank hield er ernstig rekening mee dat die Ierse studente liep op een plek waar je niet mag lopen. Als zíj niet op de busbaan had gelopen, had híj haar in zijn auto niet geschept en had ze nog geleefd. Mooi, man! Gerechtigheid! Ik zie het trollenleger van Wierd Duk alweer woedend naar de toetsenbordjes rennen.”

Bij het horen van die naam, riep je naar je secretaresse: “Gretha, muziek!”

En je ging voor in een polonaise over de redactie.

Ergens halverwege hield een oudere redacteur van de economieredactie jullie tegen. Hij had de goeie ouwe tijd bij het AD nog meegemaakt.

“En nou ben ik het godverdomme zat!”, schreeuwde hij.

“Die 21-jarige Ierse studente, Nijenhuis, heette Aoife O’Connell. En dat had ook jouw dochter Hanna kunnen zijn. Eens kijken of je dan nog de polonaise liep met die dwaas van een Klomp.”

Bij het horen van die naam stond ook een stagiaire van de economieredactie op.

“Ja, Chris Klomp. Mijn moeder is doodgereden door iemand die met 90 kilometer en een zatte kop door de stad reed. Ik ben benieuwd hoe je reageert als dat met jouw vader of moeder gebeurt. Of je dan ook de polonaise loopt met de hoofdred…”

Op dat moment schrok ik wakker.

Ik weet dus niet of Chris Klomp die stagiaire daarna verkracht heeft of alleen maar in elkaar geslagen.

En of jij toen hebt ingegrepen, of dat je snel een filmpje maakte voor de clickbait op de website van het AD.

Vermoedelijk het laatste.

Groet,

JanD

Het dagelijkse ‘Briefje van Jan’ wordt mede mogelijk gemaakt door vaste maandelijkse donaties (Back me) en door incidentele giften (Bunq me).