Aan Ebru Umar

Gefeliciteerd, kleine!

Heel deugend Nederland heeft je weer gevonden.

Als aasgieren doken ze bovenop je toen je in je column in Metro een oud D66-plan uit de la trok om de overbevolking aan te pakken: verplichte sterilisatie.

Vanuit Turkije eiste PKK-fangirl, Kick Out Zwarte Piet-activist én zelfbenoemd kwaliteitsjournalist Fréderike Geerdink je ontslag bij Metro.

Een club van advocaten die hun salaris en karmapunten verdienen in de vluchtelingen- en gelukszoekerindustrie had dat D66-voorstel uit 1970 blijkbaar gemist, want die greep terug naar de jaren ’40-’45 en maakte meteen een nazi van je.

Continue reading
 

Aan Theo van Gogh

Bespaar continu
Lees alle reviews over Allah weet het beter

Beste Theo,

Het gaat er vandaag niet over.

Ze zijn te druk met #metoo enzo. De ‘slachtoffers’ van een geile blik of een hand op de knie proberen al weken te tippen aan daadwerkelijk verkrachte of aangerande vrouwen. Zwart en de whitey helpers zien er weer white privilege in. Feministes in de marge vinden dat ouwe witte kerels hun bek er over moeten houden. Tenzij ze Jelle Brandt Corstius heten dan. De zoon van jouw ‘goede vriend’ Hu…

Enfin.

Vandaag is het precies dertien jaar geleden dat er een islamitische aanslag in Amsterdam werd gepleegd.

Op jou.

Je werd geraakt door acht kogels uit een KS 2000-pistool en je keel werd doorgesneden met een kukri-machete die daarna in je borst werd gestoken. Vervolgens kwam er nog een fileermes in je buik met een briefje waarin Ayaan Hirsi Ali met de dood werd bedreigd.

Geen half werk.

Tegenwoordig huren ze vrachtwagens en busjes en rijden gewoon op de massa in.

Allahu Akbar.

Roepen ze dan. De kneuzen.

God is de grootste.

Maar heeft niks te maken met islam.

Bij mij gaat het er vandaag wel over, Theo. Want je wordt nog altijd node gemist. De profanatie van de heilige Eeb, waar het voormalige verzetskrantje Het Parool zich zo dapper tegen eh… verzet, had niet in betere handen kunnen zijn dan de jouwe.

Het is doodzonde dat je anno 2017 niet meer op je fiets, met Albert Heijn-tas met floppy-disk, een pakje Gauloises en een aansteker van een euro aan het stuur, naar een redactie rijdt om je column af te leveren.

Door die kut-islam.

Ik mis je.

Groet,

JanD

PS. Ik mis er wel meer, trouwens.

"Het liefste boekje van Jan Dijkgraaf"

 

Aan alle (kandidaat-)Kamerleden

Beste (kandidaat-)Kamerleden,

Afgelopen week maakte DENK-voorman Tunahan Kuzu bekend dat zijn medewerkster Sylvana Simons dermate ernstig werd bedreigd dat ze “zichtbaar en onzichtbaar” moest worden beveiligd.

Dit weekend vertelde Piratenpartij-lijsttrekker Ancilla van de Leest op een ledenbijeenkomst van haar partij dat ze ook met de dood was bedreigd. En ze zei erbij: “Maar omdat ik geen Kamerlid ben en geen Sylvana heet, krijg ik geen beveiliging”.

Manmanman.

De schaamteloze wedstrijd tussen aandachtjunks om wie het ergste slachtoffer is, kent blijkbaar nu al geen grenzen.

Mij verbaast het nog het meest dat die dames die vermeende bedreigingen en de eventuele maatregelen die zijn genomen niet voor zich houden.

Ik zal wel een ouwe lul zijn. Maar in mijn tijd, toen ik hoofdredacteur was van Metro en ‘mijn’ columnist Theo van Gogh ritueel werd vermoord en we om de haverklap uit de haatbaardenhoek werden bedreigd, stond zo ongeveer de doodstraf op wat ik tegenwoordig ‘slachtofferexhibitionisme’ noem. Je meldde het bij je ‘mannetje’ van de politie en zweeg tegen de media.

Er is in die twaalf jaar veel veranderd. Niet ten goede, in dit geval.

Ik roep alle kandidaat-Kamerleden (en hun fractievoorzitters) dan ook op om te kappen met het publicitair (laten) uitmelken van vermeende bedreigingen.

Het is pissen op het graf van Theo van Gogh. En van die kale. De enige twee in het publieke domein die deze eeuw écht wat overkwam.

Groet,

JanD

 

Aan Ebru Umar

Lieve E,

Helaas heb ik je zojuist het jaarlijkse berichtje weer gestuurd.

2 november.

Ik las het interview terug dat Metro-verslaggever Erik Jonk twee jaar geleden met ons had. Toen het tien jaar geleden was.

We zijn nu alweer twee jaar verder.

Wat er in die twee jaar gebeurd is?

Mohamed Bouyeri is in het gevangeniscomplex van Vught overgeplaatst naar een minder streng regime. Hij heeft nu een koran, een bidkleedje en een gebedswekker in de vorm van een minaret, waarvan het alarm klinkt als de oproep van een imam.

En de vrienden van Bouyeri zaten ook niet stil.

December 2014: aanslag op een school in Pakistan: 136 Theo’s, onder wie ruim 100 kleine Theo’s.

Januari 2015: Charlie Hebdo: 12 Theo’s.

Februari 2015: Kopenhagen: 2 Theo’s, eentje bij een bijeenkomst over de vrijheid van meningsuiting, eentje in een synagoge.

Maart 2015: 23 Theo’s bij een IS-aanslag op een bus in Tunis en 142 Theo’s bij IS-aanslagen op twee sjiitische moskeeën in Jemen.

April 2015: 147 Theo’s bij een Al Shabaab-aanslag op een universiteit in Kenia.

Juni 2015: minstens 31 Theo’s in Sanaa bij een reeks IS-bomaanslagen. Plus 1 Theo in Lyon bij een aanslag op een gasfabriek, 39 Theo’s op het strand in Sousse (Tunesië) en minstens 27 Theo’s in Koeweit.

Juli 2015: 21 Theo’s in Irak en 27 Theo’s in Turkije.

Augstus 2015: 31 Theo’s op de Filipijnen, 76 Theo’s in Bagdad…

Laat ik stoppen.

Van wat daarna nog aan Theo’s viel te noteren, onthield iedereen natuurlijk de aanslag boven Egypte op een Russisch passagiersvliegtuig (31 oktober 2015, IS, 224 Theo’s), de aanslagen bij Bataclan e.a. in Parijs (13 november 2015, IS, 130 Theo’s), de aanslagen in Brussel (22 maart 2016, IS, 32 Theo’s), de aanslag op de nachtclub in Orlando (12 juni 2016, IS-sympathisant, 50 Theo’s), de aanslag in Nice (14 juli 2016, IS, 84 Theo’s). Maar er vielen vele honderden, mischien wel een paar duizend Theo’s (ik werd moedeloos tijdens het tellen) elders ten prooi aan islamitisch geweld.

In Turkije pleit ondertussen een bevriend staatshoofd (je kent zijn lange arm als geen ander) voor herinvoering van de doodstraf.

We moeten er tegenaan blijven schoppen, kleine.

Voor de echte Theo. Voor de andere Theo’s. 

En voor alle Theo’s die nog komen.

x

JanD