Aan John de Mol

Zomer 2020

Beste John,

Gefeliciteerd!

Wat zal het worden op 31 augustus? Gaat Veronica Inside dat record van 1,7 miljoen kijkers van 22 juni overtreffen?

Denk het wel.

En welke van die ‘principiële’ adverteerders die zich door misselijkmakende beroepsdeugers als Arie Boomsma lieten opnaaien, laten de kans om zoveel potentiële klanten te bereiken niet lopen, “na een goed gesprek met Vulmaareennaamin van Talpa”?

Genoeg.

Hoeveel free publicity heeft Talpa de afgelopen 48 dagen gekregen dankzij die voetbalkantinegrap van Johan Derksen over die kopschoppende rapper Akwasi? Jullie hebben bureautjes die de waarde daarvan voor je uitrekenen volgens het criterium ‘maakt niet uit of het positief of negatief is, als ze je naam maar goed spellen’.

Ik wed: een veelvoud van het bedrag dat het hele vorige seizoen Veronica Inside aan inkomsten binnenbracht.

En dat is precies waar voor mij de schoen wringt.

Dat jij pas anderhalve maand nadat fucking Arie Boomsma, de gladste glibber van het westelijk halfrond, de lont in het kruitvat stak een keer de telefoon pakte en een mailtje schreef aan de hoofdrolspelers.

Je hebt de koe echt tot de laatste druppel uitgemolken.

Onmenselijk.

Onmenselijk omdat we nu allemaal weten dat de geloofwaardigheid van Johan Derksen handelswaar is.

Als je hem na drie dagen zogenaamd tot de orde had geroepen (iets met een contract), had-ie zich nog kunnen verschuilen achter “in the heat of the moment”.

Nu heeft-ie wel twintig keer gezegd dat-ie nooit meer met Wilfred Genee bij Veronica Inside aan tafel ging zitten, omdat hem dat zijn geloofwaardigheid zou kosten. Het was geen emotionele impulsieve uitspraak meer op het moment dat hij het mes in zijn rug nog voelde, maar een uiterst principiële stellingname. Waarop hij alleen kon terugkomen met een enorme hoeveelheid gezichtsverlies.

Dat een hondenasiel in Almere en de stichting van Casper van Eijk ervan profiteren is overigens mooi, maar er zit vanaf 31 augustus geen volstrekt onafhankelijke ‘snor’ meer aan tafel, maar een man zonder ruggengraat. Niet omdát hij er weer zit (contract is contract), maar omdat jij hem 45 dagen lang de strop om zijn eigen nek strakker liet trekken, met zijn “nooit meer”.

Nóg erger vind ik wat je Wilfred Genee hebt aangedaan.

We kunnen er lang of kort over praten, maar laten we iets er tussenin doen.

Wilfred is een groot talent als aangever.

Punt.

Toen hij in de Veronica Inside-uitzending van 22 juni opeens (ingefluisterd door zijn baas thuis en zodra ze dollars ruiken principeloze figuren als Ruud Gullit) de wereld wilde verbeteren en een hoofdrol opeiste in het racismedebat, ging hij gruwelijk in de fout.

Grote blunder dat hij eigenhandig het format wijzigde door twee externe gasten aan de ‘grote tafel’ te zetten en zo de ‘veiligheid van de kleedkamer’ doorbrak.

Kan gebeuren.

Gezondheid

Had, met snel ingrijpen van de grote baas, misschien nog hersteld kunnen worden.

Maar jij hebt de anderhalve maand daarna Johan Derksen (en de als immer uiterst flexibele meeloper René van der Gijp) niet gestopt toen ze het imago van Wilfred Genee als Judas, NSB’er, backstabber en meer van zulks bevestigden en bevestigden en bevestigden.

Anderhalve maand, John.

Anderhalve maand hebben Derksen en Gijp ‘m kaalgeschoren op de platte kar door het dorp gereden.

De carrière van Wilfred Genee is kapot.

Hij zal voortaan altijd ogen in zijn rug voelen prikken.

“Daar loopt-ie…”

“Dat is ‘m nou…”

Ook jouw schuld.

Je hebt Derksen en Genee niet gered, terwijl je dat prima had kunnen doen. Je zat tenslotte niet afgesloten van de buitenwereld in een huisje van Sporthuis Centrum met je vrouw.

Twee oorspronkelijke karakters zijn nu van hun glans ontdaan.

Dát heeft Arie Boomsma dan toch maar mooi bereikt.

Groet, ook aan je -naar eigen zeggen- belangrijkste adviseur,

JanD

PS. Een symbolisch cadeautje dan maar.

Het dagelijkse ‘Briefje van Jan’ wordt mede mogelijk gemaakt door maandelijkse donaties (Back me) en/of incidentele giften (Bunq me). Waarvoor dank! (Kopen via mijn partnerlink bij Bol.com wordt ook gewaardeerd)

Aan Wilfred Genee

Beste Wilfred,

Het waren zeventien mooie maanden.

Je hebt het al van Rick Romijn gehoord: ik heb hem, de man die mij begin vorig jaar binnenhaalde als columnist bij je radioprogramma Veronica Inside, gisteravond verteld dat ik ermee stop.

Dat is in het licht van de grote crisis waarin jij je sinds die tv-uitzending met Natacha Harlequin en Dries Bousssatta bevindt natuurlijk heel klein bier en je moet en zal er vooral geen seconde wakker van liggen.

Maar ik zal het toch even uitleggen.

De reden is eigenlijk heel simpel: ik wil mezelf in de spiegel kunnen blijven aankijken.

Ik beweer altijd dat ik als columnist niemands knecht ben.

De dag na die geruchtmakende tv-uitzending van Veronica Inside spaarde ik jou.

Ik schreef: “Iedereen heeft weleens een heel slechte dag. Verdómd jammer dat jij ‘m uitgerekend gisteren had.”

Laat ik het zo zeggen: ik ben weleens minder subtiel.

Eigenlijk altijd.

Als ik niet een wekelijkse column bij jou had gehad, had ik mijn woorden anders gekozen. Ik was er niet trots op, maar ik vond het nét acceptabel.

Voor één keer.

Dezelfde dag las ik in jouw radioshow een vernietigend briefje voor aan Dries Boussatta, de Farid Azarkan van de Nederlandse voetballerij, die bij jullie tv-show was ingehuurd om Johan Derksen het bloed onder de nagels vandaan te halen. En die beweerd had dat zijn vader naar Nederland was gehaald om dit land op te bouwen.

Na afloop van mijn briefje vroeg jij mij “of ik de boodschap (van je tv-show) wel begrepen had”.

Die had ik prima begrepen.

Alleen liet ik me níet leiden door de waanzin die over dit land was gevaren met betrekking tot racisme.

Ik was níet bereid om in de houding te springen voor beroepsactivisten, meeloop-BN’ers en knielmedia.

De weken daarop veranderde je radioprogramma radicaal.

Je kroop vol in de slachtofferrol en het moest allemaal anders.

Positief. Vrolijk. Lief.

Niet mijn kernkwaliteit als columnist.

Dus ik had het er daarna met mevrouw Dijkgraaf regelmatig over wat ik moest doen. Keurig mijn contract uitdienen en wekelijks tussen de bloemetjes en de bijtjes jouw show ‘opvrolijken’ met een programma-onderdeel waar jij hoor- en zichtbaar al tijden geen reet aan vindt? Of de eer aan mezelf houden en mijn tot 31 december lopende contract ter waarde van (nog) 6000 euro verscheuren?

Ik vind 6000 euro een hele hoop geld.

Maar ik vind buikpijn vanwege mijn geloofwaardigheid ook een hoge prijs.

Dus ik dubde.

En ik dubde.

En toen werd het dinsdag 7 juli.

Zoals altijd stuurde ik jullie, vanwege de instartjes, de laatste regels van mijn briefje van die dag.

En toen kreeg ik bij hoge uitzondering een belletje.

Dat ‘de redactievergadering’ even geen zin had in gezeik met Gordon.

Gordon is de Talpa-ster van wie we allemaal honderd procent zeker weten dat hij bij de Talpa-leiding zou gaan janken over jullie als jullie mij dat briefje zouden laten voorlezen.

Zeker als-ie bloed ruikt, want het is een slecht mens.

Ik vind het volstrekt legitiem dat een redactie een columnist vraagt om een ander onderwerp te kiezen. Als hoofdredacteur van Metro heb ik het ook één keer gedaan, toen Theo van Gogh voor de zoveelste keer een grote adverteerder uit de filmwereld in de gordijnen wilde jagen.

Maar het was tóch het moment om niet meer te dubben.

Bol.com Algemeen

Als ‘Gordon’ namelijk ‘Dreetje Hazes’ was geweest, hadden jullie zitten schateren in de studio. Nu het er eentje van Talpa is, kon het niet.

Die beperking was de druppel.

Iederéén in de entertainmentwereld is er eentje van Talpa, heeft vriendjes bij Talpa of doet het met iemand van Talpa.

Als ik dáár rekening mee moet gaan houden bij de keuze van mijn onderwerpen, ben ik niet langer niemands knecht, maar John de Mols knecht.

Ondenkbaar.

Dus dit was het.

No hard feelings bij mij.

Alleen opluchting.

En pijn in de portemonnee.

En ik wil jou, Niels, Rick en Celine danken voor de gelegenheid die ik kreeg om toch weer een beetje dat heerlijke radiogevoel te ervaren.

Mooiste medium dat er bestaat!

Het ga jullie goed.

Eus is vast bereid mijn plekkie in te nemen.

En anders Arie Boomsma wel.

Groet,

JanD

PS. Ik heb maar even een niet al te duur en voorspelbaar afscheidscadeautje voor je gekocht. Zal je vast begrijpen.

Het dagelijkse ‘Briefje van Jan’ wordt mede mogelijk gemaakt door vaste maandelijkse donaties (Back me) en/of incidentele giften (Bunq me). Waarvoor dank! (Kopen via mijn partnerlink bij Bol.com wordt ook gewaardeerd)