Aan Gordon

Beste Gordon,

Ik ben helemaal klaar met social media.

Vroeger, in de beginjaren, kon je dankzij die media nog weleens in contact komen met de sterren uit de wereld van politiek, sport en entertainment.

Die tijd is helemaal voorbij.

Ik zat gisteravond met mijn goede vriend Erik de Vlieger aan een Portugees strandje lekker een visje te eten toen we te spreken kwamen over het leven in het algemeen en de vraag welke belediging ons de voorbije jaren nou het meest geraakt had in het bijzonder.

Ik riep meteen: “10 Februari 2014! Gordon! Die noemde mij ‘strontkar’!”

Waarop Erik zei: “En je weet echt de datum nog uit je hoofd? Jezus, Jan, dat móet je een keer met ‘m uitpraten, hoor. Voor het een trauma wordt. Meteen bellen!”

Aangezien hij mij net volgegooid had met drank (twee heerlijke glazen witte wijn) en ik daardoor in een vredelievende bui was, zette ik spontaan een oproep op Twitter.

“Ik ben op zoek naar het nummer van Gordon.”

En weet je wat er toen gebeurde?

Niemand gaf, zoals in de beginjaren van Twitter zou zijn gebeurd, even jouw telefoonnummer.

Alléén maar vervelende reacties.

Of ‘grappen’.

Aad Solleveld: “Als ik dat doe dan schakelt mijn iPhone zichzelf direct uit.”

Edgar Blom: “Op de muur van mannentoilet van een willekeurig tankstation gekeken?”

John Gerard: “Voor mensen die een dringende behoefte voelen om Gordon te spreken; vinger het telefoonnummer 113.”

Een anoniempje: “Probeer de Jellinek-kliniek eens!”

Alex: “Heb je verstopping?”

Rijk Vos: “69 denk ik…”

Mark Wurfbain: “Ken je z’n dealer?”

Een anoniempje: “Ik heb ook een goede dealer voor je.”

Jeroen: “Van die bipolaire coke junk wil je geen 06-nummer.”

Sinne Tolsma: “Wil jij een nummer met Gordon?”

Rob Staal: “Staat het niet op www.bruinester.nl?”

Een anoniempje: “Nr 39 met lijst en sambal bij.”

M. ten Brink: “Vroeger deelde hij ze (sukkel, JD.) nummer op flyers uit bij gaybar de Cockring in Amsterdam. Wellicht zit er nog een in een oud jasje in de kast?”

Een anoniempje: “Ga maar gebukt staan.”

Manmanman.

Sint 2021Sint 2021

Wát een treurnis.

Ik stel een doodnormale vraag op Twitter en krijg alleen maar dit soort gaapverwekkende bagger als antwoord.

Kan ik nóg de telefoon niet pakken.

Dan moet jij mij maar even bellen om je excuses aan te bieden.

Mijn nummer is 06-50208103.

Groet!

JanD

PS. Cadeautje. Omdat ik weet dat je het dolgraag wilt hebben, maar zelf niet durft te kopen.

Disclaimer: Het dagelijkse ‘Briefje van Jan’ kun je gratis lezen. Wil je doneren (waarvoor mijn dank!), dan kan dat via Ahmed of via mevrouw Dijkgraaf.

Aan Gordon

Dier

Beste Gordon,

Feest in Eesterga gisteren!

De Telegraaf citeerde jou als volgt: “Ik heb overwogen om aangifte te doen tegen columnisten als Jan Roos en Jan Dijkgraaf. Maar weet je, ook zij moeten kunnen zeggen wat ze willen. Laten we eerlijk zijn: zelf ben ik ook weleens te ver gegaan.”

Er ging een zucht van verlichting en een gloed van dankbaarheid richting jou door het huis hier.

Ik heb namelijk door iets wat ik in mijn werk geflikt had al eens eerder drie dagen in een politiecel doorgebracht en twee jaar moeten wachten voor duidelijk werd dat dat níet tot een veroordeling leidde. En ik zeg je eerlijk: dat was, na het overlijden van mijn ouders, de meest traumatische ervaring in mijn leven tot nu toe.

Sterker nog: daarna maakte weinig werkgerelateerde shit mij de pis nog lauw.

Nu we toch in jouw interessegebied (poep en pies) beland zijn, wil ik je voor nóg iets bedanken.

Weet je nog dat jij mij rond de opening van de Olympische Winterspelen in Sotsji voor honderdduizenden mensen uitmaakte voor “Strontkar!”?

Ik had toen een stukje geschreven in het dagblad Spits waarin ik jou hekelde omdat je uit de school had geklapt over een gesprek dat premier Rutte had gehad met de Russische president Vladimir Putin. Je schreef: “Zojuist Mark Rutte aan de lijn gehad die mij belde vanuit Sotsji. Geëist is dat de anti homowet moet worden ingetrokken.”

Mij was altijd geleerd dat je op het gebied van mensenrechten meer bereikt met stille diplomatie dan met schreeuwerige krantenkoppen. Dus jouw provocatie aan het adres van Vladimir Putin zou alleen maar averechts werken, vond ik.

Gezondheid

Wat ook is gebleken, want na jou kregen de Raad van Europa, de Amerikaanse president Obama, het Comité voor de rechten van het Kind van de Verenigde Naties, Human Rights Watch, Amnesty International, VN-secretaris-generaal Ban Ki-moon en het Europese Hof voor de Rechten van de Mens bij Putin geen poot (sic) meer aan de grond en werden talloze Russen bestraft voor wat Putin ziet als ‘homo-propaganda’.

Dus ik had gewoon gelijk met mijn stukje.

En voor jouw “Strontkar!” in mijn richting zouden excuses dus eigenlijk op zijn plaats zijn. Je bent daarvoor van harte welkom in Eesterga, mits je bereid bent de anderhalve meter-regel te respecteren uiteraard.

Kom ik nu op mijn tweede bedankje.

Je noemde mij niet alleen “Strontkar!”, je hebt me ook gemotiveerd.

Want je schreef destijds: “Je durft wel achter je bureautje? Noem eens een wapenfeit van uw prestaties op buiten dit kansloze werk!”

En toen dacht ik: verdomd!

Krantenredacties geleid, hoofdredacteur geweest van de op één na grootste krant van Nederland, het leven van een op sterven na dood opinieweekblad gerekt door het jaarlijkse verlies terug te brengen van een miljoen naar nul euro, een dagelijkse column in een krant geschreven, het is allemaal eh… net niks.

Het wordt tijd voor een echt wapenfeit!

Gordons uithaal is precíes de stimulans die ik nodig heb!

Ik heb er even op moeten wachten, maar het is gelukt.

Net als jij in 2018 met je hagiografie bereikte ik de eerste plaats van de Bestseller 60.

Alleen had ik er geen boek vol (ik citeer nu je familie en talloze BN’ers) “leugens, verzinsels en verdraaiingen” en diverse rechtszaken voor nodig om voldoende publiciteit te genereren.

En waren wij wél zo slim om het in eigen beheer uit te geven, en niet via die inmiddels ‘in goed onderling overleg’ vertrokken engnek van Lebowski, Oscar van Gelderen.

Daarom moest ik ook best gniffelen toen ik las dat jij kritiek had op de keuze van de Meilandjes voor samenwerking met de Dijkgraafjes.

“Kon je echt niemand anders vinden dan die vreselijke Jan Dijkgraaf🤮”, beet je Martien toe.

Vooral die emoticon verraadde je ware aard.

Je bent het poep-, pies- en kots-stadium nog altijd niet ontgroeid.

Erger is: hoe mega-, mega-, megasuccesvol je zelf ook bent, je gunt een ander het licht in de ogen blijkbaar niet.

Wat dat betreft ben ik als mens dan toch verder dan jij.

Want ik gun iedereen het dubbele van wat-ie mij gunt. Vriend én vijand.

Groet,

JanD

PS. Cadeautje! Om te oefenen voor als je richting Eesterga komt om je excuses aan te bieden.

Disclaimer: Het dagelijkse ‘Briefje van Jan’ kun je gratis lezen. Wil je doneren, dan kan dat via Ahmed of via mevrouw Dijkgraaf.