Aan Wopke Hoekstra

Meneer Hoekstra,

Vanaf het moment dat ik mag stemmen (9-8-1980), is het CDA altijd een factor van betekenis geweest in de Nederlandse politiek.

Dries van Agt haalde bij zijn verkiezingen sindsdien 45 en 48 zetels, Ruud Lubbers beide keren 54 zetels en zelfs Jan-Peter Balkenende drie van de vier keer ook meer dan 40 zetels.

U kwam in maart dit jaar niet verder dan 15 zetels en heeft in de peilingen sindsdien al een keer de 6 zetels aangetikt.

Caroline van der Plas van BBB vreet uw partij leeg.

En dan moet Pieter Omtzigt nog terugkeren…

Reden genoeg voor mij om gisteren een deel van mijn vrije zaterdag op te offeren om live naar uw speech op het ingelaste CDA-partijcongres te luisteren. Eens even kijken met wat voor vlammend betoog u uzelf en het CDA weer op de kaart zou zetten.

Omdat ik het niet veilig vind om tijdens het autorijden aantekeningen te maken, besloot ik even te parkeren bij Den Ruygen Hoek, want ik was op weg van Nieuwveen naar Eesterga.

Ik noteerde:

Kantoor en schoolKantoor en school

“…veel dingen anders zijn gelopen dan we allemaal graag hadden gewild…”

“…kijk ook kritisch naar mezelf…”

“…onze diep doorleefde wortels…”

“…ten diepste overtuigd van de waarde van ons verhaal voor de samenleving…”

“…onze gedeelde waarden en normen zijn een antwoord op de ‘alles-moet-maar-kunnen’- mentaliteit van vandaag…”

“…omdat wij ervan overtuigd zijn dat een mens pas tot zijn recht komt, in relatie tot een ander…”

“…lenen dit land van onze kinderen…”

“…onze opdracht om ervoor te zorgen dat álle Nederlanders zich weer bij ons thuis kunnen voelen…”

“…ervoor kiezen om hun hoop en hun verwachtingen beter te belichamen…”

“…gaat ons om het verbinden van mensen in de samenleving…”

“…er zijn voor alle Nederlanders…”

“…in het volste besef…”

“…een duidelijk verhaal is onmisbaar…”

“…antwoord geven op de grote thema’s van deze tijd…”

“…een toekomstgericht perspectief…”

“…sprong naar voren…”

“…met elkaar de dialoog aangaan…”

“…ik zie Ank Bijleveld…”

“…inspireert enorm…”

“…geeft mij energie…”

Op de achtergrond hoorde ik onophoudelijk een telefoon afgaan.

Er werd op mijn autoraam getikt.

Er scheen een fel licht naar binnen.

Ik schrok me de tering.

Politie!

Films en seriesFilms en series

De agent maakte zo’n beweging van: raampje naar beneden.

Ik startte de motor en drukte op het knopje van de raambediening.

“Meneer Dijkgraaf?”

“Eh… Ja.”

“Gelukkig! Uw vrouw heeft vanavond 0900-8844 gebeld. Ze had u rond een uur of vijf vanmiddag thuis verwacht en het is nu bijna middernacht, dus ze was bang dat u iets ergs was overkomen. Maar blijkbaar bent u gewoon in slaap gevallen op de parkeerplaats. Was u oververmoeid?”

“Niet dat ik weet. Het laatste wat ik me herinner is dat ik aantekeningen zat te maken tijdens een speech van Wopke Hoekstra die probeerde het CDA te reanimeren.”

“Aha. Nou, dan heeft u bijna acht uur geslapen. Lang zat. Dan kunt u uw reis vast veilig hervatten. En anders kunt u bij de Shell Shop nog wel een dubbele espresso krijgen. Goede reis verder!”

Nu vraag ik me natuurlijk wel af of ik nog iets belangrijks uit uw speech heb gemist.

Want anders vrees ik het ergste.

Groet,

JanD

PS. Cadeautje. Hopelijk komt het niet te laat.

Aan Willem-Alexander

Beste Willem,

Dat was, gisteravond bij de Nationale Dodenherdenking op de Dam, de beste speech die een koninklijke speechwriter ooit produceerde.

Maar het zou jou als koning onrecht doen, als alle credits naar de schrijver gingen. Die was uiteindelijk de artiest, maar jíj was degene die hem of haar de boodschap had ingefluisterd.

En die was op twee punten letterlijk én figuurlijk majestueus.

In de eerste plaats natuurlijk vanwege de grootsheid die je toonde door ook kritisch te zijn op je overgrootmoeder, koningin Wilhelmina.

Je zei: “Medemensen, medeburgers in nood, voelden zich in de steek gelaten, onvoldoende gehoord, onvoldoende gesteund, al was het maar met woorden. Ook vanuit Londen, ook door mijn overgrootmoeder, toch standvastig en fel in haar verzet. Het is iets dat me niet loslaat”.

Prachtig!

Geen uitgebreid ge-‘ja, maar…’ over alles wat ze tijdens de Tweede Wereldoorlog wél goed gedaan heeft of zou hebben, maar 75 jaar na de bevrijding van ons land vooral die kritische noot over de vrouw die je opzadelde met 12,5 procent van haar genen en een levenslange inperking van de vrijheid van meningsuiting.

Dit was werkelijk de eerste keer dat een Nederlandse monarch diepe indruk op me maakte.

En daarnaast was er natuurlijk die prachtige, nauwelijks verborgen, boodschap over de kwetsbare mensen anno nu, voor wie de doodskistfabrikanten hun productie al weken drastisch hebben opgevoerd.

Ik vroeg me tijdens je speech af waarom premier Rutte er een beetje lullig bij stond, maar die had de tekst natuurlijk van tevoren al gelezen.

 En die snapte als geen ander dat de woorden van Sobibor-overlevende Jules Schelvis konden worden uitgelegd als een boodschap aan hem, aan zijn kabinet, aan de Tweede Kamer en aan de zorgfabriek-directeuren, namens al die kwetsbare groepen ouderen die al weken worden blootgesteld aan een dodelijke vijand, die worden opgesloten, die van contacten met hun naasten en de buitenwereld worden afgesneden en moederziel alleen sterven.

Hoe zei Jules Schelvis het zes jaar geleden in de Westerkerk en jij dus gisteren op de Dam?

“Hoe kon de wereld toestaan dat wij, rechtschapen burgers van Nederland, als uitschot werden behandeld?”

“Honderden omstanders hebben zonder vorm van protest toegekeken…”

“Het leek zo geleidelijk te gaan. Elke keer een stapje verder.”

Gezondheid

En als genadeklap: “Het minste wat we kunnen doen is: niet wegkijken. Niet goedpraten. Niet uitwissen. Niet apart zetten. Niet ‘normaal’ maken wat niet normaal is.”

Als de dorpsgek van Eesterga het schrijft, gaat het bij de verantwoordelijken het ene oor in en het andere uit.

En misschien wel terecht, al was het maar omdat de boodschap (dood door schuld) soms wat ruw wordt gebracht.

Maar nu was het de koning.

En was niet alleen de inhoud raak, maar kon er ook op de vorm niet worden afgegeven.

Dus ik ga iets geks doen.

Voor één keer neem ik mijn pet voor je af.

Groet,

JanD

PS, Normaal denk ik: koop het ff lekker zelf, maar deze keer heb je wel een extra cadeau van een daan verdiend!

Het dagelijkse ‘Briefje van Jan’ wordt mede mogelijk gemaakt door vaste maandelijkse donaties (Back me) en/of incidentele giften (Bunq me). Waarvoor dank! (Kopen bij Bol.com via mijn partnerlink wordt ook gewaardeerd)