Aan Nilüfer Gündoğan

Juwelen en accessoires - BEJuwelen en accessoires - BE

Mevrouw Gündoğan,

Wat een ontzettend sneue bedoening, die oorlog van u met Volt.

Dat u een kort geding aanspant om uw schorsing als lid van de Volt-fractie ongedaan te maken, snap ik nog.

Een beetje.

Het is de enige manier om straks, als u defintief uit de fractie wordt gegooid, verder te gaan onder de naam Volt. Dan krijgen we, net als in 2014 gebeurde bij die bejaarden van 50PLUS, twee fracties met dezelfde naam: Volt/Dassen en Volt Gündoğan.

Maar u eist ook een rectificatie.

Waarvan in godsnaam?

Een rectificatie eis je als er dingen over je worden geschreven die niet waar zijn.

Terwijl Volt tot nu toe alleen maar heeft gezegd dat er een extern onderzoek loopt naar meldingen van grensoverschrijdend gedrag van uw kant.

En juist níet wil zeggen wat de inhoud van die klachten precies is.

Dus als het feitelijk juist is dat dat onderzoek loopt en dat er klachten zijn binnengekomen, valt er helemaal niets te rectificeren.

Kijk, als die Laurens Dassen nou naar buiten had gebracht dat u via de WhatsApp seksueel grensoverschrijdende berichten heeft gestuurd naar een of meer vrouwelijke medewerkers van Volt, dán had u misschien een zaak gehad.

Als u althans géén seksueel grensoverschrijdende berichten zou hebben gestuurd naar een of meer vrouwelijke medewerkers van Volt.

Dit was uiteraard een zuiver hypothetisch voorbeeld.

Want ik zit als door sympathieke donateurs van de straat gehouden eenpitter uit het prachtige Friese buurtschap Eesterga natuurlijk niet te wachten op post van uw advocaat Geert-Jan Knoops en zijn wormvormig aanhangsel.

Maar dat terzijde.

U gaat in uw eis nog verder dan opheffing van de schorsing en een rectificatie.

U wilt geld zien van Volt.

De Knoopsjes (die eerder Geert Wilders bijstonden 😉 ) eisen in het kort geding ook nog een voorschot op een schadevergoeding.

Dus die euro’s die puissant rijke weldoeners als George Soros in de groei van Volt hebben gestoken, moeten wat u betreft worden overgemaakt naar uw privé-rekening.

Waarom?

Omdat uw partij het fatsoen heeft klachten van medewerkers over grensoverschrijdend gedrag van iemand met wie ze in een machtsverhouding staan serieus neemt.

Zulk gedrag verwacht ik van alfamannetjes.

Zoals die (oud-)hoofdredacteuren van de Volkskrant, het AD, Trouw en Het Parool, die een gigantische #MeToo-affaire in eigen huis onder de pet hielden.

En die zelfs nu die affaire op straat ligt nog zwijgen om maar niet de toorn van hun grote baas Christian Van Thillo over zich af te roepen.

De Phillip Remarques van de Volkskrant.

De Hans Nijenhuisjes van het AD.

De Cees van der Laans van Trouw.

De Ronald Ockhuysens van Het Parool.

Dat soort gajes, dat de eigen baan en bonus belangrijker vindt dan een veilige werkomgeving voor hun medewerkers.

Maar niet van vrouwen.

Van vrouwen verwacht ik juist solidariteit met slachtoffers.

Of in ieder geval: dat ze het toejuichen als elke kwestie van grensoverschrijdend gedrag grondig wordt onderzocht door een onafhankelijke partij.

Maar dat zie ik dus verkeerd.

>

U wilt niet eens praten met het bureau dat de meldingen tegen u onderzoekt.

U stapt meteen naar de rechter voor een zak met poen.

Dat zegt alles.

Over u.

Groet,

JanD

PS. Cadeautje! Voor uw nieuwe hobby.

PS2. Me nieuwe Nieuwsbrief al gezien?

Disclaimer: Het ‘Briefje van Jan’ wordt mede mogelijk gemaakt door vaste maandelijkse donaties (Back me) en/of incidentele giften (voor mevrouw Dijkgraaf). Waarvoor dank! 

Aan de beroepsgekwetsten

Beste beroepsgekwetsten,

Oké, ik ben om.

Toen ik vanochtend wakker werd, had ik wéér dertig dagen schorsing van Facebook aan mijn broek.

Omdat ik een bericht plaatste met een linkje naar mijn best gelezen ‘Briefje van Jan’ ooit en dat weer massaal gerapporteerd was door kansloze kneuzen uit het leger der beroepsgekwetsten.

Het bericht was volgens Facebook “in strijd me de internationale richtlijnen met betrekking tot hate-speach” en bladiebladiebla.

Gelukkig werd mijn protest gehonoreerd (“Sorry dat wij het verkeerd beoordeeld hebben”) en werd de schorsing opgeheven, maar ik realiseer me dat ik écht iets aan mijn woordkeus moet veranderen om niet vaker en langduriger te worden afgesloten van mijn 5000 vrienden en nog veel meer volgers van mijn Facebook-pagina’s.

Dus het B-woord gaat in Huize Dijkgraaf in de ban.

Limburg staat voortaan wit.

Als bij de kruiswoordpuzzel in de krant bij de omschrijving ‘rein’ of ‘ongekleurd’ vijf vakjes ingevuld moeten worden, stop ik eerst mijn iPhone en Google Home in aluminiumfolie voor ik ‘het verboden woord’ invul. Met potlood. In heel kleine lettertjes.

Wie geen condoom gebruikt, doet het vanaf nu in mijn wereld met de witte sabel.

Doorzichtige lak heet bij de verfafdeling van de Karwei op De Lemmer voortaan: witte lak (al krijg ik van mevrouw Dijkgraaf vermoedelijk een verfafbrander voor mijn verjaardag als ik die witte lak dan op de trap smeer, dus misschien fluister ik de Karwei-medewerker wel in zijn oor dat ik eigenlijk ‘jeweetwellak’ bedoel, “van die lak waar je doorheen kunt kijken”).

De lezers van mijn dagelijkse Toetje zagen gisteren weer: ruwe bolster, witte pit die Dijkgraaf.

Een leeg formulier heet vanaf nu: een witto formulier.

De óngeverfde stoel in onze achtertuin is -ik ben daar streng in- per direct van wit hout.

De jaren ’80-hit ‘Het is moeilijk bescheiden te blijven’ komt alsnog op naam van Peter Witter.

En in Bergambacht moest ik vroeger voor een halfje volkoren van mijn moeder naar bakker Witten. En naar de supermarkt van Vermaat voor een liter witte vla.

Als ik straks ga kajakken vanuit Kalenberg, kom ik na Kuinre langs het Overijsselse dijkdorp Wíttenham, dat bij nader inzien vernoemd is naar de Utrechtse bisschop Frederik van Wittenheim.

En had ik al gezegd dat de overleden oud-voetbalscheidsrechter John Wittenstein toch geen ‘homo’ was, maar een ras-lgbtqia+’er?

Jullie merken: ik wil meer, meer, meer.

Kunnen we niet meteen de Bijbel aanpakken?

Sale / Solden juli 2021

Dat we het voortaan over de heilige maagd Sylvana hebben?

En dat we de zoon van Jozef en Sylvana geen Jezus, maar Akwasi noemen?

En dat iemand die compleet de weg kwijt is niet meer van God, maar van George Floyd los is?

Of vinden jullie mij nu een verachtelijke helper whitey die een beetje doordraaft?

Denken jullie dat ik alleen maar doe alsof ik een blank voetje probeer te halen bij de beroepsgekwetsten?

Dat ik er geen pest van meen?

Klopt.

Dat laatste.

Jullie kunnen m’n rug op.

Groet,

JanD

PS. Cadeautje. Kunnen jullie goed gebruiken.

Disclaimer: Het dagelijkse ‘Briefje van Jan’ schrijf ik ‘om niet’. Wil je desondanks doneren, dan kan dat eenmalig via mevrouw Dijkgraaf of maandelijks via de rolstoelmarokkaan.