Aan Sinterklaas

Lieve Sinterklaas,

Omdat ik sinds de komst van mijn 41 jaar oude Lada Niva alles al heb, hoef ik dit jaar geen cadeautjes van u. Daarom staan op mijn verlanglijstje dit jaar alleen maar cadeaus voor andere mensen. Vrienden en bekenden.

Ik weet dat het gezien de grote drukte bij de pakjesbezorgers een beetje aan de late kant is, maar ik ken zat werklozen die de komende week wel even als hulp-Zwarte Piet kunnen fungeren, zodat de cadeaus toch allemaal nog op tijd aankomen.

Voor Eva Vlaardingerbroek, de ex van Thierry Baudet en de huidige van de Franse ‘filosoof’ Julien Rochedy, dacht ik nu de koude maanden aanbreken aan iets voor op haar hoofd.

Voor Claudia de Breij, van wie ik naarmate mensen langer zeiken over hoeveel vluchtelingen ze nou eigenlijk in huis heeft genomen demonstratief steeds een beetje meer ga houden, dacht ik aan een cheque voor dat zij dan bij ons mag.

 Sint 2020

Voor Anne-Fleur Dekker, het malle meisje dat zo gruwelijk werd misbruikt door GroenLinks, Fransisco van Jole van de Joop en daarna elk tv-programma dat even een mal meisje nodig had, dacht ik aan tips over hoe je eerlijk aan je geld kunt komen. Ze weet zelf wel waarom juist dat cadeau.

Voor Margriet van der Linden, die niet alleen voor een kopschopper als Akwasi de rode loper uitlegt maar ook Laura H.-achtigen, dacht ik aan een dingetje voor na afloop van haar ‘interview’ met de volgende kalifaatkoe. Ik weet alleen niet van welke smaak ze houdt, dus u moet maar kiezen.

Voor Sigrid Kaag, die die sneakers na gebruik voor de promotiefilmpjes van D66 natuurlijk wil terugsturen naar Zalando (want wat heeft ze aan witte schoenen als ze na de verkiezingen toch weer in de woestijn gaat werken?), dacht ik aan een heel praktisch cadeau.

Voor de VVD-Kamerleden Dilan Yesilgöz en Bente Becker, die twee van ‘wel woorden, geen daden’, dacht ik allebei aan hetzelfde cadeau, omdat er een heldere boodschap in verpakt zit.

Black Friday 2020

Voor Annabel Nanninga dacht ik aan een link naar een website. Die is slim genoeg om te snappen wat ik dan bedoel. Wat ik kan, kan zij ook. En je wordt er veel gelukkiger van dan van die slangenkuil.

Voor CDA-staatssecretaris Mona Keijzer, die om MKB’ers te paaien “Ga shoppen!” bleef roepen toen de eerste coronacrisis naar een hoogtepunt ging en door fouten van haar partijgenoot Hugo de Jonge talloze bejaarden in eenzaamheid letterlijk de moord stikten, dacht ik aan een cadeau dat haar tegen zichzelf beschermt. En ons tegen haar.

Voor schrijfster en columniste Saskia Noort dacht ik, mede in het belang van de lezers van het Algemeen Dagblad, aan iets heel flauws, maar het helpt wel om de gekte uit haar kop te verdrijven.

Daar wil ik het voor vandaag graag bij laten, Sinterklaas.

En ja, dit zijn inderdaad allemaal cadeautjes voor vrouwen. Ladies first.

Morgen zijn de mannen aan de beurt.

De overige soorten laat ik graag over aan iemand die daar, om financieel-technische redenen, wat meer mee heeft dan ik.

Dank en groet, ook aan Zwarte Piet!

JanD

PS. Voor u heb ik natuurlijk zelf wat gekocht. Zo rol ik.

(Advertentie)

De dagelijkse ‘99 woorden’ wordt mede mogelijk gemaakt door vaste maandelijkse donaties (Back me) en/of incidentele giften (voor mevrouw Dijkgraaf). Waarvoor dank! (Kopen via mijn partnerlink bij Bol.com wordt ook gewaardeerd)

Aan de Amsterdamse politie

Couponactie INT boeken - aug


Beste politie,

Passen jullie wel op dat jullie geen racisten worden?

Afgelopen week blafte in een villa aan het Vondelpark een hond. De eigenaar van het pand ziet op de beelden van de beveiligingscamera dat er iemand over het twee meter hoge hek de tuin in gaat. Als de eigenaar naar buiten rent, verdwijnen twee mensen als dieven in de nacht.

De bewoner belt met 0900-8844 en meldt dat er een jongen en een meisje in de tuin waren. Daar zegt de dienstdoende agent dat het vermoedelijk baldadigheid is. De introductieweek van het studentencorps, vast een studentengrap, de bewoner weet zelf… En als de bewoner per se wil, wil de politie best de camerabeelden in ontvangst nemen, maar de kans dat de Amsterdamse politie er vervolgens naar kijkt, is heel klein.

Zelf vind ik het allemaal wel logisch klinken.

Het Amsterdamse politiecorps heeft niet eens tijd om criminelen die inbreken in het pand van een Turkse ondernemer en dat vervolgens bezetten en half vernielen een proces-verbaal mee te geven. Laat staan dat ze dan uitgebreid rechercheonderzoek gaan doen naar een studentenstelletje dat in de tuin van een villa aan het Vondelpark een beetje aan elkaar wil friemelen.

Maar de bewoner in kwestie denkt daar anders over.

Vorig jaar brak er een keer een Noord-Afrikaan in dezelfde tuin in (uiteraard niet tijdens de introductieweek van de studenten). En die is opgepakt!

En nu het een blank stelletje betreft met een paardenstaart (zij) en -ik citeer- “Thierry Baudethaar” (hij) komen jullie niet eens even kijken.

Dus de vraag is nu: zijn jullie racisten?

Of is de bewoner in kwestie, mevrouw S. Noort, op weg naar een kliniek waar de deuren van de afdeling alleen met een cijferslot door het verzorgend personeel geopend kunnen worden?

Groet,

JanD

Het dagelijkse ‘Briefje van Jan’ wordt mede mogelijk gemaakt door vaste maandelijkse donaties (Back me) en door incidentele giften (Bunq me).

Aan Hans Nijenhuis

Beste Hans,

Ik had vannacht een enge droom.

Je had me vanwege het nakende vertrek van Saskia Noort als columniste bij je krant (lezersonderzoeken liegen niet, maatje) uitgenodigd op de redactie van het Algemeen Dagblad.

We zaten in jouw kantoor wat te babbelen over de Haringtestfraude, de tuigvlogger en andere hoogtepunten uit je AD-carrière, toen op de webredactie iemand keihard begon te juichen.

Je snelde je kantoor uit.

Ik achter je aan.

“Wat valt er te vieren, Chris?”, vroeg je.

“Uitstekende rechter!”, schreeuwde iemand met een wat boertig accent. “Niet geluisterd naar het rechts-populistische buikgevoel!”

Bij het horen van die woorden was je nóg meer geïnteresseerd.

“Vertel, Chris!”

“Weet je nog, Hans, die Ierse studente? Liep op 9 maart op de busbaan in Utrecht. Werd geschept door een automobilist die doorreed na de aanrijding en die zich pas ruim 24 uur later meldde bij de politie. Die man had alcohol en drugs in zijn lichaam. Had-ie wel vaker. Was-ie ook al eens voor veroordeeld. En hij reed marginaal te hard, iets van 90 ofzo. En toch hoeft-ie maar drie maanden de cel in. De rechtbank kon namelijk niet vaststellen of die alcohol en drugs van invloed waren op zijn rijgedrag. En de rechtbank hield er ernstig rekening mee dat die Ierse studente liep op een plek waar je niet mag lopen. Als zíj niet op de busbaan had gelopen, had híj haar in zijn auto niet geschept en had ze nog geleefd. Mooi, man! Gerechtigheid! Ik zie het trollenleger van Wierd Duk alweer woedend naar de toetsenbordjes rennen.”

Bij het horen van die naam, riep je naar je secretaresse: “Gretha, muziek!”

En je ging voor in een polonaise over de redactie.

Ergens halverwege hield een oudere redacteur van de economieredactie jullie tegen. Hij had de goeie ouwe tijd bij het AD nog meegemaakt.

“En nou ben ik het godverdomme zat!”, schreeuwde hij.

“Die 21-jarige Ierse studente, Nijenhuis, heette Aoife O’Connell. En dat had ook jouw dochter Hanna kunnen zijn. Eens kijken of je dan nog de polonaise liep met die dwaas van een Klomp.”

Bij het horen van die naam stond ook een stagiaire van de economieredactie op.

“Ja, Chris Klomp. Mijn moeder is doodgereden door iemand die met 90 kilometer en een zatte kop door de stad reed. Ik ben benieuwd hoe je reageert als dat met jouw vader of moeder gebeurt. Of je dan ook de polonaise loopt met de hoofdred…”

Op dat moment schrok ik wakker.

Ik weet dus niet of Chris Klomp die stagiaire daarna verkracht heeft of alleen maar in elkaar geslagen.

En of jij toen hebt ingegrepen, of dat je snel een filmpje maakte voor de clickbait op de website van het AD.

Vermoedelijk het laatste.

Groet,

JanD

Het dagelijkse ‘Briefje van Jan’ wordt mede mogelijk gemaakt door vaste maandelijkse donaties (Back me) en door incidentele giften (Bunq me).

Aan Saskia Noort

koken & tafelen algemeen

Beste Saskia,

Ik schreef een paar dagen geleden een stukje over jou en je laatste ex, een reclameman die vreemdging toen zijn vrouw de strijd tegen kanker aan het verliezen was en die daar een bestseller over schreef.

Gisteren had dat stukje jou ook bereikt.

Je vond de tijd om er een screenshot van te maken.

Je plaatste het op Twitter.

En je zette er bij: “Nog even over niet deugen: dit soort bagger schrijft Jan Dijkgraaf, hoe ziek ongelukkig en blind van afgunst moet je dan zijn.”

Continue reading