Aan Jan Paternotte

Beste Jan,

En ja hoor, daar was-ie weer.

Het smerige tweetje, bedoel ik.

Is Nederland gezakt van de 6e naar de 28e plaats van de internationale persvrijheidsranglijst van Reporters Sans Frontières (RSF), komt de fractievoorzitter van D66 even uitleggen hoe dat komt.

Schuld van Geert Wilders!

Je schreef: “Nog nooit stond Nederland zó laag op de persvrijheid-index. Journalisten worden steeds vaker aangevallen. Sommige van onze Kamerleden dragen daar met hun ophitsende opmerkingen, zoals ‘tuig van de richel’, schaamteloos aan bij.”

Zo vreselijk ranzig zie je het niet vaak.

Want waarom is Nederland afgelopen jaar zo gigantisch gekelderd op die lijst?

Los van een christengekkie met een fakkel hier en wat scheldende wappies daar?

Door het VVD/D66/CDA/CU-kabinet.

Een kabinet dat compleet schijt heeft.

RSF schrijft: “De overheid biedt al jaren niet meer de wettelijk vereiste toegang tot officiële documentatie. In de meeste gevallen kwam de door journalisten gevraagde documentatie te laat, was onjuist of onvolledig.”

De overheid, beste Jan, ben jij.

Marcel Gelauff, voorzitter van het Genootschap van Hoofdredacteuren (en hoofdredacteur van Staatsomroep NOS), zei het zo: “Beleidsmakers worden afgeschermd door legers voorlichters, primeurs worden kapot gemaakt en er wordt gelogen. Dat doet iets met informatievoorziening naar het publiek.”

Schuld van Geert Wilders?

Grappig.

Want ik weet nog precies hoe Geert Wilders reageerde toen PVV-Kamerlid Dion Graus onder vuur kwam te liggen door een NRC-artikel over wat hij zijn ex-vrouw zou hebben aangedaan.

Hij vertelde de pers dat hij rustig zou afwachten wat de bevindingen van het Openbaar Ministerie zouden zijn.

Geen onderzoek door een bevriend bureautje.

Geen doofpot.

Geen geheime bijlage.

Geen persconferentie waarop hij de media behandelde als tuig van de richel dat op jacht was naar ophef.

Geen kort geding om publicatie van een artikel in De Volkskrant te voorkomen.

Geert Wilders toonde vertrouwen op de rechtsstaat.

(Die overigens oordeelde dat PVV-Kamerlid Dion Graus zich niet aan strafbare feiten schuldig had gemaakt, wat we van een vermeende verkrachter/bangalijst-samensteller nog maar valt te bezien)

Ander punt: de afnemende pluriformiteit van de pers.

RSF: “De toenemende mediaconcentratie baart zorgen. Twee mediabedrijven bezitten de overgrote meerderheid van de kranten.”

Twee Vláámse mediabedrijven.

Waarvan er eentje een op al haar Nederlandse krantenredacties invloedrijke topman ontsloeg wegens seksueel grensoverschrijdend gedrag en de hoofdredacteuren zover kreeg om die kwestie in de doofpot te stoppen.

De Volkskrant.

Het Algemeen Dagblad.

Het Parool.

Trouw.

Allemaal zo bang voor de toorn van de God van de Persgroep, Christian van Thillo, dat ze wel de splinter bij een Talpa-topman zagen, maar niet de balk in hun eigen oog.

Schuld van Geert Wilders?

Lazer toch op, man.

Over de invloed van politieke partijen op het veiligheidsgevoel van journalisten op straat schrijft RSF overigens ook wat.

Dat ontken ik niet.

Maar RSF schrijft in ieder geval niet: “Schuld van Geert Wilders.”

Wat wel?

“De media worden vaak aangevallen door kleine, populistische partijen, zowel rechts als links van van het politieke spectrum.”

Zie je dat?

Ook línkse partijen.

Zullen ze daarmee alleen BIJ1 bedoelen, denk je?

GroenLinks?

Of misschien ook de partij die schaamteloos de geloofwaardigheid van de media ondermijnt door desinformatie over een zogenaamd dronken informateur te verspreiden?

Groet,

JanD

PS. Cadeautje! Voor de reünie met Sidney, Frans en Alexander.

UPDATE De Nare Jongens Podcast staat live. Een Vullis Special, dus veel aandacht voor D66.

Disclaimer: Het dagelijkse ‘Briefje van Jan’ wordt mede mogelijk gemaakt door incidentele donaties via Bunq en vaste donaties via Backme. Waarvoor dank!