Aan Sylvana R. Simons

Lieve Sylvana,

In Duitsland zit een Nederlandse topatlete in de cel.

Toen ze op 18 juni op weg was naar een training in Düsseldorf, werd haar lease-autootje van NOC*NSF op de A3 bij Elten aan de kant gezet. Nadat ze op verzoek van de politie haar kofferbak opende, stopte één van de agenten snel zo’n 50 kilo xtc en crystal meth met een straatwaarde van twee miljoen euro in de auto en werd ze opgepakt op verdenking van drugsbezit.

Ze mist nu het WK atletiek in september in Doha.

In België zit een Nederlandse topactrice in de cel.

Zij bezocht afgelopen weekend het muziekfestival Tomorrowland in België. Toen ze in de rij stond voor de toiletten, stopte iemand 100 xtc-pillen, 20 gram coke en wat ketamine en MDMA in haar rugzakje. Toen ze dat merkte, wilde ze het teruggeven aan de rechtmatige eigenaar. Dat werd opgenomen door bewakingscamera’s en zíj werd opgepakt op verdenking van drugshandel.

Ze mist nu de laatste opnames voor de KRONCRV-jeugdserie Spangas.

Het lijken misschien twee op zichzelf staande zaken.

Maar de topatlete in kwestie is… bruin.

En de topactrice in kwestie is… bruin.

Institutioneel racisme!

Ik weet wel dat ze allebei betaald werk hadden, dingen best goed konden en geen last hadden van gendergekkigheid, maar je kunt als voorvrouw van het Nederlandse Rosa Parks-filiaal geen onderscheid maken tussen de ene sister en de andere sister.

Dus kom van je luie reet af en ga het opnemen voor die twee.

Dan maar wat korter met zomervakantie.

Hophop, werken voor je centen!

Dikke kus,

JanD

PS. Wist je dat 98% van mijn sponsors blank is? Van de donateurs is dat slechts 97,8%.

Aan mijn reaguurders

Zomer 2019 - Reizen

Beste mensen,

Slecht nieuws.

Maar eerst even terug naar de jaren ’70.

Suriname was net een zelfstandige republiek. Veel Surinamers besloten daarop hun geluk te gaan beproeven in Nederland. Zo ook Marvin. Marvin was nog niet geland op Schiphol of hij zag een briefje van 100 (toen nog gulden) liggen. Hij zocht meteen een telefooncel op en belde zijn neef Randy. “Randy”, zei hij, “je had gelijk! Het geld ligt hier op straat. Ik zag hier een briefje van 100 liggen!” Waarop Randy vraagt: “Heb je het meegenomen?” “Nee”, zei Marvin, “ik begin morgen pas.”

Dat, beste mensen, heet dus: een mopje.

En hoezeer Social Justice Warriors als de sneue Rosa Parks-imitator Sylvana Simons en helper whiteys als noem-al-die-kneuzen-maar-op ook zullen vinden dat dat mopje niet kan: ik blijf ‘m af en toe vertellen.

Net als ik het woord ‘neger’ af en toe blijf gebruiken voor heel donkere mensen met kroeshaar als mij dat zo uitkomt – en negers mij ‘kaaskop’, ‘bleekscheet’ en ‘witte’ mogen blijven noemen als dat hen zo uitkomt.

Dat heeft, allebei, met racisme niks te maken.

Dat zijn Belgenmoppen respectievelijk feitelijke omschrijvingen van uiterlijke kenmerken – en ik laat niemand mij de mond snoeren.

Dat laat ik niet gebeuren, omdat ík weet dat ik geen racist ben én ik me niet laat chanteren.

Ik beoordeel mensen uitsluitend op hun woorden en hun daden. Witte mensen, gele mensen, bruine mensen, zwarte mensen, mannen, vrouwen, andere soorten, lange mensen, korte mensen, dikke mensen, dunne mensen, mooie mensen, lelijke mensen, hardwerkende mensen, luie mensen – álle mensen.

Als je overigens aansloeg op ‘witte mensen’ (“Ik ben niet wit! Ik ben blánk!”) dan adviseer ik je eens goed in de spiegel te kijken. Ik ben ook blank. Maar als iemand mij ‘wit’ noemt, zal me dat compleet jeuken. Als iemand mij ‘wit’ noemt omdat-ie een Social Justice Warrior is of een helper whitey (zoals alle journalisten van de Staatsomroep en andere mainstream media die zich gek laten maken door de Sylvaantjes), dan zie ik wat ze doen, en verafschuw ik wat ze doen, maar dan nog reageer ik niet en blijf ik witten gewoon ‘blanken’ noemen. En negers ‘negers’.

Anderen gaan namelijk niet over mijn woorden.

Kom ik nu terzake.

Jullie gaan niet over mijn woorden, ik ga niet over jullie woorden.

Ik ben voor de ultieme vrijheid van meningsuiting. Vandaar ook vorig jaar (op 5 mei) de start van het ‘verzetskrantje’ The Post Offline (rest van het jaar met korting; Max Tailleur had er wel raad mee geweten).

Ik ben zelfs een VvMU-fundamentalist. Je mag in Nederland van de wet de Holocaust niet ontkennen. Vind ik foute wetgeving. Als jullie denken dat er nooit een Holocaust was, mogen jullie de Holocaust van mij ontkennen. Ik verklaar jullie tegelijkertijd tot complete randdebielen (en ‘antisemieten’ bovendien), maar jullie mógen het van mij zeggen.

Zo mag iedereen van mij de meest racistische bagger over Sylvana Simons of zwarte mensen in het algemeen verkondigen.

Maar niet meer in mijn ‘huis’.

Na vandaag gaan de reaguurderspanelen onder mijn ‘Briefje van Jan’ dan ook voorlopig dicht.

Ik ontzeg niemand het recht om racistische bagger te schrijven, maar als je wilt poepen, doe je dat voortaan maar lekker op je eigen plee.

Het is jammer voor de 99 procent normale mensen, maar ik heb als best druk bezet eenmansbedrijfje in Eesterga geen tijd (en zin) om die ranzige zooi die sommige witten achterlaten op te ruimen.

Dan vanaf middernacht de deur maar een tijdje op slot.

Helaas.

Groet,

JanD

PS. Wedden dat al mijn sponsors het met me eens zijn?

(Advertentie, speciaal voor Surinaamse mannen)