Aan Sinterklaas (2/2)

Lieve Sinterklaas,

Ladies first gisteren, dus vandaag heb ik het verlanglijstje voor de mannen voor u.

We beginnen natuurlijk met Thierry Baudet. Het is nogal wat als je in een tijdsbestek van een week van zelfbenoemd toekomstig minister-president van Nederland verandert in een man die de rest van zijn politieke carrière zal worden afgebeeld in een bruin overhemd en met een bloksnorretje onder zijn neus. Die heeft een grote les geleerd en daarbij past maar één cadeautje.

Voor Royce de Vries, de advocaat die ik ook zou inhuren als ik wel via papa bij RTL Boulevard positieve publiciteit wilde scoren met een rechtszaak maar winnen of verliezen me totaal niet boeide, had ik natuurlijk een boekje in gedachten.

Voor Hugo de Jonge, die ik zelf dit jaar al vol heb gestopt met toepasselijke cadeautjes, wilde ik het simpel houden. Vult u maar gewoon zijn voorraad (pardon, voorraden) aan voor als-ie zonder chauffeur de weg op moet.

 Sint 2020

Voor Pieter Omtzigt, die zich als een slappe lul neerlegde bij de frauduleuze uitkomst van de lijsttrekkersverkiezing van zijn partij, dacht ik aan beetje hulp van buitenaf om ook daar zijn eh… rug recht te houden.

Voor Humberto Tan, die afgelopen jaar vooral in het nieuws was als mede-eigenaar van het dievencollectief Rumag, dacht ik aan een inspiratiebron voor nieuwe projecten.

Voor Mark Rutte, die we eergisteren nog zagen acteren dat hij van de Toeslagenaffaire niks wist en dat hij helemaal geen onafhankelijk onderzoek tegenwerkt naar sponsoring door Nederland van islamitische terroristen, is het kiezen van een cadeau natuurlijk appeltje eitje: iets voor in bed als grote Jort niet kan.

Voor koning Willem-Alexander, die in coronatijd een lekkere ‘loonsverhoging’ binnenharkte en toen wij allemaal vooral niet moesten reizen het regeringsvliegtuig pakte naar zijn Griekse stulpje, is het zo mogelijk nog makkelijker om een gepast cadeau te vinden (ik heb ‘m zelf in allerlei andere kleuren). Als-ie dat nou in beeld zet bij zijn volgende ‘meelevende toespraak’ voor het Nederlandse volk, kunnen wij in elk geval nog een beetje lachen van ons belastinggeld.

Voor mijn gabber Martien gaan we niet moeilijk doen: gewoon een nieuwe dinges, want die oude met al die barsten kan echt niet meer.

Voor mijn talloze Twitter-vrienden en bloedgabbers die een tijdje geloofden in Thierry Baudet (of zich zelfs aan hem verbonden) heb ik een heel flauw nanananana-cadeautje in gedachten. Want ik ram ook de voorzetten voor open doel graag tegen de touwen.

Black Friday 2020

En omdat-ie gaat janken als ik ‘m vergeet te noemen: doe ook maar iets in de schoen van Chris (niet Aalberts, Klomp).

Ach, waarom ook niet? Ik begon met Thierry Baudet, ik eindig met Thierry Baudet. Althans: met de man die zich zo obsessief verdiepte in Thierry Baudet dat de verloofde(s) van Thierry Baudet er vast iets van gingen denken. Chris Aalberts dus. Voor hem ook maar wat nuttigs kopen, dacht ik zo. Scheelt ons ook meteen een miljoenmiljard winkeldochteraankondigingen op Twitter.

Heb ik iedereen gehad?

Nee, natuurlijk niet.

Ik vergat iets voor Wilfred Genee, ik vergat iets voor Gordon, ik vergat iets voor mijn vrolijke vrienden Arnold en Joost van Ongehoord Nederland en ik vergat iets voor dat criminele activistentuig waarvoor deugend Nederland al veel te lang loopt te knipmessen. Maar ik ben er wel even klaar mee.

Nou, u komt er verder wel uit toch, Sinterklaas?

En anders: mij niet bellen!

Groet,

JanD

PS. Voor u heb ik alvast wat voor ná 5 december gekocht. Van een andere ouwe baas. Maar nog altijd actueel.

(Advertentie)

De dagelijkse ‘99 woorden’ wordt mede mogelijk gemaakt door vaste maandelijkse donaties (Back me) en/of incidentele giften (voor mevrouw Dijkgraaf). Waarvoor dank! (Kopen via mijn partnerlink bij Bol.com wordt ook gewaardeerd)

Aan Hugo de Jonge

Meneer De Jonge,

U bent de duivel.

Want gisteren kwam het hoge woord er tegen een verslaggever van het AD uit: “Bepaalde coronamaatregelen zullen wellicht langer gelden voor mensen zonder vaccinatie.”

Total control.

We hóeven ons natuurlijk niet te laten vaccineren, maar als we het niet doen, worden ons bepaalde (grond)rechten onthouden.

Dus we kunnen als het aan u ligt (en aan het VVD/CDA/D66/Christenunie-kabinet, want ministers spreken altijd met één mond) straks kiezen.

Óf we laten ons inenten met een vaccin waarvan de bijwerkingen op langere termijn volstrekt onbekend zijn en mogen ‘goedgekeurd door de Nederlandse Staat’ restaurants in, evenementen bezoeken en met de familie kerst vieren.

Óf we zijn tweederangs burgers die weigeren zich te laten chanteren en die daarvoor door de Nederlandse Staat gestraft worden.

Uiteráárd zult u te zijner tijd betogen dat niemand verplícht is een vaccinatie te nemen en dat de Nederlandse Staat artikel 11 van de Grondwet (over onze lichamelijke integriteit) niet met voeten treedt. Formeel is dat natuurlijk zo. Maar dat heet met een mooi woord ‘schijnvrijheid’.

Want wat doe je als verantwoorde burger wanneer je straks na het vuurwerkvrije Oud en Nieuw voor deze keuze staat: stemmen bij de Tweede Kamerverkiezingen of niet stemmen bij de Tweede Kamerverkiezingen?

Gezondheid

Weiger je ook nog deel te nemen aan het Staatsvaccinatieprogramma, met bijbehorende registratie, als je daarmee je stemrecht verliest? Of als je daardoor móet stemmen per post, een fraudegevoelige methode die bewezen burgerhater Kajsa Ollongren er dankzij de coronacrisis toch al aan het doordrukken is. Waarbij bij het tellen -in tegenstelling tot bij de huidige methode- waarnemers (“pottenkijkers”) natuurlijk niet welkom zijn.

De tegenstanders van een Staatsvaccinatieprogramma met straffen voor de weigeraars en beloningen voor de volgzamen kunnen wellicht hoop putten uit het feit dat deze week uitlekte dat sommige coalitiepartijen spreken over “debiele en feitenvrije waanideeën van De Jonge”.

Maar u en Mark Rutte zijn in de corona-aanpak vier handen op één buik en geen coalitiepartij zal een eventueel machtswoord van Rutte durven te weerstaan.

Dus het Staatsvaccinatieprogramma kan er zomaar gaan komen.

Alleen nog even verder uitwerken hoe. Met een app, die in tegenstelling tot die mislukte Virusmelder-app wél te herleiden moet zijn naar een persoon? Met een papieren Ausweis? Of meteen maar met een getatoeëerd BSN-nummer in de binnenkant van de arm?

De duivel.

Hij blijkt onder ons.

Precies een dag nadat Pieter Omtzigt (die als er niet gerutgerploumd was met de stemmen lijsttrekker van het CDA was geworden), ons heeft uitgelegd dat de Nederlandse Staat niet te vertrouwen is.

Ik ben wél blij voor al die oudjes die u eerder dit jaar in de verzorgingstehuizen liet doodvallen dat ze dit niet meer mee hoeven te maken.

Groet,

JanD

PS. Cadeautje kiezen was een makkie.

UPDATE De Jonge haalt even zijn voet van het gas. Net als bij de mondkapjes die niet hielpen en die vanaf 23 november verplicht zijn.

UPDATE 2 Correctie! De boete voor het niet dragen van niet-werkende mondkapjes wordt pas vanaf 1 december uitgedeeld.

Het dagelijkse ‘Briefje van Jan’ wordt mede mogelijk gemaakt door vaste maandelijkse donaties (Back me) en/of incidentele giften (voor mevrouw Dijkgraaf). Waarvoor dank! (Kopen via mijn partnerlink bij Bol.com wordt ook gewaardeerd)

Aan Hugo de Jonge

Zomer 2020

Meneer De Jonge,

Je hebt overwinningen en je hebt overwinningen.

De overwinning die u gisteren behaalde, is er eentje van de buitencategorie.

Uw concurrent in de strijd om het lijsttrekkerschap van het CDA, Pieter Omtzigt, voerde de afgelopen weken twee campagnes.

De eerste campagne was voor iedere Nederlander zichtbaar. Hij hield van het CDA, hij zei niet dat er gefraudeerd was bij de lijsttrekkersverkiezing, hij had alle vertrouwen in de integriteit van alle betrokkenen en vertrouwen in de techniek, hij wilde alleen een béétje meer weten over de hele gang van zaken.

Daarbij werd hij geholpen door ‘iemand’ die dagblad Trouw (direct of indirect) meldde dat Ayfer Koç, ook wel bekend als ‘mevrouw Omtzigt’, op Pieter Omtzigt had gestemd, maar een bedankje kreeg voor haar stem op ú.

Wie die ‘iemand’ was, weet iedere journalist die de afgelopen jaren met Pieter Omtzigt te maken heeft gehad: Pieter Omtzigt.

Want dat was de tweede campagne die hij voerde: het belrondje. Naast het officiële ‘ik wil alleen maar wat informatie’-verzoek zette Omtzigt mensen uit zijn brede netwerk van journalisten en opiniemakers aan het werk door ze duidelijk te maken dat hij geen enkel vertrouwen had in de wijze waarop de lijsttrekkersverkiezing was verlopen, in de techniek en/of in de mensen.

Zo doet-ie dat al jaren – en ik hoef u vast niet uit te leggen hoe ik dat weet.

Gezondheid

Soms is die tactiek van Pieter Omtzigt goed voor mensen in het land. Denk aan de toeslagenaffaire bij de Belastingdienst, die door een innige samenwerking tussen Omtzigt en RTL Nieuws en… Trouw duizenden etnisch geprofileerde ouders alsnog genoegdoening gaat opleveren, ooit.

Deze keer had Omtzigts tactiek als doel om u het lijsttrekkerschap afhandig te maken en zelf alsnog lijsttrekker te worden. Oók in het landsbelang, vind ik althans, maar vooral in het belang van Pieter Omtzigt zelf.

En wat blijkt nu uit extern onderzoek dat inmiddels door Pieter Omtzigt van een volstrekt ongeloofwaardig stempel ‘goedgekeurd’ is voorzien?

Niet de techneuten hebben een fout gemaakt. Niet het CDA-bestuur heeft fraude gepleegd. Niet de notaris was een prutser. Nee, mevrouw Omtzigt heeft wel degelijk op u gestemd.

U bent nu de onbetwiste lijsttrekker van het CDA.

En Pieter Omtzigt zal zich elke avond dat hij in Enschede in bed stapt realiseren dat de vrouw naast hem hem de grootste afgang uit zijn politieke carrière bezorgde.

Pijnlijker voor Omtzigt wordt het niet.

En lekkerder voor u ook niet.

Groet,

JanD

PS. Misschien kunt u als zoenoffer een klein cadeautje naar de Omtzigtjes sturen?

Het dagelijkse ‘Briefje van Jan’ wordt mede mogelijk gemaakt door vaste maandelijkse donaties (Back me) en/of incidentele giften (voor mevrouw Dijkgraaf). Waarvoor dank! (Kopen via mijn partnerlink bij Bol.com wordt ook gewaardeerd)

Aan Jochem Grund

Zomer 2020

Beste Jochem,

Als je welbeschouwd een rotkop hebt, zoals jij en ik, moet je het van andere dingen hebben.

In dat kader hebben jij en ik dezelfde passie: schoenen.

Ik ben een jaar of tien geleden voor de Drentse schoenwinkelier Jan Schutrups een magazine gaan maken met 40 procent korting op mijn vaste tarief, zodat ik met 40 procent korting schoenen kon kopen. Dat was onder aan de streep voor mij een nadelige deal, want ik ben Imelda Marcos niet. Maar zo kon ik bij mevrouw Dijkgraaf zonder al teveel schuldgevoel verkopen dat ik palinglederen schoenen van Harris, goudkleurige Elia Maurizi’s en diverse paren Atlantic Stars-sneakers kocht.

Jij bent rond dezelfde tijd je eigen schoenenmerk begonnen, Mascolori.

Ik zou persoonlijk nog niet dood gevonden willen worden in Mascolori’s, want het is mij allemaal té schreeuwerig. En Jan heeft me uitgelegd dat de kwaliteit van de Mascolori’s eh… niet helemaal past bij mijn voeten. Ze verdienen in Exloo hun geld ook met podologie enzo, maar hij heeft liever dat mensen problemen voorkomen door kwalitatief goede schoenen te dragen. En zeker mij wil hij niet als klant op die afdeling, want ik kan als geboren Rotterdammer nogal wat directer zijn dan ze in Drenthe aankunnen.

Toch doe jij toffe dingen.

Zo werk je bij het maken van de prints van je schoenen samen met Galerie Atelier Herenplaats. Dat is een centrum dat talenten met een verstandelijke beperking of psychiatrische achtergrond opleidt aan een eigen kunstvakopleiding en daarna opneemt in een kunstenaarscollectief.

Hart op de goede plaats dus (en lekker marketingverhaal).

Gezondheid

Daarom vind ik het een beetje sneu voor je wat er momenteel met je merk gebeurt.

De eerste jaren was de alom gewaardeerde Rotterdamse dichter, schrijver en voordrachtskunstenaar Jules Deelder je belangrijkste uithangbord.

Sinds 26 oktober 2017 is die naar de achtergrond verdrongen door een nieuw wandelende reclamezuil.

Je weet al over wie ik het heb: Hugo de Jonge.

Die is niet alleen klant bij je (ik neem aan dat-ie wel gewoon betaalt toch?), maar je werkt ook echt met hem samen. Zo bezocht je vorig jaar april met De Jonge en zijn onvermijdelijke vrouw Mireille in de Herenplaats de kunstenares Livia Dencher om te praten over de speciale Prinsjesdag-schoenen die je voor hem produceerde.

Dan heb je, kunnen we wel zeggen, een innige band.

Niks mis mee en goed voor je merk al die foto’s in de krant en filmpjes op tv.

Tót het uithangbord opeens omstreden wordt.

Dan krijgen jij én Mascolori er last van.

Dat gebeurde niet zozeer met de vervroegde dood van vele bejaarden in verzorgingstehuizen die De Jonge op zijn geweten heeft door blind de domme adviezen van Jaap van Dissel van het RIVM (een echte Mephisto-man) over beschermingsmiddelen in de zorg over te nemen. Die lui kochten echt geen Mascolori’s meer.

Nee, het echte probleem begon afgelopen week.

Toen de familie Omtzigt de knuppel in het hoenderhok gooide en de rechtmatigheid van de door ‘jouw’ Hugo de Jonge ‘gewonnen’ lijsttrekkersverkiezing van het CDA in twijfel trok. Een kwestie waar inmiddels RTL Nieuws én Pieter Omtzigt zelf bovenop zitten. Een combinatie die bij de Toeslagenaffaire bij de Belastingdienst heeft aangetoond dódelijk te zijn.

Eerst was jouw voornaamste uithangbord alleen maar een ijdeltuit die zieke bejaarden en medewerkers in de verpleeghuiszorg liet stikken. Nu is jouw voornaamste uithangbord, die zonder enig onderzoek zéker weet dat de lijsttrekkersverkiezing die hij won eerlijk verlopen is, ook nog een soort Lukachenko.

Als ik jou was, zocht ik snel een minder omstreden uithangbord dan Hugo de Jonge.

Er is toch wel een bekende én integere Rotterdammer te vinden, die Hugochenko kan vervangen?

Groet,

JanD

PS. Ik heb een geinig cadeautje voor je gevonden. Om de pijn wat te verzachten. Want jij kon dit ook niet weten.

Het dagelijkse ‘Briefje van Jan’ wordt mede mogelijk gemaakt door vaste maandelijkse donaties (Back me) en/of incidentele giften (voor mevrouw Dijkgraaf). Waarvoor dank! (Kopen via mijn partnerlink bij Bol.com wordt ook gewaardeerd)

Aan ‘Hugochenko’ de Jonge

Zomer 2020

Meneer De Jonge,

Smullen!

Zo leken CDA-partijvoorzitter Rutger Ploum, CDA-notaris Lars Boellaard en u CDA-Kamerlid Pieter Omtzigt te hebben geëlimineerd voor het lijsttrekkerschap van het CDA én ‘m te hebben ingepalmd als stemmenkanon voor u.

En zo wordt niet alleen door De Jonge-haters, maar door iederéén getwijfeld aan de rechtmatigheid van de lijsttrekkersverkiezing.

De schuldige: Ayfer Koç.

Ayfer Koç kwam als 9-jarig meisje als vluchteling naar Nederland. Haar Syrisch-orthodoxe ouders achtten zich in Turkije niet meer veilig. Ze is tegenwoordig fractievoorzitter voor het CDA in de gemeenteraad van Enschede. Maar ze is momenteel vooral: de vrouw van Pieter Omtzigt.

Die deze week in samenwerking met haar man via het dagblad Trouw voor u desastreus nieuws, dat tot nu toe alleen bij de top van het CDA bekend was, liet lekken: er moet worden getwijfeld aan de manier waarop de lijsttrekkersverkiezing bij het CDA is verlopen.

Uw toch al bizar nipte ‘winst’ (254 stemmen verschil) zóu weleens aan ‘een technisch mankement in het systeem’ te danken kunnen zijn.

Of aan fraude.

Want hoe competent is de CDA-notaris werkelijk? Was die niet gespecialiseerd in familierecht? En hoe close is de CDA-notaris in zijn werk met de CDA-voorzitter, die een advocaten- en notariskantoor in dezelfde regio Rotterdam runt, en die niet moest dénken aan Omtzigt als lijsttrekker?

Nu -zogenaamd toevallig- is uitgelekt dat uitgerekend de vrouw van Pieter Omtzigt bewíjs heeft van fouten in het systeem (ze werd bedankt voor haar stem op ú), begint uw marginale overwinning niet alleen het laatste beetje glans te verliezen, maar wordt u van Twitter tot in het Tweede Kamergebouw ‘Hugochenko’ genoemd, vrij naar de Wit-Russische president Loukachenko, van wie ook iedereen wel weet dat zijn uitverkiezing niet op eerlijke wijze tot stand is gekomen.

En nu ruikt Pieter Omtzigt bloed.

Hij wist al dat hij voor de zoveelste keer genaaid is door zijn grote politieke liefde, het CDA, maar hij voelt ook aan (en anders leggen mensen als Wopke Hoekstra en Mona Keijzer het hem graag uit) dat u begint te wankelen. Dat hij nog maar een paar welgemikte uppercuts hoeft te geven, of u ligt uitgeteld in de hoek.

Gezondheid

CDA-voorzitter Rutger Ploum gaat dat met CDA-notaris Lars Boellaard en een slap ‘geloof ons nou maar, want de notaris is beëdigd’-verhaal proberen te voorkomen.

Maar als Omtzigt eenmaal de ring heeft betreden, is er geen houden meer aan. Hij heeft niet alleen de kwaliteiten om die wedstrijd te winnen, hij heeft ook de gunfactor.

Toen u tijdens de eerste coronagolf bejaarden in verzorgingstehuizen letterlijk in eenzaamheid liet stikken, vocht Omtzigt als een leeuw voor de etnisch geprofileerde slachtoffers van de Toeslagenaffaire bij de Belastingdienst.

Dat is de kiezer niet vergeten.

Ik zeg niet dat Omtzigt alsnog lijsttrekker van het CDA gaat worden. Ook niet dat hij lijsttrekker bij de nieuwe ombudspartij van Richard de Mos wordt.

Sterker: misschien blijft hij uit liefde voor zijn partij wel gewoon uw ‘running mate’.

Maar premier wordt u nooit.

Want níemand gelooft nog dat u eerlijk verkozen bent en iedereen weet dat uw ‘running mate’ uw bloed inmiddels wel kan drinken.

Dat is een cocktail die het CDA bij de Tweede Kamerverkiezingen kansloos maakt tegenover de VVD, de partij die alle vuile was binnen houdt sinds Rita Verdonk op 14 september 2007 uit de fractie werd gezet.

U ‘won’, maar u hebt verloren.

U bént verloren.

En dan moet die parlementaire enquete naar de vermijdbare coronadoden nog komen…

Groet,

JanD

PS. Omdat uw vrouw zich wat achtergesteld voelt nu die van Pieter Omtzigt even de schijnwerpers krijgt, heb ik speciaal voor haar een passend cadeautje uitgekozen.

UPDATE Eerste trap: het lek van de familie Omtzigt naar Trouw. Tweede trap: de uitspraak van Pieter Omtzigt in De Telegraaf dat er helemaal geen Team CDA is. En nu maakt Mona Keijzer de drietrapsraket af door te hinten op nieuwe lijsttrekkersverkiezingen. I smell dead meat, and it’s called Hugochenko.

Het dagelijkse ‘Briefje van Jan’ wordt mede mogelijk gemaakt door vaste maandelijkse donaties (Back me) en/of incidentele giften (voor mevrouw Dijkgraaf). Waarvoor dank! (Kopen via mijn partnerlink bij Bol.com wordt ook gewaardeerd)