Aan Angela de Jong

Films en seriesFilms en series

Beste Angela,

Wat moet jij boos zijn op je bazen, zeg!

Wekenlang laten ze jou in de krant en in alle talkshows die je maar wilden hebben de sloop van John de Mol (en zijn zus) leiden, wegens de #MeToo-affaire bij het programma ‘The Voice of Holland’.

En dan blijkt gisteren opeens bij de podcast ‘The Gygs’ van Yves Gijrath en Erik de Vlieger dat bij jouw eigen werkgever, DPG, en bij jouw eigen krant, het Algemeen Dagblad, jarenlang een gigantische #MeToo-affaire onder de pet is gehouden.

Door jouw hoofdredacteur Hans Nijenhuis (die inmiddels commentator bij de krant is).

Door de Belg Christian Van Thillo, de John de Mol van DPG.

Wat was het geval?

Als de Belgen van DPG (toen nog De Persgroep) Nederlandse kranten kochten, stuurden ze altijd hun hoogste journalistieke baas van De Persgroep naar die redacties om ‘ons’ te leren hoe je winstgevende kranten moet maken.

Jaak Smeets is zijn naam.

Smeets, een persoonlijke vriend van Christian Van Thillo, vertoonde seksueel grensoverschrijdend gedrag richting vrouwelijke medewerkers van die kranten (onder anderen richting toenmalig Parool-hoofdredacteur Barbara van Beukering).

Begin 2016 werden meerdere klachten tegen Smeets ingediend. Hij kreeg een officiële waarschuwing wegens “ongewenste avances”, maar ook een ‘tweede kans’.

Die pakte hij met beide handen aan.

Letterlijk 😉

Want eind 2016 volgden weer klachten en werd Smeets uiteindelijk alsnog ontslagen.

Alleen: dat gebeurde op de meest eervolle manier. Met een zak geld voor de opties op aandelen die De Persgroep van hem kocht en een liefdesverklaring van de John de Mol van De Persgroep, Christian Van Thillo.

Van Thillo zei: “Het verhaal van De Persgroep is sinds zijn ontstaan begin jaren negentig een groot avontuur geweest waarin de creatieve en journalistieke focus van onschatbare waarde zijn. Alles begint en eindigt bij het maken van excellente media die duurzaam succesvol zijn bij hun publiek. Jaak Smeets heeft daarin een essentiële rol gespeeld door grote journalistieke projecten te leiden, mensen te inspireren en kennis te delen met tal van journalisten die nu het gezicht van onze media bepalen. Hij is ook de bezieler van Campus De Persgroep, een opleidingscentrum waar meer dan 1800 journalisten hun talenten verder kunnen ontwikkelen. Ik kijk dankbaar terug op een unieke samenwerking met een man die ook zakelijk kon meedenken, zonder ooit de onafhankelijkheid te verliezen van de journalist die hij altijd gebleven is. Ik wens Jaak het beste toe.”

Je moet wel een héél goede verstaander zijn om daarin te lezen dat Smeets per direct op straat is gezet wegens seksueel grensoverschrijdend gedrag.

Met andere woorden: een doofpot.

De Nederlandse hoofdredacteuren (Phillipe Remarque van de Volkskrant, Hans Nijenhuis van het Algemeen Dagblad, Ronald Ockhuysen van Het Parool en Cees van der Laan van Trouw) werden wél op de hoogte gebracht van de ware reden van Smeets’ ontslag.

Jij zou zeggen, net als je over de Molletjes deed: “Ze wísten het!”

Klopt.

Ze wisten het.

Allemaal.

En ze kozen ervoor hun redacties níet in te lichten over de #MeToo-affaire binnen hun eigen bedrijf, waarvan ook vrouwen op hun eigen redacties het slachtoffer waren of konden zijn.

Een halfjaar na zijn officiële waarschuwing kon Jaak Smeets, die topman uit België, op de redacties van De Persgroep nog jagen op vers vrouwenvlees.

Om over die Campus van De Persgroep maar te zwijgen…

Jouw toenmalige baas Hans Nijenhuis, die glibber die Rutte kon maken en breken en jou groot maakte, koos ervoor zijn redactie in het ongewisse te laten.

Net als zijn collega’s van de Volkskrant, Het Parool en Trouw.

En al die hoofdredacteuren sprongen een jaar later gretig op de wereldwijde #MeToo-trein.

Sloopten (onder aanvoering van DPG-krant Trouw) producent Gijs van Dam toen Jelle Brandt Corstius járen na dato zei door hem verkracht te zijn.

Verweten John en Linda de Mol walgelijk wegkijk- en doofpotgedrag in de zaken bij ‘The Voice of Holland’.

Schreven pagina’s vol over Marc Overmars (en diens psyche).

Gniffelden toen De Telegraaf Mick van Wely schorste.

Ook jij, Angela.

Vooral richting de familie De Mol was je hyperactief.

Terwijl ze bij je eigen werkgever en krant misschien nog wel veel laakbaarder handelden dan John en Linda de Mol hebben gedaan.

Als ik jou was, ramde ik Hans Nijenhuis de eerstvolgende keer dat ik die enge gladjakker op de redactie tegenkwam met één ongelooflijke muilpeer tegen de grond.

Mede namens alle Persgroep-vrouwen die zijn lastiggevallen door dat roofdier uit België.

Maar je kunt natuurlijk ook blijven praten over de splinter in het oog van John de Mol en de balk in dat van je eigen bazen negeren.

Wel zo veilig, qua vast dienstverband.

Groet,

JanD

PS. Cadeautje. Iets wat ons met elkaar verbindt.

PS2. Voor wie ‘m gemist heeft: me nieuwe Nieuwsbrief.

Disclaimer: Het ‘Briefje van Jan’ wordt mede mogelijk gemaakt door vaste maandelijkse donaties (Back me) en/of incidentele giften (voor mevrouw Dijkgraaf). Waarvoor dank! (Kopen via mijn partnerlink bij Bol.com wordt ook gewaardeerd)

Aan Rosanne Hertzberger

Bouwmarktcampagne 2019

Beste Rosanne,

Er waren momenten dat ik me echt afvroeg of je ze wel alle 147 op een rijtje had.

Toen je gesteund door de hoofdredacteuren Peter Vandermeersch van NRC en Phillippe Remarque van de Volkskrant samen met 140 andere mediakipjes de jou onwelgevallige website Geenstijl financieel de nek om probeerde te draaien bijvoorbeeld.

En toen je mij het stempel neonazi op mijn voorhoofd plakte.

Maar ik ben niet rancuneus.

Dus als je eens een keer wél iets verstandigs zegt, vind ik dat ik je ook wel even wat shine mag geven buiten het publiek van NRC-bejaarden.

Je column gisteren ging over de boekenwereld.

Er komt een nieuw bedrijf (Bookaroo) waar je online boeken kunt bestellen, die dan niet ergens in een centraal magazijn in een envelop worden gestopt, maar bij je lokale boekhandelaar of een andere boekhandelaar (die het heeft gekregen van dat centrale magazijn).

Waarom zou je dat als consument willen?

Omdat honderd in hun kringen bekende schrijvers (de Asha ten Broeke-, Daan Heerma van Vos– en Mano Bouzamour-achtigen) dat willen.

En om de lokale boekhandel te steunen.

Terecht vroeg jij je af waarom je in godsnaam de lokale boekhandel zou moeten willen steunen.

Je schreef: “Als een winkel met uitgeprinte teksten zich anno 2019 niet heeft weten te vernieuwen, en zichzelf interessant te houden voor de consument, dan hoort die te verdwijnen.”

En je deed dat in een papieren NRC, die ik met de auto vier kilometer verderop bij de boekhandel was wezen kopen, omdat ik in het weekeinde nou eenmaal even wil lezen hoe eurofielen op een wittemensencourantenredactie denken.

Daarna kocht ik online natuurlijk meteen het boek van je man, waarvoor je weinig subtiel in je column reclame maakte.

Dat boek van jouw man, met “iets van zeven of acht nominaties”, wordt vandaag, op zondag, door mijn eigen Bookaroo hier in Eesterga bezorgd.

Dus je hebt hélemaal gelijk.

Zou jij Bookaroo doen?

Ik ook niet.

Groet,

JanD