Aan John de Mol

Beste John,

De Nederlandse Staat procedeert momenteel tegen jouw kip met de gouden loden eieren Peter Gillis.

Peter Gillis zou zich schuldig hebben gemaakt aan een ernstig misdrijf.

Zware mishandeling.

Heel gek misschien, maar in Nederland is het niet toegestaan om je vriendin aan haar haren en oren te trekken, tegen de muur te smijten en in haar rug en neus te bijten.

Behalve als dat op verzoek van die vriendin gebeurt natuurlijk.

Maar dan zijn er meestal geen getuigen bij die 112 gaan bellen.

En dan legt zo’n vriendin geen belastende verklaring bij de politie af tegen de verdachte.

Snap je het tot zover?

Zo’n gevalletje van huiselijk geweld hóeft niet tot een procedure van de Nederlandse Staat tegen de verdachte te leiden.

Als zo’n man bijvoorbeeld niet alleen jouw melkkoe is, maar ook die van de betreffende vriendin, of als ze bang voor hem is, kan die vriendin weigeren om aangifte te doen.

Maar soms vindt de Nederlandse Staat de kwestie dan toch te groot om het er bij te laten zitten en wordt het toch een rechtszaak.

The People versus Peter Gillis.

Dat lijkt me mooie televisie (mits met ondertiteling).

De pest voor jou is echter dat de nieuwe serie van ‘Massa is Kassa’ al helemaal is opgenomen.

Je kunt die rechtszaak niet meer meenemen in de serie die vanaf 6 september geprogrammeerd is.

Dus wij zouden één grote leugen voorgeschoteld krijgen.

Een serie waarin Peter Gillis en Nicol Kremers liefdevol met elkaar omgaan (nou ja, hij roept honderd keer in een uur “Hatseflatsen” en zij kijkt hem spottend aan), terwijl de werkelijkheid is dat hij die van zijn portemonnee afhankelijke sneuneus in werkelijkheid in elkaar blijkt te rossen.

En zelfs bíjt.

En zij, die eerder de wonden liet fotograferen en een belastende verklaring aflegde, een vrouw blijkt die glashard loog over die mishandeling en daarna zoetsappige foto’s publiceerde waarop ze een soort van lachend om de nek van die plebejer hing.

Omdat ze natuurlijk niet de definitieve toorn van haar sugar daddy over zich wil afroepen en ze weer huisjes moet gaan schoonmaken voor haar geld.

De klassieke val van mishandelde vrouwen: financiële afhankelijkheid.

Liever die waggelende bankpas dan een Blijf van mijn Lijf-huis.

Dódelijk voor ‘Massa is Kassa’.

En voor SBS.

Ik vroeg me dan ook niet eens af of jij (net als alle andere Nederlanders die geen zuurstoftekort hebben opgelopen tijdens hun bevalling) snapte dat het uitzenden van een nieuwe serie ‘Massa is Kassa’ zonder ook dit maatschappelijk relevante thema te behandelen een gotspe is.

Na je optreden bij Tim Hofman rond die kwestie van The Voice, met dat verhaal over die “loketten” waar slachtoffers zich konden melden en dat “ik habe es nicht gewusst”-verhaal, was ik er gewoon zeker van dat jouw moreel kompas inmiddels een beetje beter zou zijn afgesteld.

Jammer van de 700.000 kijkers, jammer van de al gemaakte kosten, maar John de Mol zou foxwild zijn geworden en niet wéér zijn ogen sluiten voor wat mannen vrouwen aandoen.

En voor wat vrouwen in afhankelijkheidsposities zich laten aandoen.

Einde oefening voor ‘Massa is Kassa’, einde oefening voor Peter Gillis bij Talpa.

Maar ik zat ernaast.

Een zaak van de Nederlandse Staat tegen Talpa-medewerker Peter G.?

Dat zagen we volgens jouw woordvoerder helemaal verkeerd.

Die zei: “Dit betreft een privé-kwestie. Vooralsnog zien wij niet af van het uitzenden van het nieuwe seizoen dat op 6 september van start gaat.”

Niks geleerd van The Voice.

Poen wint van fatsoen.

Maar wees dan wel consequent.

Gooi dan je zoontje ook maar meteen weer op tv met die talkshow van ‘m.

Want die aangifte van zijn ex-verloofde Shima Kaes wegens poging tot doodslag is dan ook slechts “een privé-kwestie”.

Al dat gezeik ook altijd met die wijven.

Allemaal golddiggers, joh.

Toch?

Groet,

JanD PS. Cadeautje. Een struthio voor op kantoor. Past nog beter dan een mol.

Disclaimer Het ‘Briefje van Jan’ wordt mede mogelijk gemaakt door maandelijkse donaties via Backme en losse donaties via Bunq. Waarvoor mijn dank. En die van mevrouw Dijkgraaf.

(Advertentie, tijdelijk €19,45)

Aan Peter Gillis

Klussen

Beste Peter,

Toen ik onlangs bekend maakte dat ik net als vorig jaar even drukdrukdruk was met een geheim project, vroeg iemand me of ik soms bezig was aan de biografie van Peter Gillis.

Nou ben ik niet zo flauw dat ik met een nuffig “Wie?!” ga doen of ik je niet ken, want ik kijk regelmatig op SBS 6 naar dat programma over jouw familie en vakantieparken, al was het maar omdat ik dan mensen die overwegen te boeken bij de Oostappen Groep beargumenteerd kan vertellen dat ze zich daar nog niet zouden moeten willen laten begraven.

Dus ik vroeg: “Lange of korte antwoord?”

“Liefst in één zin.”

Ik heb die persoon meewarig aangekeken en ruim de tijd genomen om een antwoord te formuleren dat niets aan duidelijkheid te wensen zou overlaten.

Ik besloot te kiezen voor een wedervraag.

Hieronder staat die wedervraag.

Sint 2021Sint 2021

“Denk jij”, zei ik, “dat ik, iemand die toch niet echt bekend staat als lui, integendeel, ook maar één uur in de buurt zou kunnen verblijven van Gillis’ zoon Mark, een volgevreten rijkeluiskindje dat model heeft gestaan voor het allersloomste dier van de dierentuin, de luiaard, en denk jij dat die stuitend arrogante omhooggevallen straatmeid van een Nicol, die denkt dat de Germaanse kampcommandant uithangen ook werken is en die werkelijk de minst aantrekkelijke trophy wife is waarmee ik ooit een patser heb zien pronken, mij niet acuut rode vlekken van ergernis en eeuwigdurende impotentie zou bezorgen en dat ik dan tijdens de interviewweken in zo’n hok van Peter Gillis zou verblijven waar je de slechtst functionerende onderbetaalde Oostblokker óf mijn schoonmoeder zelfs voor straf niet in zou durven stoppen en dat ik dan ook nog een uurtje of tachtig in de geur van veel te lang gebruikt frituurvet naar dat dodelijk vermoeiende ‘foxwild!’, ‘hatseflats!’ en ‘massa is kassa’ en de totale leegheid van die dikke non-valeur ga zitten luisteren en als je daar het antwoord niet op weet, moet ik het misschien anders vragen: denk jij dat ik mevrouw Dijkgraaf vraag om vanavond goulash met extra ui te maken, het meest smerige vreten dat ik ken, gevangenisvoer zeg maar, en dat ik dan morgen mijn eigen stront ga opvangen met een schaaltje om daar aan de ontbijttafel eens lekker van te gaan smikkelen of denk jij dat er geen haar op mijn eh… rug is die er aan moet denken?”

Dat even duidelijk is: mij niet bellen, Peter.

Hatseflats!

Groet,

JanD

PS. Cadeautje. Dan weet je ook eens hoe mensen zich voelen die een jaar gespaard hebben voor een weekje in een uitgewoonde stacaravan op één van jouw parken.

PS2. De Nare Jongens Podcast is weer live!

UPDATE Dat heb je snel gedaan. De cover is al klaar! Ik zeg trouwens: 4, met een balkje over je ogen.

Disclaimer: Het dagelijkse ‘Briefje van Jan’ schrijf ik ‘om niet’. Wil je desondanks doneren, dan kan dat eenmalig via mevrouw Dijkgraaf of maandelijks via de rolstoelmarokkaan.