Aan Gordon

Beste Gordon,

Niet schrikken, maar ik ga je een keer complimenteren!

De afgelopen jaren heb ik vaak genoeg moeten constateren dat je een vreselijke miesgasser bent.

Toen je bij de aanslag op de Boulevard in Nice je fifteen minutes of fame claimde door de hele wereld te melden dat jij bíjna ook tot de ruim tachtig slachtoffers had behoord. “Was dus bijna naar Nice gevlogen om 14e juli te vieren. Op laatste moment afgezegd. Krankzinnig allemaal pffff”.

Toen je ter promotie van één of ander nieuw programma van je verzon dat je bij de psycholoog zat en een vlinder had gezien en dat je daar helemaal vol schoot omdat dat een heel belangrijk signaal was. “Want ik had met mijn overleden moeder afgesproken dat ik een vlinder zou zien als er iets heftigs zou gebeuren. Mijn moeder probeert me op deze manier duidelijk te maken: ‘relax, het komt goed’.”

Sieraden en accessoires - NLSieraden en accessoires - NL

Hoe ik wist dat je dat verzon? Een stabiele persoonlijkheid als Gordon Heuckeroth bezoekt helemaal geen psycholoog!

Toen je éindelijk ging afkicken (of althans een hele zomer de roddelbladen vulde met verhálen over afkicken) in Zuid-Afrika en je meteen weer de Messias ging uithangen met je “Ik wil een voorbeeld voor anderen zijn”.

Toen je, dit jaar nog, zó ver ging in ranzigheid dat je een tv-show wilde maken waarin je met dat doorgefokte handtashondje langs zou gaan bij terminaal zieke mensen. “Dan noem ik het ‘Toto Los Met Gordon’. Hoe leuk is dat? Dan ga ik mensen blij maken”.

Toen je, ik vat het verder maar even kort samen, al die ziektes die je ‘had’ uitmolk, bijna dood op straat lag in Griekenland omdat je tegen een auto was aangelopen, toch weer ‘één wijntje’ had gedronken na het afkicken, helemaal in elkaar was geslagen in je Amsterdamse appartement tijdens een ripdeal, met dat koffietentje van je het allergróótste slachtoffer van corona op de hele wereld was, je belofte om voor altijd naar het homo-walhalla Dubai te vertrekken niet helemaal nakwam, enzovoorts, enzovoorts, enzovoorts.

Allemaal bewijzen van het feit dat mensen ook kwaadaardige ziektes aan hun karakter kunnen hebben.

Maar dat parkeer ik allemaal even.

Ik ga je nu gewoon, zonder te zeiken, een welgemeend compliment geven.

Zit je er klaar voor?

Nou, komt-ie.

Wat góed dat je nieuwe vriend boven de 18 is!

Groet,

JanD

PS. Cadeautje. Misschien voorkomt dat dat ook dit weer geen blijverdje is.

UPDATE Geen tijd te verliezen, die Gordon: trouwplannen!

Disclaimer: Het dagelijkse ‘Briefje van Jan’ schrijf ik ‘om niet’. Wil je desondanks doneren, dan kan dat eenmalig via mevrouw Dijkgraaf.

Aan Gordon Heuckeroth

Dierendag

Beste Gordon,

Eerlijk is eerlijk: it crossed my mind.

Dat je ontevreden was over hoe groot, of beter gezegd: klein, zondag het nieuws werd gebracht over je positieve coronatest en thuisquarantaine. En dat je van de zoveelste horloge-diefstal door Mourad- en Mounir-achtigen in Amsterdam een dermate dramatisch verhaal maakte, dat John van den Heuvel bij De Telegraaf wel een hele pagina voor je móest inruimen.

Maar dat was maar even.

Je bent niet meer zo.

Je had het juist klein willen houden.

Je werd zaterdag in je eigen huis overvallen door drie mannen. Ze bonden je vast. Ze sloegen je. Ze trapten je. Ze schreeuwden tegen je. Ze bedreigden je met de dood. Ze zetten een mes op je keel.

Je was er helemaal kapot van.

Logisch.

En je besloot: ik ga dit níet publicitair uitmelken. Zo is de nieuwe Gordon niet. Ik moet even rust nemen om dit allemaal te verwerken. En hoe kan dat beter dan, nu de tweede golf in alle hevigheid is losgebarsten, te zeggen dat ik positief getest ben op corona en tien dagen in thuisquarantaine ga?

Zo gezegd, zo gedaan.

Zondag meldde een woordvoerder van SBS6 namens jou: “Gordon was bezig met de opnames voor het programma ‘100 Jaar Jong’, waar alle medewerkers getest worden op het coronavirus. Ondanks dat Gordon geen klachten vertoonde, bleek zijn uitslag afgelopen week helaas positief. Op dit moment gaat het goed met Gordon. Hij vertoont nog steeds geen klachten.”

Klasse van je.

Gezondheid

Dat gajes dat aan de lopende band Rolexen steelt in Amsterdam geen nieuwe trofee geven, maar in alle rust de politie haar werk laten doen. Routineklus inmiddels: camerabeelden bekijken, eigenaar van het Golfje traceren, arrestatieteam er op af, rechtszaak, kaalplukken, terug naar eigen land.

Maar toen verpestte die stomme John van den Heuvel het weer.

Die had weer eens een loslippig vriendje bij de politie.

En die confronteerde je met wat er afgelopen zaterdag werkelijk gebeurd was.

Toen moest je wel.

Eén interview, dacht je.

Maar ja, hoe gaan die dingen? Dan herbeleef je die meest zwarte periode uit je leven toch weer. En dan vertel je alles gewoon zoals het ging. En staat er inderdaad een hele pagina drama, drama, drama in De Telegraaf. En komt het nieuws op televisie. En dan krijg jij weer dat gezeik dat mensen zoals ik denken dat je je ellende aan het uitmelken bent omdat je van alle verslavingen die je had er van eentje maar niet kunt afkicken: die aan een foto van je eigen kop in de krant.

Deze keer niet, Gordon.

Geen gezeik van mij.

Ik vind het oprecht vreselijk voor je, wat je is overkomen.

Als ik iets voor je kan doen, hoor ik het graag.

Misschien gratis een midweek in ons Schrijfhuisje?

Groet,

JanD

PS. Voor als je gebruikt maakt van de uitnodiging: hier alvast een cadeautje dat je dan nodig hebt.

Het dagelijkse ‘Briefje van Jan’ wordt mede mogelijk gemaakt door vaste maandelijkse donaties (Back me) en/of incidentele giften (voor mevrouw Dijkgraaf). Waarvoor dank! (Kopen via mijn partnerlink bij Bol.com wordt ook gewaardeerd)