Aan Sander Dekker

Vaderdag 2019

Meneer Dekker,

De afgelopen jaren zijn er tientallen miljoenen uitgegeven om de naam van ‘uw’ ministerie te veranderen.

Het was ‘ministerie van Veiligheid en Justitie’ en het werd ‘ministerie van Justitie en Veiligheid’.

Mij was nooit duidelijk waarom ‘Veiligheid’ per se van die prominente plek af moest.

Gisteravond zag ik bij ‘Pauw’ Jannienne, de zus van de dit weekend niet naar de psychiatrische kliniek in Den Dolder teruggekeerde ‘verlofganger’ Peter Menke. Ze werd vergezeld van AD-verslaggever Yelle Tieleman, die die ‘Michael P.-kliniek’ op de voet volgt en misstand op misstand constateert.

In veertien minuten ‘Pauw’ wordt duidelijk dat het ‘ministerie van Justitie en Veiligheid’ dat woord ‘Veiligheid’ maar beter helemáál uit de naam kan schrappen.

Hier, kijk zelf maar.

Gezien?

Schaam u diep en vraag in godsnaam Zijne Majesteit de Koning vandaag nog om wachtgeld.

Het moet eens afgelopen zijn met al die faalhazen van de VVD op dat ministerie van Doofpotten en Natte Washandjes.

Groet,

JanD

Aan Mark Rutte

Meneer Rutte,

Gisteren ging het natuurlijk meteen weer over de vraag of de kop van minister van Rechtsbescherming Sander Dekker moet rollen na de clusterfuck die leidde tot de moord op Anne Faber.

Ik volg de politiek ruim 40 jaar op de voet en heb in die tijd heel wat ministers tussentijds zien sneuvelen.

In 1978 verdween minister van Defensie Roelof Kruisinga (CDA), die vond dat zijn collega’s te enthousiast de neutronenbom omarmden.

In 1980 verdween minister van Financiën Frans Andriessen (CDA), die vond dat het kabinet te weinig wilde bezuinigen.

In 1988 sneuvelde minister van Defensie Wim van Eekelen (VVD) over de paspoortaffaire.

In 1990 sneuvelde minster van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij Gerrit Braks (CDA) over de visfraude.

In 1994 sneuvelden de ministers Ed van Thijn (PvdA, Binnenlandse Zaken) en Ernst Hirsch Ballin over de IRT-affaire.

In 1999 verdween minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij Hayo Apotheker (D66), die vond dat hij onvoldoende steun van zijn collega’s kreeg bij de herstructurering van de varkenshouderij.

In 2000 sneuvelde minister van Binnenlandse Zaken Bram Peper (PvdA) over gesjoemel met bonnetjes en privé-reizen met de dienstauto. (Twee jaar later werd hij overigens gerehabiliteerd).

In 2002 verdween minister van Defensie Benk Korthals (VVD), die in zijn vorige periode op Justitie had gelogen over de nasleep van de bouwfraude.

In 2005 sneuvelde minister van Bestuurlijke Vernieuwing en Koningsrijksrelaties Thom de Graaf (D66) over de gekozen burgemeester (ROFLOL).

In 2006 sneuvelden de ministers Sybilla Dekker (VVD, Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer) en Piet-Hein Donner (CDA, Justitie) over de Schipholbrand.

In 2008 struikelde minister van Wonen, Wijken en Integratie Ella Vogelaar (PvdA) over kritiek uit haar eigen partij op haar ineffectiviteit. En over Rutger Castricum.

In 2015 sneuvelde minister van Veiligheid en Justitie Ivo Opstelten (VVD) vanwege de Teeven-deal.

In 2017 sneuvelde minister van Veiligheid en Justitie Ard van der Steur (VVD) ook vanwege de Teeven-deal.

In 2017 sneuvelde minister van Defensie Jeanine Hennis-Plasschaert (VVD) vanwege de fouten bij de Mali-missie die twee militairen het leven kostte.

In 2018 sneuvelde minister van Buitenlandse Zaken Halbe Zijlstra (VVD) vanwege zijn ‘ik was in de datsja bij Poetin’-verzinsel.

En nu is het 2019 en zou Sander Dekker de volgende VVD-minister zijn die moet vertrekken?

Ik weet het niet, hoor.

De laatste vier ministers die sneuvelden waren allemaal VVD’ers. Het gebeurde in alle vier de gevallen tijdens een kabinet-Rutte. Het had alle keren te maken met leugens en/of een gebrek aan veiligheid (terwijl het garanderen van ieders veiligheid de primaire overheidstaak is).

Misschien wordt het tijd dat de grote baas nu, naar aanleiding van de moord op Anne Faber, eens zelf zijn verantwoordelijkheid neemt?

Dat zou u nog enigszíns kwalificeren als ‘mens’.

Want die procesmanager die zijn voorlichtingsmiepjes pathetische tweetjes laat sturen om medeleven te veinzen (ze hadden het druk gisteren), die kennen we nu wel.

Groet,

JanD

Aan David Moszkowicz

Lees alle reviews over Advocaat van de duivel
Meneer Moszkowicz,

U mag dan in 2016 als derde telg van het ooit roemruchte geslacht Moszkowicz definitief geschrapt zijn van het tableau, dat betekent niet dat uw naam niet af en toe nog opduikt in het nieuws.

Want u bent de advocaat die er in 2012 in hoger beroep in slaagde om de straf van Michael P. terug te brengen van 16 naar 12 jaar. En die er dus, met de Gerechtshof-rechters mr. M. Otte, G. Oldekamp en A.J. Smit voor verantwoordelijk was dat de geitewollensokkenindustrie Michael P. al een tijdje onbegeleid de straat op kon sturen in de buurt van de psychiatrische kliniek Altrecht Aventurijn aan de Distelvlinder in Den Dolder.

Naar Anne Faber wordt thans met man en macht gezocht.

En er zou zomaar een verband kunnen zijn.

Ik snap dat advocaten ‘slechts hun werk doen’.

Dus ik moet u feliciteren met het destijds behaalde resultaat in hoger beroep.

Toch had ik namens alle fietsende vrouwen liever gehad dat geweldplegers en verkrachters die in de rechtbank melden trots te zijn op hun daad door slechtere advocaten werden vertegenwoordigd.

Wat dat betreft is de maatschappij beter af met uw (oud-)collega Manfred Nan en de rechters M.M.L.A.T. Doll, M.F. Gielissen en G.J.M. van Wijk, die de zaak bij de meervoudige kamer behandelden. Was die zestien jaar die Michael P. in eerste aanleg kreeg overeind gebleven, dan fietste Anne vermoedelijk vandaag nog vrolijk rond.

Het Gerechtshof, u en de geitewollensokkenindustrie worden bedankt!

Groet,

JanD