Aan Jelle B.C.

Bouwmarktcampagne 2019

Jelle,

Je bent hardleers.

Gisteren werd bekend dat het Openbaar Ministerie jou van het Gerechtshof móet vervolgen wegens smaad richting je vermeende verkrachter Gijs van Dam.

Zo krijgt die ranzige affaire waarmee je in 2017 via Trouw, De Wereld Draait Door en Radio 1 een nieuw tv-programma of een nieuw boekje wilde pluggen de afsluiting die het verdient.

Ik bedoel: je hebt er, door Van Dam te beschuldigen van drogering en verkrachting op een avond in 2002, voor gezorgd dat de man zijn bedrijf naar de knoppen zag gaan, zijn spaargeld kwijt raakte en zelfmoord wilde plegen.

Je deed dat in 2017 zonder in het openbaar de naam van Van Dam te noemen. Maar uit het politiedossier zou blijken dat je tegen de hoofdredactie van Trouw, maar ook tegen onder anderen oud-collega’s uit de Barend en Van Dorp-tijd waarin jij en Van Dam op zijn hotelkamer seks hadden, zijn naam wel degelijk hebt genoemd.

Dat het Gerechtshof dus vindt dat een strafrechter naar deze zaak moet kijken, lijkt mij niet meer dan terecht.

Jij zou, nu deze zaak inmiddels volledig in je gezicht ontploft is, misschien gewoon in alle stilte de zitting bij de rechtbank kunnen afwachten.

Maar dat lukte je dus weer niet.

Er móest iets komen. Je schreef in een verklaring:

”Ik heb een stuk geschreven over een ervaring die ik als traumatisch heb ervaren. Met dit stuk wilde ik een stem geven aan de mannelijke slachtoffers van seksueel geweld. Iedereen die de moeite neemt om het stuk te lezen, zal concluderen dat de naam van van Dam niet te traceren is. Ik maak mij dan ook geen zorgen over deze rechtszaak.

Jammer vind ik het wel. Deze zaak gaat alleen maar narigheid opleveren voor beide partijen en hun naasten. De afgelopen jaren heb ik tevergeefs geprobeerd de andere partij daarvan te overtuigen via mediation en bemiddeling door advocaten en gemeenschappelijke vrienden. Ik was ervan overtuigd dat de enige manier voorwaarts is om met elkaar in gesprek te gaan, niet via de media, advocaten en rechtszaken maar face to face. Ik zit met een hoop vragen, en ik kan mij voorstellen dat van Dam die ook heeft. Deze rechtszaak kent alleen maar verliezers.”

Aan deze verklaring is weer zó veel fout.

Je blijft jezelf neerzetten als slachtoffer van seksueel geweld – en daarmee Van Dam als dader.

Je blijft suggereren dat de naam van Van Dam níet door jouw toedoen op straat is komen te liggen.

Je toont je stuitende arrogantie door te melden dat je je geen zorgen maakt over de uitkomst van de strafzaak (maar ik moet toegeven: dat zeggen alle criminelen, altijd).

Je vindt het “jammer”, terwijl je het allemaal zelf veroorzaakt hebt toen je midden in de #MeToo-hype media-aandacht nodig had voor je nieuwe tv-programma.

Je zet Van Dam neer als een onredelijke schoft, die maar blijft weigeren om de vragen waarmee jíj zit in een face to face-gesprek te beantwoorden.

Je snapt niet dat deze rechtszaak ook winnaars kan hebben.

Want in jouw wereld, Jelle Brandt Corstius, gaat het allemaal alleen maar om Jelle Brandt Corstius. Dus ik kan me goed voorstellen dat jíj jezelf in zo’n verklaring al een aankomend verliezer noemt. Je hebt geen tv-programma te promoten. Je hebt geen boekje te verkopen. Je kan de publiciteit missen als kiespijn. What’s in it for you?

Voor Gijs van Dam ligt dat anders.

Als jij schuldig wordt bevonden aan smaad, kan hij met veel meer kracht van argumenten bij de civiele rechter alle materiële en immateriële schade die jij hebt veroorzaakt op je verhalen.

Tónnen.

Als je dit allemaal van tevoren geweten had, had je in 2017 die hele #MeToo-hype vast aan je voorbij laten gaan.

Maar ja, achteraf kijk je een koe in de kont.

Ik denk dat Gijs van Dam met de kennis van nu in 2002 als eenvoudige productiemedewerker bij Barend en Van Dorp ook wel iemand met een minder slecht karakter zou hebben meegevraagd naar zijn hotelkamer dan jou…

Groet,

JanD

PS. Ik had je bij Radio Veronica gistermiddag nog een tip aan de hand gedaan om vrijspraak te krijgen. Eventuele donaties kunnen naar mevrouw Dijkgraaf. Die is een stuk goedkoper dan je advocaat Nico Meijering.

 

Aan Marietje Schaake

Naar Buiten - Genieten

Marie!

Je verlaat het Europees Parlement omdat je een paar maanden geleden de lijsttrekkersverkiezing bij D66 verloor van zakkenvuller Sophie in ’t Veld.

Dat was voor NRC Handelsblad aanleiding tot een afscheidsinterview.

Het was een bijzonder gesprek, want voor het eerst in al die jaren hoorden we niet de machine, maar de mens aan het woord.

Onderwerp van gesprek? Eerst alles, maar op jouw verzoek werd de focus verlegd naar seksuele intimidatie in en om het Europees Parlement.

Een interessant onderwerp, waar niet voor niets een complete slachtofferwebsite (MeTooEP.com) over bestaat.

Moedig, dacht ik.

De voor de hand liggende vraag is wel waarom je ruim tien jaar dingen hebt meegemaakt en zien gebeuren en pas je mond open trekt nu je bijna weg bent en niet meer van de vermeende daders afhankelijk. Want dat is precies waarom uitschot uitschot kan blijven: iedereen zwijgt.

Maar goed, ik ging geïnteresseerd lezen.

Ik dacht: als Marie dan eindelijk los gaat, dan zal ze de kool en de geit vast niet sparen en niet alleen in algemeenheden praten. Want dat lost niks op.

Wat wel wat oplost: namen en rugnummers.

Een voorbeeld.

Een Barbertje dat gaat hangen.

Even had ik hoop. Toen je op de vraag waar je last van had, antwoordde: “Vooral seksuele toespelingen en machtsmisbruik. Mensen die menen dat ze een positie tegenover jou hebben en dat gebruiken. Bewindspersonen die op rare tijdstippen berichten sturen. Dat je om elf uur ’s avonds een berichtje krijgt dat hij tijd heeft voor een afspraak met een drankje, en dat je het beste even naar zijn hotel kan komen.”

Hé, dacht ik, nu gaat het gebeuren. ‘Bewindspersonen’, dat zijn geen eenzame ambtenaren of geile Zuid-Europese machootjes, dat zijn ministers, staatssecretarissen of leden van de Europese Commissie.

Dus ik rekende op de vraag: “Wélke bewindspersonen?”

Stom.

Ik vergat even dat het een NRC-interview was.

Wel kreeg je de vraag: “Hoe ging u daarmee om?”

En je antwoord was: “Ik probeerde het te ontwijken. In dit geval stuurde ik in de ochtend een antwoord terug in de trant van: ‘O, ik sliep al, ik zie nu pas dat je me een bericht had gestuurd’. Het nare is: je moet vaak weer werken met deze mensen. Je kan dan moeilijk het contact helemaal verbreken.”

Aha.

“In dit geval.”

‘Bewindspersonen’ moet dus ‘bewindspersoon’ zijn.

Slechts één bewindspersoon probeerde jou in die tien jaar ’s avonds om elf uur naar zijn hotel te krijgen om je in zijn witte onderbroek te bespringen en zijn tong bij je naar binnen te werken (of zoiets).

Kijk, en dan is het dus politiek relevant.

Want een minister, een staatssecretaris of een lid van de Europese Commissie die zijn positie op die manier misbruikt, daar vinden we sinds de MeToo-hype in 2017 losbarstte iets van.

Die moet aan de hoogste boom.

En dat deed je niet.

Gemiste kans.

En weinig solidair met al die vrouwen die nog moeten werken in die Brusselse (en Straatsburgse) snoepwinkel voor machtsmisbruikende mannen.

Je bent de klokkenluider die alleen maar naar de klepel kíjkt.

Groet,

JanD

 

Aan Frans Weisglas

Zomerlezen juni 2019

Heer Weisglas,

Die helpdesk van de VVD waar leden terecht kunnen met integriteitsvraagstukken staat ook open voor bejaarden, hè?

Ik zeg dat omdat ik bij misstanden in de maatschappij iets te vaak uw naam tegenkom.

Laatst natuurlijk bij ProDemos.

Die club, die zichzelf het ‘Huis voor democratie en rechtsstaat’ noemt, had een affaire rond seksueel misbruik onder de pet gehouden. De leidinggevende die zijn positie misbruikte om mannen in de bezemkast te krijgen, werd weliswaar ontslagen, maar ProDemos deed er alles aan de kwestie binnenskamers te houden en deed geen aangifte.

En wie is voorzitter van de Raad van Advies van ProDemos?

Juist! VVD-coryfee Frans Weisglas!

Gisteren bij die kwestie rond twee IS-kinderen die door de Kinderbescherming bij hun met IS sympathiserende grootouders zijn ondergebracht tot hun moeder haar strafje er op heeft zitten, stuitte ik wéér op uw naam.

Even voor de goede orde: u heeft ze niet hoogstpersoonlijk opgehaald uit het kalifaat. Dat is het werk van uw VVD-partijgenoot Stef Blok. U heeft ze ook niet zelf ondergebracht bij die IS-opa. Dat is het werk van de (overbelaste!) Kinderbescherming, die valt onder uw VVD-partijgenoot Sander Dekker.

Wat dan, vraagt u zich misschien af?

Nou, de aller-, aller-, allerdomste uitspraak over waarom het misschien wel helemaal prima is dat kalifaatkids worden onderbracht bij jihadopa’s kwam van een psychotherapeut van Arq Nationaal Psychotrauma Centrum.

En wel deze: “Als de ouder competent is en het kind voelt zich er veilig, kun je een kind daar toch plaatsen. Want waar beginnen en eindigen foute en goede ideeën? Ook een jihadistische moeder kan een goede moeder zijn.”

Hitler hield ook van honden.

Wat een ongelooflijk naïeve én gevaarlijke gek ben je dan, als je weigert te erkennen dat er op het gebied van foute en goede ideeën juist wél een strikte grens te trekken is.

Arq Nationaal Psychotrauma Centrum dus. Een naam om in de gaten te houden, want deze psychotherapeut werkt naar eigen zeggen dus met kinderen van IS-terroristen.

En wie is voorzitter van de Raad van Toezicht van Arq Nationaal Psychotrauma Centrum?

Ja hoor! VVD-coryfee Frans Weisglas!

Dus bij ‘uw’ ene organisatie wordt onder uw adviserend oog een misbruikzaak in de doofpot gestopt. En bij ‘uw’ andere organisatie wordt onder uw toezicht door een of ander geitenwollensokkentype góedgepraat dat kalifaatkids bij opa’s met jihadsympathieën worden ondergebracht.

Als ik uw persoonlijke Raad van Advies was, heer Weisglas, zou ik u voortaan bij elk baantje waarvoor u wordt gevraagd toch eerst even met de VVD-helpdesk laten bellen. En als ik uw Raad van Toezicht was, schópte ik u er naartoe.

Want anders wordt het: waar het stinkt, is Frans Weisglas.

En dat zou pijnlijk zijn.

Groet,

JanD

UPDATE En welke functie ontbreekt op het CV op de eigen website van de VVD-coryfee? Probeert u zelfs uw slecht uitpakkende nevenfuncties onder de pet te houden, heer Weisglas?

 

Aan rapper Boef

Vaderdag 2019

Boefje!

Dit is een unieke dag, knul!

Ik ga het voor je opnemen.

Luister, pikkie!

Als je levende katten op de snelweg uit auto’s gooit, zeg ik dat ze je -bij wijze van spreken uiteraard- aan de hoogste boom moeten opknopen.

Als je vrouwen bedreigt en voor hoer uitscheldt, denk ik dat dat wel ter compensatie zal zijn van een ondermaats piemeltje.

Als je weigert je militaire dienstplicht in het Algerijnse leger te vervullen, stel ik vast dat je een laf deserteurtje bent.

Als je loopt te jij’en en jou’en tegen de zoveelste rechter bij wie je je moet melden, roep ik dat het speciaal onderwijs tegenwoordig ook niet meer is wat het vroeger was.

En als je met 165 kilometer per uur door de bebouwde kom scheurt en daarvan zélf het bewijs op internet zet, geef ik meteen toe dat in jouw geval de schuld niet alleen bij het gebrekkige onderwijs ligt, maar ook bij een aangeboren geestelijke beperking, namelijk een IQ onder de 49.

Kortom, zoals mevrouw Dijkgraaf altijd zegt: “Zak stront, wie heeft jou gescheten?”

Maar vandaag stap ik even heen over wat een misselijkmakend stuk nageboorte ik je vind.

Vandaag ben ik #team Boef.

Dat komt door de voorzitter van de pas opgerichte stichting Music#MeToo.

Dat is de moeder van een meisje dat zou zijn aangerand op een kerstborrel van een Amsterdams vastgoedbedrijf. De directeur zou het meisje twee keer op haar billen hebben geslagen.

En omdat er bij die kerstborrel veel rapmuziek werd gedraaid, wil die moeder van dat meisje jou (en nog wat rapperpooiers als Ali B. van SPEC en Kees de Koning van TopNotch) via de rechter aanpakken.

Die stichting eist meer respect voor vrouwen en meisjes. “Dat is onze opdracht en dat gaan we regelen”, aldus juridisch adviseur Karim Aachboun.

Kansloos verhaal natuurlijk.

Gewoon een stelletje sneuneuzen dat over de rug van een gróót artiest als jij (geintje!) publiciteit wil scoren.

Daarom zeg ik vandaag tegen die mevrouw van die stichting en haar juridisch adviseur: laat mijn zwakbegaafde, onopgevoede, laffe mattie met zijn kleine piemeltje met rust.

Handen af van Boef!

Groet,

JanD

PS. Ik heb altijd al een keer heler willen worden. Stuur je matties maar door!

 

Aan Jesse Klaver

Bulk 10-daagse mei

Beste meneer Klaver,

Over ontslagen aanranders bij de Tweede Kamerfractie van GroenLinks die driehonderd meter verderop door een wethouder van GroenLinks weer worden aangenomen horen we u niet.

Maar voor een openbare karaktermoord op uw Kamerlid Zihni Özdil draait u uw hand niet om.

Özdil werd gisteren uit de fractie gesodemieterd, stelde zijn zetel -zeer galant- beschikbaar aan uw partij en stelde een keurige verklaring op over zijn vertrek.

En wat deed u?

U gooide er een mail uit naar alle leden met de volgende tekst: “We hebben lang geprobeerd met Zihni afspraken te maken over het verbeteren van zijn functioneren. Maar hij bleef afspraken keer op keer schenden, schond de onderlinge vertrouwelijkheid en vertoonde ontoelaatbaar gedrag waardoor collega’s zich niet meer veilig voelden. Deze week bleek dat Zihni heimelijk een intern gesprek met een collega heeft opgenomen.”

Die interne collega was u.

Özdil moest op het matje komen omdat hij het volgens veel studenten afschuwelijke leenstelsel getorpedeerd had. Het door uw partij mede bedachte leenstelsel. Dat dwong u er ook als partij afstand van te nemen. Dus toen Özdil bij de Grote Heilige Leider werd geroepen, rook hij onraad en wilde hij stiekem bewijsmateriaal verzamelen.

Verre van chic, daarover geen misverstand.

Dat u hem er om die reden uit wilde gooien, snap ik ook nog.

Maar moet u een Kuzu of Özturk van ‘m maken en ‘m in volle openbaarheid voor de bus gooien, terwijl hij zelf netjes afscheid wilde nemen?

Ú zette dat ventje nog maar goed twee jaar geleden op de lijst.

Hij schreef nota bene, zonder dat zijn naam als auteur op het omslag prijkte, de boeken voor u waarmee u voor de Tweede Kamerverkiezingen van 2017 goede sier maakte vanwege uw ‘geweldige’ maatschappijvisie.

De één noemt dat ‘ghostwriting’, de ander ‘kiezersbedrog’.

Als het er echt op aankomt, bent u toch méér dan een door criminelen als Wijnand Duijvendak bedacht marketingproduct.

Dan komt uw ware aard boven en bent u een ordinair straatratje dat bereid is over lijken te gaan.

Ik weet dat er iemand is voor wie dat geen verrassing was.

Die aangerande stagiaire.

Groet,

JanD

Naar Buiten - Genieten