Aan Tahmina Akefi

Beste Tahmina,

Het is zover.

De entourage van Peter R. de Vries begint zich nu ook te roeren.

Broer Wouter de Vries sprak met het opinieweekblad Story over het boek dat binnenkort van je uitkomt over jullie relatie.

Het boek heet: ‘Mijn grote liefde’ en kreeg als prominente ondertitel: ‘Een leven met Peter R. de Vries’.

Op het omslag staat een foto van Peter R. de Vries.

Alleen.

Híj, Peter, moet de verkoop in november gaan aanjagen.

Broer Wouter zegt met betrekking tot dat boek: “Ik weet van niets.”

Weet hij echt van niets?

“Ik weet dat er wat correspondentie is tussen Peters zoon Royce en de uitgever.”

Die uitgever is Mai Spijkers van Prometheus.

De meest uitgenaste uitgever van heel Nederland, zeg ik met groot respect voor zijn kwaliteiten als handelaar in bedrukt papier.

Hoe die correspondentie tussen de uitgever en zoon Royce verliep?

Daarover zegt broer Wouter: “Royce heeft delen van het boek ingezien. Wat hij ervan vindt, weet ik niet.”

Ik heb natuurlijk geen inzage gehad in het contact tussen Prometheus en Royce de Vries.

Theoretisch kan het zijn dat Royce de Vries gevraagd is om een ronkende aanbeveling te schrijven voor het boek en dat hij vast een hoofdstukje toegestuurd heeft gekregen.

Ter inspiratie.

Maar Royce de Vries is advocaat van beroep en heeft zich nog nóóit positief uitgelaten over al jouw activiteiten in de media sinds de moord op zijn vader.

Dus mijn gezonde boerenverstand zegt me dat de correspondentie niet bedoeld was om jouw boekverkoop te zijner tijd een kontje te geven.

Eerder iets met portretrecht, briefgeheim of ander juridisch gedoe.

Dat past ook bij de volgende passage uit ‘Story’.

“Als Story Wouter vraagt of hij het boek gaat lezen, valt er een stilte. Na een diepe zucht: ‘Dat weet ik niet’.”

Voor je nu tegenwerpt dat ik dingen die ik bij de kapper heb gelezen niet serieus moet nemen, stap ik over van Peters broer Wouter de Vries naar Peters goede vriend Kees van der Spek.

Van der Spek was te gast in ‘De Geboden van Slagter en Dresselhuys’, de podcast van Max-baas Jan Slagter en oud-Opzij-hoofdredacteur Cisca Dresselhuys.

Zijn citaten liegen er niet om.

“Het bijzondere is dat we haar tijdens al die jaren dat ze een relatie had, bijna niet gezien hebben. Nooit eigenlijk.”

“Ik heb Peter nauwelijks over haar gehoord, moet ik eerlijk zeggen. Ik begreep ook dat het vaak aan en weer uit was. Het was geen constante relatie. Ik denk dat ze het nu postuum heel groot maakt.”

Hij vindt het ook niet heel kies hoe je opereert sinds de moord op Peter R. de Vries.

“Ik vind het niet altijd heel fris wat daar gebeurt. Dat zij nu met een boek komt vind ik een beetje afkeurenswaardig. Eerst hield ze zich juist altijd heel afzijdig en nu is ze opeens heel erg op de voorgrond. Dat moet ze natuurlijk zelf weten. Maar volgens mij brengt ze daar meer verdriet mee teweeg dan dat ze daar iemand mee helpt.”

Het is duidelijk: de entourage van Peter R. de Vries is het zat.

Ze slikten het dat je daags na zijn overlijden een groot interview aan de Volkskrant gaf met de inmiddels multi-interpretabele kop ‘Peter was de hoofdprijs‘.

Ze slikten het dat je begin dit jaar samen met Simon Vuyk een documentaire maakte waarin je zelfs liefdesbriefjes van de altijd zo op zijn privacy gestelde Peter R. de Vries openbaarde.

Maar nu je in de Sinterklaas- en Kerstperiode met een boek wilt gaan cashen over de rug van Peter R. de Vries, sijpelt langzaam iets naar buiten van hoe ze echt over jou denken.

‘Lijkenpikker’ komt denk ik het meest in de buurt.

Jouw mazzel is dat nog geen andere ‘verloofdes’ van Peter R. de Vries zijn opgestaan met wie hij “een huis zou gaan kopen en zou gaan trouwen”.

En dat niemand meer aan Peter R. de Vries kan vragen hoe het nou echt zat met die relatie van jullie…

Groet,

JanD

PS. Cadeautje. Voor als je een keer non-fictie gaat schrijven.

Disclaimer Het ‘Briefje van Jan’ wordt mede mogelijk gemaakt door maandelijkse donaties via Backme en losse donaties via Bunq. Waarvoor mijn dank. En die van mevrouw Dijkgraaf.

(Nieuw, tijdelijk € 19,45!)

Aan het Kaagmens

BoekenBoeken

Mevrouw Kaag,

Ú op het Boekenbal?

LOL.

Het was Nederland namelijk volledig ontgaan dat u een boek geschreven heeft.

Terwijl dat echt zo is.

Nou ja, een boekje.

Van 157 pagina’s.

Op klein formaat.

Met veel ‘functioneel’ wit.

En dan schreef u (of een van uw magere of minder magere mannetjes) ook nog alleen het voorwoord van dat boekje.

Want ‘Wij zijn met velen’, dat uitgever Mai Spijkers vlak voor de gemeenteraadsverkiezingen uitbracht, was verder gewoon opgewarmde prak.

Een bundeltje met oude toespraken.

Waarvan uw deel van de opbrengst vast naar een goed doel gaat.

Ik hoop alleen wel dat de nabestaanden van het 17-jarige Israëlische meisje Rina Shnerb Palestijnse terroristen niet rekenen op de hoofdprijs.

Dat boekje van u heeft namelijk helemaal níets gedaan.

Nog geen 60ste plaats in de Bestseller Top 60 van het CPBN, laat staan een eerste of een tweede plek.

Gewoon totaal niet verkocht, dat boekje.

D66-kiezers geven blijkbaar liever via de belasting 4000 euro per persoon uit aan kansloze Klimaat- en Stikstoffondsen, dan 15 euro aan hoogdravend geleuter over het bruinrechtse gevaar en de aantasting van de rechtsstaat die u bewéért te bestrijden (maar ondertussen…).

Zijn neus voor bestsellers liet uw uitgever Mai Spijkers blijkbaar éven in de steek.

En zijn ronkende aanbevelingstekst (“’Wij zijn met velen’ geeft je een boeiend inkijkje in de denkwereld van een van de meest inspirerende politici van onze tijd”) liet de kassa ook nergens rinkelen.

En dan wordt Mai vilein.

Dus hij kocht toch een kaartje voor het Boekenbal voor u.

Zodat hij zeker wist dat u een keer zonder de support act van Vera Bergkamp geconfronteerd zou worden met een auteur uit zijn stal die wél een topplek in de Bestseller Top 60 had bereikt.

Uw kwelgeest.

Pieter.

Pieter Omtzigt.

Die op dat onaniefeestje van echte schrijvers, mensen die ook ooit een boekje schreven en al die sneuneuzen die daar dolgraag bij willen horen natuurlijk óók totaal misplaatst was.

Maar goed, dat zei Connie Palmen in 2009 over en tegen het labiele nichtje van Jan Roos ook, dat ze er niets te zoeken had.

“Scheer je weg! Donder op!”

Een tekst die ik u, wegens de schade die u Nederland samen met die andere mensenhaters in Rutte 4 berokkent, ook zou willen toevoegen.

En niet alleen ik.

Wij zijn met velen.

Groet,

JanD

PS. Cadeautje. Want ik gun ons het beste.

Disclaimer: Het dagelijkse ‘Briefje van Jan’ wordt mede mogelijk gemaakt door vaste donaties via Backme en incidentele donaties via Bunq. Waarvoor dank!

Aan Joram van Klaveren

Boeken algemeen

Beste Joram,

Geniaal!

Ik weet nog dat Özcan Akyol dat lulverhaal ophing dat-ie “in de gevangenis de literatuur had ontdekt”. Eerst las hij alle boeken van Appie Baantjer. Toen dat plankje in de gevangenisbibliotheek leeg was, begon-ie aan het werk van Louis-Ferdinand Céline. En daarna viel opeens het kwartje: hij wilde niet langer als crimineel door het leven, maar als Schrijver.

De waarheid was dat hij een brave burgerman uit Deventer was met een diploma van de School voor Journalistiek op zak, een matige pen en de bereidheid om over de rug van zijn vader een verhaal te verzinnen dat moest doorgaan voor een grotendeels autobiografische roman.

Want hij had na een knokpartij in een kroeg inderdaad één nachtje moeten ontnuchteren in de politiecel.

Ik weet nog dat Griet Op de Beeck bij DWDD in 2017 vertelde over het feit dat haar inmiddels overleden vader haar van haar 5e tot haar 9e seksueel had misbruikt.

Daar was ze pas op haar 39ste achter gekomen.

Ze sprak erover bij Matthijs van Nieuwkerk op het moment dat haar nieuwe boek ‘Het beste wat we hebben’ uitkwam. Dat boek ging over… seksueel misbruik en weggedrukte herinneringen en was, je raadt het al, grotendeels autobiografisch.

De discussie over ‘hervonden herinneringen’ hield de gemoederen daarna nog een tijdje bezig (conclusie: gelul van een dronken aardbei), waarbij tot grote vreugde van Op de Beecks uitgeverij de naam van haar boek elke keer foutloos geschreven werd.

En nu zeg jij dus, bij het uitkomen van je boek ‘Afvallige’, dat je bekeerd bent tot de islam.

Dat is far beyond het verzinnen van ‘een crimineel verleden’ of ‘vergeten seksueel misbruik’, vooral omdat de gevolgen groot zullen zijn als je straks weer normaal gaat doen.

Daarom verdien je ons aller complimenten.

Ik denk echter wel dat je één foutje hebt gemaakt.

Özcan Akyol en Griet Op de Beeck brachten hun boek, net als overigens Adolf Hitler het zijne, uit bij uitgeverij Prométheus, van de geniale marketingman Mai Spijkers.

Jouw boek komt uit bij ’t Kennishuys, een tot gisteren volstrekt onbekende uitgever van islamitische boeken. De werkgever van ‘taalredacteur’ Hanina Ajirai, de bij het Algemeen Dagblad weggestuurde ‘columniste’ die zelf nog geen drie zinnen fatsoenlijk op papier kreeg (waarin ze er toch in slaagde om alle nabestaanden van de MH17-aanslag te schofferen). Dezelfde Hanina Ajirai overigens die jou gisteren voor NRC Handelsblad interviewde over je zogenaamde bekering tot de islam, want zo rollen ze bij de voormalige kwaliteitscourant qua journalistieke distantie.

Ik kan me vergissen, maar ik denk niet dat Mai Spijkers een onrustige nacht heeft gehad omdat deze ‘concurrent’ zijn auteurs uit de Bestseller Top 60 gaat drukken. Temeer omdat die prutsers van ’t Kennishuys niet eens in staat zijn geweest het op het hoogtepunt van de nieuwshype over jouw zogenaamde bekering via Bol.com te koop aan te bieden.

Maar verder: keppeltje af voor deze grap!

Groet,

JanD