Aan Willem-Alexander

Bol.com Algemeen

Beste Willem,

Ik vind het allemaal gezegend hoor, een koning die de natie in tijden van crisis toespreekt.

De eerste keer dat je het deed, was na de moord op de 298 passagiers en bemanningsleden van de MH17.

Ik denk dat we allemaal bij het kruisje zouden tekenen als het daarmee deze keer (in Nederland) bij 298 doden kon blijven.

We weten, helaas, wel beter.

En als we niet beter weten, dan komt dat doordat we ons niet goed geïnformeerd hebben.

“In Europe, Italy is showing us the way”, twitterde de vice-president van de Europese Commissie, PvdA’er Frans Timmermans op 11 maart.

Nou, we weten hoe het daar gaat.

Het cijfer van gisteren moet nog doorkomen, maar alleen donderdag al: 627 doden.

Ze zijn inmiddels de 4000 voorbij daar.

And counting.

Op één zin uit je hart-onder-de-riem-verhaaltje wil ik hier even terugkomen.

“Laten we samen zorgen dat niemand zich in de steek gelaten voelt.”

Dat ging natuurlijk over oudjes in verpleeghuizen en ook zelfstandig wonende opa’s en oma’s die door het ‘eenzaamheidsvirus’ (mooi woord van de speechwriter!) getroffen dreigen te worden.

Maar ik wil de blik even met jou op een andere categorie richten: de mensen in de zorg.

Kijk, dat het kabinet met steun van een ruime meerderheid van de Tweede Kamer (en dus het mandaat van de bevolking), het ook allemaal niet precies weet en dus soms de verkeerde keuzes maakt, dat is Rutte en de zijnen niet te verwijten. Er ligt immers geen bewezen werkend draaiboek klaar hoe in een dichtbevolkt westers land om te gaan met een uitbraak van een zo vernietigend virus.

Met de kennis van nu zou er dit jaar geen carnaval zijn gevierd in Nederland.

Maar dat is achteraf lullen.

Ik kom op de mensen in de zorg.

Ik hoorde gisteren namelijk iets wat wél verwijtbaar is.

Het was tijdens de persconferentie van premier Rutte. Mark, voor jou.

Normaal glibbert en glijdt hij daar majestueus doorheen.

Maar soms heeft-ie van die plotselinge momentjes van eerlijkheid.

Het ging over de middelen die nodig zijn om de mensen in de zorg te beschermen.

Luister mee: “…zelf capaciteit hebben om bijvoorbeeld die mondkapjes te maken. Irritant dat we dat niet hadden. Maar ja, daar had ook niemand over nagedacht…”

Hoor je het?

Niemand had de afgelopen tijd, ook niet nadat het corona-virus in januari was uitgebroken, nagedacht over voldoende mondkapjes.

Serieus?

De mensen in de zorg moeten gaan neuken zonder condoom. Met 30 of 31 vruchtbare dagen per maand en als resultaat geen kindje, maar een potentieel dodelijke ziekte.

“Had niemand over nagedacht…”

Ik lees vandaag in de Volkskrant dat premier Rutte met zíjn tv-toespraak “bewees de staatsman van zijn generatie te zijn”.

Ik ben benieuwd of die glibbers daar over 40.000 doden nog zo over denken…

Groet,

JanD

PS. Ik heb nog een kleinigheidje voor Max gezien. Die heeft het ook niet makkelijk.

Het dagelijkse ‘Briefje van Jan’ wordt mede mogelijk gemaakt door vaste maandelijkse donaties (Back me) en/of incidentele giften (Bunq me). Waarvoor dank! (Kopen bij Bol.com via mijn partnerlink wordt ook gewaardeerd)

Gezondheid
 

Aan Willem-Alexander

Bol.com Algemeen

Beste Willem,

Ik sla een keertje over.

Die hele kersttoespraak van je, waarin je ongetwijfeld gaat beweren dat Nederland een van de beste plekken ter wereld is om te wonen, werken en leven en dat we niet alleen goed voor onze naasten, maar ook voor moeder aarde moeten zorgen…

Ik geloof het wel.

Dat komt door Aafke.

Ik las vanochtend bij Aafke hoe stuk Nederland eigenlijk is.

Dit is het verhaal van Aafke.

Maar eigenlijk: het verhaal van Nederland.

“Afgelopen vrijdag ging het vrij plotseling niet goed met mij. Op zich niks nieuws: ik ben herstellende van een depressie en ben nergens in behandeling, dus ik modder wat aan en dat gaat weken goed en dan gaat het weer even mis. Ik voelde grote paniek.

Nu weet ik in theorie wel wat ik moet doen in paniek, maar mijn paniek is meestal zeer groot en nogal destructief. Ik belde dus de crisisdienst. Ik kreeg een zeer chagrijnige mevrouw aan de lijn. ‘Ik zie hier dat je in behandeling bent bij de gebiedsdienst Stichtse Vecht.’ Ik kom niet uit dat gebied en heb nog nooit van die dienst gehoord. ‘Maar het staat hier in mijn systeem.’ ‘Welke naam staat er dan bij?’ *ze noemt de naam van een andere patiënt* ‘Ja, dat ben ik dus niet. Ik heet Aafke.’

Toen ze het goede dossier erbij had, zei ze: ‘Je bent hier niet in behandeling.’ Ik: ‘Nee, ik ben nergens in behandeling maar wel in crisis, daarom bel ik de crisisdienst.’ ‘Ja mevrouw zo werkt het hier niet hè? Bel maar naar je huisarts.’ Dus ik bel naar de huisarts. Aardige assistente aan de lijn. ‘Huh, de crisisdienst moet jou wel gewoon helpen. Ik ga ze voor je bellen.’ Dat deed ze, en een kwartier later werd ik weer gebeld door de crisisdienst. Ik kreeg een vrouw aan de lijn die ik in oktober ook al sprak.

‘Huh,’ zei ze, ‘ik dacht dat ik de huisartsassistente aan de lijn zou krijgen om uit te leggen waarom je hier niet heen kunt.’ Ik: ‘Ja, ok, maar ik ben dus aan de lijn en ik heb hulp nodig.’ Zij: ‘Zo werkt het hier niet hè. Je hebt de afgelopen maanden al twee x eerder gebeld en je hebt allebei die crises overleefd, dus zo ernstig is het allemaal niet. Bel je huisarts maar.’ Dus ik bel terug naar de huisarts. ‘Je eigen huisarts is op vakantie, wil je teruggebeld worden door een andere?’ Ik: ‘Prima.’ Nooit meer wat gehoord.

Je zou kunnen zeggen: je leeft nog, dus zo ernstig wás het niet. Maar holy hell, ik vraag me af hoeveel mensen zo door de kieren van de falende GGZ vallen zeg. Er is géén hulp. Ik denk steeds: wat als ik niet nog reservepillen had liggen? Of alleen thuis was geweest? Wat dan? Wat moet je doen om te “bewijzen” dat het echt erg is? Dit soort systemen brengt mensen ertoe destructief gedrag te vertonen, terwijl een kort gesprek al zoveel had kunnen helpen.”

Geen incident, Willem.

Dit is Nederland anno 2019.

Aafke zei ook nog: “Ter nuancering: ik weet dat de mensen die in de GGZ werken echt betrokken zijn, maar compleet cynisch en kapot zijn door bezuinigen, waardoor ze niet de hulp kunnen bieden die ze zouden willen. Dat is killing als professional.”

Je ziet: Aafke verwijt het niet eens de mensen, maar het systeem.

Het is hetzelfde systeem dat de afgelopen jaren met die toeslagenaffaire honderden gezinnen in diepe ellende stortte en tegelijkertijd jouw drie frauderende tantes een paar miljoen belastingvoordeel opleverde toen je oma was overleden…

Toch een vrolijk Kerstfeest.

Ik hoop voor jou: met boom…

Groet,

JanD

Briefje van Jan’ wordt mogelijk gemaakt door vaste maandelijkse donaties via Back me en incidentele giften via Bunq me.

Eindejaars Deals (BE)