Aan de KLM

Beste KLM-directie,

De Telegraaf onthult vandaag dat de KLM vorig jaar september de tickets waarmee de (destijds) illegale asielkinderen Lili en Howick naar Armenië hadden moeten reizen de avond voor hun uitzetting annuleerde.

Mensen met een roze bril zouden dit kunnen uitleggen als een bewijs dat de directie van KLM over een warm hart beschikt. Niet met de oogkleppen op geld verdienen over de rug van twee zielige kinderen, maar gewoon principieel weigeren om mee te werken aan een onmenselijke ‘deportatie’.

Hallelujah, praise the KLM!

Mensen met een gewone bril zien het anders.

Die zien een luchtvaartmaatschappij die er doorgaans totaal geen moeite mee heeft om stoelen te verkopen aan een overheid die mensen terugstuurt naar hun eigen land.

Een luchtvaartmaatschappij die in één geval de al verkochte tickets annuleerde, omdat de publieke opinie na een jarenlange mediacampagne wel erg op de hand van die twee kinderen was.

Kerst

Een luchtvaartmaatschappij die dus terugkrabbelde uit angst voor imagoschade.

Het heeft allemaal niks te maken met een rechte rug, of barmhartigheid, maar alles met marketing.

Al noemen jullie het zelf anders.

“We doen voor elke uitzetting onze eigen risicoanalyse.”

Angst voor twee kinderen?

Angst voor asieladvocaten?

Angst voor “welkom, welkom in mijn land”-vrouwtjes die met mattenkloppers naar Schiphol zouden trekken?

LOL.

Natte tosti’s zijn jullie.

En die rozebrildragers ook.

Ik hoorde EO-presentator Jeroen Snel vanochtend bij WNL al zeggen dat het “fantastisch was dat jullie je hart lieten spreken”.

Zou zo’n kneus nou echt niet doorhebben dat jullie 99 van de 100 keer gewoon de poen pakken als een illegaal wordt teruggestuurd naar zijn eigen land?

Of moet ik -in activistentaal- zeggen: als een mens richting ellende wordt gedeporteerd?

Groet,

JanD

UPDATE O ja, helemaal vergeten: de KLM heeft ‘een zekere reputatie’

PS. Respect voor mijn zakenpartner, die niet buigt voor activistenterreur.

Wil je dat het dagelijkse ‘Briefje van Jan’ ook in 2020 blijft verschijnen? Doe dan een vaste maandelijkse donatie via Back me of een incidentele gift via Bunq me.

Aan de KLM

Couponactie INT boeken - Juli

Beste KLM,

Als ik in een restaurant net de eerste hap van mijn hoofdgerecht wil nemen en op de lege stoel tegenover me komt een vrouw met een baby zitten die haar linkermem naar buiten gooit om eens demonstratief borstvoeding te gaan zitten geven, ga ik heus niet van vreugde op tafel staan dansen.

Sowieso ben ik meer een billenman.

Maar ik bedoel: het zou best ongemakkelijk voelen, want ik heb mannen van 56 die aan een tweede leg beginnen altijd vrij sneu gevonden en de overige gasten zouden eens kunnen denken dat die mevrouw bij mij hoorde. En dan krijg je praatjes.

Gelukkig gebeurt zoiets niet.

Wat wel gebeurt, is dat elders in het restaurant een vrouw met een baby zit die haar baby borstvoeding heeft.

En dat lijkt mij prima.

Jullie vinden zoiets, zo heb ik begrepen, niet prima.

Jullie schrijven namelijk: “Vanzelfsprekend is het geven van borstvoeding aan boord toegestaan. Echter, als internationale maatschappij vervoeren wij passagiers met vele achtergronden, en niet alle passagiers voelen zich comfortabel wanneer er in hun nabijheid borstvoeding wordt gegeven. Soms zijn er passagiers die zich hierover bij het cabinepersoneel beklagen. Om de rust aan boord te bewaren zal men in zo’n geval proberen een oplossing te vinden die voor iedereen acceptabel is en die respect toont voor een ieders comfort en persoonlijke ruimte. Dit kan betekenen dat we een moeder vragen haar borst te bedekken.”

Ik haakte eigenlijk al af na “echter…”

Daar heb ik namelijk ooit een tegelspreuk over gemaakt.

Hier:

Want wat jullie éigenlijk zeggen is dat als één restaurantbezoeker klaagt dat er ergens in het restaurant een moeder zichtbaar borstvoeding geeft, die móeder zich moet aanpassen.

De klaaggelovige van dienst hoeft niet een andere kant op te kijken, nee, die krijgt gewoon zijn zin.

Met als argument: “de rust aan boord bewaren”.

Een goed argument, want we hebben een kleine achttien jaar geleden nog gezien wat er kan gebeuren als vliegtuigpassagiers boos worden en eisen gaan stellen aan de bemanning. Voor je het weet nemen ze de boel over en parkeren ze de kist in een hoog gebouw.

Toch denk ik: íetsje meer ruggengraat zou jullie sieren.

Want wat is anders de volgende stap?

Groet,

JanD

PS. Ik was gisteren nog even bij Veronica Inside over andere faalhazen: de leden van het Gerechtshof Amsterdam.