Aan de Nederlandse kiezer

Beste kiezer,

Even iets heel anders.

Voetbal!

Ik zag gisteren een voetbalwedstrijd, waarover ik u graag wil vertellen.

De spits van de partij die in de competitie bovenaan staat, had van de scheidsrechter al zes gele kaarten gekregen. Normaal ga je na twee gele kaarten het veld af, maar omdat de club van de spits de scheidsrechter had omgekocht met koffie, gevulde koeken en geld, mocht de spits gewoon blijven staan. Op een gegeven moment werd de spits helemaal koekwaus en maakte wéér een schandalige overtreding. De scheidsrechter kon niet anders dan een eind aan de lijdensweg maken. Toen de scheidsrechter met zijn hand al op de rode kaart in de borstzak op de speler afliep en vlak bij ‘m was, riep de trainer van de spits: “Scheids, wissel!” en stapte de spits boos het veld af. Tegen zijn medespelers zei hij nog: “Die scheidsrechter had gewoon de pik op mij; ik kreeg gewoon geen eerlijke kans om de volle 90 minuten te spelen.”

Na afloop van de wedstrijd liep de perschef van de club van de spits op een groepje neutrale toeschouwers af en beet ze toe: “Hebben jullie nu je zin, jongens? Ja?!”

En in de nababbel zei de trainer van de spits: “Ik zou hem morgen gewoon weer opstellen.”

De spits heet trouwens Ard van der Steur. De perschef Kees Berghuijs (tot voor kort ‘onafhankelijk journalist’ bij RTL Nieuws). De trainer Mark Rutte.

Als dat mijn club zou zijn, zou ik me doodschamen.

Sterker: ik zou al mijn fan-shit verbranden en begon een eigen club.

Groet,

JanD