Aan Mark Rutte

Meneer Rutte,

Toen ik Nederland acht dagen geleden verliet om een weekje te gaan kajakken, was er geen spráke van dat toekomstige moordmachines uit het kalifaat terug zouden komen naar Nederland.

Toen ik gisteren terugkwam in Nederland, las ik dat potentieel gevaarlijke kinderen van jihadisten na terugkeer in ons land worden ondergebracht in een speciale opvanglocatie. Daar gaan ‘experts’ ze namens de Kinderbescherming 24 uur per dag observeren en begeleiden.

Het Algemeen Dagblad schreef: “Door de kinderen in een ‘orthopedagogische setting’ nauwlettend te volgen, kan duidelijk worden of daar daadwerkelijk sprake van is, of en wat voor trauma’s de kinderen hebben opgelopen en welke (intensieve) hulpverlening nodig is. Er staan al specialisten klaar die deze hulp kunnen bieden.”

Nou, dan weten we het wel.

Stap 1: opa huurt, met rechtshulp, een activistische advocaat in die die kalifaatkinderen zo snel mogelijk naar ‘een vertrouwde omgeving’ ziet te krijgen.

Stap 2: advocaat probeert de kinderen met een beroep op VN-verdragen zo snel mogelijk hier met hun moeder te herenigen, volgens de Howick en Lili-methode.

Bouwmarktcampagne 2019

Stap 3: Áls die moeder al een tijdje de cel in moet van de rechter (bewijs maar eens dat ze meer deed dan stoffen, zuigen en de benen spreiden voor de productie van het volgende islamitische bommetje) zal ze de huppelkutjes van de Reclassering er zonder enige moeite van overtuigen dat ze vrij is van elke radicale gedachte en door een D66-rechter direct na dat jaartje spinhuis worden herenigd met haar kinderen.

Stap 4: haar in het kalifaat overleden echtgenoot blijkt toch een soort Jezus; een held die na zijn wederopstanding helemaal uit Syrië naar het flatje in Nederland is komen strompelen om zijn lieve vrouw en kinderen weer in de armen te kunnen sluiten.

Stap 5: in het plaatselijke ziekenhuis wordt de volgende dag door zijn collega’s gejuicht om de terugkeer van de geliefde hersenchirurg Ibrahim S. en zingen vrouwen met uitgroei van de lokale GroenLinks- en PvdA-afdelingen het lied “Welkom, welkom, in ons land”.

Als u daarvan beelden in het late NOS Journaal ziet, draait u zich om naar uw vriend, die u trots aankijkt en in uw oor fluistert: “Well done, honnepon. Laat die Wilders maar schreeuwen.”

Maar misschien ben ik wel te optimistisch.

Misschien gaat het helemaal niet zo.

Misschien is Wilders tegen die tijd al omgelegd.

Groet,

JanD

PS. Zou u mij het liefst eeuwig in de kajak zien? Zolang voldoende mensen lid worden van The Post Offline, mij sponsoren  via die Marokkaan in die rolstoel of gewoon doneren aan mevrouw Dijkgraaf, kunt u mijn rug op. Spreekwoordelijk, uiteraard.

 

Aan Frans Weisglas

Zomerlezen juni 2019

Heer Weisglas,

Die helpdesk van de VVD waar leden terecht kunnen met integriteitsvraagstukken staat ook open voor bejaarden, hè?

Ik zeg dat omdat ik bij misstanden in de maatschappij iets te vaak uw naam tegenkom.

Laatst natuurlijk bij ProDemos.

Die club, die zichzelf het ‘Huis voor democratie en rechtsstaat’ noemt, had een affaire rond seksueel misbruik onder de pet gehouden. De leidinggevende die zijn positie misbruikte om mannen in de bezemkast te krijgen, werd weliswaar ontslagen, maar ProDemos deed er alles aan de kwestie binnenskamers te houden en deed geen aangifte.

En wie is voorzitter van de Raad van Advies van ProDemos?

Juist! VVD-coryfee Frans Weisglas!

Gisteren bij die kwestie rond twee IS-kinderen die door de Kinderbescherming bij hun met IS sympathiserende grootouders zijn ondergebracht tot hun moeder haar strafje er op heeft zitten, stuitte ik wéér op uw naam.

Even voor de goede orde: u heeft ze niet hoogstpersoonlijk opgehaald uit het kalifaat. Dat is het werk van uw VVD-partijgenoot Stef Blok. U heeft ze ook niet zelf ondergebracht bij die IS-opa. Dat is het werk van de (overbelaste!) Kinderbescherming, die valt onder uw VVD-partijgenoot Sander Dekker.

Wat dan, vraagt u zich misschien af?

Nou, de aller-, aller-, allerdomste uitspraak over waarom het misschien wel helemaal prima is dat kalifaatkids worden onderbracht bij jihadopa’s kwam van een psychotherapeut van Arq Nationaal Psychotrauma Centrum.

En wel deze: “Als de ouder competent is en het kind voelt zich er veilig, kun je een kind daar toch plaatsen. Want waar beginnen en eindigen foute en goede ideeën? Ook een jihadistische moeder kan een goede moeder zijn.”

Hitler hield ook van honden.

Wat een ongelooflijk naïeve én gevaarlijke gek ben je dan, als je weigert te erkennen dat er op het gebied van foute en goede ideeën juist wél een strikte grens te trekken is.

Arq Nationaal Psychotrauma Centrum dus. Een naam om in de gaten te houden, want deze psychotherapeut werkt naar eigen zeggen dus met kinderen van IS-terroristen.

En wie is voorzitter van de Raad van Toezicht van Arq Nationaal Psychotrauma Centrum?

Ja hoor! VVD-coryfee Frans Weisglas!

Dus bij ‘uw’ ene organisatie wordt onder uw adviserend oog een misbruikzaak in de doofpot gestopt. En bij ‘uw’ andere organisatie wordt onder uw toezicht door een of ander geitenwollensokkentype góedgepraat dat kalifaatkids bij opa’s met jihadsympathieën worden ondergebracht.

Als ik uw persoonlijke Raad van Advies was, heer Weisglas, zou ik u voortaan bij elk baantje waarvoor u wordt gevraagd toch eerst even met de VVD-helpdesk laten bellen. En als ik uw Raad van Toezicht was, schópte ik u er naartoe.

Want anders wordt het: waar het stinkt, is Frans Weisglas.

En dat zou pijnlijk zijn.

Groet,

JanD

UPDATE En welke functie ontbreekt op het CV op de eigen website van de VVD-coryfee? Probeert u zelfs uw slecht uitpakkende nevenfuncties onder de pet te houden, heer Weisglas?

 

Aan Lodewijk Asscher

Meneer Asscher,

Ik hoorde gisteren in het radioprogramma ‘1 op 1’ van Sven Kockelman dat PvdA-Kamerleden (groot)ouders van ‘Nederlanders’ die naar het kalifaat waren afgereisd helpen om hun nageslacht terug naar hier te krijgen.

Veel meer wilde de woordvoerder van de (groot)ouders er niet over zeggen, want hij moest alles twee weken geheim houden.

Gisteren was ook het proces tegen Melis A., een 23-jarige ‘Rotterdamse’ die naar het kalifaat was afgereisd.

Als we Melis moeten geloven, was ze in augustus naar Syrië omdat ze vrij wilde zijn. Ze wist wel dat haar man Youssef een militaire training had gevolgd en een Glock en een Kalashnikov in de servieskast had liggen, maar geen idee waarvoor die dingen bedoeld waren. Hij werkte, wegens rugpijn, gewoon van negen tot vijf als chauffeur en deelde voedsel uit. De op het hek gespietste hoofden van IS-tegenstanders op het plein bij haar op de hoek zag ze niet, omdat dat plein niet op de route naar de winkel lag. Ze is bovendien eerder slachtoffer dan dader, want haar lieve Youssef overleed bij een bombardement en nu moet ze alleen haar kind opvoeden.

Als ze tenminste niet naar de gevangenis hoeft.

Want dat dekselse Openbaar Ministerie gelooft er helemaal niets van dat ze zo onnozel is als ze zich voordoet en wil haar maar liefst dertig maanden de cel in hebben. Nou ja, twintig, want tien van die dertig zijn voorwaardelijk. Nou ja, veertien, want een derde van die twintig maanden hoef je in dit land niet uit te zitten.

En dat is nog maar de eis hè.

Dan moeten de D66-rechters er nog overheen… Die vinden zo’n straf vast aan de hoge kant voor deelname aan een terroristische organisatie en het voorbereiden van een terroristische aanslag.

Zoals deze Melis A. zijn er een paar honderd, meneer Asscher.

Gegokt, de monsters van de Islamitische Staat actief ondersteund, verloren, en nu weer terug willen naar het knuffelparadijs Nederland om een nieuwe generatie islamitische strijders op te voeden.

Dat (groot)ouders hun (klein)kinderen terug willen, begrijp ik alleszins.

Dat de PvdA actief meewerkt om dat te bewerkstelligen, daar begrijp ik geen zak van.

En dan nog stiekem ook, onder strikte geheimhouding.

Heeft u nou echt niet door wat u Nederland met uw koekwauzenclub aandoet?

Groet,

JanD