Aan Willem-Alexander

Valentijn

Beste Willem,

Het komt niet vaak voor dat de Rijksvoorlichtingsdienst namens leden van het Koninklijk Huis officieel reageert op hardnekkige geruchten.

Ik herinner me eerlijk gezegd maar een paar gevalletjes.

Het meest in het oog springend was de mededeling van de RVD op 15 februari 2001. Toen liet de dienst namens prins Johan Friso weten dat hij geen homo, maar hetero was. Volgens de toenmalige hoofddirecteur van de Rijksvoorlichtingsdienst, Eef Brouwers, was “de prins beweringen dat hij iets zou zijn wat hij niet is, meer dan beu”.

Ik weet nog dat ik destijds dacht: lekker belangrijk.

Ik geloof dan ook niet in: waar rook is, is vuur.

Toch denk ik dat het nu écht tijd wordt dat u even met de RVD en premier Mark Rutte om tafel gaat om ze een kattebelletje te laten maken over uw schoonvader, Jorge Zorreguieta.

Al jaren gaat namelijk het gerucht dat uw familie ervoor heeft gezorgd dat uw schoonvader niet in Argentinië werd berecht wegens zijn rol ten tijde van het Videla-regime. En dat hij door de Nederlandse regering is ‘uitgeruild’ tegen de voormalige Transavia-piloot Julio Poch, die na acht jaar in de cel inmiddels is vrijgesproken van dodenvluchten in Argentinië.

Ik twijfel er geen moment aan dat de koninklijke familie dingen kan ‘regelen’. Grote dingen. Kleine dingen.

Maar van dit verhaal dacht ik toch altijd: het zál toch niet?

Het zal toch niet zo zijn dat ons Koninklijk Huis een Nederlands staatsburger, want dat is Julio Poch, een echtgenoot, een vader, een opa, offert om de kop van de vader van prinses en later koningin Máxima te redden?

Ik kon me trouwens sowieso niet voorstellen dat de toenmalige koningin Beatrix haar oudste zoon toestemming zou geven om met de dochter van een oorlogsmisdadiger te trouwen.

Uw moeder hield helemáál niet van gedoe.

Maar ik begin te twijfelen, weet u dat?

Die hele zaak tegen Julio Poch zat al een geurtje aan.

Maar nu we sinds maandag weten dat het Nederlandse Openbaar Ministerie de Argentijnse justitie getípt heeft hoe ze Poch het beste in handen konden krijgen, vind zelfs ik, die toch echt jarenlang op 30 april vol enthousiasme het volkslied stond te zingen voor het gemeentehuis van Bergambacht, het éng worden.

Nederland levert geen gevangenen uit aan Argentinië.

Dús zegt het Nederlandse Openbaar Ministerie in 2009 tegen de Argentijnen: “Maar op 22 september maakt hij zijn laatste vlucht naar Valencia. En omdat Spanje wel een uitleveringsverdrag met Argentinië heeft, zou u hem dáár kunnen arresteren. Dan heeft u hem.”

Zou een pennenlikker op het Openbaar Ministerie dat zelf hebben bedacht?

Was de toenmalige minister Ernst Hirsch Ballin (naast een rat) zo’n strategisch genie, dat heel erg begaan was met de belangen van justitie in Argentinië?

Of was het een opdracht uit het Torentje, na uw moeders wekelijkse gesprek met minister-president Jan-Peter Balkenende?

Kunt u de RVD snel licht in de duisternis laten brengen?

En zorg er daarna als de sodemieter voor dat Julio Poch voor al het leed dat úw land hem en zijn familie heeft aangedaan een zéér ruimhartige schadevergoeding krijgt!

Plus excuses.

Groet,

JanD

PS. Voor blinden- en slechtzienden las ik dit briefje gisteren alvast voor op Radio Veronica.

‘Briefje van Jan’ wordt mogelijk gemaakt door vaste maandelijkse donaties via Back me en incidentele giften via Bunq me.

Bol.com Algemeen
 

Aan Willem-Alexander

Schoencadeaus (NL)

Beste Willem,

Of Julio Poch in zijn jonge jaren piloot was op de dodenvluchten waarbij tegenstanders van het Videla-regime in Argentinië boven zee naar uit het vliegtuig werden gegooid, weet ik niet.

Ik was er niet bij.

Ik weet wel dat de Argentijnse rechtbank hem na acht jaar voorarrest van die misdaden heeft vrijgesproken en dat hij dus voor de wet onschuldig is.

Deze week wordt een aantal mensen gehoord dat betrokken was bij de uitlevering aan Argentinië van de Nederlandse staatsburger Julio Poch. Pochs advocaat Geert-Jan Knoops eist namelijk een schadevergoeding van zo’n vijf miljoen euro omdat de Nederlandse staat ten onrechte meewerkte aan zijn arrestatie.

Vandaag is het de beurt aan de toenmalige minister van Justitie Ernst Hirsch Ballin (CDA). Die gaat ongetwijfeld “geen actieve herinneringen hebben” aan de rol van de Nederlandse staat in het algemeen en zijn eigen rol in het bijzonder.

Dat gold gisteren niet voor oud-Transavia-directeur Michiel Meijer.

Die verklaarde ronduit dat de officier van Justitie die het onderzoek naar Poch leidde hem had verteld dat er “een hoger belang was in de zaak Poch”.

En wat dat belang was, liet zich raden: als Nederland de arrestatie van Poch zou vergemakkelijken, dan zou jouw schoonvader Jorge Zorreguieta, die staatssecretaris onder dictator Videla was, niet vervolgd worden voor zijn rol.

We gaan er natuurlijk nooit achter komen hoe het echt is gegaan.

Er komt heus geen memootje van je moeder aan de toenmalige premier Jan-Peter Balkenende boven water waarin ze hem opdracht geeft om Poch op het vliegtuig naar Buenos Aires te zetten. Ze spraken elkaar wekelijks, waarom zou ze hem schrijven? En zolang de getuigen met een politiek verleden allemaal aan acute Alzheimer lijden (onder elkaar noemen ze dat “een Ruttetje doen” of “Ivo-corvee”), hoef je ook uit die kringen niets te vrezen.

De vraag is dan ook niet of we een constitutionele crisis gaan krijgen.

Want die krijgen we niet.

De vraag is wel: hoe geloofwaardig is het?

En dan moet ik altijd denken aan je opa, die zo corrupt was als de neten en die zich liet omkopen door Lockheed.

En aan Willem Oltmans. Deze journalist werd vanaf het eind van de jaren ’50 kapot gemaakt door de Nederlandse Staat en kreeg in 2000 een schadevergoeding van acht miljoen gulden netto uitgekeerd.

Wat bijna niemand meer weet, is dat dat bedrag werd toegekend door een arbitragecommissie die bestond uit drie man, twee uit het bedrijfsleven (Vinken van Elsevier en Van der Want van PCM Uitgevers) en eentje uit de politiek, oud-Tweede Kamervoorzitter Dolman (PvdA). En dat Dolman (toen lid van de door je moeder voorgezeten Raad van State) in die arbitragecommissie tégen die schadevergoeding had gestemd.

Ook opmerkelijk: vóór die arbitragecommissie was ingesteld, was Oltmans een aantal keren ‘zwijggeld’ aangeboden. Laatstelijk in 1998 nog 1,1 miljoen gulden door de toenmalige minister van Buitenlandse Zaken Hans van Mierlo (D66).

Terug naar Poch.

Als je mij op de man af vraagt of ik dat verhaal van het ‘hogere belang’ geloof, zeg ik volmondig ‘ja’.

In dit land krijgt het neefje van de koning tegen alle logica in in Zandvoort een speeltje van lokale en provinciale politici en rechters.

Dan moeten we er niet gek van opkijken als één of andere onbekende Argentijnse piloot op het offerblok wordt gegooid om de vader van de koningin zijn laatste levensjaren in vrijheid te laten doorbrengen.

Als je ál de lasten hebt, mag je ook wel wat lusten pakken.

Toch?

Groet,

JanD

UPDATE En we hebben een bingo!

Wil je dat het dagelijkse ‘Briefje van Jan’ ook in 2020 blijft verschijnen? Doe dan een vaste maandelijkse donatie via Back me of een incidentele gift via Bunq me.