Aan Hubert Bruls

Bol 7 daagse 2022Bol 7 daagse 2022

Meneer Bruls,

Toen ik zaterdag het interview met u en uw echtgenote Ilse in De Gelderlander las, moest ik terugdenken aan 15 maart 1984.

Ischa Meijer interviewde destijds voor Vrij Nederland de toenmalige burgemeester van Rotterdam, Bram Peper.

En zijn vrouw Gusta.

Het was een geruchtmakend interview, waarin Peper en zijn vrouw zich, overduidelijk onder invloed van drank, ronduit negatief uitlieten over burgers en bestuurders.

Daan Rieken en Jacqueline van Ginneken zijn geen Ischa Meijer.

De Gelderlander is geen Vrij Nederland.

En Ilse en u waren niet bezopen tijdens het interview.

Maar verder vond ik het terugblikinterview op tien jaar burgemeesterschap in Nijmegen bijna net zo ontluisterend als dat met de Pepertjes.

Ten eerste omdat u, net als eerder uw partijgenoot Hugo de Jonge, er nergens blijk van geeft dat u de coronacrisis had willen missen als kiespijn.

“Het was een professioneel hoogtepunt, zonder hoofdletter h”, zegt u. “Alles wat ik geleerd had over crisisaanpak kon ik in de praktijk brengen. Interessant. En we zetten ons in voor een groter doel, voor leefbaarheid van de hele maatschappij. De Volkskrant becijferde laatst dat alle maatregelen 115.000 levens hebben gered. 115.000 levens gered! Daar mogen alle crisisbestrijders trots op zijn. Punt.”

Over de levens in bijvoorbeeld verpleeghuizen die vroegtijdig en op mensonterende wijze eindigden door de crisisaanpak: geen woord.

Over de levens van long covid-patiënten of jongeren die vernield werden en worden door de crisisaanpak: geen woord.

Nee, “een professioneel hoogtepunt”.

“Interessant.”

“Iets om trots op te zijn.”

Verder vond ik ontluisterend dat bijna de helft van het interview gaat over het leed dat burgers ú zouden aandoen.

Amateuristisch dieptepunt: het gejank van u en uw vrouw over die morbide obesitas van u.

Zij: “De scheldkanonnades, het geschreeuw, de fatshaming waarmee Hubert geconfronteerd wordt: dat doet pijn.”

U: “Dikzak of gehaktbal wordt vaak als argument gebruikt door mensen die het niet eens zijn met beleid. Erg vals. Zou je eens bij iemand van kleur moeten doen. Dan heet het discriminatie en is de wereld te klein.”

Ach gossie toch.

Fat Lives Matter.

Terwijl u dus niet door stoelen zakt (bewijsstuk 1) door een traag werkende schildklier of een ander fysiek defect, hè.

Het komt louter doordat er (veel) meer calorieën in gaan dan er worden verbruikt.

Snelle hapjes onderweg.

Altijd maar zitten.

Geen tijd voor sport.

Naar eigen zeggen tot voor kort: een dropjespot in de dienstauto.

Die kokers Pringles (paprika) die Ilse tegenwoordig voor u koopt omdat de zakken chips er in té moordend tempo doorheen gingen.

U weet het zelf allemaal ook wel.

Fijntjes vatten die Gelderlander-interviewers het probleem in Huize Bruls samen: “Waar de een ontspanning vindt in wandelen, vindt Bruls dat soms in chocola.”

En ik durf te wedden dat uw voorlichter bij het autoriseren van het jubileuminterview het woordje ‘soms’ ook nog aan die zin heeft laten toevoegen.

Want die vervelende burgers mochten eens gaan denken dat ze te maken hebben met een man die in coronatijd met zichtbaar plezier bepaalde hoe zíj moesten leven, maar die zelf op geen enkele manier maat weet te houden en die zich onbeschaamd de grootste risicogroep van de volgende pandemie in vreet.

Het plebs moet gewoon z’n bek houden.

Dat vindt u.

Dat vindt Ilse.

Maar laat ik positief eindigen: zelden een echtpaar gezien dat zó goed bij elkaar past.

Groet,

JanD

PS. Cadeau! Want een jubileum is een jubileum en dat moet je op gepaste wijze vieren.

Disclaimer: Het dagelijkse ‘Briefje van Jan’ wordt mede mogelijk gemaakt door donaties via Backme. Waarvoor dank! En verder kun je je abonneren op de podcasts van de Nare Jongens!

Aan mijn trouwe lezers (v/m)

Computer

Lieve schatten,

Vandaag is het precies vijf jaar geleden dat het eerste ‘Briefje van Jan’ verscheen.

Als ik zo eens door die 1812 briefjes (ik verzaakte vier keer, mijn broer Kees nam het tien keer over) heen blader, dan is er één rode draad: ik lust hypocrieten rauw.

Gisteren wilde ik eens testen of hypocrisie uitsluitend een ‘linkse ziekte’ is.

Dus toen ik een foto zag waarop een op de meervoudig misbruikte klimaatmascotte Greta Thunberg gelijkende pop aan een touw bungelde, zag ik mijn kans schoon. Ik retweette het bericht met de tekst: ‘Wat een imbecielen’ en wachtte rustig af.

Hans Acker (@HansAckerNY) vroeg zich meteen af of dit wel door tegenstanders van de klimaatmaffia was gedaan. “Imbecielen of goede marketing? #whodidit”

Goede vraag.

Hans had natuurlijk die ‘rechtse’ trol nog in gedachten die een paar dagen geleden in de Verenigde Staten op een bijeenkomst van de lokale Sylvaan voor linksgekkie had gespeeld door quasi-huilend te verklaren dat we babies moeten gaan eten om het klimaat te redden.

Naast kritische geesten als Hans waren er ook zat lezers die het ophangen van een Greta-pop aan een brug in Rome gewoon afkeuren, wegens allerlei tussen ‘dom’ en ‘walgelijk’.

Gelukkig.

Maarrr…

Daar bleef het helaas niet bij.

Ik noteerde bijvoorbeeld:

“idd, wat een imbecielen, de politie, hebben ze niets beters te doen.” (@PiterKoopmans)

“Vooral de ouders van het meisje die imbecielen uitlokken” (@Hendrik_Lambert)

“Niet strafbaar. Bovendien een signaal. Het symbool dat Gretta heet moet weg. Dat lijkt mij de boodschap.” (@weijers3)

“Er vallen dagelijks slachtoffers, door gevaarlijk links. Dit is maar een pop..” (@RobertDjurovic)

“En Greta neemt aan of heeft wel fatsoen?” (@StiloStoyanov)

“Het is maar een puppet wat daar hangt te bengelen. Net als Greta ook een puppet is. Van SOROS.” (@clemmiebloem)

“Tja, als je niet eens vragen kunt beantwoorden dan krijg je dat.” (@HarryBeugelink)

“Bedoelde je niet, “Wat een imbeciel”?” (@TweepDutch)

Kortom: de ‘Ja, maar hullies!’ vliegen je vanachter onherkenbare ava’s en schuilnamen om de oren als je vaststelt dat mensen die een kennethvermeertje doen met dat zielige Zweedse zeurpietje niet deugen.

En daar word ik zo ontzettend moedeloos van.

Want hoe zouden ze reageren als daar niet een Greta-pop had gehangen, maar een pop van Geert Wilders? Of Thierry Baudet?

Ze zouden hun halve liter bier woest wegzetten, hun peuk uitdrukken in de dichtstbijzijnde bloempot en ze zouden -ongetwijfeld ook nog in krakkemikkig Nederlands, want bloedspoed- een vlámmend betoog hebben geschreven vóór de doodstraf.

Als er weer verkiezingen zijn, blijft dit soort mensen vaak thuis, “omdat stemmen toch geen zin heeft” of “omdat de enige manier om het systeem te veranderen is: niet gaan stemmen”.

En in de verte zien ze een chemtrail…

Morgen briefje nummer 1813.

Moedig voorwaarts.

Groet,

JanD

PS. Ik was gisteren nog bij Veronica Inside. Over misschien wel de grootste Gordon aller Gordons.

Wil je de strijd tegen de hypocrisie steunen? Dat kan met een vaste maandelijkse donatie (via Back me) en door een incidentele gift (via Bunq me).

 

Aan mijn trouwe lezers (v/m)

Sint Cadeauwinkel


Lees alle reviews over Handboek voor de classificatie van psychische stoornissen (DSM-5)
Beste lezers,

Ik heb de afgelopen 999 briefjes heel wat gajes de revue laten passeren.

Advocaten als Theo Hiddema (die een schadevergoeding van 70.000 euro eiste van cartoonist Oppenheimer) en Bram Moszkowicz (die geld leende van Gordon om Eva Jinek te kunnen onderhouden). Carrièrepolitici als Mark Rutte (die de nabestaanden van de aanslag op de MH17 de vinger gaf) en Frans Timmermans (die net zo onmatig macht naar Brussel haalt als ie calorieën in dat majestueuze lijf propt). Beroepsactivisten als Quinsy Gario (die in Zwarte Piet een langjarig businessmodelletje zag) en AfD (die in werkelijkheid een verwend Gooisch tandartsdochtertje blijkt die gewoon in between de middelbare school en de kinderwagen is). Vrouwenmisbruikers als Francisc

Ach, what the fuck.

Dit is het duizendste ‘Briefje van Jan’. En ik wil voor deze ene keer iets aardigs doen. Een oproep.

Ergens in Zuid-Holland woont namelijk een betreurenswaardige meneer. Een meneer die vreselijk wordt onderschat en tegengewerkt. Die overdag, een paar dagen per week, een beetje zit weg te kwijnen op een werkervaringsplek in een Amsterdams universiteitsgebouw. Als ik ‘m zo af en toe voorbij zie lopen op het station VU Medisch Centrum denk ik: de kabinetten Rutte 1 en 2 zijn echt te ver gegaan in hun bezuinigingen op de geestelijke gezondheidszorg. En: straks heeft mijn trein vertraging wegens ‘persoon op het spoor’.

Moeten we niet willen met z’n allen.

Dus geef ‘m wat.

Een aai over de bol.

Een aalmoes.

Werk.

Íets.

Of, zoals hij het zelf onder elk stukkie op zijn website zet:

“Is het Vrije Woord u écht lief? Help me dan met een financiële bijdrage. Deze website wordt elke dag bedreigd door de virtuele knokploegen van Domrechts, malafide Nederlandse journalisten en zelfs door de vicepremier. Steun Frontaal Naakt. Doneer aan de enige dwarsdenkende, onafhankelijke site van Nederland. Stort wat u missen kunt op rekeningnummer NL32INGB0000004003 o.v.v. ‘Frontaal Naakt’. Nog liever heb ik dat u op Frontaal Naakt adverteert of mij inhuurt. Mail mij.”

Je zult je er een beter mens door voelen.

Groet,

JanD

PS. Of doe wat nuttigs met je centen…