Aan Défano Holwijn

Kerst 2021Kerst 2021

Beste Défano,

In NRC Handelsblad stond dit weekend een interview met jou naar aanleiding van het feit dat je dit jaar een cultstatus verwierf onder jongeren met je Instagram-programma ‘FC Avondklok’.

Waarmee nog van harte gefeliciteerd!

Op een gegeven moment vroeg de interviewster: “Had je als je niet van Surinaamse komaf maar wit was geweest al wel een eigen talkshow op tv gehad?”

Je antwoordde: “Ja.”

Blijkbaar kwam het niet doordat ‘TV Avondklok’, de eenmalige tv-editie van ‘FC Avondklok’, slechts 56.000 kijkers trok dat de omroepbazen niet in rijen van vier met vette contracten opgesteld stonden voor je woning in de Amsterdamse Bijlmer.

Nee, het kwam door je Surinaamse afkomst.

Oftewel: racisme.

Nou kun je die omroepbazen véél verwijten, maar een sector die de hysterisch schreeuwende non-valeur Jandino Asporaat van 2011 tot 2014 drie jaar lang ‘De Dino Show’ laat maken, was er volgens mij juist qua pósitieve discriminatie vroeg bij.

Oké, oké, Jandino is een Antilliaan, geen Surinamer.

Surinaams voorbeeld dan?

In 2004 gaf RTL een voormalige kooidanseres van Surinaamse afkomst uit de iT (of toiletjuffrouw, daarover verschillen de meningen) de kans om een heus bóekenprogramma te maken. De vrouw in kwestie zette een bril op om belezen te lijken en ontving vervolgens bepaald niet de minste gasten (van Carry Slee tot Geert Mak en van Arthur Japin tot die Amsterdamse smeerlap).

En dan vergeet ik van de overkant van de grote plas voor het gemak maar even Tahlita Muusse (Peruaanse moeder), Giovanca Ostiana (Curaçao), Natasja Gibbs (moeder van Aruba, vader van Sint Maarten) en de Surinamers Natacha Harlequin, Jörgen Raymann en Humberto Tan-A-Kiam.

Kortom: lul niet.

Want als zelfs die twee directeuren van Omroep ZWART (Gianni Grot en die stelende kopschopper) blijkbaar geen brood zien in een talkshow van Défano Holwijn, zou het ook zomaar aan een gebrek aan kwaliteit kunnen liggen, denk je niet?

Of ook zij hebben geen zin in een huilstruik op de loonlijst.

Dat kan natuurlijk ook.

Groet,

JanD

PS. Cadeautje. Misschien neem je het van tante Annie wel aan.

Aan al mijn lezers en lezeressen

Beste lezers en lezeressen,

Ik zag gisteren een plaatje langskomen op social media dat me niet meer los laat.

Het ging – wat mij betreft – over de agressieve wijze waarop sommige ‘people of colour’ de laatste paar jaar de witte medemens tegemoet treden. Ik noem ze weleens ‘herstelbetalingsactivisten’. Mensen die bijvoorbeeld de Zwarte Piet-discussie aangrijpen om ‘ons’, witten, er op te wijzen dat ‘we’ allemaal racisten zijn. En als ‘we’ dat ontkennen stellen dat dat ‘white privilege’ is. Je kent het type wel. Een vertegenwoordiging van het vrouwelijke smaldeel krijgt regelmatig een plaatsje aan tafel bij VARA-programma’s als Pauw en De Wereld Draait Door, de leden van het mannelijke smaldeel kopen een baret en doen net of ze Malcolm X. zelf zijn.

Tegen dat soort redeneringen is niet op te discussiëren. Want ik ben wit en mijn overoveroveroveroverovergrootvader was geen slaaf en dus moet ik mijn muil houden en als ik dat niet doe gedraag ik me net als de slaveneigenaren vroeger.

Kom ik nu op dat plaatje.

Daarop stond: ‘I never owned any slaves, you never picked any cotton. Case closed’.

Het was geen nieuwe uitspraak, bleek na een Google-search. En misschien komt ie oorspronkelijk wel uit een heel foute hoek. Maar dat zal allemaal wel. Hij raakte me.

Het zal wel vreselijk naïef van me zijn (pardon: white privilege), maar dit is in de kern wel de reden waarom de Sylvana Simonsen, de Quinsy Gario’s en de Stephanie Afrifa’s mij de strot uit komen.

Ze willen niet verbinden, ze willen de boel slopen. 

En daar ben ik helemaal klaar mee.

Zij, de Sylvana’s, de Quinsy’s, de Stephanie’s én ik hebben hier een fantastisch leven, vol kansen. En zij, de Sylvana’s, de Quinsy’s, de Stephanies nóch ik zijn het slachtoffer van welke ongelooflijke misstand dan ook. Dus kap met dat gezeik.

Fijn weekend allemaal! (waarin ik ga genieten van de première van ‘Zo Kan Het Ook’ van mijn gabber Jörgen Raymann, die na drie jaar afwezigheid – goddank gezond! – weer solo in het theater staat).

Groet,

JanD