Aan Wesley Sneijder

Beste Wesley,

De Volkskrant heeft vandaag een alleraardigst verhaal over Bekende Nederlanders die kinderboeken schrijven.

De Gorgels van Jochem Myjer zijn natuurlijk niemand ontgaan, maar er blijkt zich een hele stoet van BN’ers aan het genre van de dunne boekjes met grote letters te hebben gewaagd.

Humberto Tan, André Kuipers, Nicolette Kluijver, Freek de Jonge, Viggo Waas, Youp van ’t Hek, Najib Amhali, Katja Schuurman (‘Daan en Charlie – Koeiendansdag’, 36 pagina’s), Isa Hoes, Babette van Veen, Carice van Houten, Halina Reijn (‘Alles gekregen…’, 32 pagina’s), Kim-Lian van der Meij, Yvon Jaspers, Ivo Niehe, Mies Bouwman, Myrna Goossen, Filemon Wesselink, Paul de Leeuw, Johnny de Mol (‘Piet is verliefd’, 32 pagina’s), Winston Gerschtanowitz, Albert Verlinde, Ayaan Hirsi Ali, Erica Terpstra, Alain Clark, Angela Groothuizen, Edsilia Rombley, Petra Brinkhorst (a.k.a. prinses Laurentien), Jim Bakkum en… jij!

Ik wist niet dat je het in je had, maar bij de presentatie van ‘De strijd om de scoorsteen’ in 2016 zei je: “Ik vond het op school ook nooit erg om opstellen en verslagen te maken”.

Dat lijkt mij een prima motivatie om je spaarzame vrije tijd als topvoetballer te besteden aan het schrijven van een kinderboek.

Maar er bleek meer achter te zitten. Want je zei ook nog: “Een droom is uitgekomen.”

LOL.

Helaas heeft het uitkomen van die droom geen vervolg gekregen, want inmiddels is het 34 pagina’s tellende boek ‘De strijd om de scoorsteen’ alleen nog tweedehands te koop, voor 4,99 euro.

Toen ik op zoek ging naar dat boek bleek echter dat je nog meer dromen had laten uitkomen.

Zo blijk je samen met de Italiaanse wijnzakenman Fabio Cordella de ‘Wesley Sneijder WS10 Salento IGP’ op de markt te hebben gebracht. (Ik verzin het niet!)

Ik citeer de folder: “Onder het label WS 10 (een knipoog naar het rugnummer van Wesley) worden een high end rode, witte en rose wijn op de markt gebracht. De WS 10 Salento Rood is gemaakt van de typische Puglia druiven de Negroamaro 80% en de Malvasia Nera di Lecce 20%. De 2016 is de eerste jaargang van de WS10 en is geoogst in laatste dagen van september. De oogst vindt volledig manueel plaats met eerste selectie in de wijngaard en een twee selectie op de selectie-tafels vlak voor het persen. De wijn wordt klassiek bereidt met de temperatuur gecontroleerde gisting maar wel in de state-of-the-art bodega van Fabio Cordella. De wijn heeft 6 maanden opvoeding gehad op nieuwe frans eiken. In het glas heeft de wijnen een intense diepe robijnrode kleur. In de neus heeft de wijn een fris maar ook krachtig boeket van rode bessen maar na enig walsen onderscheiden we ook espresso en leder. In de mond is de medium tot full bodied wijn zacht, ietwat romig in het gehemelte met mooie maar geen overheersende tannines. De afdronk is zeer fraai waarbij fris fruit mooi blijft hangen.”

In je volgende kinderboek zou je dat in je eigen woorden vast omschrijven als ‘lekker wijntje’. Wat ook wel mag voor 17,95 per fles (bij minimale afname van zes).

Want je had natuurlijk altijd al die droom om ooit een eigen wijn uit te brengen en op school vond je het ook nooit erg om cola te drinken, dus da’s logisch.

Maar het bleef niet bij een kinderboek en wijn alleen.

Je vond het blijkbaar op school ook nooit erg om met mes en vork te eten, dus besloot je ergens de afgelopen jaren nóg een droom te laten uitkomen: je wilde altijd al een messenset ontwerpen.

En daaraan hebben wij de ‘Wesley Sneijder Bicak Seti’ te danken, oftewel de Galatassary messenset, bestaande uit zeven messen en een dunschiller – Designed by Wesley Sneijder. (Ik verzin het niet!)

Toen de set op de markt kwam, kon je er nog een ‘meet & greet’ met messenontwerper Wesley Sneijder bij winnen, maar aangezien je al twee jaar weg bent bij Galatassary neem ik aan dat die feestelijke bijeenkomst inmiddels achter de rug is.

De prijs van de ‘Wesley Sneijder Bicak Seti’ is inmiddels gezakt naar 14,95 euro – dus of je aan deze droom een vervolg geeft, valt te betwijfelen.

Je had vast nog meer dingen die een droom waren en waar je op school geen hekel aan had en die je nooit erg vond. Ik neem bijvoorbeeld aan dat je er op school geen hekel aan had om naar de schoolarts te gaan om even alles op te laten meten. Dus een Wesley Sneijder-weegschaal met jouw beeltenis er op lijkt me ook wel wat. Met een gecombineerde perspresentatie en meet & greet met je fans bij Cafetaria Huang op de Ondiep.

Dat dan al je dromen samenkomen.

Frikandelletje snijden met de ‘Wesley Sneijder Bicak Seti’, slokkie ‘Wesley Sneijder WS10 Salento IGP’ uit een plastic bekertje en voor alle winnaars ‘De strijd om de scoorsteen’ in de goodie-bag.

Mooi man.

Groet,

JanD

UPDATE Was nog even een Wesley Sneijder-bestseller vergeten. Sorry!

Het dagelijkse ‘Briefje van Jan’ wordt mede mogelijk gemaakt door vaste maandelijkse donaties (via Back me) en door incidentele giften (via Bunq me).

Kinderboekenweek 2019Kinderboekenweek 2019
 

Aan Jochem Myjer

Beste Jochem,

Je laatste voorstelling, ‘Even Geduld Aub!’, zag ik twee keer live, in Carré en in Utrecht. Tot grote ergernis van mijn vrouw is die groene hoodie uit je merchandising-collectie één van mijn favoriete kledingstukken. Verder schreef je een buitengewoon vriendelijk voorwoord voor een van mijn boekjes (helaas: uitverkocht!) en toen we elkaar vorig jaar eens louter bij toeval in of all places Maastricht tegen het lijf liepen, bleek het aan de koffie ook persoonlijk te klikken.

Dus als mensen zeggen dat ik bevooroordeeld ben: klopt!

Juist daarom zag ik een beetje op tegen je optreden in College Tour van gisteravond. Je geeft namelijk zelden interviews en als je het dan eindelijk weer eens doet, doe je het bij die Twan Huys. Van hem hoef ik, zeker sinds hij Willem Holleeder met alle egards behandelde en dat maar blijft verdedigen, geen hoodie.

Maar het was top, gozer! En met Huys ook niks mis.

Mooie emotie, een paar goeie grappen, een prima beeld van de passie voor je vak.

Voor mij was het hoogtepunt het stukje waar je uitlegde dat je geen cabaretier bent, maar komiek. Iemand die de mensen niet op hun flikker wil geven, of zijn mening wil opdringen, maar die de mensen wil laten lachen. En ik moest terugdenken aan een paar maanden terug. Toen er twee Zwarte Pieten stopten bij het Sinterklaas Journaal, hoofdpiet Erik van Muiswinkel en Pietje Paniek, jij dus. Van Muiswinkel, de cabaretier, ging zij aan zij met de gekleurde medemens met de Black Panther-petjes roepen dat Zwarte Piet racisme is. En jij? Je zweeg. Tot gisteravond. Toen legde je uit dat je gestopt bent omdat je het niet prettig vond dat je bij de intocht van Sinterklaas de laatste jaren werd beveiligd door twee zwaar bewapende ‘Zwarte Pieten’. Punt. Geen gelul over ‘blackface’, gewoon de nuchtere constatering dat de lol van het ultieme kinderfeest voor jou was verdwenen. En oh ja, als Twan dan toch een mening wilde horen: je bent – zoals iedere weldenkende kaaskop – voor de veegpiet.

Well played, maestro!

En het mooie is: je speelde dat helemaal niet. Je was jezelf.

Zouden meer mensen moeten doen.

Groet,

JanD

PS. Hangt ie er nog?