Aan de Volkskrant-redactie

Beste Volkskrant-redactie,

In de tijd dat ik bij het weekblad Panorama werkte, was de ‘Ingezonden Brieven’-pagina één van de allerleukste rubrieken.

Dat hadden we te danken aan Herman Frotté.

Achter ‘Herman Frotté’ ging verslaggever Michiel Blijboom schuil. En die liep nou eenmaal over van fantasie én heeft een gouden pennetje, dus die verzon de lezersbrieven waar je bijstond.

Waar het bij Panorama om de lach ging, zetten jullie je eigen ‘Herman Frotté’s’ in om veel kwaadaardigere redenen.

Het komt natuurlijk lang niet altijd naar buiten, maar twee affaires staan mij nog helder op mijn netvlies.

Eerst hadden we de affaire-Sophie Morel over de islamitische aanslag op de Bataclan. Morel bestond wel, maar had jullie helemaal geen brief geschreven. Jullie hadden gewoon selectief wat citaten van haar verzameld, achter elkaar geplakt en vervolgens gepresenteerd alsof zij een ingezonden brief had geschreven.

Daarna hadden we de affaire-Fatima Dakmar. Die ging in een ingezonden brief helemaal los op de Rotterdamse acteur Gerard Cox, van wie ze een voorstelling had bezocht en die ze wegzette als racist. Deze keer bleek de ‘schrijfster’ van de brief helemaal niet te bestaan.

Extra pijnlijk voor toenmalig hoofdredacteur Phillippe Remarque, omdat die heel stellig meldde: “Welke redactie zou zo gek zijn een ingezonden brief te fingeren?”

Nou, de zijne dus 🙂

Computer

We zijn inmiddels vier jaar verder.

Het was een tijdje rustig aan het verzonnen-brievenfront.

Maar blijkbaar zitten er weer wat nieuwe kipjes op de Volkskrant-redactie die te kort in dienst zijn om zich het schaamrood op Remarques kaken te herinneren, dus de verzonnen brief is weer in zwang.

Deze keer in de door Machteld van Gelder ‘geredigeerde’ rubriek ‘Wat zou u doen?’ in het Volkskrant Magazine.

Want dit is de oproep voor over twee weken:

“Mijn moeder leest op internet enkel rechts georiënteerde artikelen. Ze is pro-Trump, ontkent klimaatverandering, hekelt buitenlanders en vindt dat kanker te genezen is door gezond te eten. Ze woont in een dorp, kent zelf geen buitenlanders en bespreekt haar ideeën met iedereen, ook met mij. Een discussie aangaan werkt niet, want ik ‘ben toch te jong om het te snappen’. Dit creëert bij mij een afkeer jegens mijn moeder. Ik ben bang dat dit onze relatie schaadt. Ook weet ik dat mijn vriend haar ideeën niet waardeert, wat voor spanningen zorgt. Daarbij wil ik niet dat ze dit soort dingen aan mijn toekomstige kinderen oplegt. Wat kan ik doen?”

Ondertekend door: ‘Vrouw (20), naam bij de redactie bekend’

Uhuh.

Vroeger had de Volkskrant een Ombudsman. Maar de laatste (een soort Volkert avant la lettre) is nog niet opgevolgd.

Dus er is nu niemand die de moeite zal doen om eens rustig na te gaan of die ‘vrouw (20)’ wel bestaat.

Of ze naast een e-mailadres ook een echt adres heeft, bijvoorbeeld.

Of ze wel echt 20 is (twee weken geleden hadden ze ook al een ‘Vrouw (20), naam bij de redactie bekend’.

Of zij die brief aan de Volkskrant wel echt geschreven heeft (Wendy van Dijk wordt ook altijd gehackt).

En als dat allemaal echt en waar is, dan lijkt me de hamvraag: of ze wel echt een vriend heeft, met ballen?

Want welke gozer met een beetje gezond verstand in zijn donder wil de rest van zijn leven doorbrengen met zo’n bekrompen zeikstraaltje als ‘Vrouw (20), naam bij de redactie bekend’, die zich ook nog achter hem verschuilt om haar eigen moeder af te zeiken?

Maar goed, dat waren dus allemaal hypothetische vragen.

Want natuurlijk verzonnen jullie die lezersvraag, wederom om andersdenkenden lafjes via de band af te kunnen zeiken (en weg te zetten als gekkies, omdat ze denken dat ze kanker kunnen weg-eten).

Eens een hoaxkrant, altijd een hoaxkrant.

Groet,

JanD

PS. Leeft jullie eigen Herman Frotté eigenlijk nog? Ik lees al maanden niks meer van ‘m (althans: niet onder zijn eigen naam).

Het dagelijkse ‘Briefje van Jan’ wordt mede mogelijk gemaakt door vaste maandelijkse donaties (via Back me) en door incidentele giften (via Bunq me).

Aan de Nederlandse boeren

(c) Jan Dijkgraaf
Tuin

Beste boeren,

Ik hoop dat jullie morgen met véél meer mensen naar Den Haag trekken om te protesteren tegen de sanering die er voor jullie sector aankomt dan de autoriteiten op dit moment verwachten.

Ik geloof dat burgemeester Krikke maximaal vijf tractoren op het Malieveld wil toestaan, zodat het in de beeldvorming allemaal wel meevalt met jullie boosheid en bezorgdheid. Maar als jullie maar met voldoende veewagens, tractoren en aanhangers op verschillende tijden via verschillende aanvoerwegen naar de Haagse binnenstad rijden, is er voor de politie geen houden meer aan.

En ja, ik weet dat jullie op dit moment alleen (vaste) mest mogen uitrijden op bouwland, maar weten jullie veel dat dat Malieveld geen woonbestemming heeft? Alles in die binnenstad is volgebouwd en een park kun je die lap grond ook moeilijk noemen, toch?

Waarom deze oproep om Den Haag plat te leggen en te laten ruiken naar de plekken waar met liefde voor het vak en de dieren de groenten, de melkproducten en het vlees worden geproduceerd door hardwerkende ondernemers?

Omdat ik het zat ben dat boeren worden behandeld als criminelen.

Niet alleen door politici, maar ook door de media.

Kennen jullie Jean-Pierre Geelen van de Volkskrant?

Die schrijft vandaag in een column aan jullie dat jullie moeten stoppen met wijzen naar anderen.

Ik citeer: “Maatregelen zijn onvermijdelijk, ze raken ieder. Ook daarom moeten we af van jij-bakken. Het verlammende ‘maar de ander’: ‘Laat Rutte eerst z’n vrindjes van de industrie aanpakken.’ Of: ‘Wanneer Schiphol wordt ingeperkt, kom je aan de heilige vakantie en schreeuwt iedereen moord en brand.’ Of: ‘Telkens weer mag de stad haar eisen opleggen aan het land. De stad zelf is één groot stinkend verontreinigd astmatisch gebied, maar ja, dat maakt niet uit, want daar heb je geen Natura 2000.’ Zo heeft ieder een ander om achter te kruipen en komen we nooit uit deze shit. Beste boze boeren: voor je met stront gaat gooien, kijk eerst nog even in je eigen emmer.”

Op zich mag zo’n gast uit de Haagse Schilderswijk die schrijft voor een Amsterdamse krant natuurlijk vinden dat júllie zijn shit moeten oplossen.

Maar Jean-Pierre Geelen is niet zomaar een columnist van één van de grotere Nederlandse kranten.

Hij is ook een dierenactivist.

Een criminéle dierenactivist.

Bol 10-Daagse

Dat verzin ik niet, dat schreef hij zelf op 3 juni 2016 in dezelfde Volkskrant.

Ik citeer weer: “Moordlust is ook mij niet vreemd. De misdaad is juridisch verjaard, dus ik kan hem bekennen: als radicale puber zaagde ik in het Sauerland de hoogste sporten van ladders op jagershutten voor driekwart door. ‘Een eerlijke strijd.’ De ongelukkige jager die neer zou storten, hoefde van mij niet meteen dood. Maar een béétje ongelukkige val mocht best.”

Na die ‘verzetsdaden’ rende het bleekneusje uit de stad ongetwijfeld heel hard weg, dus we weten niet hoeveel doden en zwaargewonden Jean-Pierre Geelen van de Volkskrant uiteindelijk op zijn geweten heeft.

Jean-Pierre Geelen van de Volkskrant is eigenlijk een soort Volkert van der Graaf.

En zo iemand mag jullie dan ten overstaan van enkele honderdduizenden Nederlanders vertellen dat jullie niet zo moeten zeiken. En je moet niet gek opkijken als de staatsomroep hem vandaag of morgen ook nog een podium geeft.

Daarom zeg ik: morgen is misschien wel jullie enige kans om te voorkomen dat jullie sector wordt geslachtofferd.

Grijp ‘m.

Toon de Jean-Pierre Geelens van dit land jullie middelvingers.

Ik bedoel: laat ze een poepie ruiken!

Groet,

JanD

Het dagelijkse ‘Briefje van Jan’ wordt mede mogelijk gemaakt door vaste maandelijkse donaties (via Back me) en door incidentele giften (via Bunq me).