Aan Sinterklaas (2/2)

Lieve Sinterklaas,

Ladies first gisteren, dus vandaag heb ik het verlanglijstje voor de mannen voor u.

We beginnen natuurlijk met Thierry Baudet. Het is nogal wat als je in een tijdsbestek van een week van zelfbenoemd toekomstig minister-president van Nederland verandert in een man die de rest van zijn politieke carrière zal worden afgebeeld in een bruin overhemd en met een bloksnorretje onder zijn neus. Die heeft een grote les geleerd en daarbij past maar één cadeautje.

Voor Royce de Vries, de advocaat die ik ook zou inhuren als ik wel via papa bij RTL Boulevard positieve publiciteit wilde scoren met een rechtszaak maar winnen of verliezen me totaal niet boeide, had ik natuurlijk een boekje in gedachten.

Voor Hugo de Jonge, die ik zelf dit jaar al vol heb gestopt met toepasselijke cadeautjes, wilde ik het simpel houden. Vult u maar gewoon zijn voorraad (pardon, voorraden) aan voor als-ie zonder chauffeur de weg op moet.

 Sint 2020

Voor Pieter Omtzigt, die zich als een slappe lul neerlegde bij de frauduleuze uitkomst van de lijsttrekkersverkiezing van zijn partij, dacht ik aan beetje hulp van buitenaf om ook daar zijn eh… rug recht te houden.

Voor Humberto Tan, die afgelopen jaar vooral in het nieuws was als mede-eigenaar van het dievencollectief Rumag, dacht ik aan een inspiratiebron voor nieuwe projecten.

Voor Mark Rutte, die we eergisteren nog zagen acteren dat hij van de Toeslagenaffaire niks wist en dat hij helemaal geen onafhankelijk onderzoek tegenwerkt naar sponsoring door Nederland van islamitische terroristen, is het kiezen van een cadeau natuurlijk appeltje eitje: iets voor in bed als grote Jort niet kan.

Voor koning Willem-Alexander, die in coronatijd een lekkere ‘loonsverhoging’ binnenharkte en toen wij allemaal vooral niet moesten reizen het regeringsvliegtuig pakte naar zijn Griekse stulpje, is het zo mogelijk nog makkelijker om een gepast cadeau te vinden (ik heb ‘m zelf in allerlei andere kleuren). Als-ie dat nou in beeld zet bij zijn volgende ‘meelevende toespraak’ voor het Nederlandse volk, kunnen wij in elk geval nog een beetje lachen van ons belastinggeld.

Voor mijn gabber Martien gaan we niet moeilijk doen: gewoon een nieuwe dinges, want die oude met al die barsten kan echt niet meer.

Voor mijn talloze Twitter-vrienden en bloedgabbers die een tijdje geloofden in Thierry Baudet (of zich zelfs aan hem verbonden) heb ik een heel flauw nanananana-cadeautje in gedachten. Want ik ram ook de voorzetten voor open doel graag tegen de touwen.

Black Friday 2020

En omdat-ie gaat janken als ik ‘m vergeet te noemen: doe ook maar iets in de schoen van Chris (niet Aalberts, Klomp).

Ach, waarom ook niet? Ik begon met Thierry Baudet, ik eindig met Thierry Baudet. Althans: met de man die zich zo obsessief verdiepte in Thierry Baudet dat de verloofde(s) van Thierry Baudet er vast iets van gingen denken. Chris Aalberts dus. Voor hem ook maar wat nuttigs kopen, dacht ik zo. Scheelt ons ook meteen een miljoenmiljard winkeldochteraankondigingen op Twitter.

Heb ik iedereen gehad?

Nee, natuurlijk niet.

Ik vergat iets voor Wilfred Genee, ik vergat iets voor Gordon, ik vergat iets voor mijn vrolijke vrienden Arnold en Joost van Ongehoord Nederland en ik vergat iets voor dat criminele activistentuig waarvoor deugend Nederland al veel te lang loopt te knipmessen. Maar ik ben er wel even klaar mee.

Nou, u komt er verder wel uit toch, Sinterklaas?

En anders: mij niet bellen!

Groet,

JanD

PS. Voor u heb ik alvast wat voor ná 5 december gekocht. Van een andere ouwe baas. Maar nog altijd actueel.

(Advertentie)

De dagelijkse ‘99 woorden’ wordt mede mogelijk gemaakt door vaste maandelijkse donaties (Back me) en/of incidentele giften (voor mevrouw Dijkgraaf). Waarvoor dank! (Kopen via mijn partnerlink bij Bol.com wordt ook gewaardeerd)

Aan Hare Halsema

Beste mevrouw Halsema,

U kent Jan Roos toch nog wel?

Jan heeft de onjournalistieke gewoonte om nieuws in maximaal 280 tekens de wereld in te slingeren.

Dat deed-ie een jaar of vijf geleden bijvoorbeeld over Gordon.

Kijk maar.

Omdat het ‘maar’ Twitter is, kan het onderwerp van Jans tweets dan makkelijk moord en brand schreeuwen.

De Telegraaf noteerde destijds dan ook: “Gordon heeft ontsteld gereageerd op de tweets van Jan. ‘Ik heb contact gehad met Linda de Mol en zij was ook met stomheid geslagen’.”

Was een beetje raar, dat Linda met stomheid geslagen was. Want zij wist heus wel wie ze van haar feest had laten sturen.

Snapt u?

Het was gewoon waar.

En dat Gordon zijn cokegebruik inmiddels zelf ook problematisch vindt, blijkt wel uit het feit dat hij deze zomer een paar weken vanuit een Zuid-Afrikaanse afkickkliniek zat te Facebooken.

Maar goed, omdat één bron maar één bron is, wil ik graag even een nieuwe scoop van Jan bij u checken.

Jan schreef gisteren:

Dus Jan beweert dat advocaat Peter Plasman namens u aan de eigenaar van een tweede woonboot zwijggeld heeft betaald (om te voorkomen dat er aangifte tegen uw zoon wordt gedaan, uiteraard).

Als dat waar is, zou dat weer een heel ander licht werpen op de zaak.

Niet dat u als ouder zo’n kwestie niet in der minne zou mogen schikken met een slachtoffer (zou ik ook doen om een strafblad van mijn kinderen te voorkomen). Maar wel dat u in uw aanval op De Telegraaf op de website van de gemeente Amsterdam dan niet de hele waarheid heeft verteld – to put it mildly.

Dus mijn vraag aan u is deze: klopt het nieuws van Jan Roos?

Heeft Bruno in een tweede boot ingebroken? Zijn de messen en brandblusser uit die tweede boot gejat? Heeft Peter Plasman met de eigenaar van die boot een schadevergoeding geregeld?

En wat mij nog het meest intrigeert: heeft die eigenaar in ruil voor die schadevergoeding moeten tekenen voor geheimhouding?

Ik hoor graag van u!

Groet,

JanD

Het dagelijkse ‘Briefje van Jan’ wordt mede mogelijk gemaakt door vaste maandelijkse donaties (Back me) en door incidentele giften (Bunq me).

Aan Saskia Noort

koken & tafelen algemeen

Beste Saskia,

Ik schreef een paar dagen geleden een stukje over jou en je laatste ex, een reclameman die vreemdging toen zijn vrouw de strijd tegen kanker aan het verliezen was en die daar een bestseller over schreef.

Gisteren had dat stukje jou ook bereikt.

Je vond de tijd om er een screenshot van te maken.

Je plaatste het op Twitter.

En je zette er bij: “Nog even over niet deugen: dit soort bagger schrijft Jan Dijkgraaf, hoe ziek ongelukkig en blind van afgunst moet je dan zijn.”

Continue reading

Aan Aaf Brandt Corstius

Lees alle reviews over STUPID PEOPLE METALEN WANDBORD MUURPLAAT VINTAGE RETRO WANDDECORATIE TEKST DECORATIEBORD RECLAME NOSTALGIE ART DOMME MENSEN

Beste Aaf,

Gefeliciteerd!

Je was de eerste Volkskrant-columnist die een poging deed tot karaktermoord op de lijsttrekker van Forum voor Democratie bij de gemeenteraadsverkiezingen in Amsterdam, Annabel Nanninga.

Ik meen uit je miserabel geschreven meisjesstukje te hebben opgemaakt dat Annabel een Marokkaans ventje heeft aangerand en dat die haar vervolgens terecht ‘kankerhoer’ noemde. Of zoiets.

Maar ik wil het over iets anders hebben.

Jij schreef: “Jan Dijkgraaf wilde het in de zeventigduizendste minikwestie rondom Nanninga voor haar opnemen en hij twittert dan: ‘En blijf met je gore poten/bek van @ananninga af’.”

Ik moet eerlijk zeggen: als we beiden in onze dikke periode zijn (en ik een Red Bull of zes heb gedronken), word ik weleens met Paul de Leeuw vergeleken.

Maar het is me nooit eerder overkomen dat ik met Jan Roos werd verward.

Jan heeft een soort van rossig haar, ik scheer me al twintig jaar kaal.

Jan heeft geen baardgroei, ik draag een driedagenbaard.

Jan heeft een groot vierkant hoofd met een beetje een bats van achteren, ik heb een rond eitje met een groot litteken aan de voorkant (gevolg van een botsing met een stuk hout in 2016).

Jan heeft een RayBan, ik kom bij een goeie opticien.

Jan draagt hoodies in allerlei uitverkoopkleuren, ik draag ze alleen van St. Pauli.

Jan vlogt, ik blog.

Jan is een soort Amsterdammer, ik ben een Rotterdammer.

Als ik er zo over nadenk, kom ik tot één overeenkomst tussen Jan en mij: we heten Jan.

Kortom, Aaf, je cynische stukje over Annabel Nanninga slaat dood als je dat soort (inmiddels op mijn verzoek door je eindredactie gecorrigeerde) blunders maakt.

Annabel Nanninga heeft dan ook helemaal geen Jan Dijkgraaf Roos nodig om het voor haar op te nemen.

Dat kun jij prima zonder Jan.

Groet,

JanD

(met de D van Dijkgraaf)

PS. En als je hulp zoekt: probeer Alexander Bakker van De Telegraaf. Die deed ook een poging

 

Aan Jantje Roos

Baby inbakerdoeken

JON!

Gisteren je vlog eens bekeken.

Manmanman.

“Ik heb vijf jaar het best beluisterde nachtprogramma van de NPO gepresenteerd”.

“Zelf bedacht”.

“Zelf geschreven”.

“Zelf gemaakt”.

“Zelf gepresenteerd”.

Dat ging toch over Echte Jannen, JON? JanNEN toch, JON?

Waar de fuck is in die 2 minuut en 51 durende reclamespot voor Jan Roos op de website dan die andere Jan?

Waarom zwijg jij de man zonder wie jij nooit zo had kunnen excelleren dood?

Ik doel uiteraard op Jan Heemskerk.

Groet,

JanD