Aan Sigrid Kaag

Mevrouw Kaag,

Als zich dan eindelijk één keer de gelegenheid voordoet om u een compliment te geven voor uw gedrag, dan moet een eenvoudige stukjesschrijver die ‘nuance’ als middle name heeft die kans grijpen ook.

Mijn complimenten!

Heel goed dat u zich tijdens uw invalbeurt bij de wekelijkse persconferentie van de minister-president niet door RTL Nieuws-joker Frits Wester liet misbruiken.

Met z’n schaar.

Heel goed dat u weigerde mee te doen aan goedkope symboolpolitiek die is losgebarsten na de dood van de 22-jarige Iraanse ‘haarloktoner’ Masha Amini door een pluk haar af te knippen.

U bent niet zo’n ordinaire populist als uw VVD-college Dilan Yesilgöz, die bij ‘Op1’ de dode punten uit één lokje knipte om te laten zien dat Nederland het misdadige moslimbewind in Iran “keihard aanpakt”.

U bent niet zo’n kneuterige meeloper als uw Christenunie-collega Piet Adema, die voor de camera’s van ‘Editie NL’ ook drie haren afknipte “om de vrouwen in Iran te steunen”.

Bovendien: het zou nogal ongeloofwaardig zijn.

In uw vorige rol, als minister van Buitenlandse Zaken, had u immers nog met een hoofddoek op de geblondeerde lokken staan knipmessen bij de Iraanse president Hassan Rouhani.

Hield u zich, zoals u dat toen uitlegde, aan de wetten van dat land.

Terwijl daar ook toen al volop protesten waren tegen de verplichte hoofddoek.

En die gingen niet onopgemerkt aan u voorbij.

Nu ik u toch spreek: weet u eigenlijk hoe het tegenwoordig gaat met het gezicht van de ‘straatmeisjes van de revolutie’, Vida Movahedi?

Zij werd destijds gefilmd toen ze zonder hoofddoek een podium beklom.

En zat tijdens uw bezoek aan die president vast.

Ze kreeg na acht maanden gratie voor haar ‘misdaad’.

Maar daarna?

Leeft ze überhaupt nog?

Dat met die ‘straatmeisjes’ speelde allemaal op het moment waarop u zich onderwierp aan de islamitische wetten die van vrouwen derderangs burgers maken, na de man en het dier.

Het zou nogal pathetisch zijn als juist iemand als u nu ging lopen dilanyesilgözen.

Daar bent u veel te rechtlijnig voor.

U vertelde Frits Wester dus na enig nadenken dat u zelf wel bepaalt of en zo ja wanneer u alsnog het voorbeeld volgt van Yesilgöz en Adema.

Ik snap dat goed.

Áls u iets doet (zoals we bij het knechten en knevelen van het Nederlandse volk zien) gaat u er immers ook echt helemaal voor.

Dus áls u uw haar gaat aanpakken omdat dat volgens uw campagneleider Frans van Drimmelen uw afgang bij de volgende verkiezingen iets minder smadelijk kan maken, is het niet door wat dode puntjes of drie haren te verwijderen met een puntje van een schaar.

Nee, dan gaat de tondeuze er ook vól overheen.

Anders wordt het na uw aftreden ook zo’n kliederboel.

Met dat pek.

En die veren.

Groet,

JanD

PS. Ik kon maar één passend cadeautje bedenken. En nu we “allemaal een stukje armer worden” is het voor u misschien te duur om zelf te kopen.

Disclaimer Het ‘Briefje van Jan’ wordt mede mogelijk gemaakt door maandelijkse donaties via Backme en losse donaties via Bunq. Waarvoor mijn dank. En die van mevrouw Dijkgraaf.

(Advertentie)

Aan Jeanine Hennis

Lieve Jennis!

Had ik je al verteld dat ik 35 punten op de Autismetest van psycholoog Simon Baron-Cohen van de Universiteit van Cambridge heb gescoord?

Zegt jou misschien niet zoveel, maar waar ik mezelf doodnormaal vind, denkt meneer Baron-Cohen daar dus heel anders over. “32 tot 50 punten is heel hoog”, schrijft hij. “De meeste mensen met Asperger Syndroom of Hoog Functionerend Autisme scoren rond de 35”.

Ik heb daar in mijn werkleven geen last van, eerder gemak. Elke dag om 7.01 uur stipt een Briefje van Jan online, elke dag om 9.09 uur stipt een columnpje van 99 woorden, altijd mijn deadlines halen – het een (die 35 punten) zal het ander (discipline) niet in de weg zitten. En zonder mezelf nou overdreven hard op de borst te slaan, want Hoog Functionerend Autisme krijg je ook maar van je ouders mee, denk ik dat mijn manier van kijken en denken ook niet echt in de grijze muizen-categorie valt, wat af en toe leidt tot aardige stukkies.

Alleen: privé heb ik er wel last van.

Eén van de dingen waarin ik mezelf namelijk niet kan beheersen is: eerlijk zijn. Ik kan moeilijk op mijn tong bijten. Ik kan moeilijk toezien dat een Tweede Kamerlid waarmee ik bevriend ben bijvoorbeeld tegen de weigerambtenaar stemt, omdat ze daarmee de coalitie redt, en dan mijn bek dicht houden en een stukje schrijven over ‘RTL Boulevard’. Ik kan moeilijk toezien dat een minister waarmee ik bevriend ben de Nederlandse krijgsmacht ontmant, to say the least, en dan een stukje schrijven over ‘Boer Zoekt Vrouw’.

Dus ik kan nu, nu dat bevriende Kamerlid en die bevriende minister leider van de VN-missie in Irak is en werkelijk van élke ontmoeting met mannen met baarden foto’s deelt op haar timeline, behalve van die ene ontmoeting met de Iraanse ambassadeur Iraj Masjedi (rara, hoe komt dat?) weer niet wegkijken van wat ik zie gebeuren en een vrolijk stukje schrijven over ‘Heel Holland Bakt’.

Want ik heb die 35 punten op de Autismetest niet voor niks.

Dus, godverdomme, Jennis, wáárom buig jij voor die haatbaarden die vrouwen in de cel gooien en zelfs laten verdwíjnen omdat ze wéigeren een hoofddoek te dragen en draag je zelf wél zo’n kopvod?

Waarom moet ik wéér testen of onze vriendschap, die begon vlak nadat je op de cover had gestaan van het blad waarvan ik toen hoofdredacteur was, bestand is tegen mijn sociale onvermogen?

Want ik wil natuurlijk wel graag een wijntje bij je komen drinken in Bagdad binnenkort.

En daarvan een foto op de socials gooien 😉

Dikke kus!

JanD

PS. Aan de andere kant verstoot ik jou ook niet ondanks je relatie met jeweetwel. Dus het zal wel échte vriendschap zijn.