Aan Herman Pleij

Beste meneer Pleij,

Wat heb ik gisteren genoten van uw optreden bij Jinek naar aanleiding van die onderwijskliklijnen.

Wat een afgang. Wat een prachtig bewijs dat de ‘gevestigde orde’ heel slecht kan omgaan met een tegengeluid. Heerlijk!

Dat telkenmale hinderlijk onderbreken van uw ‘opponent’.

Dat misplaatste lachje.

Dat opzichtig ‘nee’ schudden.

Die stemverheffingen.

Die uitspraken van u tegen een oud-collega, die 34 jaar voor de klas heeft gestaan.

“Dit is allemaal hear-say.”

“Dit heeft geen zin hoor, om zo te discussiëren.”

“Ik vind dat je echt op een hele verkeerde weg zit, hoor.”

“Jouw manier van redeneren vind ik buitengewoon irritant.”

“Mag ik je eens wijzen op didactiek.”

“Ach, jongen.”

“Ah joh, kom op.”

“Arme leerlingen.”

Ik vond het van zo weinig respect getuigen voor de keurige oud-docent tegenover u, Harm Beertema.

En weet u wat het meest stuitende was?

U keek ‘m ook nog niet aan als u tegen ‘m sprak.

Bah.

Groet,

JanD