Aan Sylvana Simons

Films en seriesFilms en series

Beste Sylvana,

Is Marco Borsato een viespeuk die zijn tong (en misschien nog wel meer) in meisjes van 13 heeft gestoken?

Het gerucht gaat.

Journalisten schrijven erover.

Toch staat het pas vast als er opnames of getuigen van zijn, als hij bekent of als de rechter beslist dat het gebeurd is.

Gelukkig maar.

Anders zouden we in dit land aan de wolven overgeleverd zijn en kon iedereen vals beschuldigd worden van de meest vreselijke dingen.

Zo kijk ik ook naar PVV-Kamerlid Harm Beertema, die ik overigens niet ken als een zanger met een veel te losse moraal en broekrits, maar als een integere onderwijsman met 34 jaar ervaring in vooral kansarme Rotterdamse wijken.

Het gerucht gaat.

Hij zou zich bedreigend en/of racistisch tegenover jou hebben uitgelaten tijdens een vergadering van een Kamercommissie over de emancipatie-begroting.

Journalisten schrijven erover.

De zich onderzoeksjournalist noemende BIJ1-sympathisant Okke Ornstein citeert Beertema op Twitter met de hashtags #PVV #tuig #nazis. Volgens hem (hij was er niet bij) heeft Beertema tegen jou gezegd dat hij “het je wel af zou leren, dat anti-blanke”.

Daarna kwam hij nog met een zinnetje dat je écht als bedreigend kunt uitleggen, zeker uit zijn mond: “Die moet misschien een beetje op zijn woorden gaan letten.”

Waarom ik ‘zeker uit zijn mond’ zeg?

Omdat hij in 2018 al schreef: “Ik hoop dat die clash van Wierd Duk (tussen etno-religieuze groepen, JD.) nou eindelijk eens doorgaat want wij zijn met meer en dan kunnen we gewoon op Duk schieten ipv naar zijn gezeik te moeten luisteren”.

Verder was er die onderwijs-verslaggever van de Volkskrant, Nadia Ezzeroili, die in een tweet richting mensen die commentaar hadden op jouw toon haar geweldsfantasietjes met ons deelde.

Deze Volkskrant-mevrouw schreef: “En iedere nietsnut die nu over haar ‘toontje’ komt klagen mag op een colafles met gebroken hals gaan zitten.”

Die schiet niet, zoals Ornstein, die laat je liever doodbloeden.

Tenslotte stuurde NRC Handelsblad twee (!) parlementair journalisten op je af om je in een interview de Rosa Parks te laten uithangen.

Dat Ornstein een gevaarlijke gek is en die Volkskrant-mevrouw een geweldsfetisjist, soit.

Maar die twee van NRC Handelsblad, díe zijn eigenlijk het ergst.

Die lieten jou leeglopen over het leed dat jou allemaal wordt aangedaan.

Die lieten jou Beertema beschuldigen zonder hem wederhoor te gunnen.

Én die vonden het helemaal prima dat jij níet vertelt wat voor verschrikkelijks Beertema je dan allemaal toevoegde tijdens die commissievergadering.

Ze lieten je wegkomen met: “Ik heb besloten dat ik dat niet ga zeggen. Het raakte me, maar ik heb geen zin in commentaar of het wel erg genoeg was, of racistisch genoeg.”

Een goede journalist had op dat moment zijn of haar kladblokje dichtgeslagen, de dop op zijn vulpen gedraaid, had gezegd: “Dan hebben we geen verhaal” en was vertrokken.

Maar het ging hier om iemand van de PVV, dus dan is bij NRC Handelsblad (net als wanneer het Pieter Omtzigt kan kielhalen) alles geoorloofd.

Samengevat: jíj wilt niet zeggen wat Beertema zei, ‘journalist’ Ornstein (die er niet bij was) beweert desonanks te weten wat Beertema zei en de onderwijs-verslaggever van de Volkskrant maakt dat helemaal niet uit, die heeft de colaflessen met gebroken hals alvast klaarstaan voor iedereen die vindt dat jij bezig bent met (ik citeer nu even Wierd Duk) “sneu slachtoffergedoe op de vierkante millimeter”.

Ik heb trouwens even gedaan wat NRC Handelsblad heeft nagelaten: weerwoord gevraagd aan Harm Beertema.

Hij meldde mij: “Caroline van de Plas wilde gewoon blank zeggen, legde ze uit, want ze was kleurenblind. Dat spreekt mij aan. Zo ben ik ook opgevoed: kleur, afkomst doet er niet toe, het karakter telt, zoals in de Dream van Martin Luther King. Maar niemand weet dat nog kennelijk. Van de Plas wilde dat illustreren door te zeggen: ‘Ik zie u en meneer De Hoop ( de twee ‘van kleur’) en daarna mevrouw Van der Woude…’ Maar ze werd onderbroken, buiten de microfoon, door Sylvana Simons die riep: ‘U ziet wél kleur!’ Toen boog ik me geïrriteerd naar haar toe en zei: ‘Waarom die rancune?’ Toen had ze haar ‘punt van orde’. Ze was buiten de microfoon geïntimideerd! Daarop zei ik verbaasd tegen haar: ‘Ben je nu weer gekwetst?’ Dat was het.”

Nounou.

Poehpoeh.

Hij vroeg dus waarom je zo rancuneus was en of je weer gekwetst was.

Er zijn géén getuigen die jouw lezing dat Beertema racistisch of bedreigend zou zijn geweest bevestigen, er zijn géén geluidsopnames van, Beertema ontkent mét citaten, jij bent níet bereid zijn versie van de werkelijkheid te weerleggen met jóuw ‘feiten’ en de ‘rechter’ (voorzitter Ockje Tellegen) zag of hoorde ook geen bewijs.

Als ik de kleuterjuf was die deze kwestie had moeten oplossen, was ik niet zoals Tellegen gaan gillen tegen het dreinende meisje, maar zou ik zeggen: “Ga maar weer fijn met je Barbie spelen, Sylvana”.

Ofwel: case closed.

Maar dan reken ik buiten de polariserende rol van ‘onderzoeksjournalisten’, Volkskrant-mevrouwen en NRC-toppers.

Heb jij eigenlijk zelf óók al een beetje door dat jouw uit de Verenigde Staten gekopieerde en op blankenhaat gebaseerde businessmodel deze samenleving totaal verscheurt?

Groet,

JanD

PS. Cadeautje. Ik ben geen rijke blanke zakenman, dus het gaat om het idee.

Aan Herman Pleij

Beste meneer Pleij,

Wat heb ik gisteren genoten van uw optreden bij Jinek naar aanleiding van die onderwijskliklijnen.

Wat een afgang. Wat een prachtig bewijs dat de ‘gevestigde orde’ heel slecht kan omgaan met een tegengeluid. Heerlijk!

Dat telkenmale hinderlijk onderbreken van uw ‘opponent’.

Dat misplaatste lachje.

Dat opzichtig ‘nee’ schudden.

Die stemverheffingen.

Die uitspraken van u tegen een oud-collega, die 34 jaar voor de klas heeft gestaan.

“Dit is allemaal hear-say.”

“Dit heeft geen zin hoor, om zo te discussiëren.”

“Ik vind dat je echt op een hele verkeerde weg zit, hoor.”

“Jouw manier van redeneren vind ik buitengewoon irritant.”

“Mag ik je eens wijzen op didactiek.”

“Ach, jongen.”

“Ah joh, kom op.”

“Arme leerlingen.”

Ik vond het van zo weinig respect getuigen voor de keurige oud-docent tegenover u, Harm Beertema.

En weet u wat het meest stuitende was?

U keek ‘m ook nog niet aan als u tegen ‘m sprak.

Bah.

Groet,

JanD