Aan Wilfred Genee

Beste Wilfred,

Het waren zeventien mooie maanden.

Je hebt het al van Rick Romijn gehoord: ik heb hem, de man die mij begin vorig jaar binnenhaalde als columnist bij je radioprogramma Veronica Inside, gisteravond verteld dat ik ermee stop.

Dat is in het licht van de grote crisis waarin jij je sinds die tv-uitzending met Natacha Harlequin en Dries Bousssatta bevindt natuurlijk heel klein bier en je moet en zal er vooral geen seconde wakker van liggen.

Maar ik zal het toch even uitleggen.

De reden is eigenlijk heel simpel: ik wil mezelf in de spiegel kunnen blijven aankijken.

Ik beweer altijd dat ik als columnist niemands knecht ben.

De dag na die geruchtmakende tv-uitzending van Veronica Inside spaarde ik jou.

Ik schreef: “Iedereen heeft weleens een heel slechte dag. Verdómd jammer dat jij ‘m uitgerekend gisteren had.”

Laat ik het zo zeggen: ik ben weleens minder subtiel.

Eigenlijk altijd.

Als ik niet een wekelijkse column bij jou had gehad, had ik mijn woorden anders gekozen. Ik was er niet trots op, maar ik vond het nét acceptabel.

Voor één keer.

Dezelfde dag las ik in jouw radioshow een vernietigend briefje voor aan Dries Boussatta, de Farid Azarkan van de Nederlandse voetballerij, die bij jullie tv-show was ingehuurd om Johan Derksen het bloed onder de nagels vandaan te halen. En die beweerd had dat zijn vader naar Nederland was gehaald om dit land op te bouwen.

Na afloop van mijn briefje vroeg jij mij “of ik de boodschap (van je tv-show) wel begrepen had”.

Die had ik prima begrepen.

Alleen liet ik me níet leiden door de waanzin die over dit land was gevaren met betrekking tot racisme.

Ik was níet bereid om in de houding te springen voor beroepsactivisten, meeloop-BN’ers en knielmedia.

De weken daarop veranderde je radioprogramma radicaal.

Je kroop vol in de slachtofferrol en het moest allemaal anders.

Positief. Vrolijk. Lief.

Niet mijn kernkwaliteit als columnist.

Dus ik had het er daarna met mevrouw Dijkgraaf regelmatig over wat ik moest doen. Keurig mijn contract uitdienen en wekelijks tussen de bloemetjes en de bijtjes jouw show ‘opvrolijken’ met een programma-onderdeel waar jij hoor- en zichtbaar al tijden geen reet aan vindt? Of de eer aan mezelf houden en mijn tot 31 december lopende contract ter waarde van (nog) 6000 euro verscheuren?

Ik vind 6000 euro een hele hoop geld.

Maar ik vind buikpijn vanwege mijn geloofwaardigheid ook een hoge prijs.

Dus ik dubde.

En ik dubde.

En toen werd het dinsdag 7 juli.

Zoals altijd stuurde ik jullie, vanwege de instartjes, de laatste regels van mijn briefje van die dag.

En toen kreeg ik bij hoge uitzondering een belletje.

Dat ‘de redactievergadering’ even geen zin had in gezeik met Gordon.

Gordon is de Talpa-ster van wie we allemaal honderd procent zeker weten dat hij bij de Talpa-leiding zou gaan janken over jullie als jullie mij dat briefje zouden laten voorlezen.

Zeker als-ie bloed ruikt, want het is een slecht mens.

Ik vind het volstrekt legitiem dat een redactie een columnist vraagt om een ander onderwerp te kiezen. Als hoofdredacteur van Metro heb ik het ook één keer gedaan, toen Theo van Gogh voor de zoveelste keer een grote adverteerder uit de filmwereld in de gordijnen wilde jagen.

Maar het was tóch het moment om niet meer te dubben.

Bol.com Algemeen

Als ‘Gordon’ namelijk ‘Dreetje Hazes’ was geweest, hadden jullie zitten schateren in de studio. Nu het er eentje van Talpa is, kon het niet.

Die beperking was de druppel.

Iederéén in de entertainmentwereld is er eentje van Talpa, heeft vriendjes bij Talpa of doet het met iemand van Talpa.

Als ik dáár rekening mee moet gaan houden bij de keuze van mijn onderwerpen, ben ik niet langer niemands knecht, maar John de Mols knecht.

Ondenkbaar.

Dus dit was het.

No hard feelings bij mij.

Alleen opluchting.

En pijn in de portemonnee.

En ik wil jou, Niels, Rick en Celine danken voor de gelegenheid die ik kreeg om toch weer een beetje dat heerlijke radiogevoel te ervaren.

Mooiste medium dat er bestaat!

Het ga jullie goed.

Eus is vast bereid mijn plekkie in te nemen.

En anders Arie Boomsma wel.

Groet,

JanD

PS. Ik heb maar even een niet al te duur en voorspelbaar afscheidscadeautje voor je gekocht. Zal je vast begrijpen.

Het dagelijkse ‘Briefje van Jan’ wordt mede mogelijk gemaakt door vaste maandelijkse donaties (Back me) en/of incidentele giften (Bunq me). Waarvoor dank! (Kopen via mijn partnerlink bij Bol.com wordt ook gewaardeerd)

Aan Gordon

Beste Gordon,

Ik las dat je één keer exclusief Je Verhaal ging doen.

Het verhaal over één jaar clean zijn.

Daarna kwam je voorbij in Shownieuws, RTL Boulevard, Privé, De Telegraaf, het Algemeen Dagblad, Story, Weekend, Linda, Nu.nl, Het Parool, Metronieuws, Televizier, Superguide, Het Laatste Nieuws, Welingelichte Kringen en Ditjes en Datjes.

De grote onthulling was dat je géén jaar clean was.

Je was, naar eigen zeggen, één keer in dat jaar in de fout gegaan.

Dat was toen je eind mei de jenever uit tientallen KLM-huisjes in je huis naar binnen gooide – als amuse van vier dagen vol drank en drugs.

Dat lag natuurlijk niet aan jou, of aan je verslaving, nee, dat lag aan de coronacrisis. Gordon vond het zo zielig voor Gordon dat Gordon 25 man had moeten ontslaan bij Gordons koffietentjes, dat Gordon dacht: Gordon verdient wel een verzetje.

Ik denk dat Gordon de komende tijd wel vaker gaat vinden dat Gordon een verzetje verdient.

Wanneer?

Als zijn dagelijkse talkshow met Patty definitief wordt geschrapt.

Als die nieuwe vriend zich wéér niet aandient.

Als een van zijn horecagelegenheden echt failliet gaat.

Als hij jeuk krijgt aan zijn psoriasis.

Als Gerard Joling wél een hit scoort.

Als de krantenbezorger een kwartier te laat komt.

Als hij minder vaak op AD.nl staat dan Dreetje Hazes.

Als hij een column over zichzelf hoort op de radio.

Als hij bij het letterpoepen alleen een L, een U en een L weet te produceren.

Als de zon opkomt in het oosten.

Als hij wakker wordt.

Als hij wakker is.

Voor hij gaat slapen.

Zeg maar: altijd.

Net als vroeger.

Hoe ik dat weet?

Doordat je zei dat je hoopt binnenkort weer “gewoon een wijntje te kunnen drinken bij het eten”.

Iedereen die meer dan drie jaar lagere school heeft gehad, weet: eens een verslaafde, altijd een verslaafde.

Héb jij meer dan drie jaar lagere school gehad?

Nou dan!

Dat ene glas is altijd het eerste glas.

Die ene snuif is altijd de eerste snuif.

Geef het een jaartje en je bent weer net zo’n drank- en cokeverslaafde kneus als voor je in 2019 zogenaamde ‘stopte’ met drank en drugs.

En laat ik heel eerlijk zijn: het zal me jeuken.

Als jij jezelf kapot wilt zuipen en snuiven: ga vooral je goddelijke gang.

Maar kap met die miljoenmiljard exclusieve interviews bij elke scheet die je laat.

Vertel nóóit meer je verhaal.

Want je hebt het misschien nog niet helemaal door, met al die slijmende journalisten, dealers en profiteurs om je heen, maar je bént geen voorbeeld voor anderen.

Je bent hooguit het bewijs dat de symbiose van zaadje en eitje tot heel veel ellende kan leiden.

Groet,

JanD

PS. Een toepasselijk cadeautje vinden voor iemand zoals jij is natuurlijk een piece of eh… cake!

Het dagelijkse ‘Briefje van Jan’ wordt mede mogelijk gemaakt door vaste maandelijkse donaties (Back me) en/of incidentele giften (Bunq me). Waarvoor dank! (Kopen via mijn partnerlink bij Bol.com wordt ook gewaardeerd)

Aan Hare Halsema

Beste mevrouw Halsema,

U kent Jan Roos toch nog wel?

Jan heeft de onjournalistieke gewoonte om nieuws in maximaal 280 tekens de wereld in te slingeren.

Dat deed-ie een jaar of vijf geleden bijvoorbeeld over Gordon.

Kijk maar.

Omdat het ‘maar’ Twitter is, kan het onderwerp van Jans tweets dan makkelijk moord en brand schreeuwen.

De Telegraaf noteerde destijds dan ook: “Gordon heeft ontsteld gereageerd op de tweets van Jan. ‘Ik heb contact gehad met Linda de Mol en zij was ook met stomheid geslagen’.”

Was een beetje raar, dat Linda met stomheid geslagen was. Want zij wist heus wel wie ze van haar feest had laten sturen.

Snapt u?

Het was gewoon waar.

En dat Gordon zijn cokegebruik inmiddels zelf ook problematisch vindt, blijkt wel uit het feit dat hij deze zomer een paar weken vanuit een Zuid-Afrikaanse afkickkliniek zat te Facebooken.

Maar goed, omdat één bron maar één bron is, wil ik graag even een nieuwe scoop van Jan bij u checken.

Jan schreef gisteren:

Dus Jan beweert dat advocaat Peter Plasman namens u aan de eigenaar van een tweede woonboot zwijggeld heeft betaald (om te voorkomen dat er aangifte tegen uw zoon wordt gedaan, uiteraard).

Als dat waar is, zou dat weer een heel ander licht werpen op de zaak.

Niet dat u als ouder zo’n kwestie niet in der minne zou mogen schikken met een slachtoffer (zou ik ook doen om een strafblad van mijn kinderen te voorkomen). Maar wel dat u in uw aanval op De Telegraaf op de website van de gemeente Amsterdam dan niet de hele waarheid heeft verteld – to put it mildly.

Dus mijn vraag aan u is deze: klopt het nieuws van Jan Roos?

Heeft Bruno in een tweede boot ingebroken? Zijn de messen en brandblusser uit die tweede boot gejat? Heeft Peter Plasman met de eigenaar van die boot een schadevergoeding geregeld?

En wat mij nog het meest intrigeert: heeft die eigenaar in ruil voor die schadevergoeding moeten tekenen voor geheimhouding?

Ik hoor graag van u!

Groet,

JanD

Het dagelijkse ‘Briefje van Jan’ wordt mede mogelijk gemaakt door vaste maandelijkse donaties (Back me) en door incidentele giften (Bunq me).

Aan John de Mol

Audio & beeld

Beste John,

Ik heb nog een tip voor je.

Je hebt je zeer veelzijdige en immer succesvolle zus Linda bij SBS6 binnengehaald voor de kijkcijfers.

Je hebt je zeer knuffelbare zoon Johnny binnengehaald voor de kijkcijfers.

(En omdat werken met familie leuk is)

Je hebt – waarschijnlijk toen alles tussen haar en je beoogde zenderbaas Erland nog goed was – Wendy van Dijk binnengehaald voor de kijkcijfers.

Je hebt de inmiddels wel afgelebberde boterham Gordon binnengehaald omdat je vindt dat elk bedrijf een paar mensen met een beperking tot de arbeidsmarkt een kans moet geven. En tv-recensente Angela de Jong een makkelijke prooi, want die cokesnuiver reageert echt op elke snipper kritiek alsof zojuist iemand hem keihard ongewild in zijn kont heeft genomen.

(Nee, dat is een verkeerd voorbeeld, want zijn hobby, maar je snapt wat ik bedoel)

Op Johnny na is het alleen wel heel erg gericht op oudere kijkers, John.

Daarom zeg ik: je moet ook wat jong talent aan je binden.

En dan doel ik niet op de veilige Jan Versteegh, die een prima presentator is, nee, ik doel op een echte ster.

Je moet rapper Boef een programma geven.

Gisteren gaf ik, nota bene alleen in woorden, mijn lezers een kleine blik in alle mooie dingen die rapper Boef in zijn leven al voor de medemens (en de dieren) heeft gedaan.

En de server staat nog na te branden.

Wat zou het met jouw kijkcijfers doen als je een realitysoap rond rapper Boef maakte?

En dan noem je het geen ‘Big Brother’ maar ‘Missing Brains’. Of ‘Small Penis’. Of zoiets.

Boefs platenbaas Ali B. wil vast de titelsong wel zingen.

En Boefs advocatenkantoor De Vries en Kasem (ja, je krijgt Peter R. er gratis bij) zorgt dat je ook kan filmen als rapper Boef tijdelijk even ‘op vakantie is’ in een hotel van de staat omdat hij weer gediscrimineerd is door een rasssies kkrechter.

Doen!

Groet,

JanD

PS. #ff @stemrevolutie