Aan de baas van BIJ1

Bovenste rij links: Wekker. Onderste rij rechts: Sax.

Lieve Sylvana,

Gisteren had ik het over Gloria Wekker, je partijgenote en mede-activiste uit de herstelbetalingsmaffia.

Voor jou was het misschien geen nieuws dat zij pedoseksualiteit wel toppiejoppie vindt. En dat Creoolse vrouwen in Suriname wel een jong blaadje lusten, net als die “dikke witte mannen” die in hun eentje op ‘cultuurvakantie’ naar Thailand gaan.

Hoe praatte Wekker pedoseksualiteit ook alweer goed?

Oh ja: “Ik ben me bewust van het feit dat je jezelf een soort dwangbuis aandoet als je je aan al die regeltjes houdt.”

LOL.

Dat dacht Bill Clinton vast ook, elke keer als-ie in een vliegtuig van Jeffrey Epstein stapte om zich te laten ‘masseren’ door meisjes van 13, 14 jaar.

Maar goed.

Gisteren kreeg ik in mijn mailbox het verwijt dat ik niet helemaal eerlijk bezig was, door alleen Wekker aan te vallen op het goedpraten van pedoseksualiteit.

“Racist! Wel Gloria aanpakken en niet Marjan Sax, hè! Dat doe je zeker omdat Marjan Sax wit is?”, kreeg ik te horen.

Nou had ik van die hele Marjan Sax nog nooit gehoord.

Maar Google is mijn beste vriend op zulke momenten.

Wat bleek? Die Sax stond nog hoger op de kandidatenlijst van BIJ1 voor de gemeenteraadsverkiezingen in Amsterdam dan Wekker! Dus als het waar is dat Sax (net als Wekker in het pedoseks-orgaan ‘Paidika’) seks tussen volwassenen en kinderen helemaal prima vindt, dan heeft die mailer natuurlijk gelijk dat ik het schijnwerpertje niet alleen op Wekker had moeten richten.

Dus ik zoeken, zoeken, zoeken.

En inderdaad: niet alleen de nummer 17 op jouw kandidatenlijst, maar ook de nummer 12 is een fan van de pedoseksuele beweging.

Ze schreef al in 1992, toen jij nog in de iT je kunsten vertoonde, samen met Juul Deckwitz het boek ‘Op een oude fiets moet je het leren’, waarin de zegeningen van erotische en seksuele relaties tussen vrouwen en jonge meisjes en jongens werden bezongen.

Het verschil tussen Wekker en Sax is alleen dat Sax taalkundig wat beter onderlegd is dan Wekker.

Pedoseksualiteit heet bij Sax namelijk geen pedoseksualiteit.

Hoe dan wel?

Intergenerationele relaties”.

Dus je misbruikt als volwassene een kind (“Dus jíj dacht dat die baby tegen haar wil een zuigreflex had toen ze aan mijn panpan lag te soigi?!?”) en dan heet het: ‘intergenerationele relaties’.

Echt, Syl, als ik óóit een toneelgroep voor gekken en dwazen begin, vraag ik jou de casting te doen.

Want niemand is in staat zó veel wappies bij elkaar te krijgen als jij.

Dikke kus!

JanD

PS. Ben jij al sponsor van mij? (Of mag ik geen ‘van mij’ zeggen, omdat dat gevoelig ligt na alles wat mijn overoveroveroverovergrootouders de jouwe ‘hebben aangedaan’?) Word dan maar donateur 😉

Cadeauwinkel

 

Aan Linda Duits

Back to school NL

Och arme Linda,

Wat een shitstorm kreeg jij de afgelopen dagen over je heen, zeg!

Terwijl je alleen maar vond dat die lui van Pride Amsterdam nooit die pedo’s hadden mogen verstoten die in het warme publiciteitsbad wilden kruipen dat jaar op jaar voor steeds meer letters van het alfabet door de media wordt klaargezet.

“Alle uitsluiting op basis van seksualiteit is onacceptabel, dus ook die van pedofielen”, schreef je in een stukje in Het Parool. “Pedofielen worden ontmenselijkt en vrezen constant voor hun veiligheid. De steun die zij nodig hebben zal vanuit homo’s niet komen. Dat biedt een uitgelezen kans voor intersectionele feministen om de daad bij het woord te voegen.”

En zo stond je op voor de pedo’s.

Die hadden zich een betere pleitbezorger kunnen wensen dan ‘Miss Crazy Eyes’, zoals Jan Roos en ik je noemden nadat je, een jaar of wat geleden, bij onze radiouitzending Echte Jannen op Radio 1 je eigen verjaardag kwam vieren (I kid you not).

Ik weet nog goed dat jij jezelf destijds “de eerste groupie van de Echte Jannen” noemde (ROFLOL @ “starstruck“).

En ik weet nog dat Jan en ik daarna afspraken dat als dít nou groupies waren, we ze voortaan allemaal buiten de studio zouden houden.

In live kun je niet knippen, hè.

Enfin.

Ik zei dat die pedo’s zich een betere pleitbezorger kunnen wensen dan Linda Duits.

Gisteren kreeg ik van een man in een regenjas te horen dat die er ook is.

Gloria Wekker.

Gloria Wekker, ja.

Die oudere Surinaamse tante die bij Sylvana Simons’ BIJ1 rondscharrelt. En bij het militantere deel van de anti-Zwarte Pietbeweging. Die mevrouw die nog net lang genoeg hoopt te leven om de eerste herstelbetalingen uit Den Haag te zien komen voor het leed dat jóuw en mijn overoveroveroveroveroverovergrootouders háár overoveroveroveroverovergrootouders níet hebben aangedaan.

Ik kan het wel allemaal overtikken, maar hier kun je het zelf lezen:

Baby & peuterkleding algemeen

Helder toch?

Gloria Wekker vindt het prima als oudere vrouwen met jonge meisjes seks hebben, zoals onder Creolen in Suriname blijkbaar gebruikelijk is (of was). “Ik ben me bewust van het feit dat je jezelf een soort dwangbuis aandoet als je je aan al die regeltjes houdt”, schreef ze.

Ach ja, de wet. Gekkigheid.

Het verhaal van Gloria Wekker (nogmaals, gezicht van BIJ1, KOZP én de herstelbetalingsactivisten) verscheen overigens ook in ‘Paidika’.

‘Paidika’ is, zo begrijp ik uit het artikel, een “pedoseks-orgaan”.

Dus waar jij ‘slechts’ pleit voor de acceptatie van pedofielen, gaat Gloria Wekker een stapje verder.

Zij breekt een lans voor pedoseksuelen. Lui die niet alleen seks met kinderen willen, maar het ook hebben.

Kortom: jij bent zo gek als een deur, maar het kan altijd nóg gekker: Gloria Wekker.

Dikke kus!

JanD

PS. Ik hoef geen donatie voor mijn ‘spitwerk’, hoor. Ik neem het gewoon ‘for old times sake’ voor je op. En ik weet nog uit onze gezamenlijke tijd bij het weblog van Bertje Brussen dat het voor jou allemaal geen vetpot is.

 

Aan Gloria Wekker

Beste mevrouw Wekker,

Weet u hoe fijn het is om op het Friese platteland te wonen?

Dat komt door de ruimte. De frisse lucht. De weidsheid van het landschap. En niet in de laatste plaats: doordat de mensen er normaal zijn.

Ik realiseer me dat eens te meer als ik word geconfronteerd met mensen zoals u. Mensen die de thans levende autochtone Nederlander niet alleen een schuldgevoel willen aanpraten over het slavernijverleden van ons land, maar die ook nog eens vinden dat we eeuwig schuldig blijven. Toen Elsevier-columnist Syp Wynia u vroeg of er ooit eventueel wellicht misschien in een heel verre toekomst sprake kon zijn van bevrijding van de kaaskop van die oude schuld, antwoordde u: “Ik kan het wel, maar ik wil het niet”.

Buiten het Friese platteland (lees: in 020, het zelfbenoemde epi-centrum van de wereld) kan zo’n uitspraak van u nog wel tot enige ophef leiden.

Hier, op het Friese platteland, halen we na zo’n uitspraak van u onze schouders op. “Dan niet, joh.” En we gaan de kippen voeren. Of het hooi binnenhalen.

Heerlijk!

Groet, ook aan Quinsy en Sylvana,

JanD