Aan alle lijstjesfans

Beste lezers (v/m),

De laatste dag van het jaar. Terugblikdag.

Wat waren het bijna afgelopen jaar de 10 best gelezen briefjes op dit blog?

1 Aan Humberto Tan

…die bij RTL Late Night ruimhartig een podium bood aan rapper Boef. Datum: 16 september.

2 Aan Maurits Hendriks

…die als chef de mission tijdens de Olympische Spelen maar geen spiegel kon vinden om zijn eigen functioneren kritisch te beschouwen. Datum: 22 augustus.

3 Aan Sylvana Simons

…die bij Pauw stellig beweerde dat ze bewegende beelden had gezien van Donald Trump toen die de Republikeinse kiezers zou hebben beledigd. Datum: 10 november.

4 Aan Yuri van Gelder

…die zichzelf de Olympische ringenfinale door de neus boorde door iets met “een paar biertjes” en een nachtelijke trip. Datum: 13 augustus.

5 Aan Mark Rutte

…die gefeliciteerd werd met de verkiezingsoverwinning van Donald Trump. Datum: 9 november.

6 Aan Johan Derksen

…die niet zo goed is met Nederlandse spreekwoorden en gezegden. Datum: 25 oktober.

7 Aan Sylvana ‘Barack’ Simons

…die na een tenenkrommendere periode bij DENK nu bij een partij zit die haar ziet als de Nederlandse Barack Obama. Datum: 30 december.

8 Aan Giovanni Guidetti

…die als bondscoach van de volleybalvrouwen mijn hart heeft gestolen. Datum: 21 augustus.

9 Aan Frans Timmermans

…die allerlei bewijs had gezien beweerde te hebben gezien dat de Gülen-beweging achter de mislukte staatsgreep in Turkije zat. Datum: 16 november.

10 Aan al mijn lezers en lezeressen

…die ik wat tegengif aanbood tegen de haat van PoC in Nederland. Datum: 8 oktober.

Er waren natuurlijk ook slecht gelezen briefjes. Dit is de flop 3.

1 Aan Hans Spekman

…over de manipulatie van de lijsttrekkersverkiezing bij de PvdA. Datum: 25 juli.

2 Aan Antoin Deul

…over die malle eppies met hun Black Panthers-baretten. Datum: 11 juli.

3 Aan Hans Nijenhuis

…over de beste rubriek in het Algemeen Dagblad. Datum: 30 juni.

Plezier ermee.

En geniet vanavond – en dat zeg ik zonder enig cynisme – van de oudejaarsconference van Claudia de Breij. Ik zag ‘m al and I love it. En haar, maar dat terzijde.

Tot 2017!

Groet,

JanD

Aan Giovanni Guidetti

Beste meneer Guidetti,

Hoewel ik elke nacht maar kort slaap, hecht ik aan mijn nachtrust. En hoezeer ik ook van sport houd, ik kom er niet speciaal voor mijn bed uit. De enige keer dat ik me kan herinneren was als jong kind. Ik mocht opstaan voor Joe Frazier tegen Mohammed Ali (voor Joe Frazier ja, want ik ben geen meeloper).

Tijdens deze Olympische Spelen deed ik het voor de tweede keer in mijn leven: voor de halve finale van het Nederlands damesvolleybalteam tegen China. Om drie uur ’s nachts ging de wekker. Waarom? Omdat we na de lange mannen uit 1996 eindelijk weer eens een nationaal team hebben dat de harten weet te stelen. En in Rio werd geschiedenis geschreven. Door de dames. Maar vooral, ook, door u. U heeft van het Nederlands damesvolleybalteam een machine gemaakt die binnen goed een jaar de kont stevig tussen de wereldtop heeft gedraaid. En u heeft briljant gecoacht. Bijna elke wissel was raak. U gebruikte de Challenges om scheidsrechterlijke beslissingen te toetsen op de goede momenten. Uw optredens, ook die in de media, waren een lichtend voorbeeld voor al uw collega’s, maar vooral voor die zoutzak van het Nederlands dameshockeyteam. U heeft Nederland weer op de kaart gezet als volleyballand.

Het sleutelwoord: passie.

Ik geloof niet in ‘vierde plaatsen met gouden randjes’. Maar voor u en de volleybaldames maak ik graag een uitzondering.

Misschien wilt u uw Ajax-collega Peter Bosz trouwens even een dvd’tje sturen met de beelden van de volleybalwedstrijd Nederland-China? Dan kan ie de volle ruim twee uur met zijn selectie bekijken. Het zou namelijk lullig zijn als Ajax rond de Kerst al uitgeschakeld is in Europa én Nederland.

Mag ik u ondertussen bedanken voor twee fantastische weken?

Saluto!

JanD