Aan het welkom-in-mijn-landvolk

Gezondheid

Beste Welkom-roepers,

Op het Griekse eiland Lesbos is dinsdagnacht een opvangvoorziening voor vluchtelingen en economische gelukszoekers afgebrand.

De brand ontstond nadat de Griekse overheid had besloten een hek om het kamp te zetten, om zo verdere verspreiding van het daar aangetroffen coronavirus te voorkomen (een beetje wat Nederland vanaf maart met de mensen in de verzorgingstehuizen deed).

Op het moment dat zoiets gebeurt, ruiken jullie je kans.

Linksdragende politieke partijen, goede doelenorganisaties en advocaten voor wie dergelijke migranten niet meer zijn dan potentieel stemvee, potentiële donatie-aanjagers en potentiële handelswaar roepen dan om het hardst dat Nederland vliegtuigen moet sturen om de bewoners van het kamp naar Nederland te halen.

Eén van de gezichten van die industrie, advocaat Wil Eikelboom, vond het zelfs geen probleem om het migrantenkamp Moria “een concentratiekamp” te noemen. Alsof het leed van mensen die in een oorlog per trein werden afgevoerd om te worden vergast te vergelijken is met dat van mensen die vrijwillig op een bootje stapten in de hoop op gratis geld, gratis zorg en gratis wonen.

De Nederlandse media stimuleren maar wat graag jullie deugklier.

Die concluderen op basis van informatie van ‘vluchtelingen’organisaties én hun wens om in hun ogen ‘hardvochtige’ partijen als de VVD en het CDA eens lekker te kunnen bashen: “Zielig!”

Ik volg het allemaal wel, maar als ik wil weten hoe het écht zit, ga ik toch liever af op informatie van mijn Griekse makker George Mastropavlos.

George heeft wat achtergrondinformatie over hoe “zielig” die mensen in dat kamp echt waren verzameld.

Hij constateerde dat de meeste bewoners van het kamp bepakt en bezakt waren toen de branden uitbraken.

Hij constateerde dat ze “Burn, Moria, burn” en “Bye, bye” zongen toen ze het brandende kamp verlieten.

Hij constateerde dat ze niet in paniek en rennend het kamp verlieten, maar in alle rust.

Hij constateerde dat de brandweer het blussen van de branden onmogelijk werd gemaakt door de bewoners van het kamp, die onder meer stenen gooiden naar de brandweerlieden.

Hij constateerde dat, ondanks het compleet afbranden van het kamp, er núl doden en núl gewonden zijn gevallen bij het afbranden van het kamp.

Kortom: dit riekt niet naar morele chantage, dit ís morele chantage.

En deze gelukszoekers hópen dat jullie zo stom zijn om er in te trappen.

Net als hun ‘helper whiteys’, de linksdragende politici, goede doelenorganisaties en het advocatentuig het hopen, zodat hun handel intact blijft.

En weten jullie wat nou het ergste is?

Jullie doen het nog ook.

Met boter en suiker.

Stelletje sukkels.

Groet,

JanD

PS. Hier! Een cadeautje dat jullie goed kunnen gebruiken in deze voor jullie ook zo zware tijd.

Het dagelijkse ‘Briefje van Jan’ wordt mede mogelijk gemaakt door vaste maandelijkse donaties (Back me) en/of incidentele giften (voor mevrouw Dijkgraaf). Waarvoor dank! (Kopen via mijn partnerlink bij Bol.com wordt ook gewaardeerd)

Aan Hugo de Jonge

Beste meneer De Jonge,

In oktober 2018 stond staatssecretaris Mark Harbers op het punt om namens het kabinet Rutte 3 het meest verstrekkende Kom Maar Binnen Met Je Knecht-pact in de Europese geschiedenis te ondertekenen: het Verdrag van Marrakesh.

Er was nogal wat discussie over in ‘de maatschappij’.

Kamerlid Roelof Bisschop van de SGP, doorgaans net zo gezagsgetrouw aan de zittende macht als de kniklaven van de coalitiepartijen, klom zelfs in het Nederlands Dagblad én De Telegraaf in de pen om de gevolgen even haarfijn uit te leggen.

En toen verving u op de wekelijkse persconferentie van de minister-president Mark Rutte (die weer een stukje van ons land zat weg te geven aan het Groot Europeesche Rijk) en kreeg u een vraag over het Verdrag van Marrakesh.

Het was hilarische televisie.

Toen een journalist u vroeg of er geen debat over het Pact van Marrakesh moest komen, antwoordde u: “Het pact van Marrakesh. U moet mij even helpen.”

En na een ellenlange uitleg van de journaliste, zei u: “Ik heb me op dat onderwerp niet voor kunnen bereiden. Excuus daarvoor.”

We weten hoe het afliep. Uw kabinet wilde er niet eens een debat over met de Tweede Kamer, dat debat kwam er op aandringen van Thierry Baudet toch, op PVV, FvD, SGP en 50Plus na gaven álle partijen hun zegen aan het verdrag en de grenzen van West-Europa staan sindsdien open voor nóg meer gelukszoekers uit (w)arme landen. Het Urgenda van de klimaatactivisten zal de aanjagers van ongebreidelde migratie de komende decennia als voorbeeld dienen.

Vijftien maanden later mag u zich in NRC Handelsblad zonder enig weerwoord presenteren als de potentiële CDA-leider die vindt dat er een grens moet worden gesteld aan het aantal gelukszoekers dat jaarlijks neerstrijkt in Nederland.

Zonder dat u zich tot een maximum-aantal laat verleiden.

Zonder dat u het echte probleem (dat zijn dus níet de EU-ingezetenen die hier komen om te wérken…) hoeft te benoemen.

Zonder dat u hoeft te vertellen hóe u de import van gratis huizen, gratis zorg en gratis geld eisende economische ‘vluchtelingen’ gaat beperken.

Ofwel: de verkiezingscampagne is begonnen en in ruil voor het verzwijgen van het echte probleem werken twee NRC-miepjes daar graag aan mee.

CDA (en VVD) gaan weer een tijdje doen alsof ze zich níet comformeren aan de dictaten van Brussel.

In de hoop dat kiezers erin trappen.

Of gewoon een slecht geheugen hebben.

‘Wel woorden, geen daden’ is een vruchtbare strategie gebleken; het heeft de VVD al drie keer het premierschap opgeleverd.

Zo is 2020 amper vijf dagen oud en is alles weer als vanouds.

De mainstream media en de staatsomroepen rollen van hun vuurwerkverbodcampagne moeiteloos door naar het verstrekken van lippendienst aan de zittende macht.

En in Parijs noteerden we de eerste niet-islamitische aanslag. Een ‘steekincident’ met een indewarman die beslist geen terroristisch motief had, maar later toch weer wel. Een beetje. Ofzo. Misschien.

Alleen voor u staat dit jaar niet alles vooraf vast.

Wordt u binnen het CDA een serieuze concurrent voor Wopke Hoekstra en dus de volgende procuratiehouder van Brussel?

Of blijft u voor altijd die ijdeltuit met die malle schoenen?

Ik denk dat ik het antwoord wel weet…

Groet,
JanD

Het dagelijkse ‘Briefje van Jan’ wordt mogelijk gemaakt door vaste maandelijkse donaties via Back me en incidentele giften via Bunq me.

Films en series

Aan alle linkse mensen

Lieve linkse mensen,

Mijn broer Jan stuurde me gisteravond een filmpje en ik wilde dat ik het niet bekeken had.

Niet dat het filmpje eng is, zeker niet.

Maar het is eng hoe extreem-rechts er mee aan de haal gaat.

Kijk hier zelf maar even naar het filmpje. Het komt van Frontex, het Europese grens- en kustwachtagentschap.

Om de denktrant van extreem-rechts bloot te leggen, vroeg ik mijn broer Jan wat ik volgens hem gezien had.

Hij stuurde een mail terug.

“Wat jij gezien hebt, broer, is hoe grote sterke jonge mannen van het Afrikaans continent naar Europa emigreren. Ze kopen voor een paar duizend dollar een plekje op een grote boot en die boot zet ze voor de kust van Lampedusa in een kleinere boot, zodat het lijkt of het vluchtelingen zijn. Maar het zijn gewoon kerels uit veilige landen als Marokko, die met een relatief kleine investering levenslang gratis huisvesting, gratis zorg en gratis geld in West-Europa kopen. Ook voor vrouw en kinderen, met wie ze dankzij linkse advocaten snel weer herenigd zullen worden. Een win-win-win-win-situatie. Die lui een beter leven, de kapitein van de grote boot een sloot geld, de migrantenindustrie van Tineke Ceelen en consorten volop werk en linkse mensen, zoals jij, een warm hart, omdat jullie ze welkom, welkom in ons land heten.”

Ik sms’te mijn broer Jan nog met de vraag of hij mij zat te trollen.

“Nee”, antwoordde hij, “ik geef je de feiten.”

Dat is toch éng?

Dat hij, als het over vluchtelingen gaat, gewoon extreem-rechts is?

Terwijl de waarheid is dat dat grote schip midden op zee één voor één mensen heeft opgepikt die net iets minder goed konden zwemmen dan Maarten. Mensen die gevlucht waren voor oorlog of die vanwege verzet tegen de dictatuur in hun land hun leven niet meer zeker waren. Dat dat grote schip die vluchtelingen naar veilige haven wilde brengen. En dat het water voor – in dit geval – Lampedusa te ondiep is, dus die arme mensen voor de laatste meters moesten worden overgezet op een kleiner schip.

En dat de zee juist op dat moment zo woelig was, dat ze allemaal hun paspoort verloren. Waardoor ze moeilijk kunnen bewijzen welk land ze zijn ontvlucht en ze in vluchtelingenkampen door de autoriteiten als paria’s worden behandeld. Wat weer leidt tot posttraumatische stressstoornis, waardoor ze in hun nieuwe thuisland moeite hebben om aan werk toe te komen.

Enfin, de bekende fuik, die van talentvolle architecten en hersenchirurgen uitkeringsgerechtigden maakt, die weliswaar veilig zijn, maar geen doel meer hebben in hun leven.

En ik ben niet naïef hè, wat extreem-rechts mensen zoals wij ook altijd verwijt.

Er zal best in een énkel geval wel sprake zijn van mensensmokkel. Maar dan denk ik: jij en ik zouden ook een beter leven voor onze kinderen en kleinkinderen willen.

Als ze dan eenmaal hier zijn, dan stuur je ze niet meer terug.

Dan zorg je gewoon dat wij goed integreren.

Want de aarde is van iedereen.

Groetjes,

Kees

PS. Mijn broer schreef trouwens ook nog dat ik hem backers kost. Weten jullie wat hij bedoelt?