Aan Marco Kroon

Beste Marco,

Donderdag 8 september 2022 gaat de boeken in als een treurige dag.

Piet Schrijvers dood.

Zó’n aardige man.

Ondanks negen jaar bij Ajax altijd zo gewoon gebleven.

Maar ik heb toch nog hard gelachen.

Door jou.

Althans: door je advocaat Gert-Jan Knoops.

Wat is het geval?

Jij bent definitief veroordeeld voor het uitdelen van een kopstoot aan een politieagent tijdens het carnaval in 2019.

Tachtig uur taakstraf.

En nu maakte Knoops bekend dat je in plaats van die taakstraf veertig dagen de (militaire) gevangenis in gaat.

Waarom?

“Om principiële redenen.”

Als je definitief veroordeeld bent voor het uitdelen van een kopstoot aan een ‘hulpverlener’, is tachtig uur gezellig schoffelen volgens jou een veel te lichte straf.

Dan verdien je, volgens jou, een echte straf.

Veertig dagen op water en brood.

Wel op dagen die passen in je drukke agenda, dus of de gevangenisdirectie daar even rekening mee wil houden.

“Om principiële redenen?”

Huh?

Corrigeer me als ik ernaast zit, maar volgens mij beweerde je bij de rechtbank en in hoger beroep dat je géén kopstoot had uitgedeeld.

Dat je dus onschuldig was.

Wat is daaraan veranderd nu je veroordeeld bent?

Volgens jou zaten de rechters er dan toch naast?

Die hebben toch geblunderd?

Dus ik moest lachen toen je bekend liet maken dat je een taakstraf “om principiële redenen” te licht vond voor een misdrijf dat je níet had begaan.

Sterker: ik lachte je een beetje uit.

Sorry.

Googel als je in de militaire gevangenis op de Generaal Majoor Kootkazerne in Stroe zit vooral even op het woordje ‘drogredenering’.

En als je dan toch bezig bent: ‘koekwaus’.

Er was trouwens iemand die ik nog veel harder moest uitlachen gisteren.

Die ‘verloofde’ van Peter R. de Vries.

Die een week na de dood van Peter R. de Vries een groot interview aan de Volkskrant gaf.

Met als kop: “Peter was de hoofdprijs.”

Die een halfjaar na zijn overlijden echt uit de anonimiteit stapte door met naam en toenaam de hoofdrol in een documentaire te spelen, waarin ze de meest intieme details openbaarde, tot liefdesbriefjes aan toe.

Die vertelde dat ze tot de dood van Peter R. de Vries hun relatie geheim wilde houden, omdat ze geen carrière in de media wilde maken op de bagagedrager van haar beroemde ‘verloofde’.

Ik zie haar weleens bij RTV Rijnmond het nieuwsprogramma ‘Rijnmond Vandaag’ presenteren.

Nou ja, ‘poging tot’ doen.

Ze kan er geen kloten van.

En die nu dus bekend maakte dat ze een boek aan het schrijven is over haar en haar hoofdprijs.

Tahmina Akefi heet ze.

Onthoud die naam.

We gaan er nog veel van horen.

Meer dan ons lief is.

Groet,

JanD

PS. Cadeautje. Om te oefenen als je achter de tralies zit in Stroe.

Disclaimer: Het ‘Briefje van Jan’ wordt mede mogelijk gemaakt door maandelijkse donaties via Backme en losse donaties via Bunq. Waarvoor mijn dank. En die van mevrouw Dijkgraaf.

(Nieuw – Fuck You All – € 20,95!)

Aan Carry Knoops

Mevrouw Knoops,

Met excuses moet je zuinig zijn.

De laatste keer dat ik ze publiekelijk en welgemeend deed, was in 2014.

Aan Trijntje Oosterhuis.

Ik had in mijn dagelijkse columnpje in de treinkrant Metro in weinig vleiende bewoordingen geschreven over de speklappen op haar heupen (“dikke reet”) en de stand van haar ogen (“schele kop”).

Volledig onnodig, want het ging over haar deelname als ‘Traincha’ aan het Eurovisie Songfestival.

Dus daar heb ik een dag later op dezelfde plek mijn excuses voor aangeboden.

Als je echt in de fout gaat, moet je daar ruiterlijk in zijn, vind ik.

Ruim zeven jaar na Trijntje, bent u aan de beurt.

Ik wil u mijn welgemeende excuses aanbieden voor het feit dat ik u op deze plaats weleens ‘wormvormig aanhangsel’ (van uw man Geert-Jan Knoops) heb genoemd.

Dat deed ik de laatste keer naar aanleiding van jullie televisieoptreden bij ‘Jinek’ met Nilüfur Gündogan over de zaak tussen dat Tweede Kamerlid en haar (toenmalige) partij Volt.

Het was niet alleen beledigend van me, maar ook dehumaniserend en seksistisch.

Sorry!

Vanwaar deze excuses?

Nou, ik las dit weekend (achter de betaalmuur) een fantastisch interview van Nathalie Huigsloot met u en uw man in het Volkskrant Magazine.

Uit dat interview kwam het beeld naar voren van twee advocaten die buiten de rechtszaal bijzondere dingen hebben gepresteerd.

Toen uw ouders na de oorlog terugkwamen uit het concentratiekamp, waren zij alles kwijt. Van hun familie (vermoord) tot hun huis (ingepikt).

U zegt daarover: “‘Veel mensen kennen het posttraumatisch stresssyndroom, maar er bestaat ook zoiets als post traumatic growth potential. Dit laatste heb ik bij mijn ouders gezien. Dat je na een traumatische ervaring juist boven jezelf en je moeilijkheden kunt uitstijgen en opnieuw iets moois van je leven kunt maken.”

U wilde het voorbeeld van uw ouders volgen.

Dus ging u bijvoorbeeld op uw 22ste na een opleiding tot verloskundige zonder geld, werk en huis naar Londen om te onderzoeken of u ook met ‘niets’ kon overleven.

“Het begin was moeilijk, maar toen ik eenmaal een baan had en een plekje om te wonen, dacht ik: ok, now I’ve proved it. En toen dat was gelukt, ben ik steeds vaker dingen gaan doen waarvan anderen zeiden dat het me nooit zou lukken. Dat is mijn tweede natuur geworden.”

Vanwege uw liefde voor muziek besloot u daarna dat u naar het conservatorium wilde. U leerde viool spelen en werd negen maanden later aangenomen op het conservatorium.

Na een huwelijk met verblijf in de Verenigde Staten keerde u met drie kinderen terug in Nederland en wierp zich in de avonduren op een studie rechten, die u op uw 38ste afrondde.

Voor iemand met zo’n levensinstelling en discipline kan ik alleen maar diep respect hebben.

En dat wordt nog dieper als ik u niet beoordeel op een mal optreden met uw man en een ronduit irritante cliënte bij Jinek, maar op jullie succesvolle inspanningen voor voormalig Transavia-gezagvoerder Julio Poch.

De wijze waarop die door met name de toenmalig CDA-minister Ernst Hirsch Ballin geofferd werd om te zorgen dat de vader van koningin Máxima buiten schot zou blijven, was ronduit stuitend.

Zonder u en uw man was hij levenslang de gevangenis in gegaan.

Dankzij u en uw man heeft de Nederlandse Staat ‘slechts’ acht jaar van zijn leven vergald.

Dan maak je het verschil.

En verdien je een diepe buiging.

Ik hoop dat u mijn excuses aanvaardt.

Of er nu nog een dodelijke punchline komt omdat ik anders reputatieschade lijd?

Nee.

Groet,

JanD

PS. Cadeautje. Omdat het netter kan dan ‘wormvormig aanhangsel’.

Disclaimer: Het dagelijkse ‘Briefje van Jan’ wordt mede mogelijk gemaakt door vaste donaties via Backme en incidentele donaties via Bunq. Waarvoor dank!

Aan Nilüfer Gündoğan

#metoo
Films en seriesFilms en series

Mevrouw Gündoğan,

Hoeveel sneuer gaat u het nog maken?

Gisteravond heeft u de hoofdofficier van justitie in Amsterdam gevraagd om een strafrechtelijk onderzoek te starten tegen Volt-partijleider Laurens Dassen, de vereniging Volt en de dertien medewerkers en leden die een klacht tegen u hebben ingediend wegens (ook seksueel) grensoverschrijdend gedrag.

Ze zouden zich schuldig hebben gemaakt aan smaad en laster.

Hou nou toch op.

Die lieve poepiescheetjes van Volt hebben het allemaal juist keurig gespeeld.

Ze hebben u in afwachting van een onafhankelijk extern onderzoek naar grensoverschrijdend gedrag van uw kant geschorst als fractielid.

Ze hebben nooit mededelingen gedaan over het aantal klachten tegen u.

Ze hebben nooit mededelingen gedaan over de inhoud van de klachten.

Ze hebben u meermaals gevraagd mee te werken aan dat externe onderzoek.

En ondertussen bleef ú maar verklaringen rondsturen waarin u stelde dat u niets kon zeggen, maar juist als een malle om u heen bleef slaan.

Naar dat onderzoeksbureau, dat niet onafhankelijk zou zijn.

Naar Volt.

Naar partijleider Laurens Dassen.

Het duidelijkste bewijs dat u compleet zat te raaskallen was dat u tegelijkertijd beweerde dat u niet op de hoogte was gebracht van de inhoud van de klachten, maar ook dat het slechts om één klacht ging “en dat was een arbeidsconflict”.

En ondertussen had u de vaste Wilders-advocaat (sic) Geert-Jan Knoops ingeschakeld om in een kort geding te eisen dat uw schorsing zou worden opgeheven.

Gisteren was Volt het moddergooien blijkbaar eindelijk zat en kwam met een verklaring.

U werd definitief uit de fractie gezet.

En Volt onthulde dat het om dertien (!) klachten ging.

Over misbruik van uw positie.

Over intimidatie.

Over handtastelijkheden.

Én over ongewenste seksuele avances.

Normaal gesproken zou dat voor iemand in uw positie reden zijn om eindelijk eens een beetje in te binden.

Maar nee, u ging nóg harder om u heen slaan.

Omdat het altijd pijn doet aan mijn ogen als ik slecht Nederlands moet overtikken (“Evenmin heb ik geen kans gehad…”, “De hele gang van zaken is niet anders te kwalificeren dan als toebrengen van smaad en laster…”), zet ik uw verklaring hieronder.

Ik, ik, ik.

Mij, mij, mij.

Slachtofferschap, slachtofferschap, slachtofferschap.

En dus een paar uur later die kansloze aangifte wegens smaad en laster tegen de partijleider, de partij en dertien nota bene anonieme klagers.

De laatste stuiptrekking.

Klassieke victim blaming.

De enige die beter wordt van dit Erdoganeske gedrag van u is advocaat Geert-Jan Knoops.

Die hoort dat geraaskal van u welwillend aan.

Die stuurt zijn factuurtjes.

En die is vast slim genoeg om u niet alleen te laten met zijn vrouw 😉

Groet,

JanD

PS. Cadeautje. Misschien snapt u het dan.

Aan Geert Wilders

Beautyweken

Beste meneer Wilders,

Vandaag horen we of het Gerechtshof de zaak tegen u vanwege uw vraag aan uw kiezers of ze meer of minder Marokkanen willen verder gaat behandelen.

We weten dat de politiebureaus, die doorgaans letterlijk en figuurlijk slechts zeer beperkt open staan voor het doen van aangifte, destijds extra openingsuren hadden om mensen de gelegenheid te geven aangifte tegen u te doen.

We weten dat er op die bureaus voorbedrukte aangifteformulieren klaar lagen, waarop uiteindelijk 6474 mensen, aangejaagd door burgemeesters, de politietop (!)moskeebestuurders en de onvermijdelijke BN’ers, bij het kruisje kwamen tekenen.

We weten dat een ambtenaar de toenmalige VVD-minister van Justitie Ivo Opstelten tegen diens naaste medewerker (daar is-ie weer: secretaris-generaal Joris Demmink) heeft horen zeggen dat u vervolgd moest worden, “want die loopt ons te veel voor de voeten”.

We weten dat het ministerie van Justitie tot op de dag van vandaag documenten over deze zaak achterhoudt.

We weten dat VVD-minister Ivo Opstelten en de toenmalige hoogste baas van het Openbaar Ministerie Herman Bolhaar tijdens getuigenverhoren acuut geheugenverlies veinsden.

We weten uit een uitspraak van persofficier van Justitie Alexandra Oswald van 8 oktober 2014 dat VVD-minister Ivo Opstelten bij het getuigenverhoor, het Openbaar Ministerie bij de behandeling van de strafzaak tegen u én de huidige CDA-minister van Veiligheid en Justitie Ferd Grapperhaus tegen de Tweede Kamer liegen als ze zeggen dat voor 25 september 2014 al besloten was om u voor de rechter te slepen.

Die data zijn belangrijk, omdat de partijen die tegen u samenspannen steeds zeggen dat VVD-minister Ivo Opstelten (de marionet van uw politieke tegenstander Mark Rutte) zich pas bemoeide met de zaak nádat de vervolgingsbeslissing was genomen, terwijl die beslissing volgens Alexandra Oswald dus weken later pas werd genomen.

Ieder weldenkend mens (die door eventuele antipathieën jegens u heen kijkt), voelt aan zijn water dat dit proces tegen u een politiek proces is en dat er tijdens de rechtszaak werd en ook nu nog wordt gelogen alsof het gedrukt staat.

Ieder Gerechtshof dat de rechtsstaat serieus neemt, zou dus vandaag het Openbaar Ministerie met een spreekwoordelijke schop onder de kont het bos in moeten sturen en zorgen dat dit politieke proces tegen u vandaag eindigt.

Maar we weten wel beter.

Groet,

JanD

Het dagelijkse ‘Briefje van Jan’ wordt mede mogelijk gemaakt door vaste maandelijkse donaties (via Back me) en door incidentele giften (via Bunq me). Waarvoor dank namens mevrouw Dijkgraaf!

UPDATE RECHTSSTAAT IS FAILLIET