Aan de Surinamers

Films en seriesFilms en series

Beste Surinamers,

In Nederland kennen we het gezegde ‘Je geeft ze een vinger, en ze pakken je hele hand’.

Blijkbaar heeft commandeur Abraham Crijnssen van de Zeeuwse admiraliteit, die Suriname op 28 april 1668 definitief veroverde op de Engelsen, dat gezegde niet helemaal goed overgebracht met zijn fregat Zeelandia.

Of het is later verbasterd.

Maar sinds gisteren weet ik zeker dat het bij jullie anders luidt.

‘Ze geven ons een hand, maar we willen hun hele lichaam’.

Die ‘hand’ die Nederland aan Suriname geeft, bestaat uit excuses voor wat de voorouders van meer dan 99,99 procent van de autochtone Nederlanders jullie voorouders tussen 1668 en de afschaffing van de slavernij níet hebben aangedaan.

En wat jullie, nog levende Surinamers, sowieso niet is aangedaan.

Want zoals het Engelse gezegde luidt: I never owned any slaves and you never picked any cotton.

Maar goed, ‘Nederland’ (lees: leden van het kabinet) gaat dus op 19 december op acht plaatsen in de wereld sorry zeggen voor de misdaden van een kleine elite uit de zeventiende, achttiende en negentiende eeuw (en aankondigen dat er een schip met geld achteraan komt).

Een van de Surinaamse herstelbetalingseisers in Nederland, ene Berryl Biekman, heeft al gezegd waarop jullie volgens haar recht hebben.

Ze dacht aan 40.000 euro voor iedere (!) nazaat van een slaaf.

Belastingvrij.

Als vóórschot.

Éigenlijk moet dat gezegde dus worden aangepast.

‘Ze geven ons een hand, maar we willen hun hele lichaam én hun portemonnee’.

(Tussen haakjes: ik las ergens een veel beter voorstel, waar iederéén iets aan heeft)

Maar goed, terug naar gisteren.

In augustus was er een kneiterlinkse delegatie van Tweede Kamerleden (D66, CDA, PvdA, SP, GroenLinks, ChristenUnie, Volt en Bij1) wezen kijken welk leed een kleine Nederlandse elite de slaven had aangedaan.

In september ging premier Mark Rutte.

Begin november meldde het kabinet dat er excuses zouden komen voor het slavernijverleden.

En eergisteren werd dus duidelijk dat acht kabinetsleden op 19 december op acht plaatsen excuses komen maken.

Doorpakken heet dat!

Minister voor Rechtsbescherming Franc Weerwind, naar ik heb begrepen zelf nazaat van voormalige slaven, is aangewezen om dat in Suriname te doen.

Good for you, zou ik denken.

Éindelijk die excuses waar al zo lang om werd gevraagd.

Sinterklaas 2022Sinterklaas 2022

Éindelijk de poorten naar de door de Nederlandse belastingbetalers gevulde schatkisten geopend.

Mis!

Het is wéér niet goed.

Ik som even de klachten op:

Nederland gaat te haastig te werk.

Het mag niet op 19 december gebeuren, maar moet op 1 juli 2023, 150 jaar na de afschaffing van de slavernij.

Eerst moet nog door Surinamers worden bepaald waarvoor precies excuses worden gemaakt.

Dan moet de tekst van de excuses voor akkoord worden voorgelegd aan de nazaten van de Surinaamse slaven.

Verder moet Nederland niet de onderknuppel Franc Weerwind de Surinamers excuses laten maken, omdat het er dan op lijkt dat die het doet omdat-ie toevallig toch al voor een lang geleden gepland werkbezoek in Suriname is.

Sowieso nemen jullie geen genoegen met een onderknuppel; Mark Rutte is wel de minste die jullie verwachten, maar liever nog koning Willem-Alexander.

En, oh ja, er moet ook eerst overeenstemming zijn over ‘een uit te voeren programma van herstel’ (in goed Surinaams: de befaamde herstelbetalingen).

Ik verzin dit allemaal niet, de NOS zegt het zelf.

Weet je wat ik zou doen als ik het kabinet was?

Ik zou tegen die Surinamers die nu lopen te zeiken zeggen dat ze mijn rug op kunnen.

Het blijft 19 december, het blijft Weerwind en welke tekst die windvaan uitspreekt maakt hij zelf wel uit.

En als dat jullie niet bevalt, krijg je alleen maar een vinger.

Jullie snappen wel welke.

Groet,

JanD

PS. Cadeautje. Voor jullie eigen nazaten, want je kunt er niet vroeg genoeg mee beginnen.

Disclaimer: Het ‘Briefje van Jan’ wordt mede mogelijk gemaakt door losse donaties via Bunq en maandelijkse donaties via Backme. Waarvoor mijn dank. En die van mevrouw Dijkgraaf.

Black Friday 2022Black Friday 2022

Aan Carry Knoops

Mevrouw Knoops,

Met excuses moet je zuinig zijn.

De laatste keer dat ik ze publiekelijk en welgemeend deed, was in 2014.

Aan Trijntje Oosterhuis.

Ik had in mijn dagelijkse columnpje in de treinkrant Metro in weinig vleiende bewoordingen geschreven over de speklappen op haar heupen (“dikke reet”) en de stand van haar ogen (“schele kop”).

Volledig onnodig, want het ging over haar deelname als ‘Traincha’ aan het Eurovisie Songfestival.

Dus daar heb ik een dag later op dezelfde plek mijn excuses voor aangeboden.

Als je echt in de fout gaat, moet je daar ruiterlijk in zijn, vind ik.

Ruim zeven jaar na Trijntje, bent u aan de beurt.

Ik wil u mijn welgemeende excuses aanbieden voor het feit dat ik u op deze plaats weleens ‘wormvormig aanhangsel’ (van uw man Geert-Jan Knoops) heb genoemd.

Dat deed ik de laatste keer naar aanleiding van jullie televisieoptreden bij ‘Jinek’ met Nilüfur Gündogan over de zaak tussen dat Tweede Kamerlid en haar (toenmalige) partij Volt.

Het was niet alleen beledigend van me, maar ook dehumaniserend en seksistisch.

Sorry!

Vanwaar deze excuses?

Nou, ik las dit weekend (achter de betaalmuur) een fantastisch interview van Nathalie Huigsloot met u en uw man in het Volkskrant Magazine.

Uit dat interview kwam het beeld naar voren van twee advocaten die buiten de rechtszaal bijzondere dingen hebben gepresteerd.

Toen uw ouders na de oorlog terugkwamen uit het concentratiekamp, waren zij alles kwijt. Van hun familie (vermoord) tot hun huis (ingepikt).

U zegt daarover: “‘Veel mensen kennen het posttraumatisch stresssyndroom, maar er bestaat ook zoiets als post traumatic growth potential. Dit laatste heb ik bij mijn ouders gezien. Dat je na een traumatische ervaring juist boven jezelf en je moeilijkheden kunt uitstijgen en opnieuw iets moois van je leven kunt maken.”

U wilde het voorbeeld van uw ouders volgen.

Dus ging u bijvoorbeeld op uw 22ste na een opleiding tot verloskundige zonder geld, werk en huis naar Londen om te onderzoeken of u ook met ‘niets’ kon overleven.

“Het begin was moeilijk, maar toen ik eenmaal een baan had en een plekje om te wonen, dacht ik: ok, now I’ve proved it. En toen dat was gelukt, ben ik steeds vaker dingen gaan doen waarvan anderen zeiden dat het me nooit zou lukken. Dat is mijn tweede natuur geworden.”

Vanwege uw liefde voor muziek besloot u daarna dat u naar het conservatorium wilde. U leerde viool spelen en werd negen maanden later aangenomen op het conservatorium.

Na een huwelijk met verblijf in de Verenigde Staten keerde u met drie kinderen terug in Nederland en wierp zich in de avonduren op een studie rechten, die u op uw 38ste afrondde.

Voor iemand met zo’n levensinstelling en discipline kan ik alleen maar diep respect hebben.

En dat wordt nog dieper als ik u niet beoordeel op een mal optreden met uw man en een ronduit irritante cliënte bij Jinek, maar op jullie succesvolle inspanningen voor voormalig Transavia-gezagvoerder Julio Poch.

De wijze waarop die door met name de toenmalig CDA-minister Ernst Hirsch Ballin geofferd werd om te zorgen dat de vader van koningin Máxima buiten schot zou blijven, was ronduit stuitend.

Zonder u en uw man was hij levenslang de gevangenis in gegaan.

Dankzij u en uw man heeft de Nederlandse Staat ‘slechts’ acht jaar van zijn leven vergald.

Dan maak je het verschil.

En verdien je een diepe buiging.

Ik hoop dat u mijn excuses aanvaardt.

Of er nu nog een dodelijke punchline komt omdat ik anders reputatieschade lijd?

Nee.

Groet,

JanD

PS. Cadeautje. Omdat het netter kan dan ‘wormvormig aanhangsel’.

Disclaimer: Het dagelijkse ‘Briefje van Jan’ wordt mede mogelijk gemaakt door vaste donaties via Backme en incidentele donaties via Bunq. Waarvoor dank!

Aan Hugo de J.

Meneer De J.,

Vrijdag na die persconferentie waarin Mark Rutte en u nog bijdehand stonden te doen, vroeg mevrouw Dijkgraaf mij of ik dacht dat het een blunder van u was geweest, dat “dansen met Janssen”.

Dat u bijvoorbeeld in uw kleuterscholeske enthousiasme vergeten was om te vertellen dat ‘een prik’ niet meteen beschermt tegen corona, maar dat het minimaal twee weken duurt voordat je veilig kunt grapperhausen met je schoonmoeder.

Ik moest verdacht lang nadenken voor ik die vraag kon beantwoorden.

Dat komt doordat ik u voor geen meter vertrouw.

Ik zei dus dat ik hóópte dat het een vergissing was.

Dat u per ongeluk vergat net dat ene zinnetje over ‘twee weken wachten’ uit te spreken.

Of dat u, ondanks die miljoenmiljard adviseurs, ‘de jeugd’ gewoon niet goed kende en veronderstelde dat ze dat in die stortvloed aan persconferenties en staatsadvertenties wel hadden meegekregen en zelf zouden nadenken. Niet iedereen heeft tenslotte alpaca’s.

Oh wacht, dat moet ik even uitleggen.

Gezondheid

Wij hebben sinds dit jaar Solana, een hembra. Ofwel: een merrie. Die kreeg gisteravond visite van een macho. Ofwel: een hengst. Vanaf het moment dat de macho uit de veewagen stapte, begon hij met ‘örgling’. Ofwel: een geluid te maken dat de eisprong stimuleert. En zodra de macho de kans kreeg, dook hij bovenop de hembra. Ofwel: dat werd neuken.

U moet ‘de jeugd’ vergelijken met die alpaca’s.

Zodra ze de zegen van ‘de minister’ krijgen, gaan ze los.

Zeker als ze al een kleine anderhalf jaar droog staan.

Dus dat hóópte ik nog.

Dat u gewoon een beetje dom was.

Maar ik was vergeten hoe het echt zat.

U had het vorige week namelijk precíes uitgelegd.

Dat iedereen die volledig gevaccineerd was meteen een vaccinatiebewijs kreeg, zonder twee weken wachttijd, was geen vergissing, maar… strategie.

“Een manier om jongeren over te halen zich te laten vaccineren”, zei u.

Manipulatie dus.

U hield welbewust belangrijke informatie achter.

Namelijk deze: als je geen twee weken wacht, kun je een A-ziekte verspreiden. Een A-ziekte is een ziekte waarbij mensen onder meer gedwongen kunnen worden onderzocht en gedwongen kunnen worden opgenomen.

Een A-ziekte bovendien waarvan je heel lang lichamelijk en geestelijk last kunt houden en waaraan je misschien blijvende schade kunt overhouden.

Of waar je aan dood kunt gaan.

Met uw “dansen met Janssen” bent u daar direct verantwoordelijk voor.

Dat weet u.

Sale / Solden juli 2021

Daarom stond u er gisteren, toen u met Mark Rutte snel even ‘sorry’ kwam zeggen tegen de pers om alvast de angel uit het Kamerdebat van morgen te halen, af en toe als een geslagen hond bij. Zeker als Mark Rutte rechtstreeks aan u gerichte vragen begon te antwoorden (hoe vernederend is dat?) leek u een Bruno Bruins tijdens diens slechtste momenten.

U probeerde het natuurlijk nog wel met uw traditionele woordendiarree, maar iedereen zag: hier staat een man die weet dat hij het definitief verziekt heeft.

Die onnodig een zomer voor miljoenen Nederlanders heeft verpest.

Die onnodig onderdelen van de economie de nekslag heeft gegeven.

Die onnodig nieuwe zieken en misschien wel weer doden op zijn geweten heeft.

Een man die door elk goed functionerend parlement uit zijn lijden zou worden verlost.

Maar ja…

Dat hebben wij niet, een goed functionerend parlement.

Wij hebben een Tweede Kamer vol ruinen.

Oh ja, even uitleggen weer zeker?

Ruinen zijn gecastreerde alpaca’s. Kuddedieren waar je niks aan hebt, maar waar je uren naar kunt kijken.

Met dit verschil dat ruinen geen schade aanrichten.

Dat kunnen we van de huidige Tweede Kamer bepaald niet zeggen.

Groet,

JanD

PS. Cadeautje. Voor tijdens de vakantie in Frankrijk.

Disclaimer: Het dagelijkse ‘Briefje van Jan’ schrijf ik ‘om niet’. Wil je desondanks doneren, dan kan dat eenmalig via mevrouw Dijkgraaf of maandelijks via de rolstoelmarokkaan.