Aan de haatheks

Mevrouw Kaag,

Terwijl onze minister van Financiën in Brussel stond te lobbyen voor de klimaatmaffia en de klimaatkerk, hield ik me gisteren een tijdje bezig met een taalkwestie.

Kwam doordat ik op social media berichten met de hashtag #ikredhetnietmeer had zitten lezen.

Dit soort berichten:

Ik weet dat u “al vijf jaar geen social media meer leest” (behalve als het u te pas komt om over ‘de toon’ te klagen met uw Wuhan-dinnetje).

Als je niet wilt weten wat er echt aan de hand is in het land, is dat een goede strategie.

Wat niet weet, wat niet deert.

Het is alleen nogal in strijd met de propagandakreet waarmee D66 vorig jaar zo groot werd bij de Tweede Kamerverkiezingen.

‘Laat iedereen vrij, maar niemand vallen’.

Kiezers trapten er, mede doordat de staatsomroepen en de systeemkranten u op Noordkoreaanse wijze steunden en een IT-ondernemer u een gigantisch reclamebudget toeschoof, massaal in.

Eerlijk gezegd verwacht ik van u dat u, op het moment dat u dan na die verkiezingen hoogstpersoonlijk de Nederlandse schatkist beheert, dat “laat niemand vallen” in de praktijk brengt.

U doet het tegendeel.

En u geeft het nog toe ook.

In Brussel zei u bijvoorbeeld dat u tegen compensatiemaatregelen bent om de misdadig hoge energieprijzen te dempen.

“Die komen neer op subsidie voor energieverbruik, terwijl de mensen hun verbruik juist omlaag moeten schroeven.”

Wat u daarmee feitelijk zegt?

Stomme burgers, zak in de stront.

Wij, de boven u gestelden, zullen deze crisis wel even misbruiken om jullie onze klimaatideologie door de strot te duwen.

Wij laten u niet vrij, wij laten u vallen.

(En vliegen zelf vrolijk de wereld rond…)

Nu de taalkwestie waar ik mee zat.

Die gaat niet over de vraag hoe ik u moet noemen om mijn gevoel over u als mens nauwkeurig uit te drukken.

Een verachtelijk mens? Een laaghartig mens? Een boosaardig mens? Een ploerterig mens? Een schunnig mens? Een intens slecht mens? Of, om met Marcel van Dam te spreken: een minderwaardig mens?

Nou, da’s simpel.

All of the above.

Dus dat was niet de taalkwestie.

De taalkwestie was: kan ik de door Rutte 4 veroorzaakte clusterfuckcrisis nog wel duiden met de uitdrukking ‘Stoken of koken?’ die ik al een paar keer gebruikt had.

Is dat wel duidelijk genoeg?

‘Stoken’ en ‘koken’ zijn activiteiten.

Maar het gaat om de gevolgen.

Gisteravond las ik alvast de Telegraaf-column van Leon de Winter.

Die gebruikt een betere uitdrukking.

‘Kou of honger?’

Dát is de keuze waarvoor miljoenen Nederlanders de komende maanden staan.

Ga ik kou lijden?

Ga ik honger lijden?

Of, nog erger: ga ik kou én honger lijden?

(En kan ik überhaupt nog wel in mijn huis blijven wonen?)

En dat allemaal omdat ene Sigrid Kaag haar klimaatevangelie belangrijker vindt dan het leven van de Nederlandse bevolking.

U bent het niet alleen, hè?

Ook die andere partijleiders zijn de daders.

Rutte.

Hoekstra.

Segers.

Ook de Tweede Kamerleden die u uw gang laten gaan.

Ook de media die elke kritiek op u van een -isme- of -fobie-stempeltje voorzien.

Ook de domme kiezers, die VVD, D66, CDA en Christenunie in staat stelden dit land én haar bevolking verder naar de verdommenis te helpen.

Kou of honger?

Kou en honger?

‘Niemand laten vallen’ my ass.

Groet,

JanD

PS. Cadeautje! Een van uw voorgangers houdt u daarin een spiegel voor.

UPDATE Afl. 80 van de Nare Jongens Special staat online. Met heel veel verkeerde mannen op verkeerde plekken.

Disclaimer Het ‘Briefje van Jan’ wordt mede mogelijk gemaakt door maandelijkse donaties via Backme en losse donaties via Bunq. Waarvoor mijn dank. En die van mevrouw Dijkgraaf.

(Nieuw – Fuck You All – € 20,95!)

Aan Diederik Samsom

TuinTuin

Beste Diederik,

Ik twijfelde.

Of ik je met kanker kon vergelijken.

Of dat de vergelijking met een hardnekkige schimmel toch beter was, om te voorkomen dat mensen over de tóón zouden beginnen.

Veiligheidshalve houd ik het op schimmel.

Eentje die zich heeft genesteld in de badkamer van een arbeiderswoning en die ondanks rigoureuze behandelingen (afstraffingen door de kiezers, messen in de rug van concurrenten in de lijsttrekkersstrijd) steeds weer terugkomt.

Weet je nog wat dat is, een arbeider?

Dat is iemand die (allang niet meer in overall) werkt in een bedrijf voor geld en die aan het eind van zijn geld een steeds groter stuk maand over houdt.

Enfin, schimmel dus.

Toen Frans Timmermans met behulp van de klimaatkerk en de klimaathandelaars in Brussel aan zijn megalomane missie begon om “het klimaat te redden”, zocht hij een secondant met een misschien wel net zo’n slecht karakter als hijzelf bezit.

Hij herinnerde zich hoe jij je licht gehandicapte dochter Benthe misbruikte in een verkiezingsspotje.

Hoe jij ondanks je bizar drukke werkzaamheden als PvdA-leider toch nog tijd vond om met je voorlichtster te gaan liggen krikken.

Hoe jij na je scheiding die drieënhalve ton voor je eigen huis contant kon aftikken.

Hoe je beloofde dicht bij je kinderen te blijven wonen.

Dus die zag in jou wel een soort ‘junior-Frans’.

Al moest-ie wel lachen om die drieënhalve ton. Klein bier voor de kasteelheer.

En hij haalde je naar Brussel als Kabinetschef.

Of dat niet te ver van je kinderen af was?

Welnee!

Schimmel herkent schimmel van grote afstand.

Frans wist heus wel dat je die tienduizenden euro’s salaris per maand, maar vooral die ongebreidelde mácht over mensen in wel 28 27 landen, véél belangrijker zou vinden dan de nabijheid van je kinderen.

Dat had-ie goed gezien.

En je leverde meteen.

Die hele ‘Green Deal’, waarbij ieder Nederland huishouden dat minder dan twee keer modaal verdient zwaar in de financiële problemen komt, komt natuurlijk uit jouw koker.

Frans is veel te ongeduldig om dat allemaal op papier te zetten.

Die wil ’s ochtends in dat korset gehesen worden, businessclass over de hele wereld gevlogen worden en in zestien talen zijn evangelie prediken.

Jij de backoffice, hij de schijnwerpers.

Maar soms treed je ook zelf nog naar buiten.

Dan had Frans op een zevengangen-diner gerekend, maar werden het er veertig.

Of 45.

Zoals toen er een interview bij de Europese denktank Bruegel stond gepland.

Dat neem jij dan over.

En dan zeg je dat ‘we’, de consumenten, veertig jaar lang te weinig hebben betaald voor energie en voor voedsel.

Véél te weinig.

Dat de prijzen voor energie en voedsel gaan stijgen.

Dat dat natuurlijk geleidelijk moet.

Waarom?

Omdat mensen anders ‘verkeerd’ gaan stemmen.

Dat laatste zeg je niet, maar dat is wel de echte reden.

Want liefst zou je iedereen meteen genadeloos straffen.

Hoe durven die gewone mensen nog een eigen autootje te willen rijden? Who the fuck was Joop den Uyl?

Hoe durven die bejaarden de verwarming op 20 graden te willen zetten? Who the fuck was Willem Drees?

Je bent, in navolging van die morbide obese chef van je, elk contact met de gewone man én inmiddels ook de middenklasse in je Brusselse bubbel helemaal kwijt.

Als jij nog een band met die groepen voelt, dan is het haat.

En achteraf moet ik toegeven dat slechts één PvdA’er uit jouw tijd in de Nederlandse politiek wel het beste met de arbeider voor had.

Jetta Klijnsma.

>

Die voorzag al in 2014 hoe al die Rutte-kabinetten de Nederlandse bevolking met behulp van wisselende kartelpartijen aan de geeuwhonger zouden gaan brengen.

Zij adviseerde ouderen om een moestuin te gaan houden.

“Dat levert veel groente en fruit op.”

Op de vraag wáár in de bejaardenwoning met mini-balkon die moestuin dan moest komen, bleef ze het antwoord schuldig.

Maar zij beleed in ieder geval met de mond betrokkenheid bij gewone mensen.

Zij wel.

Frans Timmermans en jij kunnen zelfs dat niet meer opbrengen.

Groet,

JanD

PS. Cadeautje. Voor als je zelf eindelijk ook een beetje misselijk van jezelf wordt.

PS 2. Me nieuwe Nieuwsbrief is uit!

Disclaimer: Het dagelijkse ‘Briefje van Jan’ wordt mede mogelijk gemaakt door vaste donaties via Backme en incidentele donaties via Bunq. Waarvoor dank!