Aan Maria Olde Heuvel

Mevrouw Olde Heuvel,

Ik wilde weleens weten of er nog Nederlandse rechters zijn die deugen.

En dan doel ik met deugen op: de wet respecteren.

Daarom heb ik gisteren met veel belangstelling het kort geding gevolgd dat het COA (Centraal Orgaan opvang asielzoekers) tegen u had aangespannen.

Het COA eiste dat u het hotel dat u aan die organisatie had verkocht ook echt op de afgesproken datum zou opleveren.

Het hotel in Albergen dat al drie jaar in de stille verkoop stond.

Het hotel dat u aan de straatstenen niet kwijtraakte.

Het hotel dat u in april zelf aanbood aan het COA.

Het hotel waar het COA asielzoekers wilde vestigen.

Het COA dat van u tijdens een technische keuring het verzoek had gekregen om de deal waarmee jullie bezig waren stil te houden, om te voorkomen dat er onrust in de buurt zou ontstaan.

Het COA waarmee u een prijs overeenkwam.

Het COA dat, net als u, een handtekening zette onder een koopovereenkomst zonder enig voorbehoud.

Het COA dat van u op 16 augustus, toen iedereen duidelijk werd welke streek het COA én u de bevolking van Albergen hadden geleverd, appjes kreeg met de vraag of u nog onder die koopovereenkomst uit kon komen.

Het COA dat antwoordde dat het daar niet aan wilde meewerken, omdat er twee handtekeningen onder de overeenkomst stonden.

Het COA dat u vervolgens vijf dagen geleden op advies van uw advocaat van “bedrog” beschuldigde en meldde dat u niet van plan was om op de afgesproken datum op te leveren.

Het COA dat naar de rechter moest stappen om levering af te dwingen.

De rechter die volgens u misschien wel niet onafhankelijk en objectief moest zijn.

De rechter die anders nooit zo snel een gaatje in zijn agenda had kunnen vinden.

De rechter die volgens u ook helemaal geen reden had om de zaak van het COA tegen u in kort geding te behandelen, omdat er van een spoedeisend belang helemaal geen sprake was.

De rechter die…

Die een uur nodig had om tot een uitspraak te komen.

Zei ik ‘nodig’?

Ik wed dat-ie in dat uur ook nog alle tijd had om rustig naar huis te bellen om te overleggen over wat de pot gisteravond zou schaften, naar de plee te gaan voor een héél grote boodschap en even te buurten bij de meiden op het secretariaat.

Zodat u nog een béétje het gevoel zou hebben dat u ook maar enige kans maakte om voortaan nog met goed fatsoen uw gezicht te kunnen vertonen in die kleine gemeenschap van Albergen.

Die gemeenschap van Albergen die u samen met het COA een oor had aangenaaid.

Wat een theater!

En wat goed dat we in Nederland nog rechters hebben die deugen.

Rechters die gewoon de wet respecteren.

Persrechter Matthieu Verhoeven zei het na afloop van het kort geding zo: “Iedereen weet waar die ‘A’ in de naam COA voor staat. Dat staat niet voor altviolisten die een burn-out hebben en die een weekendje in het groen willen zitten”.

Ik had het niet beter kunnen verwoorden.

U bent van uw winkeldochter af.

U heeft uw zakken gevuld.

En de bewoners van Albergen kunnen uw rug op.

Groet,

JanD

PS. Cadeautje. Voor als u ergens in de zon van uw geld zit te genieten.

Disclaimer Het ‘Briefje van Jan’ wordt mede mogelijk gemaakt door maandelijkse donaties via Backme en losse donaties via Bunq. Waarvoor mijn dank. En die van mevrouw Dijkgraaf.

(Nieuw, tijdelijk € 19,45!)