Aan Mark Rutte

Meneer Rutte,

Ik volg met verbazing uw bezoek aan Suriname.

Eerst was er die oud-collega van u.

Desi Bouterse.

Die was zaterdag bij een demonstratie op het Onafhankelijkheidsplein in Paramaribo tegen het beleid van zijn opvolger Chan Santokhi.

U heeft veel overeenkomsten met Bouterse.

Allebei zijn jullie in 2010 aan het bewind gekomen.

Allebei hebben jullie de bevolking van jullie land meer slechts dan goeds gebracht.

Allebei zijn jullie door een rechtbank schuldig bevonden aan een ernstig misdrijf.

Je zou denken dat dat een band schept.

Ouwe maffiosi onder elkaar.

Toch zei Bouterse bij die demonstratie weinig diplomatiek: “Laat Rutte oprotten!”

Daarna was er die collega van uw vicepremier Kaag.

Ronnie Brunswijk.

Met deze vicepremier moet u toch ook een geestverwantschap voelen.

Sterker: u kunt misschien nog iets van hem leren.

Qua baantjescaroussel, bedoel ik.

Hij is nog schaamtelozer dan u.

Brunswijk zorgde als vicepremier van het kabinet Santokhi/Brunswijk dat zijn vrouw lid van de Raad van Bestuur werd en zijn broer president-commissaris van de Staatsolie Maatschappij Suriname. Verder zorgde hij dat zijn zoon Fulgence Javinde districtscommissaris van Paramaribo-Zuidwest werd en zijn dochter Fariyal Renfurm president-commissaris bij het Nationaal Vervoerbedrijf.

Toen hij daarop werd aangesproken, verzon hij geen leugens om zijn nepotisme goed te praten.

“Mijn familie mag wel meeëten”, zei hij.

En toen dit jaar herrie uitbrak omdat er bij de verdeling van grond in Sabaku Village opvallend veel percelen naar politici van de regeringspartijen gingen, zei hij: “Politici hebben ook huizen nodig”.

De les voor u: als je niet liegt, hoef je ook geen geheugenverlies te veinzen.

Enfin, de neef van onze ‘braboneger’ Steven Brunswijk moet ook al niets van u hebben.

“Wie is Rutte”, vroeg Ronnie Brunswijk provocerend.

Terwijl u nota bene midden in wat de grootste naoorlogse economische crisis in Nederland aan het worden is naar Suriname bent gegaan voor die lui!

Beetje babbelen.

Beetje de schuld op u ons nemen voor iets waar wij part noch deel aan hadden omdat we nog niet bestonden.

Beetje kijken hoeveel door Nederlandse werkenden opgebracht belastinggeld u tijdens een van uw volgende kabinetten die kant op kunt sluizen in de vorm van herstelbetalingen.

En dan laat u zich beledigen door zo’n plurk?

Een beetje kerel had zijn trip geannuleerd na de schoffering door zijn oud-collega of was met de eerste vlucht teruggevlogen na de provocatie van de zittende vicepremier.

Een vent met ballen had ‘m opgepakt, in een van Frits Huffnagel geleend setje boeien geslagen, in een kist gestopt en meegenomen naar Amsterdam om ‘m over te dragen aan onze minister van Justitie en Veiligheid Dilan Yesilgöz.

“Keihard aanpakken dat tuig!”

Interpol zoekt ‘m namelijk.

Hij moet hier nog acht jaar de cel in wegens cocaïnesmokkel.

Ligt dat diplomatiek een beetje lastig?

Ach, dat soort gedoe is ook te voorkomen.

En nog makkelijk ook.

Je kunt als leider van een beschaafd land als Nederland namelijk ook níet naar zo’n bananenrepubliek gaan om zoete broodjes te bakken als je eigen huis in brand staat.

Groet,

JanD

PS. Cadeautje. Dan snapt u het misschien een beetje.

Disclaimer Het ‘Briefje van Jan’ wordt mede mogelijk gemaakt door losse donaties via Bunq en maandelijkse donaties via Backme. Waarvoor mijn dank. En die van mevrouw Dijkgraaf.

(Nieuw, tijdelijk € 19,45!)

Aan Jesse Klaver

Bol.com AlgemeenBol.com Algemeen

Beste Jesse,

Beetje naar je zin?

Je bent op snoepreis naar Suriname, Curaçao en Bonaire met acht andere linkse Kamerleden.

Twee van D66 (Salima Belhaj en Kiki Hagen), eentje van het CDA (Ingrid van Dijk), eentje van de Christenunie (Don Ceder), eentje van de PvdA (Kati Piri), eentje van de SP (Renske Leijten), eentje van Volt (Marieke Koekkoek) en eentje van BIJ1 (Sylvana Simons).

Beetje ontspannen met de voetjes in de Marowijne en een djogo Parbo Bier binnen handbereik.

Beetje prullaria voor het thuisfront kopen op de Wakapasi bij de Palmentuin in Paramaribo.

Beetje rondwandelen met kettingen om jullie polsen tijdens de Boni Trail om het slavengevoel te ervaren.

Is jullie van harte gegund natuurlijk.

Maar ik begreep dat jullie ook op bezoek zijn geweest bij Armand Zunder.

En dat baart me wel zorgen.

Armand Zunder is namelijk niet van onbesproken gedrag.

Ik heb even opgezocht wat de Surinaamse website Starnieuws.com twee jaar geleden over hem schreef.

“Nadat bekend werd dat president Desi Bouterse vakbondsman Armand Zunder had gepolst voor de functie van governor van de Centrale Bank kwamen zaken uit het verleden van Zunder naar boven drijven. Handelingen gepleegd als directeur van Self Reliance en op Curaçao bij de vakbondsverzekeringsmaatschappij Promes Segura, lijken Zunder nu de das om te doen.”

Aldus geschiedde.

Welke ‘handelingen’ Armand Zunder precies op zijn kerfstok had, moet je zelf maar even opzoeken, maar Bouterse liet hem vallen als een baksteen.

Dezelfde Desi Bouterse die Armand Zunder na de staatsgreep van 25 februari 1980 Minister van Planning en Ontwikkeling maakte.

Díe Armand Zunder geniet in Nederland overigens om een andere reden enige bekendheid: hij is voorzitter van de Nationale Reparaties Commissie Suriname (NRCS).

En daar komen dus mijn zorgen vandaan.

Want Armand Zunder wil geld hebben.

Ons geld.

En jullie gaan over ons geld.

Gaan er (zie: Klimaatfonds, zie: Stikstoffonds, zie: Hugo de Jonge) ook nogal lichtzinnig mee om.

Dus toen ik gisteren las wat Armand Zunder over jullie bezoek zei, dacht ik: ja hoor, daar gáán we weer.

De bruidsschat van 3,5 miljard die Nederland in 1975 aan Suriname schonk toen het onafhankelijk werd (en al die guldens en euro’s die daarna nog zouden volgen) zijn blijkbaar niet genoeg voor Armand Zunder.

Wat hij jullie vertelde?

Lange versie: “Vanuit Suriname zal aangegeven moeten worden wat de materiële en immateriële schade is geweest van het koloniale verleden. Daaraan zal je een prijskaartje moeten hangen en dienen partijen overeen te komen hoe ze dat gaan aanpakken. Voorafgaand daaraan moeten de excuses komen. Excuses voor de misdaden die gepleegd zijn tegen de mensheid hier. Die verontschuldigingen moeten hier in Suriname geboden worden en door het hoogste gezag; de koning en premier van Nederland. Vervolgens zal er overeenstemming bereikt moeten worden over een programma van herstel, over hoe de aangerichte schade te herstellen.”

Korte versie: Willem-Alexander en Mark Rutte moeten naar Suriname om “sorry” te zeggen en een zak met geld af te leveren.

Hoe groot die zak geld moet worden?

Mega.

Het worden eerder meerdere containers dan een zak.

Dezelfde Armand Zulver heeft het namelijk al precies berekend, in zijn boek ‘Herstelbetalingen’.

Hij wilde 50 miljard euro van Nederland.

Maar dat boek is uit 2010.

Dus met inflatie erbij zal dat inmiddels wel meer dan 60 miljard euro zijn.

Ofwel: of de circa 13 miljoen Nederlandse belastingbetalers (die geen slaven hebben gehouden) even een dikke 4600 euro de neus willen overmaken naar Surinamers (die geen slaven zijn geweest).

En rap wat.

Waar mijn zorgen zitten?

Dat die leden van de Kamerdelegatie waarvan jij deel uitmaakt die Armand Zunder niet midden in zijn hondsbrutale smoel hebben uitgelachen, maar begripvol hebben geknikt.

Al was het maar omdat Sylvana Simons anders de rest van jullie snoepreis zou gaan zitten mokken (of viswijven).

En dus zitten wij straks met de gebakken peren.

Als we tenminste nog peren kunnen betalen nadat jullie voor Sinterklaas hebben gespeeld.

Groet,

JanD

PS. Cadeautje! Want kanker is kut.

Disclaimer Het ‘Briefje van Jan’ wordt mede mogelijk gemaakt door maandelijkse donaties via Backme en losse donaties via Bunq. Waarvoor mijn dank. En die van mevrouw Dijkgraaf.

(Advertentie, tijdelijk €19,45)

Aan Sander Schimmelpenninck

riet
We Mogen weer 2021We Mogen weer 2021

Kleine!

Ik dacht dat ik het nooit zou meemaken, maar het is toch gebeurd: #teamhaatsmurf.

I’m on your side 🙂

Er brak gisteravond namelijk een relletje uit toen Volkskrant-columniste Harriet Duurvoort tot haar grote schrik ontdekt had dat jij, qua kijkcijfers met afstand de meest succesvolle Volkskrant-columnist van dit moment, haar geblockt had op Twitter.

Dé Harriet Duurvoort geblockt?

How dare you?

Sterker: hoe durf je jezelf ‘opiniecolumnist’ te noemen als je een ‘collega bij dezelfde krant’ uit de social media-aura verwijdert?

Als de tere ziel van Volkskrant-columniste Harriet Duurvoort eenmaal geraakt is, weten de Twitter-veteranen wat er daarna steevast gebeurt.

Stap 2: Volkskrant-columniste Harriet Duurvoort zegt dat ze Twitter verlaat (de vorige 1863 keer ‘voor altijd’, deze keer voor de rest van de avond).

Stap 3: Volkskrant-columniste Harriet Duurvoort haalt haar problematische kind erbij (deze keer combineert ze stap 2 en 3 in één bericht).

Stap 4: Volkskrant-columniste Harriet Duurvoort gaat helemaal niet ‘twexit’, maar moet even een paar uur zoeken naar ‘bewijs’ dat de man op wie ze boos is (het zijn altijd mannen op wie ze boos is) niet deugt en komt dan terug met een screenshot van wat iemand anders geroepen heeft.

Stap 5: Volkskrant-columniste Harriet Duurvoort krijgt een helder inzicht en sluit na een extra uurtje nadenken ook zelf niet uit dat ze een beetje mataglap is.

Stap 6: Volkskrant-columniste Harriet Duurvoort gaat echt slapen.

Stap 7: Volkskrant-columniste Harriet Duurvoort kan de slaap niet vatten en gaat een beetje verder googelen en komt met met aanvullend ‘bewijs’.

Stap 7a: en meer:

Stap 7b: en meer:

Stap 8: Volkskrant-columniste Harriet Duurvoort valt eindelijk echt in slaap.

Stap 9 (yet to come): Volkskrant-columniste Harriet Duurvoort verwijdert, zonder de persoon die ze in al haar verdriet om een kutleven heeft aangevallen haar excuses aan te bieden, haar tweets.

Stap 10 (yet to come): Volkskrant-columniste Harriet Duurvoort verlaat voor de 1864ste keer voor altijd Twitter.

Stap 11 (yet to come): Volkskrant-columniste Harriet Duurvoort keert terug op Twitter.

Stap 12: het hele circus herhaalt zich.

En heel soms gaat aan stap 12 nog een tussenstap vooraf.

Films en seriesFilms en series

Dan ontdekt Volkskrant-columniste Harriet Duurvoort dat ergens op het Friese platteland midden in de nacht iemand die godlof geen ‘collega’ door haar wordt genoemd screenshotjes van die bagger heeft gemaakt, zodat hij het éindelijk een keer voor zijn verticaal uitgedaagde collega-opiniecolumnist Sander Schimmelpenninck kan opnemen.

En duurt de razende storm in het hoofdje van Volkskrant-columniste Harriet Duurvoort, wier vader volgens de gelauwerde Surinaamse schrijfster Astrid Roemer wel érg lang een adept van zijn neef Desi Bouterse bleef, nog een dagje langer.

Smullen!

Ondertussen heb ik medelijden met de hoofdredactie van de Volkskrant.

Die zoekt nu al een paar jaar naarstig naar het geschikte moment om zonder al te veel gezeik over ‘institutioneel racisme’ die koekwaus in te ruilen voor een ‘columniste van kleur’ die ze wel allemaal op een rijtje heeft. Misschien is die dochter van de assistent van oorlogsmisdadiger Charles Taylor die nu bij NRC Handelsblad zit wel een goeie. 

Groetjes!

JanD

PS. Cadeautje. Omdat ik je toch een geinig ventje blijf vinden.

UPDATE Kijk, zo sla je terug. Goed gedaan, kleine vriend!

Aan de Surinaamse gemeenschap

MuziekMuziek

Beste vrienden,

Wat maken jullie er weer een heerlijke puinbak van!

Sinds advocaat Gerard Spong bij de Belgische koning Filip NSB’de over de uitreiking van de Prijs der Nederlandse Letteren aan de schrijfster Astrid Roemer, is het alweer dagenlang bal.

De bekende Volkskrant-columniste Harriet Duurvoort ging voor de 69ste keer huilend van Twitter af, omdat Astrid Roemer haar er op wees dat vader Duurvoort ook jarenlang achter Roemers held, voormalig legerleider Desi Bouterse, had aangelopen.

Vader Duurvoort, die een neef bleek te zijn van Bouterse.

Lilian Gonçalves, wier eerste echtgenoot Kenneth één van de slachtoffers van de Decembermoorden was, mag van Roemer helemaal niets vinden van die prijsuitreiking.

Zij krijgt van Roemer te horen dat ze -ik zeg het netjes- fellatio moet plegen bij haar nieuwe echtgenoot.

Zelf zegt Roemer het iets minder diplomatiek:

Dus ik zoeken wie die ‘nieuwe echtgenoot’ is.

Blijkt Antoine de Kom.

Die de kleinzoon is van de Surinaamse verzetsheld Anton de Kom.

En de vader, uit een eerder huwelijk, van Vincent de Kom, die voorzitter is van GroenLinks in Amsterdam.

GroenLinks is weer de partij waarvoor Astrid Roemer in 1989 lijstduwer was bij de Tweede Kamerverkiezingen én de partij waarvoor Roemer vanaf 1990 raadslid was in Den Haag, voor ze in 1992 werd weggestuurd wegens algeheel disfunctioneren.

En de partij die Roemer vervolgens in het weekblad Nieuwe Revu van racisme beschuldigde.

LOL.

Zijn jullie er nog?

GroenLinks is de partij die in 1992 door Astrid Roemer (overigens geen familie van Emile) van racisme werd beschuldigd.

Dat leidde tot een klacht ván GroenLinks tegen Nieuwe Revu bij de Raad voor de Journalistiek.

Bol.com AlgemeenBol.com Algemeen

Roemer had in Nieuwe Revu gezegd: “In de wijze waarop de partij klachten over mijn functioneren formuleert, zie je de echo van stereotiepe beelden over zwarten. Zoals: ze stopte niet genoeg tijd in haar werk. Het stereotiep is: Surinamers zijn lui. Zulke dingen: domheid, luiheid en gebrek aan aanpassingsvermogen”.

Revu zette als kop boven het artikel “Hoe racistisch is de Haagse Groen Links afdeling?” en dat vond de Raad voor de Journalistiek véél te ver gaan.

De Raad besliste: “Uit het vraaggesprek met Astrid Roemer blijkt dat Roemer het gedrag van de fractie als racistisch heeft ervaren. Daarmee staat echter nog geenszins vast dat de fractie zich daadwerkelijk racistisch heeft gedragen. Gezien de ernst van de beschuldiging is de Raad van oordeel dat betrokkenen met de aangevallen kop de grenzen hebben overschreden van hetgeen, gelet op hun journalistieke verantwoordelijkheid, maatschappelijk aanvaardbaar is.”

Wat verlang ik, vandaag misschien wel meer dan ooit, terug naar die goeie ouwe tijd.

Toen gevoelens nog geen feiten waren.

Lobi!

JanD

PS. Cadeautje. Beschouw het als een levensles.

Disclaimer: Het dagelijkse ‘Briefje van Jan’ schrijf ik ‘om niet’. Wil je desondanks doneren, dan kan dat eenmalig via mevrouw Dijkgraaf of maandelijks via de rolstoelmarokkaan.

Aan Astrid Roemer

EreadersEreaders

Mevrouw Roemer,

De Nederlandse advocaat Gerard Spong heeft zijn pijlen op u gericht.

Hij heeft de Belgische koning Filip per brief gevraagd de Prijs der Nederlandse Letteren in oktober niet aan u uit te reiken, vanwege uw recente uitspraken over Desi Bouterse.

Die uitspraken zíjn natuurlijk totaal gestoord.

Als de Surinaamse Krijgsraad Bouterse veroordeelt voor betrokkenheid bij het martelen en vermoorden van vijftien politieke tegenstanders van de toenmalige legerleider in december 1982, bewijst u een juridisch onbenul te zijn als u hem niet schuldig acht omdat hij niet persoonlijk de trekker zou hebben overgehaald.

Er zijn blijkbaar ook domme blondjes met zwart haar.

En de uitspraak “Ik ben geneigd te zeggen dat hij na zoveel jaren geen gevangenisstraf zou moeten krijgen, gezien zijn inzet voor de dekolonisatie van Surinamers” is werkelijk krankzinnig.

Als iemand die medeplichtig is geweest aan vijftien moorden en die zaak is niet verjaard, is er niets waarmee die twintig jaar cel kan worden ‘afgekocht’. Net zo min als de straf zou moeten worden verzwaard omdat hij het Eurovisie Songfestival van 2021 voor Nederland verziekte door ons die Jeangu Dinges in de maag te splitsen.

En met “Ik geloof Desi Bouterse als hij zegt dat hij geen burgerdoden heeft gewild” maakt u zichzelf definitief belachelijk.

Het brengt Gerard Spong tot de onvervalste Godwin dat de officiële uitreiking van de Prijs der Nederlandse Letteren aan u “is alsof je kort na de Tweede Wereldoorlog een literaire prijs uitreikt aan een NSB’er”.

Wat ik dan weer uiterst pijnlijk vind.

Films en seriesFilms en series

Een advocaat die de Belgische koning oproept om uw literaire werk niet te belonen met die ereprijs omdat uw (bizarre) mening hem niet aanstaat, vertoont namelijk zelf onvervalst NSB-gedrag.

Maar goed, Spong was niet voor niets in 2008 de fanatieke aanjager van de eerste strafzaak waarin PVV-leider Geert Wilders monddood moest worden gemaakt (en waarin Wilders volledig werd vrijgesproken van groepsbelediging, haatzaaien en aanzetten tot discriminatie).

De man heeft nou eenmaal meer met moordenaars, foute vrienden en terroristen (zoals die van de Rote Armee Fraktion) dan met mensen die een hem onwelgevallige mening hebben.

Dat hij vindt dat u door de Belgische koning ‘gestraft’ moet worden voor uw abjecte mening, is dus zo raar niet.

Alleen moet die Filip wél schijt hebben aan Spongs oproep.

Ondertussen vraag ik me natuurlijk wel af waarvoor u die prijs eigenlijk krijgt.

Want eerlijk gezegd heb ik geen idee 🙂

Groet,

JanD

PS. Cadeautje. Dan heeft u dat maar vast binnen.

Disclaimer: Het dagelijkse ‘Briefje van Jan’ schrijf ik ‘om niet’. Wil je desondanks doneren, dan kan dat eenmalig via mevrouw Dijkgraaf of maandelijks via de rolstoelmarokkaan.