Aan Sander Schimmelpenninck

Grumpie, ouwe reus!

In een interview met Trouw meldde je een paar dagen geleden dat je telefoon deze zomer uit zou gaan.

“Sander Schimmelpenninck gaat deze zomer Zweden verder verkennen”, schreef de krant. “Zijn eerste voornemen is zijn immer storende telefoon uit te zetten en Twitter met rust te laten”.

De kop boven het artikel luidde: “Ik laat me minder opfokken”.

Wierd Duk en alle andere ‘halfjes’ en ‘domrechtse figuren’ in Nederland haalden opgelucht adem.

Eindelijk rust!

Eindelijk hoefden ze een tijdje niet achterom (en naar beneden) te kijken of ze achtervolgd werden door die scheldende clickbaitkabouter van de Volkskrant.

Helaas was hun rust slechts van korte duur.

Want gisteren ging je alweer los op iedereen die kritiek durfde te hebben op Rabo’s Carbon Bank-CEO, D66-lid en World Economic Forum-contributor Barbara Baarsma.

“Het verwende spul”.

“Sukkels”.

“De folkloristische woede van De Gewone Man”.

“Onbenullig wijzen naar de elite”.

“Egoïstische klootzakken”.

“Dompopulistisch”.

Het hele riedeltje kwam weer voorbij.

Ik moest lachen.

Je laat je inderdaad al véél minder opfokken dan voor je je telefoon uitzette.

Dat bleek ook toen je reageerde op SP-Kamerlid Mahir Alkaya.

Die was niet zo blij met het door Barbara Baarsma als ‘gedachte-experiment’ gepresenteerde plan van (onder meer) haar werkgever Rabobank, haar partij D66 en haar ‘praatclubje’ World Economic Forum.

En schreef: “Laten we het zeggen zoals het is: de elite is op zoek naar manieren om klimaatopwarming te stoppen, zonder dat zij hun eigen levensstijl willen aanpassen. Dus moet de rest vrijheid inleveren, voor een zakcentje, zodat zij hun gang kunnen blijven gaan. Vernederend.”

Mahir Alkaya is verre van ‘domrechts’.

Hij is ook bepaald geen ‘halfje’.

Kleinkind van een Turkse gastarbeider die naar Nederland kwam om in de staalbouw te werken.

Cum laude afgestudeerd aan de TU Delft.

Schrijver van het boek ‘Van wie wordt ons geld?’

Zeiler, ook nog.

Maar hij maakte één fout.

Hij vond niet wat jij vond.

Dus pakte je je telefoon.

En schreef je op je geliefde scheldpodium Twitter: “Laten we het zeggen zoals het is: de SP is tegen ideeën die goed zijn voor de achterban, heeft geen boodschap aan klimaatverandering en is even dompopulistisch als extreemrechts”.

Old-school Grumpie.

Maar toen gebeurde er iets geks.

Je liet het deze keer niet bij schelden.

Je stelde ook nog een vráág.

“Welke vrijheid wordt precies ingeleverd in het plan van Baarsma?”

Toen dacht ik: er is misschien nog hoop.

Als iemand de scheldkabouter nou eens in eenvoudige taal uitlegt waarom dat SP-Kamerlid gelijk heeft, komt hij misschien uit zijn groef.

Dus ik doe een poging.

Ik heb even geen zin om de voedselbonnen uit de Tweede Wereldoorlog er bij te halen, dus ik vergelijk het met de benzinebonnen uit 1973/1974.

Ik was 11 jaar oud, jij 11 jaar verwijderd van je conceptie.

Het totale benzineverbruik in Nederland moest destijds door de oliecrisis omlaag (oorzaak: toen waren we nog wel solidair met Israël).

Iedere Nederlandse autobezitter kreeg daarom een aantal benzinebonnen.

Iedereen evenveel.

Wie extra bonnen nodig had en die kon betalen, kon bonnen bijkopen van mensen die niet alle bonnen gebruikten.

Die had dus geen probleem.

En let nu op!

Wie extra bonnen nodig had maar die níet kon betalen, kon geen bonnen bijkopen.

Die had dus een probleem.

Hij kon geen auto meer rijden.

Hij leverde vrijheid in.

Bewegingsvrijheid.

Zijn wereld werd letterlijk een stukje kleiner.

En dat was extra pijnlijk als hij zijn eigen bonnen eigenlijk nodig had voor benzine, maar de benzine niet meer kon betalen, omdat de overheid ervoor had gezorgd dat ándere producten veel duurder waren geworden (googel: inflatie).

En hij ze dus verkocht aan rijkere mensen, om zo zijn boodschappen te kunnen betalen.

Heb je dat?

Dat is dus op micro-niveau.

Waar ‘de gewone man’ meer vrijheid inlevert dan ‘de elite’, om even jouw woorden te gebruiken.

Dan naar macro-niveau.

Dan snap je het misschien helemaal.

We konden ‘met z’n allen’ eerst onbeperkt benzine kopen.

En dus onbeperkt reizen met de auto.

Vrijheid!

Toen de benzinebonnen werden geïntroduceerd, konden we ‘met z’n allen’ niet meer onbeperkt benzine kopen.

En dus niet meer onbeperkt reizen met de auto.

Minder vrijheid!

Snap je?

Weet je trouwens wat de beste bijdrage is die mensen kunnen leveren aan het terugdringen van de CO2-uitstoot?

Zich niet voortplanten.

Het is maar een tip voor jou en Lotta!

Groetjes,

JanD PS. Cadeautje. Want op mijn milde momenten vind ik jou helemaal geen Grumpie.

Disclaimer Het ‘Briefje van Jan’ wordt mede mogelijk gemaakt door maandelijkse donaties via Backme en losse donaties via Bunq. Waarvoor mijn dank. En die van mevrouw Dijkgraaf.

(Advertentie)