Aan Hugo de Jonge

Sportzomer 2021

Meneer De Jonge,

Toch weer gelukt!

Een uitlachmomentje.

“Ja natuurlijk!” riep u bij Ricks Koffiekransje op de vraag of u ook in Rutte 4 minister van volksgezondheid, welzijn en sport wilde worden. “Als er een beroep op je gedaan wordt, moet je beschikbaar zijn.”

Alsof er onder uw bewind ook maar íets goed is gegaan.

Behalve de definitieve sloop van het CDA, de demonstratie van het WK zakkenvullen voor familie, vrienden en partijgenoten en tijdelijke hoogconjunctuur in de lijkkistenbranche dan

Helemaal níets.

Hugo de Jonge die nóg een keer minister van volksgezondheid, welzijn en sport wil worden?

Humor!

Alsof Jeangu Macrooy zegt dat hij natúúrlijk beschikbaar is als hij nog een keer wordt gevraagd om deel te nemen aan het Eurovisie Songfestival.

Alsof Sidney Smeets zegt dat hij natúúrlijk beschikbaar is als hij bij de volgende Tweede Kamerverkiezingen weer wordt gevraagd voor de #Metoo-partij van Sigrid Kaag.

Alsof Martijn Koning zegt dat hij natúúrlijk beschikbaar is als hij nog een keer wordt gevraagd om de Oudejaarsconférence op tv te doen.

Alsof Frank de Boer na de afgang op het komende EK (eruit in de achtste finales) zegt dat hij natúúrlijk beschikbaar blijft om het Nederlands elftal ook richting het WK in Quatar te coachen.

Alsof Rutger Castricum zegt dat hij natúúrlijk beschikbaar is als hij gevraagd wordt om zijn volgende eigen programma op prime-time op NPO 1 te gaan maken.

Er is alleen één klein verschil tussen Jeangu Macrooy, Sidney Smeets, Martijn Koning, Frank de Boer, Rutger Castricum en u.

Niemand zal het in zijn botte hoofd halen om Jeangu Macrooy, Sidney Smeets, Martijn Koning, Frank de Boer en Rutger Castricum nogmaals te vragen.

Ú hoeft alleen maar te tekenen bij het kruisje.

Omdat VVD en D66 dan de ministeriële verantwoordelijkheid bij de parlementaire enquete naar de coronaramp ontlopen.

Ziet u dat gevaar dan niet?

Dat wel, maar Rutte en Kaag weten ook dat uw ijdelheid het altijd wint van uw vermogen tot zelfreflectie.

Groet,

JanD

PS. Cadeautje. Vooral voor Mireille, want die houdt het toch maar met u vol.

Aan Mark R.

Meneer R.,

Uw vice-premier Hugo de J. kreeg gisteren een brandbrief van veertien Brabantse IC-artsen.

Omdat De J. met zijn mannetjesmakers vast op pad was om ergens in het land te poseren voor de dagelijkse onaniefoto zonder mondkapje, acht ik de kans klein dat hij die brief gelezen heeft.

Daarom moet u ‘m er misschien even op wijzen als jullie elkaar in de fietsenstalling bij het Catshuis treffen.

De boodschap van die Brabantse artsen is namelijk: er gaan op korte termijn dooien vallen op de IC’s. Éxtra dooien. Onnodige dooien. Er gaan mensen overlijden omdat er geen bed voor ze was.

Code Zwart.

Het ministerie van De J. heeft (nog?) geen gelikt promotiefilmpje gemaakt over wat Code Zwart inhoudt, maar bottom line is het heel simpel.

(Advertentie)

Stel: er is nog maar één leeg IC-bed in heel Nederland en er zijn twee patiënten.

Stel: die twee hebben medisch gezien evenveel kans om binnen dezelfde tijd de IC levend te verlaten.

Dan krijgt de patiënt die de minste ‘levensfases heeft doorlopen’ het bed. In gewoon Nederlands: de jongste. Is de jongste 39, dan gaat die van 41 de kist in.

En als beide patiënten in dezelfde leeftijdscategorie zitten?

Dan wordt er… geloot. Door een machine, die wij hier in Eesterga gekscherend ‘de Pia Dijkstra’ noemen.

Dat we in die situatie zijn gekomen, heeft twee oorzaken.

Oorzaak 1: u.

Toen u in 2010 aantrad als minister-president, had Nederland 2800 IC-bedden. Toen de corona-pandemie uitbrak, had Nederland daar minder dan de helft van over.   

Oorzaak 2: Hugo de J..

(Advertentie)

Sinds Hugo de J. verantwoordelijk werd voor de aanpak van de pandemie ging hij de fout in met: beschermingsmiddelen, testen, bron- en contactonderzoek en vaccineren. Kortom: alles. Clowntje Clusterfuck is allesbehalve een eretitel. Vraag een Nederlandse nieuwsvolger wat Hugo de J. wél goed deed en het antwoord luidt: poseren.

Hugo de J. en u hebben afgelopen week voor het eerst een advies van het OMT naast jullie neergelegd. Woensdag gaan ‘we’ versoepelen. Terwijl de cijfers daar géén aanleiding toe geven, want de norm die jullie zélf hadden vastgesteld voor versoepeling is nog niet gehaald.

De makke schapen in de Tweede Kamer gingen daar uiteraard in ruime meerderheid mee akkoord, eentje zelfs juichend, want die wilden in hun twee weken durende mei-vakantie wél op een terras kunnen zitten natuurlijk.

U noemde die beslissing zelf “spannend”.

Spannend.

Wat een raar woord.

Als die Brabantse artsen gelijk krijgen en het wordt Code Zwart, dan gaan er door jullie beslissing de komende weken éxtra doden vallen. Dat is niet ‘spannend’, dat is ‘Haags Roulette’.

Dan zijn Hugo de J. en u daarvoor de twee hoofdverantwoordelijken.

Dan hebben jullie bloed aan je handen.

Ik heb wel wat ‘radicale ideeën’ over wat er dan met jullie moet gebeuren.

Groet,

JanD

PS. Cadeautje. Voor op het volgende feestje van de boys in Jan Driessens Vondelpark-villa.

Disclaimer: Het dagelijkse ‘Briefje van Jan’ kun je gratis lezen. Wil je doneren (waarvoor mijn dank!), dan kan dat via Ahmed of via mevrouw Dijkgraaf.

Aan Mireille de Jonge

Gezondheid

Beste Mireille,

Of mag ik – net als je man Hugo – ‘Mier’ zeggen?

Wij moeten het even over Nederland hebben.

Jij hebt zelf in een interview met EO Visie gezegd: “We doen dit echt samen. Wij zijn een sterk team. Misschien juist wel omdat we ervan overtuigd zijn dat wat op zijn pad komt, ook op mijn pad komt en andersom. Ik zie het als gezamenlijke opdracht.”

Bij Hugo – die jij dan vast ‘Huug’ noemt – komen we er niet door, dus nu wend ik me maar tot jou.

Wil jij Huug voor vanavond een paar dingen zeggen?

Ten eerste: dat hij op dit moment maar één taak heeft: prikken.

We komen niet uit de crisis met gereedschapskisten, routekaarten, mandjes met maatregelen en wat Huug allemaal nog meer de wereld in metafoort. Dat is allemaal ruis. We komen uitsluitend uit de crisis door te vaccineren. In Huugs woorden “door prikken in bovenarmen te zetten”. In Duitsland worden soms 656.000 “prikken” op één dag “weggezet”. In Spanje 454.000. Dat zijn aantallen die Huug en zijn mensen nog niet in een hele week halen.

Zeg hem dat maar.

Ten tweede: dat hij ‘nee’ moet leren zeggen.

Als een fotograaf hem vraagt om mee te gaan naar een bouwplaats waar een pand gesloopt wordt en hem vraagt op ouwe stenen te gaan staan en als een visionair te kijken, moet hij doorhebben wat dat uitstraalt. Ons land ligt in puin, de mensen liggen in puin (of in een urn), een minister van Prikzaken heeft wel wat beters te doen dan een beetje tevreden met zichzelf in de verte kijken.

Zeg hem dat maar.

Ten derde: dat hij zijn brutale muil moet houwen.

Als hij van zijn mannetjesmakers voor een propagandafilmpje naar de “prikken”-opslag in Oss moet, moet hij niet stoer bij een bijna leeg rek zeggen: “Waar zijn al die vaccins dan?” Dat komt namelijk nogal aanmatigend over naar de mensen die met zo’n vaccinatie hun vrijheid of zelfs leven terug hopen te krijgen. Zeker als drie dagen later in de krant staat dat anderhalf miljoen (!) vaccins op voorraad zijn en de GGD’s bij de vaccinatiestraten te weinig te doen hebben omdat die vaccins op de verkeerde plekken zijn.

Zeg hem dat maar.

Ten vierde: dat hij het land vanavond blij kan maken.

Kijk, iedereen weet nog hoe Huug vertelde dat hij de coronacrisis voor geen goud had willen missen. En we hebben hem ook horen zeggen dat hij graag terugkeert in Rutte 4 als minister van Volksgezondheid, terwijl hij tussen “testen, testen, testen” en “prikken, prikken, prikken” één grote clusterfuck heeft laten zien.

Waar zoveel narcisme en zelfoverschatting in één persoon samenkomen, zijn er twee mogelijkheden.

Zeg hem dat maar.

De eerste: hij gaat naar de psychiater. Ik ken er wel eentje met wie het zal klikken.

De tweede: hij heeft een liefdevolle echtgenote die hem duidelijk maakt dat hij nu wel genoeg levens verwoest heeft en dat het tijd wordt om de klus aan de grote jongens over te laten.

Ik hoop dat jij die liefdevolle echtgenote voor Huug wilt zijn, Mier.

Zodat Huug het land vanavond tijdens de persconferentie een ‘stappenplan’ presenteert met maar één stap.

“Ik stop.”

Ik vraag dit voor een land.

Voor alle slachtoffers, lichamelijk, psychisch en economisch, van jouw Huug.

Het zou iedereen ongelóóflijk veel ‘perspectief bieden’.

Dank!

JanD

PS. En voor de periode na vanavond, als-ie vaker thuis is, heb ik een pijnlijk, maar noodzakelijk cadeau voor je gekocht.

PS2. Soms verlang ik terug naar vroeger. Toen je alleen op zaterdagavond ‘prik’ kreeg…

Disclaimer: Het dagelijkse ‘Briefje van Jan’ kun je gratis lezen. Wil je doneren (waarvoor mijn dank!), dan kan dat via Ahmed of via mevrouw Dijkgraaf.

Aan Ab Osterhaus

Meneer Osterhaus,

Terwijl heel Nederland na ruim een jaar overheidsfalen schrééuwt om een beetje meer lucht in de coronagevangenis, gooit u iedereen het liefst nog wat langer in de isoleercel.

In De Telegraaf stak u gisteren het bekende riedeltje weer af.

De R, die eindelijk weer eens onder de 1,0 is, moet eerst verder onder de 1,0 worden gedrukt… Of warm weer verspreiding van het virus gaat remmen, u moet het nog maar zien… De aantallen covid-patiënten in de ziekenhuizen zijn nog veel te hoog…

Mij persoonlijk maakt het niet zoveel uit, een kwartaaltje langer coronamaatregelen omdat de blunderende Nederlandse kiezers in 2017 (en naar het zich laat aanzien dit jaar weer) de benoeming van een meer ijdele dan capabele Rotterdamse schoolmeester tot minister van Volksgezondheid hebben gefaciliteerd.

Ik ben een man van 58 met een lichte neiging tot het kluizenaarschap. Ik heb op het Friese platteland alle ruimte. Mijn favoriete sporten wandelen en kajakken zijn nog niet verboten. En dankzij donateurs en kopers van mijn werkjes en de winkel van mevrouw Dijkgraaf komen wij ook financieel niet in de problemen.

Maar dat geldt niet voor iedereen.

Ook mensen die géén corona krijgen, raken door alle maatregelen zwaar in de put. Die verloren bijvoorbeeld hun werk, die raakten in financiële problemen, die moesten misschien zelfs hun huis uit en die kwamen geestelijk in de problemen.

Zo iemand was Tjeerd.

Tjeerd zag het afgelopen jaar regelmatig vanuit zijn huis Hugo de Jonge van de Binnenweg komen met een tasje van zijn favoriete schoenenboer. Dat huis heeft hij inmiddels moeten verlaten. En het scheelde weinig of hij had ook ‘ons’ verlaten. Want aanleg voor depressiviteit en coronamaatregelen gaan slecht samen.

Ik hoor en lees van veel mensen dat ze ‘het’ niet meer trekken. Omdat Tjeerd een begenadigd schrijver is, heb ik hem aangemoedigd zijn verhaal in een boek vast te leggen.

Voor zijn lotgenoten, die er herkenning in zullen vinden.

Maar ook voor mensen zoals u en ik, die geen flauw benul hebben wat ‘de overheid’ op basis van adviezen van ‘de deskundigen’ veel mensen aandoet.

Dit is een stukje uit zijn boek:

Ik heb de laatste maanden van iedereen die me lief is afstand genomen. Mijn wereldje beperkt tot Lotte en wat vrienden. Uit een soort zelfbescherming. Omdat het onwijs vermoeiend is om continu te moeten faken dat het goed gaat. Om te moeten doen alsof ik blij ben en geniet van mijn leven. Want dat doe ik niet.

‘Heb je je nooit afgevraagd waarom ik zo destructief ben met drank en drugs? Bewust gevaar opzoek? Of waar mijn humeurige buien, zoals jij ze noemt, vandaan komen?’ heb ik weleens aan een vriend gevraagd.

‘Niet echt nee.’

‘Daarom kan ik zelfs bij jou niet terecht met dit. En dat is geen verwijt, maar gewoon een simpele constatering. Hoe zou je reageren als ik op een avond echt heel diep zou zitten en zou zeggen dat ik mezelf van kant wil maken? En voor je daarop reageert, denk eerst even na. Ga na wat je écht zou doen, of denken op zo’n moment.’

Hij ging achterover zitten, met zijn hoofd tegen de muur. ‘Eerlijk gezegd,’ zei hij, ‘denk ik dat ik je een aansteller had gevonden. Die aandacht wil. Niet op een rottige manier bedoeld, maar eerder als een dreinende puber die zijn zin niet krijgt.’

‘Precies. Dat is waar veel mensen met een depressie tegenaan lopen. Of met suïcidale gedachten. Die krijgen de tip om te gaan wandelen. Rond te kijken hoe mooi alles is. Ze moeten zich eigenlijk niet zo aanstellen. Dat is de tendens. En dat is zo verrekte moeilijk. Het is heel eenzaam. Ondanks dat je heel veel mensen om je heen kan hebben. Daarom wilde ik even geen contact met vrienden. Geen koffiedates. Reageer ik niet op appjes. Heb ik al mijn social media-accounts verwijderd of ben ik er afwezig geweest of was ik er juist heel wild om me heen aan het slaan.

Maar het niet bereikbaar kunnen zijn, het besef dat niemand weet waar je bent, alsof je zonder bereik in de Australische outback rondrijdt, dat geeft zo’n veilig gevoel.

Het is er nog steeds, ik weet ook niet of het ooit weg zal gaan. Voor nu ben ik blij dat ik nog leef. Dat gevoel is sterker dan de doodswens. Maar vraag je me of ik het erg vind als ik nu zou sterven, dood zou zijn, dan is mijn antwoord nee. Het lijkt rustig en bevrijdend.’

Ik moest slikken.

Ik hoop dat iedereen die alleen vanuit zijn eigen professie of ivoren toren naar corona kijkt, zoals u, het boek zal lezen.

En ervan zal leren.

Dat ze eindelijk al die Tjeerds zullen ‘zien’ die in ons land rondlopen…

Dat déze Tjeerd daardoor tegelijkertijd financieel weer boven Jan komt, is dan mooi meegenomen 🙂 Het redt ‘m misschien niet, maar het helpt hem wel.

Weet u hoe dat werkt, kopen via internet?

Klik hier (ja, op het woordje ‘hier‘).

Groet,

JanD

PS. Cadeautje. Maar niet het boek van Tjeerd, dat koopt u maar lekker van de miljoenen die u overhield aan de Mexicaanse griep.

Disclaimer: Het dagelijkse ‘Briefje van Jan’ kun je gratis lezen. Wil je doneren (waarvoor mijn dank!), dan kan dat via Ahmed of via mevrouw Dijkgraaf.

Aan Hugo de Jonge

Bol.com Algemeen

Meneer De Jonge,

Ik zag gisteravond een zelfgenoegzame klootzak bij ‘Beau’ zitten.

Natuurlijk had hij foutjes gemaakt, want iedereen maakt foutjes tijdens een crisis, maar grosso modo was hij fantastisch bezig. In beeld illustreerde hij dat met een minzaam lachje bij het beluisteren van kritische vragen en door letterlijk twee grote duimen voor zichzelf omhoog te steken.

Die zelfgenoegzame klootzak was u.

Omdat ik na ruim een jaar die ingestudeerde propagandametaforen wel ken, bekeek ik tegelijkertijd op mijn telefoon even het echte nieuws.

De Telegraaf had een reportage uit het UMC in Utrecht.

De feiten?

“Slechts één van de tien personen is een ’blanke oudere man met flink overgewicht’ die eerder tijdens de pandemie als de ’gedoodverfde ic-kandidaat’ werd gezien.”

“Enkele bedden naast de blanke, oudere, corpulente man liggen twee op het oog fitte dertigers, van wie niet bekend is dat ze ’een medische voorgeschiedenis’ hebben.”

“Doordat de oudste burgers, en mensen met een ruim te hoog BMI, worden gevaccineerd, krijgen we nu de jongere mensen binnen. Nou, je ziet ze liggen. Geloof mij, het kan echt iedereen overkomen dat ze hier worden binnengebracht.”

“Wij hebben ook al meegemaakt dat zwangere vrouwen op de ic zijn opgenomen.”

“Ongeveer driekwart overleeft het. Een kwart niet.”

“Veel personeel loopt, meer dan ooit, op zijn laatste benen. Het ziekteverzuim is hoog: ruim 15 procent.”

“Het tiende bed dat ze in het hart van het land op de beneden-ic graag leeg hadden willen laten, is inmiddels ook bezet, en in de hoek van de ruimte gezet.”

“Als het zo doorgaat, wordt over twee à drie weken een kritiek punt wordt bereikt: het vreselijke ’code zwart’. Dat kan erop uitdraaien dat er keuzes gemaakt moeten worden wie wel en wie niet wordt behandeld.”

“Een van de twee moet je dan laten overlijden.”

In een ander Telegraaf-artikel stond: “In de ziekenhuizen is maar 17 procent van de zorgverleners gevaccineerd.”

En NRC Handelsblad schreef: “Het beschamend lage vaccinatietempo kost levens en welzijn.”

Toen u zichzelf bij Beau feliciteerde met het zetten van de driemiljoenste ‘prik’ in Nederland, vergat u er namelijk bij te zeggen hoeveel mensen volledig zijn gevaccineerd.

Dat waren er volgens het RIVM op 4 april… 806.424.

Zelfs de Staatsomroep NOS, toch altijd bereid om een ploegje te sturen als u weer een pr-momentje heeft, dacht: laten we het succesvolle beleid van Hugo de Jonge eens in één plaatje samenvatten.

Dit plaatje:

Het vat uw totale optreden tijdens de coronacrisis, van de eerste tot de laatste minuut, perfect samen.

Too little, too late.

En er nog trots op zijn als een beer met zeven uweetwellen ook.

Groet,

JanD

PS. Cadeautje! Voor vrouw en kinderen deze keer.

PS2. Me nieuwe Nieuwsbrief is uit. Met iets over het ‘leven en welzijn’ dat u op uw geweten heeft.

UPDATE Anders dit draadje even goed lezen, enge populist dat je d’r bent:

Disclaimer: Het dagelijkse ‘Briefje van Jan’ kun je gratis lezen. Wil je doneren (waarvoor mijn dank!), dan kan dat via Ahmed of via mevrouw Dijkgraaf.