Aan Carry Knoops

Mevrouw Knoops,

Met excuses moet je zuinig zijn.

De laatste keer dat ik ze publiekelijk en welgemeend deed, was in 2014.

Aan Trijntje Oosterhuis.

Ik had in mijn dagelijkse columnpje in de treinkrant Metro in weinig vleiende bewoordingen geschreven over de speklappen op haar heupen (“dikke reet”) en de stand van haar ogen (“schele kop”).

Volledig onnodig, want het ging over haar deelname als ‘Traincha’ aan het Eurovisie Songfestival.

Dus daar heb ik een dag later op dezelfde plek mijn excuses voor aangeboden.

Als je echt in de fout gaat, moet je daar ruiterlijk in zijn, vind ik.

Ruim zeven jaar na Trijntje, bent u aan de beurt.

Ik wil u mijn welgemeende excuses aanbieden voor het feit dat ik u op deze plaats weleens ‘wormvormig aanhangsel’ (van uw man Geert-Jan Knoops) heb genoemd.

Dat deed ik de laatste keer naar aanleiding van jullie televisieoptreden bij ‘Jinek’ met Nilüfur Gündogan over de zaak tussen dat Tweede Kamerlid en haar (toenmalige) partij Volt.

Het was niet alleen beledigend van me, maar ook dehumaniserend en seksistisch.

Sorry!

Vanwaar deze excuses?

Nou, ik las dit weekend (achter de betaalmuur) een fantastisch interview van Nathalie Huigsloot met u en uw man in het Volkskrant Magazine.

Uit dat interview kwam het beeld naar voren van twee advocaten die buiten de rechtszaal bijzondere dingen hebben gepresteerd.

Toen uw ouders na de oorlog terugkwamen uit het concentratiekamp, waren zij alles kwijt. Van hun familie (vermoord) tot hun huis (ingepikt).

U zegt daarover: “‘Veel mensen kennen het posttraumatisch stresssyndroom, maar er bestaat ook zoiets als post traumatic growth potential. Dit laatste heb ik bij mijn ouders gezien. Dat je na een traumatische ervaring juist boven jezelf en je moeilijkheden kunt uitstijgen en opnieuw iets moois van je leven kunt maken.”

U wilde het voorbeeld van uw ouders volgen.

Dus ging u bijvoorbeeld op uw 22ste na een opleiding tot verloskundige zonder geld, werk en huis naar Londen om te onderzoeken of u ook met ‘niets’ kon overleven.

“Het begin was moeilijk, maar toen ik eenmaal een baan had en een plekje om te wonen, dacht ik: ok, now I’ve proved it. En toen dat was gelukt, ben ik steeds vaker dingen gaan doen waarvan anderen zeiden dat het me nooit zou lukken. Dat is mijn tweede natuur geworden.”

Vanwege uw liefde voor muziek besloot u daarna dat u naar het conservatorium wilde. U leerde viool spelen en werd negen maanden later aangenomen op het conservatorium.

Na een huwelijk met verblijf in de Verenigde Staten keerde u met drie kinderen terug in Nederland en wierp zich in de avonduren op een studie rechten, die u op uw 38ste afrondde.

Voor iemand met zo’n levensinstelling en discipline kan ik alleen maar diep respect hebben.

En dat wordt nog dieper als ik u niet beoordeel op een mal optreden met uw man en een ronduit irritante cliënte bij Jinek, maar op jullie succesvolle inspanningen voor voormalig Transavia-gezagvoerder Julio Poch.

De wijze waarop die door met name de toenmalig CDA-minister Ernst Hirsch Ballin geofferd werd om te zorgen dat de vader van koningin Máxima buiten schot zou blijven, was ronduit stuitend.

Zonder u en uw man was hij levenslang de gevangenis in gegaan.

Dankzij u en uw man heeft de Nederlandse Staat ‘slechts’ acht jaar van zijn leven vergald.

Dan maak je het verschil.

En verdien je een diepe buiging.

Ik hoop dat u mijn excuses aanvaardt.

Of er nu nog een dodelijke punchline komt omdat ik anders reputatieschade lijd?

Nee.

Groet,

JanD

PS. Cadeautje. Omdat het netter kan dan ‘wormvormig aanhangsel’.

Disclaimer: Het dagelijkse ‘Briefje van Jan’ wordt mede mogelijk gemaakt door vaste donaties via Backme en incidentele donaties via Bunq. Waarvoor dank!

Aan Walter van Wijngaarden

Games algemeen

Meneer Van Wijngaarden,

Op 29 juli 2018 hadden wij al even contact. Ik schreef u toen:

Meneer Van Wijngaarden,

Je rijdt met minimaal 167 kilometer per uur op een plek waar 50 kilometer per uur is toegestaan met je Porsche 911 een 19-jarig meisje dood dat met haar Toyota Aygo een uitrit verlaat. Uit bloedonderzoek blijkt dat je meer had gedronken dan wettelijk is toegestaan. Je bent al vijf keer eerder veroordeeld voor rijden met te veel alcohol in je bloed. Je beweert bij de rechtszaak dat alle getuigen liegen, dat de vastgestelde minimale snelheid van 167 kilometer per uur niet klopt en van ook maar een snippertje spijt van de desastreus verlopen straatrace die je met je zoon Casper hield (want dat was het) is geen sprake. Je krijgt wegens ‘roekeloos rijgedrag’ vier jaar cel (waar zes jaar het maximum is) en vijf jaar ontzegging van de rijbevoegdheid.

Als dat je allemaal ‘overkomt’, heb je het récht om in hoger beroep te gaan.

Je hebt het récht om nadere onderzoeken te vragen aan het Gerechtshof.

Je hebt het récht om daar te suggereren dat dat 19-jarig meisje zelf niet goed oplette toen ze de 50 kilometer-weg opdraaide.

Je hebt het récht om te suggereren dat ze gedronken had.

Je hebt het récht te proberen onder je straf uit te komen of te proberen een lagere straf te krijgen.

Maar je hóeft geen gebruik te maken van die rechten.

Je kunt ook de suggestie wekken dat er nog een heel klein beetje fatsoen in je donder zit.

Jammer dat dat voor u te veel gevraagd was.

JanD

Gisteren was dat hoger beroep.

Sale / Solden juli 2021Sale / Solden juli 2021

U had nieuwe advocaten, Geert-Jan Knoops en zijn wormvormig aanhangsel Carry.

Dat zijn blijkbaar betere advocaten dan uw vorige, Frederik-Jan Hogewind.

Want van de Knoopjes moesten u en die andere straatracer juist niet de aanval zoeken, zoals vorige keer, maar vooral spijt veinzen.

En als het lukte een beetje huilen.

U speelde het toneelstukje als een volleerd acteur.

De Officier van Justitie trapte er gelukkig niet in. Tegen u volgde een eis die gelijk is aan de vorig jaar opgelegde straf en tegen uw zoon Casper zelfs een hogere: geen taakstrafje, maar een jaar de cel in.

Hopelijk toont het Gerechtshof nog minder coulance dan de Officier van Justitie en krijgt u allebéi een hogere straf dan vorig jaar.

Want man, man, man, wat ben je een laffe twat als je jezelf na alle misdaden die u met drank op heeft gepleegd dúrft neer te zetten als een spijtoptant om maar een lager strafje te versieren.

Ik denk stiekem dat Geert-Jan en Carry Knoops dat ook vonden. Die dachten: we pakken de centen, maar we voeren een verdedigingsstrategie die van Walter en Casper van Wijngaarden nóg grotere losers maakt.

Nou, dat is gelukt 😉

Groet,

JanD