Aan Willem-Alexander

Bol.com Algemeen

Beste Willem,

Ik had gisteren in Huis ter Duin in Noordwijk de presentatie van de biografie van Martien Meiland.

In twee gigantische zalen zaten minder dan dertig personen zover van elkaar verwijderd dat je bij wijze van spreken moest gillen om elkaar te kunnen verstaan. De aanwezige pers werd aan de rode loper door spatschermen van elkaar gescheiden. De medewerkers van Huis ter Duin kwamen tot vlak voor de start met nieuwe regels vanwege de aangepaste noodverordening en fungeerden waar dat nodig was als onbezoldigd buitengewoon opsporingsambtenaar.

De spontaniteit gaat er dan wel vanaf natuurlijk.

Maar je kunt het aan de Meilandjes wel overlaten om een zaal van Oost-Europese afmetingen met zo weinig mensen tóch een feestelijke uitstraling te geven en bij de overhandiging(en) van het officiële eerste boek aan broer Jaap Meiland pinkte menigeen een traantje weg.

Gezondheid

Niet alleen omdat Martien vertelde dat Jaaps vrouw Evelien wegens een hartinfarct in het ziekenhuis lag, maar ook omdat de liefde tussen twee zó verschillende broers van het podium afspatte.

Ik wist als schrijver van die biografie natuurlijk allang dat de tranen en de brok in de keel bij alle Meilandjes snel zicht- en hoorbaar zijn. Maar als mede-eigenaar van de uitgeverij die de biografie uitgeeft, had ik er dolgraag de televisiecamera’s op zien staan – want het was weer zo’n voorbeeld van de heel andere kant van de Meilandjes.

Maar ja, corona hè.

Dus nu moeten de mensen het maar allemaal gaan lezen in het boek.

Bij jou nog iets gebeurd gisteren?

Groet,

JanD

PS. Ik wil je graag een persoonlijk cadeau sturen. Moet het naar je paleis in Den Haag, je Griekse woning of het vakantiehuis van de familie in Italië?

Het dagelijkse ‘Briefje van Jan’ wordt mede mogelijk gemaakt door vaste maandelijkse donaties (Back me) en/of incidentele giften (voor mevrouw Dijkgraaf). Waarvoor dank! (Kopen via mijn partnerlink bij Bol.com wordt ook gewaardeerd)

Aan Wilfred Genee

Bol.com Algemeen

Beste Wilfred,

Eind juni lag jij nogal onder vuur vanwege je karaktermoord op Johan Derksen.

Je had namelijk opeens het licht gezien met betrekking tot ‘institutioneel racisme’ in Nederland. Je veranderde het format van het televisieprogramma Veronica Inside door advocate Natacha Harlequin en oud-voetballer en erkend Derksen-vijand Dries Boussatta aan de grote tafel te zetten.

Waardoor Derksen niet langer in de voetbalkleedkamer zat, maar voor een tribunaal stond.

Toen ik in jouw radioprogramma mijn ‘Briefje van Jan’ aan Dries Boussatta had voorgelezen, waarin ik zijn vader op cynische toon bedankte voor het opbouwen van ons land, zei je dat ik “de boodschap niet begrepen had”.

Twee weken later verbood je mij, via een van de sidekicks, het geplande ‘Briefje van Jan’ over Gordon voor te lezen. Je had al genoeg gezeik met John de Mol. Gordon gaat bij ieder gevalletje waarbij in een Talpa-programma niet lief over hem wordt gedaan klagen bij de grote baas. En dat kon je er niet bij hebben.

Begreep ik best.

Maar ik besloot wel om op te stappen als columnist.

Kostte me 6000 euro, maar principes zijn niet gratis.

Ik meldde je toen ook dat ik al een tijdje voelde dat jij mijn columns niet zo goed bij je programma (meer) vond passen. Rick Romijn, een van je sidekicks, vroeg bijna wekelijks om Briefjes in de stijl van dat aan André Hazes jr.

“Meer om te lachen.”

“Humor!”

Nu is grappen maken niet mijn kernkwaliteit, maar juist dat ‘Briefje aan Gordon’ dat jij verbood vond ik zelf wel aardig eigenlijk.

Misschien begreep ik gewoon niet zo goed wat “om te lachen is”.

Wat “humor” is.

Klussen

Ik ben, zoals je héél misschien weet, de schrijver van de biografie van Martien Meiland.

Deze week werd bekend dat Martien in die biografie ook spreekt over twee zelfmoordpogingen die hij heeft gedaan in zijn periode in Amsterdam.

Daarover kwamen jullie in Veronica Inside te spreken.

Jullie hadden het erover dat Martien één van die pogingen deed met een plastic zak over zijn hoofd.

Waarop je sidekick Niels van Baarlen (tevens Station Director van Radio Veronica) zei: “Met een zak op zijn hoofd. Nou, volgens mij houdt Martien wel van een zak op zijn hoofd!”

En vervolgens hoorden we Rick Romijn én jou in lachen uitbarsten.

Nu snap ik éindelijk wat jullie bedoelden met “meer om te lachen” en “humor”.

Iemand vertelt openlijk over één van de tragische dieptepunten uit zijn leven en dan maak je een grapje over zijn geaardheid.

Heel erg om te lachen inderdaad.

Groet,

JanD

PS. Ik heb, ondanks dat we moesten bezuinigen in Huize Dijkgraaf, natuurlijk wel gewoon een heel toepasselijk cadeautje voor je gekocht.

PS2. De luxe-editie van ‘Martien’ (met foto’s uit het familiealbum en handtekeningen van het hele gezin), is nu exclusief te koop via osjato.nl. Als je ‘m voor 11 september bestelt, betaal je geen verzendkosten. Cadeautje van de uitgever voor jou!

Het dagelijkse ‘Briefje van Jan’ wordt mede mogelijk gemaakt door vaste maandelijkse donaties (Back me) en/of incidentele giften (voor mevrouw Dijkgraaf). Waarvoor dank! (Kopen via mijn partnerlink bij Bol.com wordt ook gewaardeerd)

Aan Martien Meiland

Zomer 2020

Beste Martien,

Vorig jaar oktober verbleven mevrouw Dijkgraaf en ik drie dagen als gasten op jullie chateau en jullie hadden meteen ons hart gestolen (en mevrouw Dijkgraaf met haar botte eerlijkheid dat van jou). Kort daarna schreef ik je een ‘Briefje van Jan’.

Dat ging zo:

“Beste Martien,

Ik ben op heel wat plekken op de wereld geweest, voor werk en privé.

Ik heb getennist met André Agassi in Orlando. Gezwommen met Daphne Deckers in Cocoa Beach. Ben geboycot door Guus Hiddink en de rest van het Nederlands elftal in Menton. Heb gezwommen met een dolfijn op Curacao. In de zaal gezeten bij Jörgen Raymann op Bonaire. Porsches getest op de Duitse Autobahn. Geslapen boven het Formule 1-circuit in het Loews Hotel in Monaco. Huizen gebouwd voor aids-kinderen in Durban.

Maar nooit, echt nooit, heb ik na afloop van een trip zoveel vragen gekregen als afgelopen week na mijn bezoek aan Chateau Marillaux in Beynac.

Hoe je in het echt bent. Of jullie er wel echt aan het werk zijn. Of het geen groot theater is. Of Maxime al zwanger is.

En als het geen vragen waren waarmee ik bestookt werd, dan wel met meningen. Nóg erger.

Van het gaapverwekkende ‘Martien Wie?’ via ‘Allemaal gescript, in het echt is-ie heel anders’ naar ‘Ik kijk nooit naar die bagger!’

Vragen, meningen. Meningen, vragen. Doodmoe werd ik er van! Ik was nog maar amper terug in Nederland of ik was alweer aan vakantie toe!

Dieptepunt waren de twee roddeljournalisten die me benaderden toen ze er lucht van kregen dat ik op je chateau verbleef. Wat denken die gasten nou?  Dat ik de geheimen, die jij ’s avonds aan tafel wel degelijk met je gasten deelde, aan de grote klok ga hangen zodat zij wat meer blaadjes verkopen of kijkers hebben?

Dat ik daarmee de spontaniteit die van jou juist zo’n aardige kerel maakt, ja echt, ook in het echt, de nek om ga draaien? Zodat je voortaan in iedere gast die je een vraag stelt of die luistervinkje speelt een potentiële rat ziet?

Lazer op!

Het is tamelijk uniek om eindelijk weer eens een BN’er te ontmoeten die juist honderd procent zichzelf is, of de camera’s nu draaien of niet.

En wat mij nog het meest voor je innam: het was niet alleen zenden, je leek ook oprecht geïnteresseerd in je gasten. En als ze onzin verkochten, deinsde je er niet voor terug om ze dat ronduit te zeggen.

Allemaal heel erg in strijd met de Gedragsregels voor Bekende Nederlanders, maar ik vond het gewéldig!

Dus als je ooit een biograaf zoekt: je hebt mijn nummer!”

Daarna is er heel veel gebeurd.

Lang verhaal kort: in coronatijd heb ik wekenlang bij jullie op het chateau verbleven, jij, Erica en Maxime en later in Nederland ook Montana en je broer Jaap hebben álles, maar dan ook alles over jouw en hun leven verteld en gisteravond gaf je Eva Jinek de primeur: er komt een biografie uit.

En ik mocht ‘m schrijven.

Sterker: Erica en ik hebben eerder deze maand samen Uitgeverij Osjato BV opgericht, zodat de Meilandjes en de Dijkgraafjes zelf aan de touwtjes trekken.

De ‘gewone’ biografie is vanaf 31 oktober pas te koop, maar de 352 pagina’s dikke luxe editie, met foto’s uit jullie familiealbums en jullie handtekeningen, is in een gelimiteerde oplage nu al te koop via onze eigen website, zodat de Meilandjes en de Dijkgraafjes écht alles in eigen hand hebben 🙂

Ik wil jullie op deze plaats danken voor jullie gastvrijheid, jullie openheid, jullie onbegrensde vertrouwen en het plezier dat jullie me bezorgd hebben.

Ik krijg, nu het nieuws bekend, is van talloze zeikerds die nooit Chateau Meiland kijken vast te horen dat ze jullie ‘niet echt’ vinden. Jullie krijgen van zeikerds over wie ik ooit een pittig stukkie schreef vast te horen dat ik ‘een vréselijke man’ ben. 

Nou, jullie zijn hartstikke echt.

De lezers van jouw biografie zullen dat straks allemaal beamen!

En of ik een vréselijke man ben, mogen jullie beoordelen. Zelf vind ik dat ik in het echt wel meeval 🙂

Groet,

JanD

PS. Cadeautje! In plaats van bloemen…

Het dagelijkse ‘Briefje van Jan’ wordt mede mogelijk gemaakt door vaste maandelijkse donaties (Back me) en/of incidentele giften (voor mevrouw Dijkgraaf). Waarvoor dank! (Kopen via mijn partnerlink bij Bol.com wordt ook gewaardeerd)