Aan Bert Koenders

Beste meneer Koenders,

In Turkije is dit weekend een dictator nóg steviger in het zadel geholpen.

En wat doet u, onze minister van Buitenlandse Zaken?

U spreekt, tussen het glas en de plas, uw bezorgdheid uit.

Koenders bezorgd over uitslag Turks referendum”.

Kan het nóg minder scherp, zo’n reactie?

Want heel Nederland met een beetje geheugen of Google weet: Koenders is altijd bezorgd. En doet vervolgens geen reet.

Bewijs?

Bert Koenders bezorgd om maatregel VS”.

Koenders bezorgd over lot van christenen in Egypte”.

Koenders bezorgd over EU-voorzitter Slowakije”.

Koenders bezorgd over persvrijheid”.

Koenders bezorgd over geloofsvervolging”.

Koenders bezorgd over nieuwe NGO-wet Egypte”.

Koenders bezorgd om incidenten met Rusland”.

Koenders bezorgd over uiteenvallen Verenigd Koninkrijk”.

Minister Koenders bezorgd om Venezuela”.

Moet ik doorgaan? Nee toch?

Zoals de oude Grieken al zeiden: bezorgd in je broekje.

Ik ben heel benieuwd welk baantje de Verenigde Naties voor u in petto heeft. Als dank voor alle goede eh… zorgen.

Groet,

JanD

Aan Robin van Persie

Beste Robin,

Uit de spaarzame interviews die jij de laatste jaren gaf, kwam je naar voren als een intelligente kerel.

In die zin is het logisch dat je je niet hebt uitgelaten over de toestand in Turkije, het land van je werkgever Fenerbahce. Want je hebt er uiteraard geen zin in om de toorn van dictator Recep Tayyip Erdogan over je af te roepen.

Maar toch denk ik: het moet jou, tussen het tellen van je centen, toch wel raken? Al die mensen die uit hun ambt worden gezet, al die mensen die in kerkers worden gegooid, de reisverboden voor academici, de aankondiging van de herinvoering van de doodstraf, het instellen van de noodtoestand zodat Erdogan nóg meer macht kan uitoefenen dan hij al deed, dat gaat ook een voetballer toch niet in de koude kleren zitten? Op een gegeven moment heb je toch genoeg miljoenen verzameld voor jezelf, je kinderen én je kleinkinderen om als icoon je stem eens te laten horen en (in navolging van je Duitse Besiktas-collega Mario Gomez) te besluiten niet langer in zo’n land te willen wonen?

Of draaf ik door en denk jij: ik heb minister-president Mark Rutte sultan Erdogan ook nog niet horen veroordelen en ik las dat minister van Buitenlandse Zaken Bert Koenders gewoon met de Turken gaat praten over hun toetreding tot de EU, dus laat mij effe lekker met rust?

Je hebt nog gelijk ook!

Groet,

JanD

PS. Ik had dit briefje ook aan Wessie kunnen schrijven, maar die is even druk.

Aan Bert Koenders

Beste meneer Koenders,

Weet u nog?

Het vliegtuig van Ebru Umar was nog niet opgestegen of u stuurde een ronkend persbericht de wereld in. Wat die stille diplomatie van u allemaal niet voor elkaar had gebokst! En ik hoorde dat u én premier Mark Rutte Ebru zo regelmatig op haar mobieltje belden toen ze nog in Turkije zat, dat we er bijna iets van zouden kunnen gaan denken.

Enfin, als die stille diplomatie van u zo goed werkt, dan verzoek ik u ook even écht in de benen de gaan voor de Utrechtse Laura.

En kom alsjeblieft niet aan met dat Laura de wetten van dat land, Qatar, heeft te respecteren. Want dat zei u over Ebru ook niet.

Het wil er bij mij echt niet in dat Rutte en u wel jullie best deden voor Ebru omdat die nu eenmaal veel media-power wist te mobiliseren en dat anderen die slachtoffer dreigen te worden van (naar onze maatstaven)middeleeuwse wetten kunnen doodvallen. Zo slecht kunnen jullie niet in elkaar zitten, als mens.

Toch?

Groet,

JanD

Aan Bert Koenders

Beste meneer Koenders,

Het is inmiddels een week geleden dat de Volkskrant-lezer werd opgeschrikt door een interview met mijn collega Annabel Nanninga. Er is inmiddels zoveel Sylvana Simons langs gekomen, dat de klare taal van La Bel allang weer naar de achtergrond verdrongen is. Maakt niet uit, tot 15 maart 2017 zullen wij van het gezonde kritische verstand het er bij de kiezers in blijven beuken.

Ik wil het met u even hebben over wat er ná zo’n interview gebeurt.

Je weet dan dat een Volkskrant-columnist zo’n verhaal onderuit gaat sabelen met drogredeneringen, ad hominems of ridiculisering. Meestal stuurt chef boeken Wilma de Rek haar eigen Bert Wagendorp op missie, maar deze keer was Arnon Grunberg de uitverkorene. Zijn repliek op Annabel Nanninga in het kort: zij heeft last van een psychische stoornis, namelijk ‘recidiverende agressieve uitbarstingen’. En of ze het maatschappelijk debat maar niet als therapie wil gebruiken. Grunberg, mind you, die tot haar dood wekelijks de kleine teentjes van zijn moeder moest likken om te voorkomen dat hij zich vergreep aan elke aangelijnde hond die hij tegenkwam.

Maakt ook niet uit, voorspelbaarheid is een van de oorzaken van de teloorgang van de mainstream media en we hebben tegenwoordig internet en websites om een compleet beeld van de werkelijkheid te krijgen.

Wat óók niet uitmaakt: dat Grunberg steun kreeg van de hoofdredacteur van NRC Handelsblad en van de Deskundige van Alles. Die beide Peters, Vandermeersch en R. de Vries, mogen wat graag andersdenkenden wegzetten als bruinhemden, maar hebben niet door dat ze om hun eigen bruine armen (tot het schoudergewricht er in, opdat de VARA hen blijft inhuren) inmiddels door het grootste deel van Nederland minzaam worden uitgelachen. Tot uitgekotst.

Brengt me op wat wel uitmaakt.

Dat uw zojuist benoemde belangrijkste politiek adviseur, directeur-generaal Politieke Zaken André Haspels, óók via Twitter meldt achter het columnpje van Grunberg te staan. Op een besmuikte manier, maar toch…

Dát, meneer Koenders, kan een topambtenaar dus niet maken.

En u weet wie er verantwoordelijk is voor wat ambtenaren de buitenwereld melden, toch?

Groet,

JanD

PS. Dat van die aangelijnde honden is niet waar. Grunberg is meer van de parkietjes.