Aan de politie

Beste politie,

Jullie zitten toch met de NVJ, het Genootschap van Hoofdredacteuren en het Openbaar Ministerie achter ‘PersVeilig’?

Dat is een initiatief dat tot doel heeft om de positie van journalisten te versterken tegen geweld en agressie op straat, op social media en/of via juridische claims.

Nou las ik op de website van PersVeilig het volgende: “Binnen de mediasector is afgesproken dat journalisten en andere mediawerkers altijd melding doen van agressie. Misdragingen melden doe je op PersVeilig.nl. Als er sprake is van een strafbaar feit – zoals bedreiging, geweld of een andere vorm van intimidatie – wordt er altijd aangifte gedaan. Een aangifte wordt bij voorkeur gedaan door de werkgever of opdrachtgever. Geef bij een aangifte altijd aan dat je journalist bent. Als journalist heb je dezelfde rechtspositie als werknemers met een publieke taak. En daardoor krijgt je aangifte een hogere prioriteit.”

Dus dacht ik: laat ik eens uittesten of dat voor alle journalisten geldt.

Dus ook voor journalisten die geen werkgever hebben en hun eigen opdrachtgever zijn.

Want die bestaan, anno 2021.

Ik meen dat ik gisteravond bedreigd ben nadat ik (die dwerg in het midden op bovenstaande foto) gezellig had zitten eten met mijn gabber Erik de Vlieger en mijn zoon Pim.

Door ene Dennis.

En wel zo:

Wie die Dennis is?

Ik heb geen idee.

Maar de Rijksdienst voor het Wegverkeer vast wel:

Natuurlijk zal ik ook de nodige online formuliertjes invullen en met de politie bellen om een afspraak voor een aangifte maken als ik terug ben in Nederland.

Maar ik dacht: dan kunnen jullie vast aan de slag en zorgen dat ik straks niet over mijn schouder hoef te kijken.

Normaal laat ik dat soort gasten overigens altijd maar lullen.

Maar deze Dennis raakte een gevoelige snaar.

U moet namelijk weten dat ‘doormidden getrapt worden’ bij iemand die, zoals ik, toch al verticaal uitgedaagd is, gevoeliger ligt dan bij iemand van 2 meter 10.

Nou, ik hoor het wel!

Groet,

JanD

PS. Cadeautje! Omdat ik weet dat jullie je uiterste best gaan doen.

Aan Sander Schimmelpenninck

Hoi Sander,

Ik kreeg een berichtje van een Volkskrant-lezer dat je vandaag in je kolom weer eens aandacht aan mij besteedt.

Na dat akkefietje van jou over prinses Alexia schreef ik dat je géén pedofiel bent.

Omdat er blijkbaar mensen waren die jou destijds wel een pedofiel vonden toen je de 15-jarige Koninklijke Hoogheid “het lekkerste prinsesje” noemde en die je vriendin (de Zweedse) gingen bellen, sleep je mijn goede naam nu je stukje over “een middeleeuwse heksenjacht op Bilal Wahib”, “pedojagers”, “grootimam Thierry Baudet”, “de Qanon-gemeenschap” en uiteraard “rechtsextremisme” in.

Het is zo ontzettende gaapverwekkend.

Ja, ik vind Bilal Wahib een misselijkmakend teringventje met het IQ van een 12-jarige.

Maar verder?

Naar Buiten 2021

Ik schreef een biografie óver een pedojager, althans: de man die aan de basis stond van het verbod op de vereniging Martijn. Over Thierry Baudet en het amechtig hijgende deel van zijn volgers ben ik zó positief dat ze eventuele donaties elke keer dat ik zijn naam noem onmiddellijk stopzetten. Áls ik al één letter schreef over ‘Qanon’ was het uitsluitend in spottende zin. En extreemrechts? Ik stemde al PvdA toen jij nog maar net op het potje kon poepen en zeg nog regelmatig dat ik terug verlang naar de echte PvdA. Ik maak me trouwens ook niet schuldig aan wat ze ‘institutioneel racisme’ noemen. Ík niet 🙂

Maar goed, laat maar komen hoor, die horde Sander-volgers.

ik lees wel een dagje mijn mail niet, neem wel een dagje mijn telefoon niet op en schiet iedereen die je op me afstuurt om me met de dood te bedreigen wel weer met mijn jachtgeweer van mijn erf af.

Glas, plas was, hoor.

Gladde Rug BV.

En dank!

Want je stukje was natuurlijk wel weer inspiratie voor een nieuw artikel in mijn kledinglijn.

Kijk maar:

Trouwens, hij is er ook in jouw maat.

Groetjes,

JanD

PS, Cadeautje. Voor je (Zweedse) vriendin.

Aan het linkse deugvolk

Beste deugers,

Ik ga het één keer met jullie over bedreigingen hebben.

Ja, het is kut als mensen een paar stickers met vervelende teksten op je voordeur plakken.

Ja, het is kut als je je realiseert dat kneusjes je adres weten en de moeite nemen bij je langs te rijden.

Maar het heeft niets, maar dan ook níets met ‘bedreigingen’ te maken.

Ik erger me al jaren dood aan de devaluatie van het begrip ‘bedreiging’. En daarvoor heb ik een reden.

Begin 2004 werden een collega van mij, ik persoonlijk als de ‘direct leidinggevende’ die hem ‘faciliteerde’ en alle andere collega’s in het algemeen schriftelijk bedreigd met de dood.

Ruim een halfjaar en diverse nieuwe bedreigingen later werd die collega van mij inderdaad vermoord. Hij werd neergeschoten, zijn keel werd doorgesneden en hij kreeg een mes in zijn buik.

Het stond zelfs in de krant.

Kijk maar:

Een paar féiten over die periode.

Feit 1: Toen wij begin 2004 aangifte deden van bedreiging tegen die collega en onszelf, stopte de politie die aangifte zonder enig serieus onderzoek in een la.

Dat was het moment waarop ik mijn vertrouwen in de politie definitief verloor.

Feit 2: Toen de verantwoordelijke minister (Piet-Hein Donner, CDA) zich moest verantwoorden voor de moord op mijn collega, loog hij glashard dat er wél onderzoek verricht was naar onze aangifte (hij loog nog wel meer over die moordzaak, maar daar gaat het nu even niet om).

Dat was het moment waarop ik mijn vertrouwen in de integriteit van ‘de politiek’ definitief verloor.

Feit 3: Toen de zaak politiek werd, was er één Tweede Kamerlid dat wél zijn best deed om de onderste steen boven te krijgen: Boris Dittrich. Van D66.

Dat was het moment waarop ik me definitief realiseerde dat échte steun altijd uit onverwachte hoek komt en je mensen moet beoordelen op hun daden, niet op hun politieke kleur.

Feit 4: Toen onze collega was vermoord, moesten wij zélf maandenlang zorgdragen voor de beveiliging van ons pand (dat zich op steenworp afstand bevond van het woonhuis van de moordenaar) en onze mensen (die in dat pand werkten en naar dat pand reisden).

Dat was het moment waarop ik me definitief realiseerde dat je in tijden van nood en gevaar door de overheid aan je lot wordt overgelaten.

Feit 5: Toen onze collega was vermoord, vonden mensen zoals jullie, uit de media, uit de politiek, uit de culturele sector, dat onze collega weliswaar niet vermoord had mogen worden, máárrr… hij was zelf ook geen lieverdje. Dus hij had het ook wel een beetje over zich afgeroepen, die kogels in zijn lijf, die opengesneden keel en dat mes in zijn pens. Of erger: hij had het verdiend.

Dat was het moment waarop jullie  nog volop aanwezige stuitende hypocrisie mij definitief deed kotsen.

Ik wil maar zeggen: kom bij mij niet aan met gejank over een paar stickers op een deur als het om iemand uit jullie eigen kring gaat.

En ga voorál aangifte doen als ik op Twitter een (volgens mijn jongste zoon foute) grap maak dat ik ‘mijn jachtgeweer ga smeren’ om mensen die míj (en daarmee ook mijn gezin) thuis komen intimideren van mijn erf te kunnen jagen.

Fuck you!

Groet,

JanD

UPDATE En natuurlijk duikt Huubje meteen in de slachtofferrol met een lesje BNBL (Bewust Niet-Begrijpend Lezen).

Maar de waarheid is: hij is ook maar een gewone kwartjeshoer op zoek naar aandacht.

PS. Cadeautje. Kun je lekker verder dromen over al het leed dat jou wordt aangedaan.

Disclaimer: Het dagelijkse ‘Briefje van Jan’ kun je gratis lezen. Wil je doneren (waarvoor mijn dank!), dan kan dat via Ahmed of via mevrouw Dijkgraaf.

Aan Akwasi

Beste Akwasi,

Hèhè.

Tien dagen nadat die witte schoften van de EO probeerden jou te framen als een laptopdief die journalisten intimideert en bedreigt, is er dan eindelijk een persbericht van Omroep Zwart.

Nou ja, een Instagram-post.

Jullie snappen ook wel dat je beter nepexcuses kunt aanbieden voor iets wat je absoluut niet gedaan hebt (je léénde immers alleen even twee laptops en vróeg die witmangen vriendelijk of ze heel misschien alsjeblieft een bestandje van hun computer wilden wissen omdat het het dodelijke BLM-virus bevatte) dan dat je je tegen een duivels frame blijft verzetten.

Dus schreven jullie: “Naar aanleiding van de gebeurtenissen tijdens het interview van de EO met Akwasi op 28 december jl. hebben we verschillende vragen ontvangen over de journalistieke waarden en het belang van een vrije pers voor omroep Zwart. En dat kunnen we ons goed voorstellen. Laat er vooral geen misverstand over bestaan: wij veroordelen wat er tijdens dat interview is gebeurd. Persvrijheid, de vrijheid van meningsuiting en respect voor het journalistieke vak zijn wat ons betreft cruciaal en staan nooit ter discussie. Wat er tijdens het interview is voorgevallen is absoluut niet in lijn met de koers en missie van omroep Zwart. We vervolgen onze ambitie om de meest verbindende omroep van Nederland te worden. Waar iedereen wordt gezien en gehoord.”

Kijk, dat zijn nog eens verbindende woorden!

Computer

Jullie kregen dan ook hartverwarmende reacties op jullie Instagram-post.

“Ik sta bij en met jullie.”

“Akwasi is een mens met een goed hart.”

“Iedereen raakt weleens oververhit.”

“Akwasi mag zeker geen mens zijn?”

“Ik zou waarschijnlijk hetzelfde gereageerd hebben als Akwasi.”

“Wat Akwasi over zich heen heeft gehad is ONMENSELIJK!!”

“Waarom worden zwarte mensen constant afgerekend op hun menselijkheid?”

“Kennelijk wilt men onze broeder zien falen en mag hij niet zijn emotie tonen als men hem uit de tent lokt.”

“Als de zwarte maar zwijgt en ja knikt dan is t goed ..”

“Als een witte man iets doet wat écht niet kan wordt het vaak door de vingers gekeken en veel herkansingen gegund. Maar oweee als een zwarte man ook maar 1 verkeerde move (LOL @ 1, JD.) maakt.. De zwarte man wordt dan zo snel en makkelijk gelijk gemaakt met de grond.”

“Ze wouden hem framen en afbranden. What are the next steps?”

Sale / Solden 2021

Zei ik hartverwarmend? Ik bedoelde: één warm bad!

Wat een fijne reacties!

En natuurlijk heb je dan altijd zo’n wit zuurtje, zo’n zolderkamerrukkertje, dat het weer moet verpesten.

Dat vraagt dan, op zo’n zuigend toontje: “Dus Akwasi stapt op?”

Gadverdamme!

Altijd weer die vreselijke cancel culture van die witten. Níks begrijpen ze van wat ‘verbinding’ inhoudt.

Als Arnold Karskens van Ongehoord Nederland zegt dat-ie Gerda/Peetje uit Sesamstraat op haar gezicht gaat trappen, een oproep steunt om op de bezoekers van Keti Koti in te rijden en tijdens een interview wat laptops jat en journalisten bedreigt, roepen jullie toch ook niet dat Ongehoord Nederland niet moet worden toegelaten tot de Publieke Omroep? Of dat Arnold Karskens daar moet verdwijnen? Dan staan jullie toch ook allemaal achter hem? Dan mag Arnold Karskens toch ook een méns zijn? Dan hebben jullie er toch ook begrip voor dat hij een keer ‘oververhit’ raakt?

Toch?

Groet,

JanD

PS. Cadeautje! Daarmee voorkom je dat je nog een keer geframed kan worden.

Disclaimer: Het dagelijkse ‘Briefje van Jan’ kun je gratis lezen. Wil je doneren, dan kan dat via Backme.

(Advertenties)

Aan Ferd Grapperhaus

Zomer 2020

Meneer Grapperhaus,

Wij moeten het hebben over de politie.

Voor er dooien vallen.

En dan doel ik niet op het gedrag van de M.E., die gisteren afdoende bewees dat excessief politiegeweld in Nederland nooit racistisch getint is.

Althans, niet met de zwarte medemens als doelwit.

Het afgelopen jaar zagen we uiterst hoffelijk gedrag van de politie bij demonstraties. De klimaatwappies van Extinction Rebellion mochten een hele dag een doorgaande verkeersroute in Amsterdam bezetten voor ze netjes werden opgetild door vier politieagenten en zonder proces verbaal in een gratis taxi werden gezet. En bij de acties van Black Lives Matter, waarbij nota bene een te gewelddadige Amerikaanse collega van uw politiemensen zonder enig bewijs voor racist wordt uitgemaakt, gedroegen ze zich voornamelijk als een stel klaar-overs bij de eerste de beste basisschool.

Wanneer kwam de lange lat wél tevoorschijn?

Voor een stelletje blanke bejaarden die op het Malieveld met een bosje bloemen voor hun ‘vrijheid van knuffelen’ demonstreerden.

Case closed.

Alle demonstraties tegen excessief politiegeweld in Nederland tegen zwarten zijn in één klap, nou ja, in één middagje meppen, overbodig geworden.

Maar ik wilde het over iets veel gevaarlijkers hebben.

Beleidsmatige discriminatie door de politie.

Gezondheid

Weet u nog dat Jerry Afriyie zaterdag een nogal ongeloofwaardige dreigbrief aan zijn adres publiceerde?

En dat de politie er als de kippen bij was om zijn aangifte op te nemen en deze zaak uiterst serieus te nemen?

En weet u nog dat mensen aangifte wilden doen tegen de rapper Akwasi die als Zwarte Piet geschminkte mensen in hun gezicht beloofde te gaan trappen?

En dat de politie ze vertelt dat ze vooral géén aangifte moeten doen?

Dat is geen toeval, dat is van bovenaf opgelegd beleid.

Sterker: de politie is in Nederland actief op zoek naar bedreigingen tegen zwarte mensen en moedigt ze aan om vooral aangifte te doen.

Ik kan dat bewijzen.

Dankzij de Groningse Monique de Vries. Monique is getrouwd met Osato Uwagboe, een man die verwend is met veel meer pigment dan u en ik. Zij vond het verhaal van Jerry Afriyie dermate ongeloofwaardig, dan ze voor de grap ook een ‘dreigbrief’ in elkaar knutselde.

Deze:

Binnen no time kreeg ze van de politie via Twitter een Direct Message.

Deze:

Hoe pro-actief!

Nog voor iemand zélf overweegt om aangifte te doen, hangt de politie al aan de lijn om te kijken wat ze voor de man van Monique de Vries (@bozerneger op Twitter) kan doen.

Binnen 28 minuten!

Laat ik het netjes zeggen: zoiets zal Telegraaf-journalist Wierd Duk of een Friese ondernemer als Jenny Douwes niet overkomen als er weer eens een Antifa- of BLM-type ‘weet waar hun huis woont’.

Het is dus politiebeleid, úw beleid, dat de politie er bovenop zit als bedreigingen richting kleurlingen worden geuit en dat de politie op de handen gaat zitten als bedreigingen richtingen blanken worden geuit.

Een botte schande, meneer Grapperhaus.

Wat me trouwens minstens zoveel zorgen baart, is het niveau van de politie.

Als je niet doorhebt dat een dreigbrief aan @bozerneger van een wásmachine een grap is, heb je niet bepaald vooraan gestaan toen het zelfstandig denkvermogen werd uitgedeeld.

Dan ben je gewoon een ongelooflijke sukkel.

Wel handig trouwens voor u om sukkels in dienst te hebben. Die voeren namelijk elke opdracht van hogerhand blind uit, hoezeer die ook indruist tegen de principes van de rechtsstaat.

“Beuk blanke bejaarden!”

“Jawohl, Chef!”

Groet,

JanD

PS. Het was niet zo moeilijk om een passend cadeautje te vinden voor u.

Het dagelijkse ‘Briefje van Jan’ wordt mede mogelijk gemaakt door vaste maandelijkse donaties (Back me) en/of incidentele giften (Bunq me). Waarvoor dank! (Kopen via mijn partnerlinks bij Bol.com en Amazon wordt ook gewaardeerd)