Aan Bryan Roy

Films en seriesFilms en series

Beste Bryan,

Je hebt de verkeerde te pakken, kerel.

Als je Geert Wilders nou had bedreigd, was er niks aan het handje geweest.

Maar die is dan ook van de PVV. In hem heeft het Openbaar Ministerie alleen interesse als ze hem zelf moet vervolgen van de VVD.

En als je een voormalige webredacteur van het Algemeen Dagblad had bedreigd, was je er ook mee weggekomen.

Maar die is dan ook door de mand gevallen in ‘baksteengate’.

Van VVD-premier Mark Rutte moet je van het Openbaar Ministerie echter afblijven.

Als je schrijft dat VVD-premier Mark Rutte een nekschot krijgt, ben je de lul.

Je gaat er niet mee wegkomen als je in september in de rechtbank zegt dat het ‘geen belofte’ was, maar ‘een voorspelling’. Of ‘een wens’ en je ‘slechts gebruik maakte van je vrijheid van meningsuiting’. Of dat je een nieuw stripalbum van Gregorius Nekschot voor zijn verjaardag aan het inpakken was.

GezondheidGezondheid

Het enige wat je misschien nog kan helpen, is dat je zegt dat je volledig ontoerekeningsvatbaar was toen je achter je toetsenbordje de held zat uit te hangen. Dat je krankzinnig bent geworden en tegenwoordig lid bent van de wappiesekte van Willem Engel. Die kennen ze daar wel.

Maar dat vereist zelfinzicht en dat is wel het laatste waarop je te betrappen bent.

Het wordt dus gewoon enkele tientallen uren schoffelen, vriend.

En dat is volkomen terecht.

Sterker: als ik jou zo volg denk ik al een tijdje: die Bryan Roy zou eens een jaartje of wat moeten worden opgesloten.

Niet in de cel, maar in een psychiatrische inrichting.

Groet,

JanD

PS. Cadeautje. Zodat je je niet eenzaam gaat voelen.

UPDATE Je bent scheutig met nekschoten.

Disclaimer: Het dagelijkse ‘Briefje van Jan’ schrijf ik ‘om niet’. Wil je desondanks doneren, dan kan dat eenmalig via mevrouw Dijkgraaf of maandelijks via de rolstoelmarokkaan.

Aan Lale Gül

Films en series

Beste Lale,

Jammer dat je Nederland verlaat.

Gisteren vroeg de advocate van Oguz Ö. om hem in afwachting van de inhoudelijke behandeling van zijn strafzaak vrij te laten en toen twitterde jij “Als hij vrijkomt ga ik dit land uit”.

Nou, dan zou ik maar vast gaan pakken.

Het ventje meldde jou dat je op de dodenlijst van Sharia4Holland staat en dreigde ook nog andere Nederlanders te gaan onthoofden en een aanslag te plegen met minstens 200 doden en hij komt sowieso vrij.

En dan bedoel ik: in oktober, na de uitspraak van de rechtbank.

Dan zal blijken dat de duur van zijn voorarrest gelijk is aan de straf die hem wordt opgelegd. En als de rechters hem een zakcentje gunnen uit medelijden met ‘geen stageplaats’ en ‘moeilijke jeugd’ enzo, wordt het misschien nog wel een kortere straf ook, zodat hij aanspraak kan maken op de 100 euro schadevergoeding per dag voor onterecht vastzitten.

Deze geradicaliseerde en door wapens geobsedeerde moslim is volgens zijn advocaat immers “een autist met een geestelijke beperking” die al die bedreigingen aan jou en andere Nederlanders slechts als ‘een grap’ bedoelde en Nederlandse rechters zijn geneigd het goede in de mens te zien.

Alsof autisten met een geestelijke beperking niet in staat zijn om voor 1000 euro een goed werkende AK-47 te kopen.

Wel grappig trouwens dat je blijkbaar dacht dat er ook een optie is dat die Ogüz O. helemaal niet vrij zou komen. Dan merk je toch dat je vroeger in Amsterdam-West te veel naar Turkse zenders hebt gekeken via de schotel.

Sale / Solden juli 2021

Het Nederlandse rechtssysteem voorziet voor bedreigingen namelijk eerder in boetes van een paar honderd euro, een weekje op een schoffel hangen in een plantsoen en voorwaardelijke gevangenisstraffen dan in levenslange verblijven in kerkers.

En gelukkig maar.

Ik hoop wel dat je “Als hij vrijkomt ga ik dit land uit” niet letterlijk bedoelde.

Want dit land heeft vrouwen als jij (en Ebru Umar) nodig om ons te blijven realiseren welk gevaar de radicale islam in het algemeen en het importbedrijf BBB (Bente Beckers Bootdiensten) in het bijzonder voor de samenleving vormen.

Oguz Ö. is geen eenling.

Hij is eerder exemplarisch voor al die kneuzen die klem hebben gezeten bij de bevalling en die denken dat die 72 maagden allemaal lekkere wijven van begin 20 zijn, in plaats van verzuurde ouwe taarten met een een bochel op hun rug, een grote wrat op hun neus en onbehandelde kalknagels aan hun voeten.

Dat soort kneuzen móet exposed worden en daar zijn uitgesproken vrouwen zoals jij voor nodig.

Want we weten wat er gebeurt als ‘de diensten’ ze niet in het vizier hebben.

Of zéggen te hebben

Groet,

JanD

PS. Cadeautje! Ruilen?

UPDATE En je debuteerde vandaag in Het Parool. Ik zie uit naar je eerste column.

Disclaimer: Het dagelijkse ‘Briefje van Jan’ schrijf ik ‘om niet’. Wil je desondanks doneren, dan kan dat via mevrouw Dijkgraaf of via Ahmed.

Aan de politie

Beste politie,

Jullie zitten toch met de NVJ, het Genootschap van Hoofdredacteuren en het Openbaar Ministerie achter ‘PersVeilig’?

Dat is een initiatief dat tot doel heeft om de positie van journalisten te versterken tegen geweld en agressie op straat, op social media en/of via juridische claims.

Nou las ik op de website van PersVeilig het volgende: “Binnen de mediasector is afgesproken dat journalisten en andere mediawerkers altijd melding doen van agressie. Misdragingen melden doe je op PersVeilig.nl. Als er sprake is van een strafbaar feit – zoals bedreiging, geweld of een andere vorm van intimidatie – wordt er altijd aangifte gedaan. Een aangifte wordt bij voorkeur gedaan door de werkgever of opdrachtgever. Geef bij een aangifte altijd aan dat je journalist bent. Als journalist heb je dezelfde rechtspositie als werknemers met een publieke taak. En daardoor krijgt je aangifte een hogere prioriteit.”

Dus dacht ik: laat ik eens uittesten of dat voor alle journalisten geldt.

Dus ook voor journalisten die geen werkgever hebben en hun eigen opdrachtgever zijn.

Want die bestaan, anno 2021.

Ik meen dat ik gisteravond bedreigd ben nadat ik (die dwerg in het midden op bovenstaande foto) gezellig had zitten eten met mijn gabber Erik de Vlieger en mijn zoon Pim.

Door ene Dennis.

En wel zo:

Wie die Dennis is?

Ik heb geen idee.

Maar de Rijksdienst voor het Wegverkeer vast wel:

Natuurlijk zal ik ook de nodige online formuliertjes invullen en met de politie bellen om een afspraak voor een aangifte maken als ik terug ben in Nederland.

Maar ik dacht: dan kunnen jullie vast aan de slag en zorgen dat ik straks niet over mijn schouder hoef te kijken.

Normaal laat ik dat soort gasten overigens altijd maar lullen.

Maar deze Dennis raakte een gevoelige snaar.

U moet namelijk weten dat ‘doormidden getrapt worden’ bij iemand die, zoals ik, toch al verticaal uitgedaagd is, gevoeliger ligt dan bij iemand van 2 meter 10.

Nou, ik hoor het wel!

Groet,

JanD

PS. Cadeautje! Omdat ik weet dat jullie je uiterste best gaan doen.

Aan Sander Schimmelpenninck

Hoi Sander,

Ik kreeg een berichtje van een Volkskrant-lezer dat je vandaag in je kolom weer eens aandacht aan mij besteedt.

Na dat akkefietje van jou over prinses Alexia schreef ik dat je géén pedofiel bent.

Omdat er blijkbaar mensen waren die jou destijds wel een pedofiel vonden toen je de 15-jarige Koninklijke Hoogheid “het lekkerste prinsesje” noemde en die je vriendin (de Zweedse) gingen bellen, sleep je mijn goede naam nu je stukje over “een middeleeuwse heksenjacht op Bilal Wahib”, “pedojagers”, “grootimam Thierry Baudet”, “de Qanon-gemeenschap” en uiteraard “rechtsextremisme” in.

Het is zo ontzettende gaapverwekkend.

Ja, ik vind Bilal Wahib een misselijkmakend teringventje met het IQ van een 12-jarige.

Maar verder?

Naar Buiten 2021

Ik schreef een biografie óver een pedojager, althans: de man die aan de basis stond van het verbod op de vereniging Martijn. Over Thierry Baudet en het amechtig hijgende deel van zijn volgers ben ik zó positief dat ze eventuele donaties elke keer dat ik zijn naam noem onmiddellijk stopzetten. Áls ik al één letter schreef over ‘Qanon’ was het uitsluitend in spottende zin. En extreemrechts? Ik stemde al PvdA toen jij nog maar net op het potje kon poepen en zeg nog regelmatig dat ik terug verlang naar de echte PvdA. Ik maak me trouwens ook niet schuldig aan wat ze ‘institutioneel racisme’ noemen. Ík niet 🙂

Maar goed, laat maar komen hoor, die horde Sander-volgers.

ik lees wel een dagje mijn mail niet, neem wel een dagje mijn telefoon niet op en schiet iedereen die je op me afstuurt om me met de dood te bedreigen wel weer met mijn jachtgeweer van mijn erf af.

Glas, plas was, hoor.

Gladde Rug BV.

En dank!

Want je stukje was natuurlijk wel weer inspiratie voor een nieuw artikel in mijn kledinglijn.

Kijk maar:

Trouwens, hij is er ook in jouw maat.

Groetjes,

JanD

PS, Cadeautje. Voor je (Zweedse) vriendin.

Aan het linkse deugvolk

Beste deugers,

Ik ga het één keer met jullie over bedreigingen hebben.

Ja, het is kut als mensen een paar stickers met vervelende teksten op je voordeur plakken.

Ja, het is kut als je je realiseert dat kneusjes je adres weten en de moeite nemen bij je langs te rijden.

Maar het heeft niets, maar dan ook níets met ‘bedreigingen’ te maken.

Ik erger me al jaren dood aan de devaluatie van het begrip ‘bedreiging’. En daarvoor heb ik een reden.

Begin 2004 werden een collega van mij, ik persoonlijk als de ‘direct leidinggevende’ die hem ‘faciliteerde’ en alle andere collega’s in het algemeen schriftelijk bedreigd met de dood.

Ruim een halfjaar en diverse nieuwe bedreigingen later werd die collega van mij inderdaad vermoord. Hij werd neergeschoten, zijn keel werd doorgesneden en hij kreeg een mes in zijn buik.

Het stond zelfs in de krant.

Kijk maar:

Een paar féiten over die periode.

Feit 1: Toen wij begin 2004 aangifte deden van bedreiging tegen die collega en onszelf, stopte de politie die aangifte zonder enig serieus onderzoek in een la.

Dat was het moment waarop ik mijn vertrouwen in de politie definitief verloor.

Feit 2: Toen de verantwoordelijke minister (Piet-Hein Donner, CDA) zich moest verantwoorden voor de moord op mijn collega, loog hij glashard dat er wél onderzoek verricht was naar onze aangifte (hij loog nog wel meer over die moordzaak, maar daar gaat het nu even niet om).

Dat was het moment waarop ik mijn vertrouwen in de integriteit van ‘de politiek’ definitief verloor.

Feit 3: Toen de zaak politiek werd, was er één Tweede Kamerlid dat wél zijn best deed om de onderste steen boven te krijgen: Boris Dittrich. Van D66.

Dat was het moment waarop ik me definitief realiseerde dat échte steun altijd uit onverwachte hoek komt en je mensen moet beoordelen op hun daden, niet op hun politieke kleur.

Feit 4: Toen onze collega was vermoord, moesten wij zélf maandenlang zorgdragen voor de beveiliging van ons pand (dat zich op steenworp afstand bevond van het woonhuis van de moordenaar) en onze mensen (die in dat pand werkten en naar dat pand reisden).

Dat was het moment waarop ik me definitief realiseerde dat je in tijden van nood en gevaar door de overheid aan je lot wordt overgelaten.

Feit 5: Toen onze collega was vermoord, vonden mensen zoals jullie, uit de media, uit de politiek, uit de culturele sector, dat onze collega weliswaar niet vermoord had mogen worden, máárrr… hij was zelf ook geen lieverdje. Dus hij had het ook wel een beetje over zich afgeroepen, die kogels in zijn lijf, die opengesneden keel en dat mes in zijn pens. Of erger: hij had het verdiend.

Dat was het moment waarop jullie  nog volop aanwezige stuitende hypocrisie mij definitief deed kotsen.

Ik wil maar zeggen: kom bij mij niet aan met gejank over een paar stickers op een deur als het om iemand uit jullie eigen kring gaat.

En ga voorál aangifte doen als ik op Twitter een (volgens mijn jongste zoon foute) grap maak dat ik ‘mijn jachtgeweer ga smeren’ om mensen die míj (en daarmee ook mijn gezin) thuis komen intimideren van mijn erf te kunnen jagen.

Fuck you!

Groet,

JanD

UPDATE En natuurlijk duikt Huubje meteen in de slachtofferrol met een lesje BNBL (Bewust Niet-Begrijpend Lezen).

Maar de waarheid is: hij is ook maar een gewone kwartjeshoer op zoek naar aandacht.

PS. Cadeautje. Kun je lekker verder dromen over al het leed dat jou wordt aangedaan.

Disclaimer: Het dagelijkse ‘Briefje van Jan’ kun je gratis lezen. Wil je doneren (waarvoor mijn dank!), dan kan dat via Ahmed of via mevrouw Dijkgraaf.