Aan Frits van Exter

Beste meneer Van Exter,

Ik wil het even met u over Ahmed Aarad hebben.

Ahmed is de oprichter van het donatieplatform Backme.org.

U bent voorzitter van het Stimuleringsfonds voor de Journalistiek, de SvdJ.

Backme zit in het zogenaamde Accelerator-programma van de SvdJ.

Eén van uw medewerkers (T.) heeft Ahmed onlangs tijdens een bijeenkomst van de Accelerator-deelnemers, in het voorbijlopen, toen hij boos was, keihard op zijn rug geramd.

Een normaal iemand zou zo’n beuk hooguit als pijnlijk en intimiderend ervaren.

Maar Ahmed is niet normaal.

Ahmed zit in een rolstoel. Juist vanwege een kapotte rug. Bij iemand met een kapotte rug in een rolstoel komt een beuk op de rug nóg harder aan. Fysiek, maar ook emotioneel. Dat laatste helemaal als de aanvaller in kwestie zijn eigen projectbegeleider van de SvdJ was…

Hoe hard was die beuk?

Als Ahmed ‘heel hard’ zou zeggen, zou ik me misschien nog afvragen of die klap objectief gezien wel echt zo hard was. Als zijn vriendin Evy, die hem om logistieke redenen altijd vergezelt, ‘heel hard’ zou zeggen, zou ik denken dat haar liefde voor haar vriend de klap misschien harder maakte dan-ie was.

Maar er was nóg een getuige van het voorval: oud-PvdA-Kamerlid en huidig COC-voorzitter Astrid Oosenbrug. Zij bevestigt het hele verhaal aan HP/De Tijd-onderzoeksjournalist Ton F. Van Dijk. Haar woorden, samengevat: fysieke aanval, intimiderend, grensoverschrijdend en onaanvaardbaar.

Ahmed heeft zich uiteraard bij SvdJ-directeur René van Zanten en bij u beklaagd over de mishandeling door de projectbegeleider van de SvdJ.

Heeft u samen met René van Zanten vervolgens een onderzoek ingesteld, zoals Ahmed vroeg?

Nee, u heeft Ahmed, en daarmee Backme, een paar dagen na de mishandeling, uit het Accelerator-programma getrapt. En uw directeur René van Zanten wilde wel met hem praten over “een bescheiden compensatie” voor “een ongelukkig uitgevallen vriendschappelijke duw”.

Even samengevat.

We hebben een zwaar gesubsidieerde club (vijf miljoen per jaar van het ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen).

Die club wordt geleid door twee journalistieke mastodonten (Van Zanten oud-hoofdredacteur van het Utrechts Nieuwsblad en oud-uitgever van De Gelderlander en u oud-hoofdredacteur van Trouw en Vrij Nederland).

We hebben een Marokkaan met een kapotte rug in een rolstoel met een prachtidee voor mediamakers en mensen die aan hen willen doneren, die (volgens een oud-PvdA-Kamerlid en de huidige voorzitter van het COC) fysiek mishandeld en geïntimideerd wordt door een van uw medewerkers.

En het resultaat: u flikkert het slachtoffer en zijn project Backme uit uw programma en verdedigt, zonder enig serieus onderzoek, de dader.

Weet u wat uw pech is, afgezien van die wel zeer sterke onafhankelijke getuige?

Dat ik één van de eerste zelfstandige mediamakers was die zich aansloot bij Backme.

Dat ik daar (sorry dat ik een keer onbescheiden ben) de succesvolste ‘content creator’ ben. In gewoon Nederlands: mede dankzij Backme maken honderden donateurs het mij al heel aardig mogelijk om professioneel tijd te besteden aan waarlijk onafhankelijke journalistiek. Ik hoef het dankzij hun donaties niet als hobby in de avonduren te doen, naast een ‘gewone’ baan.

Kortom: dat u de Marokkaan in de rolstoel na die mishandeling nog een trap na gaf door Backme financieel te treffen, raakt ook mij persoonlijk.

Tuin algemeen

U komt namelijk aan Backme en daarmee wellicht aan de warme relatie tussen mij en mijn donateurs.

Journalistieke mastodonten die lekker politiek correct lullen over ethiek, maar ondertussen een mishandeling in eigen huis in de doofpot willen duwen en het slachtoffer straffen, hebben aan mij sowieso een slechte.

Dus u bent nu van mij.

Als bijvoorbeeld -ik roep maar iets- blijkt dat onderhands subsidie is toegekend aan familieleden van hotshots van de SvdJ, zou het zomaar kunnen dat het bewijs daarvoor binnenkort in een dikke bruine envelop op de deurmat valt bij die verslaggever van HP/De Tijd die nu de mishandeling onthulde.

Maar daar schieten Ahmed en Backme niks mee op, behalve in de sfeer van genoegdoening.

Dus ik heb besloten dat ik die jongens van Backme daadwerkelijk ga helpen door (beloofd: buiten beeld!) hand- en spandiensten voor ze te verrichten.

Uit welbegrepen eigenbelang overigens, want het zal jullie niet lukken om dit in potentie perfecte donatiesysteem voor zelfstandige mediamakers te killen.

Groet,

JanD

UPDATE Femke Halsema houdt het nog bij een ‘gewone’ dure advocaat als ze in de shit zit. Frits van Exter stuurt meteen de landsadvocaat op Ahmed af. Weet je wie ook altijd de landsadvocaat gebruikte om zijn zaakjes te regelen?

UPDATE 2 Marokkaan in rolstoel start crowdfunding om zijn advocaat te betalen.

Het dagelijkse ‘Briefje van Jan’ wordt mede mogelijk gemaakt door vaste maandelijkse donaties (Back me) en door incidentele giften (Bunq me).

Aan Sander Schimmelpenninck

Beste Sander,

Ken jij Arend Jan Boekestijn?

Ik bedoel: persoonlijk?

Ik wel.

Arend Jan is zo iemand die, als ik in Dauphine een interview heb met Wierd Duk (je kent Wierd, neem ik aan?), vrolijk aanschuift, meelacht en complimenten uitdeelt over hoe goed Wierd en ik bezig zijn.

En die gevlogen is tegen de tijd dat de rekening arriveert.

Een dag later kan ik zomaar door diezelfde Arend Jan Boekestijn geblockt worden op Twitter.

En een paar weken later bekritiseert hij ‘het verdienmodel’ van iemand die net als ik is aangesloten bij Backme.org.

Het is altijd grappig Arend Jan Boekestijn een ‘verdienmodel’ te horen bekritiseren, want Backme.org is niets meer en niets minder dan een systeem waarbij mensen je vanaf 1 euro per maand kunnen ‘sponsoren’ en je dus honderd procent afhankelijk bent van sympathie van je donateurs.

Zoals goede doelen dat ook zijn.

Je hoeft niks extra’s voor je donateurs te doen; ze vinden het gewoon leuk wat je doet en willen dat via een maandelijkse bijdrage laten weten. (Zelf stuur ik ze trouwens elke avond in de mail een exclusief ‘Toetje van Jan’, want ik ben ze heel dankbaar dat ze mij steunen en wil dat graag bewijzen)

“Supersympathiek”, zou Alexander Klöpping zeggen.

Dit is even wat anders dan het ‘verdienmodel’ van Arend Jan Boekestijn, van wie wij allen weten dat hij met evenveel enthousiasme aan de tiet van zijn vriendin van dat moment ligt, als aan die van Brussel.

Jij haakte trouwens op die tweet van Arend Jan Boekestijn over Backme.org in met (ik tik het maar even uit, want je hebt nogal wat mensen geblockt): “Ben wel benieuwd of het haar, maar ook haar verstrooide oom Wynia en debiele neef Roos lukt om aan hun achterban te verdienen, in de wetenschap dat die achterban in de regel niet erg graag bijdraagt aan wat dan ook.”

Je kent mij: altijd tot antwoorden bereid.

Van Syp Wynia en Jan Roos weet ik het niet, maar van mezelf wel.

En laat ik jou gewoon eens eerlijk vertellen hoe het zit.

Ik sloot me iets minder dan vier maanden geleden als tweede of derde aan bij Backme.org.

Backme.org kreeg, ondanks dat het is opgericht door een (helaas heteroseksuele) Marokkaan in een rolstoel, geen vliegende start door uitgebreide ondersteuningscampagnes bij de Publieke Omroep (zoals De Correspondent of Blendle of onlangs dat malle Bookaroo).

En toch heb ik inmiddels zoveel donateurs, dat de donaties uit Backme.org in Eesterga de hypotheek zouden kunnen betalen.

En die is afgesloten in 2006 en staat twintig jaar vast, dus dan weet je het wel.

Wat ik maar wil zeggen: míjn ‘achterban’ wil dus wel degelijk ‘wat bijdragen’.

En ik sluit niet uit dat mijn ‘achterban’ gedeeltelijk overeenkomt met de ‘achterban’ van mensen die jij ‘verstrooide oom’ en ‘debiele neef’ noemt.

Waar je wel een punt hebt: zo makkelijk als Arend Jan Boekestijn hebben ‘wij’ het niet. Ik ben althans nog niemand tegengekomen die mij enkele tienduizenden euro’s toeschoof en zei: “Hier, koop je maar in bij BNR voor een wekelijks propaganda-uurtje.”

Maar eerlijk gezegd wil ik dat ook niet.

Het lijkt mij vréselijk om een knecht van George Soros te zijn.

Warme groet,

JanD

PS. Als je een hekel hebt aan Marokkanen in rolstoelen, kun je ook gewoon doneren. Zal mevrouw Dijkgraaf, die vandaag trouwens jarig is, waarderen!