Aan Wouter Koolmees

Winter 2020

Beste meneer Koolmees,

Toen Erik Akerboom in 2016 werd benoemd tot de hoogste baas bij de Nationale Politie sprak het D66-Tweede Kamerlid Wouter Koolmees schande van de salarisconstructie die was bedacht om te zorgen dat Akerboom er geen cent in salaris op achteruit zou gaan.

Het was, zo zei D66-Tweede Kamerlid Wouter Koolmees, “de grootste creatieve constructie die het kabinet en de rijksoverheid ooit heeft verzonnen om onder de Wet Normering Topinkomens (NWT) uit te komen”.

De deal was onder meer dat Akerboom zelf ontslag nam uit zijn vorige functie, maar toch in één keer de maximale ontslagvergoeding van 75.000 euro zou krijgen. Verder ontving hij, naast een vergoeding voor werkelijk gemaakte verhuiskosten, 7750 euro extra verhuiskosten. En tenslotte wordt aan het eind van zijn dienstverband bij de politie uitgerekend hoeveel geld hij is ‘misgelopen’ en krijgt hij ook dat bedrag in één keer uitgekeerd.

De reden van deze constructie: zijn vrouw moest haar baan in Brabant opgeven, zijn zoon moest op kamers en hij wilde gewoon principieel niet minder gaan verdienen dan in zijn vorige baan.

Het D66-Tweede Kamerlid Wouter Koolmees kon hoog en laag springen over die deal, maar namens het kabinet Rutte 2 zette minister Ronald Plasterk er gewoon zijn handtekening onder en Akerboom werd tot 2023 benoemd.

Maar er is goed nieuws!

Het D66-Tweede Kamerlid Wouter Koolmees is nu D66-minister Wouter Koolmees.

U bent van machteloos oppositiestampertje tijdens Rutte 2 opeens vicepremier van Rutte 3 geworden.

En de benoeming van Erik Akerboom tot hoogste baas van de AIVD komt een dezer weken in het kabinet aan de orde.

Dus D66-minister Wouter Koolmees kan straks in de Trêveszaal keihard met zijn vuist op tafel slaan en eisen dat Erik Akerboom in zijn volgende baan wél volledig en zonder constructies aan de Wet Normering Topinkomens voldoet.

En anders laat u het feest gewoon niet doorgaan.

Want uw principes over zakkenvullerij zijn in die vier jaar vast niet veranderd.

Toch?

Of was er misschien juist een goede reden om Erik Akerboom vol te stoppen met afkoopsommen, toeslagen en bonussen?

En was dit allemaal voorgekookt?

Ik ben namelijk wel benieuwd hoe moslims tegen de terugkeer van Erik Akerboom bij de geheime dienst aankijken, nu als hoogste baas.

Zouden ze snappen dat ze in de val zijn gelopen?

Ik bedoel: die gast heeft de islamitische gemeenschap de afgelopen jaren een geweldige naaistreek geleverd door zo ongeveer het hele politiekorps via die iftars te laten infiltreren in hun doorgaans zo gesloten wereldje.

Met die actie maakte hij van Günther Wallraff in één klap een amateurtje…

Enfin.

Misschien moet u maar even vergeten dat u vroeger D66-Tweede Kamerlid Wouter Koolmees was, en nu als D66-vicepremier Wouter Koolmees gewoon tekenen bij het kruisje.

Groet,

JanD

Het dagelijkse ‘Briefje van Jan’ wordt mogelijk gemaakt door vaste maandelijkse donaties via Back me en incidentele giften via Bunq me.

Films en series

Aan de burgemeester van Amsterdam

(Noot voor de fotoredactie: bij de man rechts graag nog een balkje)

Mevrouw Halsema,

Theo van Gogh regisseerde in 2004 de korte film ‘Submission part 1’ van de afvallige moslima Ayaan Hirsi Ali.

Van een ‘part 2’ kwam het nooit.

In de brief die moslimterrorist Mohammed Bouyeri op 2 november van dat jaar aan de Linnaeusstraat met een mes in de borst van de door hem zojuist omgelegde Van Gogh prikte, bedreigde Bouyeri Ayaan Hirsi Ali met de dood. Van Gogh was volgens Bouyeri, net als Hirsi Ali, “een vijand van de islam” en had dus de eerste in een reeks moeten worden.

Theo van Gogh was een makkelijk doelwit voor de moslimterrorist.

Hij zag er namelijk nogal herkenbaar uit.

En niemand fietst sneller dan een kogel.

Ik wil maar zeggen: in de radicale islamitische wereld kijken ze niet op een dooie meer of minder als het gaat om mensen die ‘de goede zaak’ verraden.

Radicale moslims die deradicaliseren, zijn voor de Bouyeri’s van deze wereld, en voor de geestelijk leiders die dat soort vullis inspireren, ook een doelwit.

Zo houdt de AIVD al jaren ene Jason Walters (Abu Mujahied Amrikie) in de gaten.

Walters was, net als Bouyeri, lid van de Hofstadgroep. Nadat hij in 2013 een lange gevangenisstraf wegens het gooien van een handgranaat naar een arrestatieteam en het lidmaatschap van een criminele organisatie had uitgezeten, deradicaliseerde hij.

Sindsdien is Walters regelmatig in de media geweest. Uit angst voor aanslagen op zijn leven uit de radicale moslimhoek altijd onherkenbaar.

Maar nu is het leven van Walters alsnog extra in gevaar gebracht.

Er is namelijk een filmmaker die hem tussen 2013 en 2015 een aantal keren sprak. Die, volgens Walters (en de Reclassering), afspraken over veto-recht en het onherkenbaar maken van Walters aan zijn laars lapte. En die glashard zou liegen over de inschatting van Walters’ risico’s door de AIVD. Of de NCTV, whatever.

Daardoor is de film in Denemarken al te zien geweest met een volledig herkenbare Jason Walters. In de Nederlandse versie is hij inmiddels alsnog ‘geblurd’, maar het leed is natuurlijk al geschied.

Moslimterroristen hebben ook internet.

Die filmmaker krijgt in alle Nederlandse media deze week ruim baan om zijn film te promoten en zijn frustratie te uiten over het feit dat Jason Walters zich in 2015 terugtrok uit het project.

Die publiciteitshausse heeft de filmmaker niet te danken aan de kwaliteit van de film. Want die kreeg maar twee sterren in NRC Handelsblad en de Volkskrant.

Dus aan iets anders.

Ik vermoed: aan het feit dat de filmmaker, Robert Oey, de man is van de burgemeester van Amsterdam.

Zo werkt dat bij de Staatsomroep en de mainstream media.

En nu maar hopen dat Jason Walters niet door uw lieve stad gaat fietsen, net als Theo destijds…

Groet,

JanD

PS. Wilt u dat ik dit soort sympathieke kattebelletjes blijf schrijven? Dat kan! Wilt u juist liever dat ik er mee stop? Dan zijn er vast zát mensen die dat zullen verhinderen 😉