Recesbriefje (4/8) – aan Barbara Baarsma

(Door omstandigheden verschijnt deze week een ‘best off’ van Briefjes van Jan van 2022)

Mevrouw Baarsma,

Oh, gelukkig!

Het was slechts de hoogleraar marktwerking en mededingingseconomie Barbara Baarsma.

De Barbara Baarsma die de kloof tussen arm en rijk wil vergroten door de CO2-uitstoot ‘op de bon’ te doen.

Met voor alle burgers een gelijke hoeveelheid bonnen.

Waarbij de rijke helft van Nederland de arme helft een aalmoes kan toewerpen, zodat de arme helft de energierekening kan blijven betalen en de rijke helft kan blijven vliegen zo vaak ze wil.

En als de arme helft de mazzel heeft in een goed geïsoleerd huurhuisje te wonen (en geen auto heeft en niet anderszins te veel CO2 uitstoot), dan mag die aalmoes die de rijke helft haar toewerpt ook worden besteed aan een ijsje.

Misschien wel twee.

Of aan een patatje.

Met.

Dat noemt die Barbara Baarsma een ‘win-win-situatie’.

De hoogléraar Barbara Baarsma.

Dus niet de Barbara Baarsma die in maart 2021 een jarenlange carrière bij de Rabobank bekroonde met een benoeming tot directeur van de Rabo Carbon Bank.

De Rabo Carbon Bank is sowieso niet een onderdeel van de Rabobank dat vorig jaar speciaal werd opgericht voor de handel in CO2-rechten.

Dat verzinnen de mensen maar.

Hoe komen ze erbij?

Dat is een andere Barbara Baarsma.

Ook niet de Barbara Baarsma die in 2021 het gezicht was van de beweging Herstel-NL, die bejaarden en andere kwetsbare mensen tijdens de corona-pandemie gedwongen naar ‘veilige zones’ wilde verplaatsen, zodat de algehele lockdown kon worden beëindigd.

En die al een paar dagen na het bekendmaken van de plannen uit die club stapte, toen er wat kritiek kwam op dat opsluiten van de kwetsbare medemens (als je mensen gedwongen verplaatst en opsluit ligt in dit land de Godwin altijd op de loer).

Dat was ook helemaal niet omdat haar te verstaan was gegeven dat het haar carrière kon schaden, of zelfs de Rabobank.

Nee, dat was wegens ‘bedreigingen’.

Andere Barbara Baarsma bovendien.

Het idee om de rijke helft van het land haar luxe leventje te laten behouden door een jodenfooi aan de arme helft te geven, was óók niet afkomstig van de Barbara Baarsma die meeschreef aan het verkiezingsprogramma van D66.

De partij die het wel prima vindt dat de energieprijs meer dan een miljoen Nederlanders nog voor de Kerst richting armoede gaat duwen, als we partijloos vólksvertegenwoordiger Pieter Omtzigt moeten geloven.

Omdat al die belastingen en accijnzen op energie nu eenmaal nodig zijn om de ambities van één Groot Europeesch Rijk (met zelfs versnelde toegang voor schurkenstaten als Oekraïne) te verwezenlijken.

Andere Barbara Baarsma.

En het was óók niet de Barbara Baarsma die actief is in het World Economic Forum van Klaus Schwab.

Die daar als ‘Agenda Contributor’ bijdragen levert die juist gaan over de handel in CO2-rechten.

Namens de Rabobank.

Oók een andere Barbara Baarsma, uiteraard.

Gelukkig maar!

Dat schandalige plan dat de kloof tussen de haves en de have nots nog verder gaat vergroten, komt niet van de Barbara Baarsma die via de Rabobank, D66 of het World Economic Forum daadwerkelijk invloed heeft.

Er is ook helemaal geen plan.

Het is alleen een ‘gedachte-experiment’ van een nutty professor van de UvA in Amsterdam.

We kunnen rustig gaan slapen.

Er is voorshands nog geen enkele reden om ongerust te zijn.

Mocht een van die ándere Barbara Baarsma’s trouwens haar zin krijgen en de rijkere helft van het land kan haar onbezorgde lekkere leventje blijven leiden omdat de armere helft alle luxe heeft moeten opgeven (behalve dus misschien een ijsje, of een patatje, met)  dan heb ik een voorstel voor u.

Mevrouw Dijkgraaf en ik hebben het er hier in Eesterga al over gehad en zijn het eens.

Laten wij, dus u en uw man Olav en ik en mijn vrouw Thea, eens niet alleen het klimaat ‘redden’, maar ook solidair zijn met de armere helft van Nederland.

Laten wij afspreken tot 2030 nooit meer in een vliegtuig te stappen voor werk of vertier.

Zakelijk kun je alles regelen via applicaties als Zoom.

En met een vakantie in eigen land is ook niks mis.

Van het geld dat we besparen, doen we dan iets wat echt helpt om de CO2-uitstoot te reduceren: spullen kopen voor Afrika.

Zullen we dat doen?

Pas dan geloof ik in uw goede intenties.

Tot die tijd vertrouw ik u voor geen meter.

Groet,

JanD

PS. Cadeau! Probeer het thuis eens met uw mannen.

PS2. De Nare Jongens Podcast staat weer online. Een muzikale fruitmand ter gelegenheid van 4311 dagen ellende: de Mark Rutte Special.

Disclaimer Het ‘Briefje van Jan’ wordt mede mogelijk gemaakt door maandelijkse donaties via Backme en losse donaties via Bunq. Waarvoor mijn dank. En die van mevrouw Dijkgraaf.

(Advertentie)