Aan Hans Nijenhuis

Beste Hans,

 

Ik mag graag een potje lachen om het Algemeen Dagblad, waarvan jij sinds kort de hoofdredacteur bent. Bijvoorbeeld als je een NRC Next-achtige voorpagina maakt waarin je de Britten oproept tegen een ‘Brexit’ te gaan stemmen. Of als je een column afdrukt van die hoofddoekmevrouw met dat schrijftalentdeficit.

 

Maar ik zie het ook heus wel als het AD góede dingen doet. Zo ben ik een groot fan van de rubriek ‘Het geheim van…’. Daarin onthult wekelijks een BN’er wat zijn of haar grote geheim is. Ik kan daar altijd enorm naar uitkijken, weet je dat?

 

Ik hoop dan op Mark Rutte, die het eindelijk erkent. Hoe zou dat anderen die in dezelfde kast positie zitten niet helpen bij hun worsteling? Of Wendy van Dijk die het toch maar toegeeft, van dat neustussenschot? Of Rutger Castricum, over zijn plastic haar? Daarmee doorbreek je met je krant taboe op taboe!

 

Goud!

 

Het is overigens wel zaak nog even te werken aan de inhoud van de rubriek, Hans.

 

Ik bedoel: in de laatste aflevering vertelde Josje Huisman dat ze een perfecte cappuccino wil en anders gaat mekkeren. En daarvoor had je Hans Kazàn die verslaafd blijkt aan superpittige pizza’s. En Irene Moors die het heerlijk vindt om de orde te verstoren in een verse pot pindakaas.

 

Het is het allemaal nog nét niet, Hans.

 

Groet,

JanD

PS. Mijn nieuwe boek is uit!